Το παρόν (β)λόγιο ξεκινά το (καλώς ήρθες κι άργησες) Π-Σ-Κ με ένα σκιτσάκι αφιερωμένο σε γνωστούς και φίλους που δουλεύουν στο δημόσιο ή εκείνο το περίεργο ”υπερεθνικό” δημόσιο στη μικρή μας κωμόπολη. Ο διάλογος λέει πάνω κάτω αυτά:
- Ως συνήθως χτες δούλευα μέχρι τα μεσάνυχτα, μαμά.
- Τουλάχιστον πληρώθηκες παραπάνω.
- Δεν μας πληρώνουν υπερωρίες.
- Εμμμ, τουλάχιστον ήταν κάποια σημαντική δουλειά.
- Δε θα το λεγα…
- … το αφεντικό με υποχρέωσε να αλλάξω ορισμένες διαφάνειες από μια παρουσίασή μου η οποία όμως έγινε έτσι χειρότερη από ό,τι ήταν.
- Εντάξει, τουλάχιστον είσαι πλέον προετοιμασμένος για τη σύσκεψη.
- Ματαιώθηκε…
- … αλλά αυτό δεν πειράζει μια και το συγκεκριμένο έργο δεν χρηματοδοτείται ούτως ή άλλως.
- Δηλαδή δούλεψες τζάμπα για να κάνεις χειρότερη μια παρουσίαση για μια σύσκεψη που δε θα γίνει με θέμα ένα έργο που δεν υπάρχει;
- Ναι.
- Α, πρέπει να δουλέψεις για την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Το συγκεκριμένο σκιτσάκι μου το έστειλε φίλος. Ψάχνοντας στο ίντερνετ βρήκα σε ένα γαλλόφωνο (β)λόγιο ακριβώς το ίδιο, μόνο που στην τελευταία πρόταση αντί για “ΕΕ” γράφει “ΟΗΕ”. Σούπερ πολυχρηστικό σκιτσάκι το οποίο μας οδηγεί στην … ανατρεπτική πρόταση του μήνα: κατεβάστε το (ψάξτε για εικόνες με “dilbert EU”), βάλτε στη θέση της τελευταίας λέξης το όνομα του εργοδότη, της εταιρίας ή της υπηρεσίας σας και κολλήστε το στον τοίχο (στη δουλειά, όχι στο σπίτι!) Καλό Π-Σ-Κ.
