Το καφέ Ταμπόζι (Tambosi, φωτό επάνω), στο Μόναχο, ήταν μια πραγματική όαση εξυπηρέτησης και ποιόητας και μάλιστα σε εξαιρετικές τιμές. Σα να λέμε το ακριβώς αντίθετο από τη σαχλαμάρα στη Βιέννη που περιγράφεται στην προηγούμενη καταχώρηση. Βρεθήκαμε στο Ταμπόζι δύο μέρες πριν τα Χριστούγεννα, ίσα ίσα για έναν καφέ. Κάτσαμε τελικά μία ώρα. Το μαγαζί είχε τα πάντα. Πολύ φιλικό και εξυπηρετικό προσωπικό, εξαιρετικό και φτηνό εσπρέσο, ευρωπαϊκές εφημερίδες, και ασύρματο ίντερνετ. Το τελευταίο μάλιστα ήταν δωρεάν σε αντίθεση με το παράρτημα της αμερικάνικης αλυσίδας ακριβώς δίπλα όπου πλήρωνες για να συνδεθείς.
Λίγοι πελάτες απολάμβαναν τη μεσημεριανή ηρεμία και την εφημερίδα τους μέσα (φωτό επάνω) στο χριστουγεννιάτικα διακοσμημένο καφέ, ενώ αρκετοί κάθονταν στα τραπεζάκια έξω όπου είχε μεν ήλιο αλλά με κάτι δοντάρες από εδώ μέχρι το Μόναχο – η θερμοκρασία ήταν γύρω στους 3 βαθμούς. Το φοβερό ήταν πως επάνω σε κάθε καρεκλάκι έξω, το κατάστημα είχε βάλει μια κουβέρτα για να ζεσταίνουν τα ποδαράκια τους οι θαμώνες. Κουβέρτα αντί για θερμάστρα υγραερίου καθώς οι καλοί Γερμανοί δε ήθελαν να επιβαρύνουν το περιβάλλον καταναλώνοντας άσκοπα ενέργεια.
Αυτό με τις κουβέρτες πρέπει να είναι αρκετά διαδεδομένο κόλπο στη Γερμανία. Το είδαμε και τον περασμένο Μάιο στο Βερολίνο, στα δύο “ρώσικα” και πολύ δημοφιλή μπαρ στο Πρεντσλάουερ Μπεργκ όπου, το Σαββατόβραδο, κόσμος πολύς απολάμβανε τη μπύρα του έξω αντιμετωπίζοντας την παγωνιά με κουβέρτες. Με κάτι τέτοια οι Γερμανοί ήταν έτοιμοι για την απαγόρευση του καπνίσματος σε κλειστούς δημόσιους χώρους που ισχύει πλέον στη Γερμανία από την πρωτοχρονιά. Πρακτικοί άνθρωποι. Υπάρχει περίπτωση να δούμε και στα ελληνικά μαγαζιά τη μόδα της κουβέρτας; Μάλλον απίθανο. Οι θερμάστρες έχουν ήδη επικρατήσει πλήρως. Η φτηνή, πρακτική και κάπως πιο οικολογκή κουβέρτα δεν είναι αρκετά … “σικ”.




18 Ιανουαρίου, 2008 σε 2:02 μμ
Καφές, εξυπηρέτηση και κουβέρτα στο Μόναχο (Tribes)
σε κάθε καρεκλάκι έξω, το κατάστημα είχε βάλει μια κουβέρτα για να ζεσταίνουν τα ποδαράκια τους οι θαμώνες [..] αντί για θερμάστρα καθώς οι …
18 Ιανουαρίου, 2008 σε 4:03 μμ
Έχει τύχει να πάω και σε θεατρικό έργο, όπου το σενάριο απαιτούσε να έχει κρύο η αίθουσα, οπότε μοιράζανε κουβέρτες στην είσοδο. Το δαγκώσαμε για τα καλά!
18 Ιανουαρίου, 2008 σε 4:03 μμ
ΥΓ: Είναι τρελλοί αυτοί οι Γερμανοί!
18 Ιανουαρίου, 2008 σε 5:06 μμ
αυτό με τις κουβέρτες το έχω δει και στη Νορβηγία. Μόνο που εκεί χρειαζόσουν την κουβερτούλα ιούνιο μήνα!!!
η αμερικάνικη αλυσίδα είναι η γνωστή αηδία;
και το κάπνισμα όντως έχει απαγορευτεί εντελώς στην Γερμανία;
(αισθάνομαι κυνηγημένη!)
18 Ιανουαρίου, 2008 σε 6:38 μμ
Το ίδιο με την κουβερούλα το έζησα στο Λονδίνο σε παμπ εκεί που σκάει το κύμα του Τάμεση, δίπλα στην Τέιτ Μόντερν. Καλή ήταν η κουβερτούλα αλλά σαν την Γκίνες δεν έχει!!
18 Ιανουαρίου, 2008 σε 8:49 μμ
Αυτό ήταν και το αγαπημένο καφέ του Αδόλφου
Ακριβώς απέναντι τον είχαν μπουζουριάσει το 1923, όταν έκανε το πρώτο του πραξικόπημα.
Γενικότερα πάντως, κάθε φορά που έχει λιακάδα χειμώνα καιρό, βλέπεις τους γερμανούς να βγαίνουν μαζικά και ν’ απολαμβάνουν το ποτό τους στον ήλιο μετά κουβερτούλας. Σαν τα σαλιγκάρια ένα πράγμα.
19 Ιανουαρίου, 2008 σε 5:55 πμ
Έχω φάει σπάμ.
Τσέκαρε το.
19 Ιανουαρίου, 2008 σε 10:53 πμ
Αναφερόμενοι στην ιστορία του γλυκού και στην Ελλάδα, το TAMBOSI υποθέτω ότι είναι της οικογένειας ζαχαροπλαστικής του Λουτρακίου Ταμπόση, (γλυκά ΚΑΖΙΝΟ). Υπήρχε και στην Ομόνοια (Αρχή Αγ. Κωνσταντίνου) και Θεσσαλονίκη Τσιμισκή. Ήταν ειδικοί στα τυλιχτά (σε χαρτί) γλυκά, μια κορυφαία ελληνική εξαγωγική επιτυχία. Άλλος κλάδος της οικογένειας (σε ανταγωνισμό) δημιούργησε τα τυλιχτά γλυκά ΠΕΥΚΑΚΙ (Γ. Μπαλοδήμος), δεν ξέρω αν υπάρχουν ακόμα περνώντας τον Ισθμό, πρώτο μαγαζί αριστερά.
Τα γλυκά αυτά κάναν το γύρο της γης και ήταν τόσο φημισμένα, όσο οι Έλληνες εφοπλιστές του City, η Μελίνα Μερκούρη, ο Χατζιδάκης, o Ντασσέν, ο Ζορμπάς κλπ. Κάθε μεγάλο και αξιοπρεπές καζίνο είχε και ένα τέτοιο stand (Μονακό, Estoril κλπ). Ήταν σαν φρέσκα, ως και ένα χρόνο μετά, πάντα διαθέσιμα, κυρίως τη νύχτα. Tα μυστικά της γκουρμέ νοστιμιάς ήταν πολλά και μη …κλασσικά. Ξέρω αρκετά απ’ αυτά, αλλά …δεν τρώω γλυκά. Ξέρετε εκείνα τα διαολεμένα μικροόντα…(λιπίδια κλπ).
19 Ιανουαρίου, 2008 σε 11:10 πμ
Αρχικός του ιδιοκτήτης (1810-1875) ήταν ο ιταλός Luigi Tambosi, γιός Giusepe Tambosi – υπεύθυνου της βασιλικής κάβας. Πάντως και τα γλυκά ΚΑΖΙΝΟ πρέπει να έχουν τη δική τους μεγάλη ιστορία.
BTW πολύ χαίρομαι που σας ανακάλυψα, τα posts είναι πραγματικά ενδιαφέροντα!
19 Ιανουαρίου, 2008 σε 9:29 μμ
Αυτό με την κουβερτούλα είναι γενικό στη Γερμανία. Από το Άαχεν και την Κολονία μέχρι το Βερολίνο. Ο μεσημεριανός-απογευματινός καφές μάλιστα είναι κάτι σαν παράδοση για τους Γερμανούς (καμία σχέση με τους δικούς μας εδώ πάνω που δεν έχουν και πολλά πολλά με την πόση καφέ). Είναι επίσης φαινόμενο στις Σκανδιναβικές χώρες. Το έχω δει στη Σουηδία και η Κροτ ανέφερε την Νορβηγία.
20 Ιανουαρίου, 2008 σε 12:37 πμ
Πολύ μου αρέσει η ιδέα της κουβερτούλας… Σκεψου στο Ελλάντα οπου το να σπαταλαμε ενέργεια και να μολυνουμε το περιβάλλον είναι το φόρτε μας, σε όλα τις επεκτάσεις των καφενεδων με τις τζαμαρίες, να μοίραζαν κουβερτουλες, αντι για τις θερμάστρες υγραερίου. Χαμός θαχε γινει, μπορεί και διαδήλωση για καταφωρη παραβιαση των δικαιωματων των καφενόβιων, των καπνιστών και δεν ξέρω ποιων άλλων.
σε χαιρετώ
ριτς
20 Ιανουαρίου, 2008 σε 10:56 μμ
@ Exiled
Κουβέρτα σε θέατρο;;; Θεϊκό! Εντάξει είναι μουρλάρες…
@ Krotkaya
Στη Νορβηγία πρέπει να είναι μόνο για σκληροπυρηνικούς της κουβέρτας
Η αμερικάνικη αλυσίδα είναι ακριβώς η Στάρμπακς (όπου για να πω και του στραβού το δίκιο έχω πιεί εκπληκτικό φραπουτσίνο με σοκολάτα)
Και στη Γερμανία και στη Γαλλία πλέον είναι παρελθόν το κάπνισμα σε δημόσιους κλειστούς χώρους. Ο κλοιός σφίγγει…
@ El pibe
Καλά εκεί είναι φοβερά. Από τότε που απαγορεύτηκε το κάπνισμα στα παμπ, το Λονδίνο έχει αλλάξει όψη. Τραπεζάκια έξω χειμώνα, καλοκαίρι και ακόμα περισσότερος κόσμος στο δρόμο. Κούκλα!
@ Canis
Του Αδόλφου;;; Σοβαρά;;; Γι αυτό μου φάνηκαν κάπως περίεργες οι φάτσες εκεί μέσα…
@ Indictos
Δεν είδα να έχεις φάει σπαμ, είσαι σίγουρος;
@ Cirus και Canis
Εξαιρετικές ιστορίες αγαπητοί μου. Αξίζει να το ψάξει κανείς. Ευχαριστώ πολύ για τα σχόλια και τις πληροφορίες αλλά και τα καλά σας λόγια.
@ Speculoos
Είναι αλήθεια ότι εδώ στη μικρή μας κωμόπολη, ο καφές έρχεται μάλλον δεύτερος πίσω από το τσάι. Έχει να κάνει και με τη σύνθεση του πληθυσμού, βέβαια, καθώς οι άραβες πίνουν πολύ περισσότερο τσάι από ό,τι καφέ.
@ Ritsmas
Γεια σου Ριτς. Θα είχε πολύ πλάκα να βλέπαμε κουνερτούλες στα ελληνικά μαγαζιά και ακόμα περισσότερη να βλέπαμε τις αντιδράσεις των θαμώνων.
21 Ιανουαρίου, 2008 σε 10:51 πμ
Exo dei kouvertes afimenes se karekles (trapezakia ekso), ton dekemvrio, sto Circus bar (Navarinou, Eksarxeia). Mou ekanan thetiki entyposi giati eimai kryouliara ek genetis!
21 Ιανουαρίου, 2008 σε 2:23 μμ
Ε, πού αλλού θα ήταν; Τα Εξάρχεια ήταν πάντα στην πρωτοπορία! Καλώς ήρθες, κι εγώ φανατικός οπαδός του καλοκαιριού και της ζέστης!