Ο Χουντόδουλος, το εκκλησάκι και η νεολαία ΣΥΝ

Η ιερά οργή του Χουντόδουλου ήταν αναμενόμενη, τα κροκοδείλια δάκρυα και οι κραυγές αγανάκτησης των καναλιών σχεδόν διασκεδαστικά, η νεολαία του ΣΥΝ όμως έκανε την έκπληξη. Σχολιάζοντας την υστερία του εθνικού μας παπά για το επεισόδιο με το εκκλησάκι και την απόπειρα κατάληψης, η νεολαία ΣΥΝ τα είπε όμορφα με λίγα λόγια και σταράτα (ο τονισμός δικός μου):

Σήμερα το πρωί ομάδα φοιτητών κινήθηκε προς το ναό που βρίσκεται εντός (!) της Πολυτεχνειούπολης Ζωγράφου και απαίτησε τη διακοπή της λειτουργίας που εκτυλισσόταν εντός του ναού, προβάλλοντας ως επιχείρημα την υφιστάμενη κατάληψη των Σχολών του Πολυτεχνείου. Κι ενώ το ζήτημα λύθηκε μέσα σε λίγα λεπτά, ο αρχιεπίσκοπος, κ. Παρασκευαΐδης, βρήκε την ευκαιρία να παρέμβει μέσω των ΜΜΕ, απαιτώντας την μετάνοια των “αμαρτωλών”, προκειμένου να τους χαρίσει τη “συγχώρεση”.

Και συνεχίζει στην ανακοίνωσή της (πρόσθεσα και τον σύνδεσμο για το “διάβασμα” του Χουντόδουλου):

…θεωρούμε πως η σημερινή πρωτοβουλία ομάδας φοιτητών στην εκκλησία της Πολυτεχνειούπολης ήταν άστοχη πολιτικά και έδωσε τροφή για μικροπολιτική και επικοινωνιακή εκμετάλλευσή της από την Κυβέρνηση και τα ΜΜΕ. Η ενέργεια τους δεν αποτελεί απόφαση καμίας Γενικής Συνέλευσης ή Επιτροπής Κατάληψης και ως εκ τούτου αποτελεί καθαρά προσωπική πρωτοβουλία.

Από την άλλη πλευρά, όμως, δεν ανεχόμαστε κανένα κύριο Παρασκευαΐδη να θέτει μέσω των δελτίων ειδήσεων προϋποθέσεις συγχώρεσης των «αμαρτωλών». Ο κύριος Παρασκευαΐδης ας συνειδητοποιήσει πως οι καιροί έχουν αλλάξει σε σχέση με την περίοδο που εκείνος «διάβαζε» και πως κανείς και καμία από εμάς δεν ανέχεται να απαιτεί δημόσιες μετάνοιες κάνενας –κοσμικός και εκκλησιαστικός- εκπρόσωπος της ακροδεξιάς και της εκμετάλλευσης της ανθρώπινης πίστης. Ας κοιτάξει καλύτερα πώς θα χτίσει κι άλλα εκκλησιαστικά ξενοδοχεία μέσα στα δάση… 

Να … αγιάσει το στόμα τους όσο και αν δε μου αρέσουν οι κομματικές νεολαίες (γούστα είναι αυτά)

ΥΓ. Νέα διαβάσματα στη σελίδα “Κείμενα” - διάβασε και τίποτα άλλο εκτός από (β)λόγια…

Διεθνές βραβείο στον Γιώργο Αυγερόπουλο

Τα καλά νέα ήρθαν από το Μπιαρίτς και το διεθνές φεστιβάλ οπτικοακουστικών προγραμμάτων (FIPA), όπου ο Γιώργος Αυγερόπουλος τιμήθηκε για επεισόδιο της εκπομπής του “Εξάντας” με το αργυρό βραβείο της κατηγορίας ρεπορτάζ και επικαιρότητας. Συγκεκριμένα το βραβείο αφορά την έρευνα-ντοκυμαντέρ του Αυγερόπουλου για τις βρώμικες δουλειές του πετρελαίου στο Δέλτα του Νίγηρα, στην Αφρική, που προβλήθηκε το Νοέμβριο από την ΕΡΤ. Πλούσιο υλικό από την εκπομπή, εδώ.

Ο Εξάντας αποτελεί τη φωτεινή εξαίρεση στο πρόγραμμα της κρατικής τηλεόρασης - ίσως και το άλλοθί της. Πρόκειται για μια κανονική όαση σε μια παρακμάζουσα ΕΡΤ, που μεταδίδει κυρίως κυβερνητική προπαγάνδα, αθλητικούς αγώνες (και καφενεία), πολιτικές αγιογραφίες και τρισάθλια σήριαλ που αναπαράγουν εκείνες τις άνευ περιεχομένου ή χιούμορ ατάκες με τις οποίες προφανώς μεγάλωσαν και διασκέδασαν τα διευθυντικά στελέχη της. Μια ανθολόγηση αυτής της μιζέριας διατίθεται στο πρόγραμμα της δορυφορικής με την οποία η ΕΡΤ ταλαιπωρεί όσους μένουν εκτός συνόρων.

Περιέργως, αυτό το τηλεοπτικό τίποτα μας δίνει και τον Εξάντα, ως προϊόν εξωτερικής παραγωγής (small planet productions). Μια εκπομπή με πρωτότυπες σε βάθος έρευνες, δυνατό μοντάζ, σφιχτοδεμένο σενάριο και ψαγμένη μουσική. Πολλά συγχαρητήρια στον Αυγερόπουλο και τους συνεργάτες του. Τέτοιες παραγωγές, όπως η εξαιρετική έρευνα για την εξέγερση στην Οαχάκα που προβλήθηκε πρόσφατα, είναι που τιμούν και την ελληνική δημοσιογραφία.

Οι Fratellis στο Ancienne Belgique

Ακόμα μια πολύ ωραία βραδυά, χτες, με τους Fratellis να παίζουν στο Ancienne Belgique σε μια αίθουσα γεμάτη κόσμο (τα εισιτήρια είχαν εξαντληθεί από μέρες) και ενθουσιασμό αλλά σαφώς μικρότερη ειδικά για την περίσταση. Οι διοργανωτές είχαν σκεπάσει τα θεωρεία, τον εξώστη και το πίσω μέρος της κεντρικής αίθουσας με ένα μαύρο πανί γεμάτο άσπρα φωτάκια, κάτι σαν αστέρια.

Τα τρία “αδέρφια” από τη Γλασκώβη έπαιξαν δυνατά για 45 λεπτά (όσο χρόνο καλύπτουν τα κομμάτια του δίσκου δηλαδή) κι έκαναν ένα ανκόρ με δυο-τρία κομμάτια ακόμα. Από τους τρεις, ο πλέον πειραγμένος φαίνεται να είναι ο ντράμερ. Χτυπούσε τα τύμπανα δαιμονισμένα, γελούσε, έκανε και τα δεύτερα φωνητικά, η ψυχή του πάρτυ. Πάνω στη σκηνή είχε τοποθετηθεί από την αρχή μια σκωτσέζικη σημαία στην οποία λίγο μετά έκανε παρέα και ένα κασκόλ της Σέλτικ ευγενική προσφορά του κοινού.

Για τις συγκρίσεις τώρα, το εισιτήριο είχε 16 ευρώ, η μπύρα ως συνήθως 2,20 (παίρνεις τα 0,20 πίσω αν επιστρέψεις το πλαστικό ποτήρι) αλλά το μπλουζάκι 25 και η κονκάρδα 5. Φυσικά περιοριστήκαμε στις μπύρες. Αν και το “περιοριστήκαμε” δεν αποδίδει πιστά τη βραδυά.

Η φωτό από το γιαπωνέζικο μουσικό (β)λόγιο punk but punk. Παρακάτω μια γεύση από Fratellis στο σουξεδάκι Whistle for the choir, που αρέσει πολύ στον Στέφανο.

Όλα τα παιδάκια στη γραμμή και κάποια στη γωνία

Από το επόμενο εξάμηνο όσοι μαθητές του γυμνασίου Βεσάλιους στην Οστάνδη καπνίζουν θα πρέπει να φορούν υποχρεωτικά ένα σήμα το οποίο θα εικονίζει δύο μαύρα πνευμόνια και θα φέρει την επιγραφή “τα πνευμόνια μου μπορεί να είναι έτσι”.

Το παρόν (β)λόγιο πιστεύει πως το μέτρο κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση αλλά χρειάζεται βελτιώσεις. Οι κονκάρδες δεν αρκούν. Οι μαθητές πρέπει να υποχρεωθούν να ράψουν στο σακάκι/μπλουζάκι κλπ την εικόνα με τα πνευμόνια, ώστε να μην μπορούν να τη βγάλουν. Επίσης όσοι τρώνε γλυκά θα πρέπει να ράψουν εικόνες με σαπισμένα δόντια. Ομοίως και για άλλα αντικοινωνικά φαινόμενα. Όσοι δεν πειθαρχήσουν μπορούν να κλειστούν σε ειδικά σχολεία όπου θα φορούν άλλα σηματάκια κατά προτίμηση σε σχήμα αστεριού που θα συμβολίζουν το παράπτωμά τους.

Έτσι τα παιδιά, μεγαλώνοντας μέσα σε αυτό το ευχάριστο και οργανωμένο περιβάλλον θα μπορέσουν λίγο αργότερα να προσαρμοστούν χωρίς προβλήματα στην άνευ εργασιακών δικαιωμάτων μισθωτή εργασία σε μεγάλες εταιρίες όπου βέβαια θα φορούν περήφανα τη στολή και το σήμα της άλλης πιο μόνιμης εξάρτησής τους.

Την είδηση την τσίμπησε el pibe από το αγγλόφωνο σάιτ της φλαμανδικής ραδιοτηλεόρασης. Η φωτό του βασικού υπεύθυνου για το ότι πριν χρόνια κάποια αγοράκια αρχίσαμε το κάπνισμα, από την Weston Gallery.

O Jarvis στο Ancienne Belgique

Κάτι τέτοια βράδυα όπως το χτεσινό η μικρή μας κωμόπολη αλλάζει πρόσωπο και γίνεται πόλη μαγική. Ο Jarvis (φωτό από BBC) έπαιξε στην κεντρική σκηνή του Ancienne Belgique τα καινούρια κομμάτια του μπροστά σε ένα ενθουσιώδες και αφοσιωμένο κοινό. Αρκετοί μάλιστα είχαν έρθει από την Αγγλία όπως φάνηκε από τις φωνές ανταπόκρισης στην ερώτηση αν είναι κανείς από το νησί.

Ο Τζάρβις μίλησε και λίγα σπαστά γαλλικά, όσα μπόρεσε να μάθει στα χρόνια που μένει στο Παρίσι, ήπιε μπύρα, και κάπνισε κι ένα τσιγάρο (”παρανόμως” όπως παραδέχτηκε, καθώς έχει απαγορευτεί στο ΑΒ εδώ και λίγους μήνες). Έπαιξε γύρω στη μια ώρα, ενδιάμεσα έλεγε καμμια δυο κουβέντες, πέταξε και κάτι για τον Μάικλ Τζάκσον που τον έχει άχτι και έκανε ένα ανκόρ. Στο τέλος είπε πως θα παίξει κι ένα παλιό κομμάτι. Α, Pulp, σκέφτεσαι. Λάθος - έπαιξε Prince.

Με δυο λόγια χωρίς καμμία απολύτως αντικειμενικότητα και με τις εντυπώσεις ακόμα πολύ φρέσκιες: Ο Τζάρβις έδειξε άλλη μια φορά ότι είναι τεράστιος καλλιτέχνης. Αγαπά τη σκηνή και τον αγαπά κι αυτή. Τέλος, σέβεται το κοινό του - ομοίως και ο διοργανωτής - καθώς ο ήχος χτες ήταν εξαιρετικός. Και για τις απαραίτητες συγκρίσεις: Το εισιτήριο είχε 25 ευρώ, η μπύρα 2,20 (ποτήρι), το κρασί 4,40 (μεγάλο ποτήρι) και τα μπλουζάκια 20.

Ο καλλιτέχνης σε δράση από το πολιτιστικό ένθετο της εκπομπής Newsnight του BBC: