Κόσμος, πολύς κόσμος, πάρα πολύς κόσμος. Οι λίγοι στα ψώνια της τελευταίας στιγμής, οι πολλοί έξω από τα μπαρ και τα τσιπουράδικα. Από νωρίς το μεσημέρι η πόλη αποχαιρετά τη χρονιά που φεύγει με όλον τον κόσμο στο δρόμο. Κάθε γωνιά και αυτοσχέδια ψησταριά, κάθε δρόμος και κέρασμα. Καταστηματάρχες από μπουτίκ μέχρι μπαρ προσφέρουν σουβλάκια (“καλαμάκια” στα Αθηναϊκά), λουκάνικα και παντσέτες. Στο μπαρ “Σπίρτο” στη Ζεύξιδος πίνουμε τον καπουτσίνο μας με παντσέτα, μεγαλείο! Άσε τους άλλους στη βόρεια Ευρώπη να τρώνε βουτήματα και κουλουράκια.
Λίγο πιο πέρα, στην Ερμού, μια εξέδρα που έστησε ο πολυχρονεμένος μας δήμαρχος. Καμμιά 20ριά περίεργοι (ή μερακλήδες ψηφοφόροι του Βασιλάκη) χαζεύουν το συγκρότημα που παίζει μια από τις 264 διασκευές του “Σαντα Κλάους ιζ κάμινγκ τουουουου τααααααάουν”. Στο τέλος ο τραγουδιστής μας αποτελειώνει με το “Ευχαριστούμε το δήμο και ιδίως τον αντιδήμαρχο πολιτισμού, τον κύριο Γάκη, που μας έδωσε την μοναδική ευκαιρία να παίξουμε στο κέντρο της πόλης”. Κι ακολουθεί η χρήσιμη πληροφορία. “Το βράδυ θα είμαστε στο Σαντέ”. Ευχαριστούμε κι εμείς μεγάλε. Τώρα ξέρουμε πού δεν θα πάμε.
Μετά το καθιερωμένο προσκύνημα στο θεό του τσίπουρου, είναι η ώρα για το 35 και τις μουσικάρες του Ίντι (επάνω φωτό). Μέχρι τρεις ώρες πριν την αλλαγή του χρόνου, ο φίλος μας παίζει γιορτινές μελωδίες από Ραμόνς, Τσούμπα (γουάμπα) και γενικά τους κλασικούς. Μικρή ανάπαυλα για να αντέξουμε τη δύσκολη βραδυά και για τη σύντομη καταχώρηση. Χρόνια Πολλά!
