Ήταν η δεύτερη φορά μέσα σε πέντε μήνες που οι Ορίσας (Orishas) ήρθαν στην πόλη. Την πρώτη έπαιξαν δωρεάν στην πλατεία Ρούπε, ήταν Αύγουστος, έκανε ζέστη και η συναυλία ήταν κανονική γιορτή. Την Παρασκευή, οι Ορίσας έπαιξαν στο Ancienne Belgique, το εισιτήριο έκανε 23 ευρώ, έξω έκανε κρύο αλλά η συναυλία ήταν και πάλι κανονική γιορτή. Επί μία ώρα και κάτι, το συγκρότημα με μέλη από Κούβα και Γαλλία έκανε τον κόσμο που είχε γεμίσει την πλατεία, τα θεωρεία και τις δύο σειρές εξώστες να πάλλεται κυριολεκτικά xωρίς σταματημό.
Όσο περνούσε η ώρα οι έξι μουσικοί πάνω στη σκηνή ανέβαζαν ρυθμούς πάντα στο ιδιαίτερο στυλ τους, ιδανική ανάμιξη κουβανέζικης μουσικής και γαλλικής χιπ χοπ κάτι σαν ο Κομπάι Σεγούντο (Compay Segundo) συναντά τον Πασί (Passi). Έχω πάει καμμια 40ριά φορές στο ΑΒ για συναυλίες. Πρώτη φορά έβλεπα όλον τον κόσμο να ανταποκρίνεται στη μουσική και να ακολουθεί το συγκρότημα σε κάθε μουσική φράση. Όπως πρώτη φορά εδώ και χρόνια είδα γνήσιο αίτημα για ανκόρ. Οι Ορίσας πήγαν να σταματήσουν στη μια ώρα. Οι φωνές που απαιτούσαν την επιστροφή τους νόμιζες ότι θα έριχναν το κτίριο. Ξανανέβηκαν στη σκηνή για να παίξουν άλλη μισή ώρα.
Η βραδυά έκλεισε στο παρακείμενο μπαρ Metteko το οποίο έχει κάτι με την κουβανέζικη μουσική και τους Κουβανούς εν γένει και μοίραζε απ’ έξω διαφημιστικά για “Ορίσας άφτερ πάρτι”. Πήγαμε, είχαν βγάλει τα τραπέζια για να χωρέσει και να χορέψει ο κόσμος. Οι καϊπιρίνιες στα 5 ευρώ ήταν νοστιμότατες, ύπουλα δροσιστικές και επικίνδυνες. Κάπου εκεί εχάθη και η μπάλα…
