Πέρυσι ήταν το “Οι ζωές των άλλων” που είχε ανοίξει με τον καλύτερο τρόπο τη χρονιά. Η πρώτη ταινία του 2008 ήταν το “Περσέπολις” (φωτό από τη γαλλική εφημερίδα “Λα Κρουά“), ένα πραγματικό διαμάντι βασισμένο στο ομώνυμο κόμικ της Μαρτζάν Σατραπί, η οποία συμμετέχει και στην παραγωγή της ταινίας.
Η Σατραπί περιγράφει την ιστορία μιας μικρής Ιρανής, τη δική της ιστορία. Κόρη προοδευτικής και φιλελεύθερης οικογένειας, μεγαλώνει στην Τεχεράνη, φεύγει στην Ελβετία για σπουδές, επιστρέφει στο Ιράν και καταλήγει να ξαναφύγει στη Γαλλία. Την ίδια ώρα η δικτατορία του Σάχη καταρρέει για να αντικατασταθεί από ακόμα μια στυγνή δικτατορία αυτή των ισλαμιστών. Το Ιράκ επιτίθεται στο Ιράν, ένας ακατανόητος πόλεμος αρχίζει για να διαρκέσει χρόνια με τις δύο πλευρές να μην κερδίζουν τίποτα και αντιθέτως να χάνουν ένα εκατομμύριο ανθρώπους, και να καταδικάζονται στη φτώχεια και την οικονομική καθυστέρηση. Η Τεχεράνη αλλάζει κι αυτή με την αστυνομία του θεοκρατικού καθεστώτος να παρακολουθεί τη νεολαία για να την εμποδίσει να διασκεδάσει, να ακούσει μουσική, να πιεί και να ερωτευτεί.
Όλα αυτά είναι στο φόντο αυτής της εξαιρετικής ταινίας κινουμένων σχεδίων η οποία εστιάζει στον άνθρωπο. Στη μικρή ατίθαση και πολύ αστεία Μαρτζάν που μεγαλώνει γεμάτη απορίες, τους γλυκύτατους προοδευτικούς γονείς της, τους φίλους και έρωτες της Μαρτζάν, και μια απίστευτη γιαγιά που ξέρει τα πάντα για τη ζωή και τους άντρες.
Ασπρόμαυρη στο μεγαλύτερο μέρος της, όπως και το βιβλίο, έγχρωμη σε ορισμένα χαρακτηριστικά τμήματα, η ταινία είναι ένα εικαστικό αριστούργημα που αφηγείται μια πανέμορφη ιστορία. Η Μαρτζάν μιλάει με τη φωνή της Κιάρα Μαστρογιάνι. Η Κατρίν Ντενέβ, η ίδια μητέρα της Κιάρα, χαρίζει τη φωνή της στη μητέρα της Μαρτζάν.
Παρακάτω το τρέιλερ. Όσοι δεν την έχετε δει, τρέξτε να προλάβετε. Την είδαμε στο Ολύμπιο, στη μικρή αίθουσα του πέμπτου ορόφου.
