“Η μπύρα δε σε παχαίνει” λέει το πανό της ένωσης των Βέλγων ζυθοποιών στο φεστιβάλ μπύρας. Και λέει ψέμματα. Ή μάλλον τη μισή αλήθεια. Διότι η μία μπύρα μπορεί να μην παχαίνει, οι (λέμε τώρα) δύο μπύρες όμως δε συγχωρούν. Οι πάρα πολλοί ζυθοποιοί της χώρας μαζεύονται το πρώτο Σαββατοκύριακο του Σεπτέμβρη στην κεντρική πλατεία της μικρής μας κωμόπολης και εκθέτουν την πραμάτειά τους. Προς μεγάλη ικανοποίηση του φιλοθεάμονος κοινού. Και των συλλεκτών σουβέρ που εκείνο το Σαββατοκύριακο είναι πολλά και περίεργα.
Αποφασισμένοι “ερευνητές” δοκιμάζουν το ένα ποτήρι μετά το άλλο που γεμίζουν από τα βαρέλια οι χαμογελαστοί και πρόθυμοι υπάλληλοι. Την ίδια ώρα μπάντες χάλκινων πνευστών παίζουν τζαζ και σουίνγκ ενώ δύο πάγκοι με όστρακα κάνουν χρυσές δουλειές. Στις εισόδους του περιφραγμένου με κάγκελα χώρου, στο κέντρο της μεγάλης πλατείας, σεκιουριτάδες προσέχουν να μην πάρεις κανένα από τα επώνυμα ποτήρια φεύγοντας. Οι παλιοί δε μασάνε. Τα πιο πολλά ποτήρια χωράνε άνετα στις τσέπες του τζιν μπουφάν.
Το φεστιβάλ μπύρας ξεκινά τη νέα χρονιά μετά το καλοκαίρι. Όσες μπύρες (και είναι πολλές) δεν προλάβεις να δοκιμάσεις το πρώτο Σαββατοκύριακο έχεις καιρό να τις πιεις μέχρι τον επόμενο Σεπτέμβρη. Και μετά πάλι από την αρχή. Στο μεσοδιάστημα, μακριά από τη ζυγαριά. Γιατί η μία μπύρα δεν παχαίνει, δεν ξέρω κανέναν όμως που να ήπιε μόνο μία.
