Εδώ και λίγες μέρες η θερμοκρασία έχει πέσει αρκετά. Το βράδυ, φτάνει μέχρι και 13-14 βαθμούς. Επειδή μάλιστα βρέχει και φυσάει το κρύο το αισθάνεσαι. Ακόμα κι αν κάνεις ότι δεν το προσέχεις και συνεχίσεις να φοράς κοντομάνικα (κάτω από το τζάκετ), ακόμα κι αν καθυστερήσεις να κατεβάσεις από τη ντουλάπα τις κουβέρτες πιστεύοντας πως έτσι παρατείνεις το καλοκαίρι, η ήττα είναι αναπόφευκτη. Και δε χάνεις ποτέ με το κεφάλι ψηλά. Στη γωνία σε περιμένει το πρώτο σοβαρό πρόβλημα. Τα καλοριφέρ έχουν να λειτουργήσουν μήνες, είναι γεμάτα αέρα και δεν υπάρχει αρκετή πίεση για να κάνεις εξαέρωση. Κάποιος πρέπει να κατέβει στο λέβητα να την αυξήσει. Ο λιβανέζος ιδιοκτήτης και ο φλαμανδός διαχειριστής λείπουν. Μόνος σύμμαχος σε αυτή την πρώτη μάχη του χειμώνα, ο τούρκος τεχνίτης που κάνει όλες τις επιδιορθώσεις και μικροδουλειές της πολυκατοικίας. Ο Μπεκίρ είναι ωραίος τύπος και πάντα πρόθυμος να βοηθήσει. Με μία προϋπόθεση. Να καταλάβει τι του λες και μάλιστα από το τηλέφωνο. Και για αυτό χρειάζονται τα γαλλικά. Πανικός, το μικρό φτηνό λεξικό δεν το έχει (σιγά μην το είχε). Στο ίντερνετ δε βρίσκω άκρη. Τα πρώτα κρυολογήματα χτυπούν ήδη την πόρτα. Πώς τη λένε ρε γμτ την εξαέρωση στα γαλλικά;;;


6 Οκτωβρίου, 2006 σε 9:27 πμ
purger les radiateurs
και να μην ξεχάσει το κλειδί!
6 Οκτωβρίου, 2006 σε 10:59 πμ
Πώς να σ’ευχαριστήσω; Ο μεγαλοδύναμος να μου κόβει (εργάσιμες) μέρες και να σου δίνει χρόνια (διακοπών)!
6 Οκτωβρίου, 2006 σε 11:12 πμ
Ήττα μεγάλη
Ντριιιιν, ντριιν χτυπούσε κάποιος επίμονα και νευρικά το κουδούνι της πόρτας.
-Τώρα καλέ μη βιάζεσαι, έρχομαι. Άνοιξα την πόρτα τελείως μηχανικά και αδιάφορα, χωρίς να ρωτήσω ποιος ήταν.
Ήταν αυτός με το κρύο χαμόγελο…. Το κρυολόγημα. Με κοίταξε και άρχισε να χαμογελά δυνατά, σαρκαστικά τρίβοντας τα χέρια του. Έμεινα με το στόμα ανοιχτό.
Και παραμένω με το στόμα ανοιχτό γιατί μύτη και αυτιά είναι πλέον βουλωμένα.
6 Οκτωβρίου, 2006 σε 12:59 μμ
Κοίτα, με μια κόκκινη κάσκα θα σου κόβει εργάσιμες. Για τα χρόνια διακοπών, εεε, να μην είμαστε και πλεονέκτες
Περαστικά, ξέρω κι ένα πολύ καλό φαρμακείο στο στενό αν χρειάζεστε άμεση βοήθεια…
8 Οκτωβρίου, 2006 σε 12:14 μμ
Merci, η μάχη της εξαέρωσης κερδήθηκε. Ο λιβανέζος ιδιοκτήτης (που μιλά αγγλικά) πάλεψε με το λέβητα και τα σώματα και βγήκε νικητής. Κρατάω τη φράση στα γαλλικά για μελλοντική χρήση – κάθε φορά που θα κάνει εξαέρωση κάποιος από τους κάτω ορόφους θα πρέπει να κάνω κι εγώ. Από την άλλη, η μάχη με το κρυολόγημα συνεχίζεται. Χθες μας έριξε λίγο πίσω η συναυλία στο Magasin4 αλλά σήμερα είμαστε στην αντεπίθεση.