Το δωμάτιο 1408 βασίζεται σε διήγημα του Στίβεν Κινγκ και έχει ως πρωταγωνιστή τον Τζον Κιούζακ. Αυτά τα δύο στοιχεία αρκούν για να παρασύρουν τον θεατή στην αίθουσα. Πρόκειται για παγίδα και μάλιστα διπλή. Το 1408 του ξενοδοχείου Ντόλφιν στη Νέα Υόρκη, είναι στοιχειωμένο από τους δεκάδες ενοίκους που έχουν κατά καιρούς βρει το θάνατο εκεί μέσα. Έχει υπερφυσικές δυνάμεις και, σύμφωνα με τον διευθυντή του ξενοδοχείου Τζέραλντ Όλιν (Σάμιουελ Τζάκσον), κανείς δεν αντέχει να μείνει στο 1408 πάνω από μία ώρα. Όμως ο σκεπτικιστής ερευνητής δήθεν στοιχειωμένων δωματίων, Μάικ Ένσλιν (Τζον Κιούζακ), δεν καταλαβαίνει από τέτοια. Μέχρι να κλειδώσει πίσω του η πόρτα και να αρχίσει να μετρά αντίστροφα ο χρόνος.
Κάπου εκεί αρχίζουν τα περίεργα και δεν έχουν περάσει παρά 15-20 λεπτά ταινίας όταν καταλαβαίνεις ότι και η ίδια η ταινία είναι παγίδα. Η ασυνάρτητη αρλούμπα που ξεδιπλώνεται μπροστά σου δεν έχει καμμία σχέση με το καλοδουλεμένο θρίλερ που πίστευες ότι θα παρακολουθήσεις. Είναι περισσότερο μια αναμέτρηση δωμάτιο 1408 κατά Κιούζακ όπως λέμε Σοβιετικός μποξέρ κατά Ρόκι Μπαλμπόα. Ο Κιούζακ-Ρόκι τρώει πολύ ξύλο μέχρι να τα πάρει στο κρανίο στο τέλος και να ανταποδώσει με ένα πύρινο ντιρέκτ. Ενδιάμεσα, το δωμάτιο δοκιμάζει όλα τα κόλπα του για να τρελάνει τον άπιστο ερευνητή και ο σκηνοθέτης κάνει ό,τι περνά από το χέρι του για να μετατρέψει το θρίλερ σε κωμωδία. Εντάξει, ο Κιούζακ δεν έπρεπε να μπει στο δωμάτιο 1408. Κι εμείς όμως δεν έπρεπε να μπούμε στην αίθουσα. Τρέιλερ με ελληνικούς υπότιτλους παρακάτω.
7 Οκτωβρίου, 2007 σε 11:50 μμ
ΟΚ Δεν θα μπούμε. (όχι ότι θα μπαίναμε δηλαδή)
8 Οκτωβρίου, 2007 σε 7:19 πμ
Ήταν τόσο μεγάλη πατάτα που έπρεπε να αποκλείσω και την παραμικρή πιθανότητα.
8 Οκτωβρίου, 2007 σε 11:40 πμ
Αν είναι όπως τα λες, κρίμα! Η ιστορία του King είναι ίσως το πιο τρομακτικό κείμενο που έχει γράψει ποτέ. Φοβάμαι πως την τέντωσαν, την ξεχείλωσαν και της άλλαξαν τα φώτα για να μετατραπεί σε ταινία.
8 Οκτωβρίου, 2007 σε 11:57 πμ
Kαλημέρα, εκτός από τη ΛΑΜΨΗ με τον θεό-Νίκολσον, δεν θυμάμαι άλλη πετυχημένη μεταφορά του King στον κινηματογράφο. Αυτό που κάνει τον king να ξεχωρίζει δεν είναι τόσο η “πλοκή”, όσο η γλώσσα. Ο τρόπος με τον οποίο σου μεταδίδει τα συναισθήματα των ηρώων. Κρίμα για τον Κιούζακ, είναι ηθοποιάρα. Ούτε για dvd δηλαδή δεν το προτείνεις; Οκ. Εδώ που τα λέμε, πείτε μου ένα καλό, πρόσφατο θρίλερ, γιατί εγώ δεν έχω δει κανένα.
Και μ’ αρέσουν τα θρίλλερ!
8 Οκτωβρίου, 2007 σε 2:41 μμ
@ Aerosol
Καλώς ήρθες. Δεν την ήξερα την ιστορία κι επίσης δεν έχω διαβάσει τίποτα από Κινγκ, αυτό όμως διορθώνεται. Όπως φαίνεται πρέπει όντως να του άλλαξαν τα φώτα του κειμένου.
@ Φαίη
Κι εμένα μου αρέσει ο Κιούζακ αλλά ούτε αυτός έσωσε το παιχνίδι. Φαντάζομαι στη μικρή οθόνη θα φαίνεται ακόμα πιο αδύναμο οπότε δε θα το πρότεινα ούτε για DVD. Όσο για θρίλερ, ένα παλιότερο που μου άρεσε πολύ ήταν το “Οι Άλλοι”. Παίζει ρόλο βέβαια και η Νικόλ…
8 Οκτωβρίου, 2007 σε 10:12 μμ
Πάντα έγραφε τρομακτικά ο Κινγκ. Παρανοϊκός εντελώς και στη δική του ζωή.
9 Οκτωβρίου, 2007 σε 9:10 πμ
Οκ, θα κάτσω να διαβάσω τίποτα για να πάρω μια ιδέα.
10 Οκτωβρίου, 2007 σε 7:32 πμ
Ενα πράγμα θα σου πω μόνο: Καλά να πάθεις…!:-)
10 Οκτωβρίου, 2007 σε 9:05 πμ
Άστα αυτά, είμαι σίγουρος ότι σε πρόλαβα (αν σε πρόλαβα) λίγο πριν βγάλεις εισιτήριο.
10 Οκτωβρίου, 2007 σε 9:30 πμ
Χα!