Διαδήλωση στο Σαράγεβο

Περπατάς στο Σαράγεβο και εκεί που όλα ήταν ήσυχα και όμορφα βλέπεις ξαφνικά παντού γύρω σου μπάτσους – και από τους απλούς και από τους σπέσιαλ που δίνουν πολύ ξύλο. Και σκέφτεσαι, εντάξει μπορεί να φαίνονται πλέον έξω καρδιά οι Βόσνιοι αλλά οι έχθρες κρατάνε ακόμα. Θα πλακώθηκαν πάλι Κροάτες, Σέρβοι και Μουσουλμάνοι. Αμ δε.

Τι κι αν σκοτώνονταν μεταξύ τους πριν από 15 χρόνια, τι κι αν ακόμα και σήμερα ορισμένα από τα ζητήματα που οδήγησαν στον πόλεμο της Βοσνίας παραμένουν άλυτα. Οι Βόσνιοι στο Σαράγεβο άλλον καημό είχαν την περασμένη εβδομάδα. Στη διαδήλωση συμμετείχαν οι φανατικοί φίλοι και των δύο μεγάλων ομάδων της πόλης, της Φ.Κ. Σεράγεβο και Ζέλιο (Ζελέσνιτσαρ). Ο λόγος που ένωσαν τις δυνάμεις τους ήταν η οργή τους για τον πρόεδρο της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας της χώρας και για τον τρόπο με τον οποίο χειρίζεται τα ποδοσφαιρικά θέματα.

Ρώτησα και μου τα είπαν αυτά. Και όταν ο συνομιλητής μου με είδε απορημένο να κοιτάζω μια τη διαδήλωση και μια τις τρύπες από τις σφαίρες στους τοίχους των γύρω κτιρίων, σημάδια από τον πόλεμο, γέλασε και μου είπε: Εντάξει ο πόλεμος πέρασε. Το ποδόσφαιρο όμως είναι πολύ σοβαρή υπόθεση στη Βοσνία, δεν παίζεις με αυτά τα πράγματα.

Ελληνικός, τουρκικός ή βοσνιακός καφές;

“Εσπρέσο, καπουτσίνο, βοσνιακό;” ρωτάει ο σερβιτόρος στην καρδιά της παλιάς πόλης, στο Σαράγεβο. Τον κοιτάζω απορημένος. “Έναν βοσνιακό παρακαλώ”, λέω τελικά, περισσότερο για να δοκιμάσω κι αυτόν τον περίεργο καφέ. Σοφή επιλογή. Το κατάλαβα όταν έφτασε ο δίσκος με το μπρίκι γεμάτο αχνιστό καφέ, το ποτήρι με το δροσερό νερό και το λουκουμάκι (φωτό).

Ο βοσνιακός καφές είναι ίδιος με αυτόν που παλιότερα λέγαμε “τούρκικο” στην Ελλάδα και στη συνέχεια, για αναμφίβολα σοβαρούς εθνικούς λόγους, ονομάσαμε “ελληνικό” ή το ακόμα πιο αστείο “βυζαντινό”. Είναι ο καφές που οι Τούρκοι έφεραν στην Ευρώπη και οι ίδιοι πλέον δεν πίνουν καθώς μερικούς αιώνες πιο πίσω, ο καφές θεωρήθηκε το ποτό των επαναστατών.

Ανάλογα με την τοποθεσία, την περιοχή, το κράτος κλπ ο καφές αλλάζει όνομα για κυρίως πολιτικούς λόγους. Στη Βοσνία, λέγεται βοσνιακός σερβίρεται με λουκουμάκι και δροσερό νερό με τη ζάχαρη να έρχεται χώρια, καθώς δεν έχει βράσει στο μπρίκι μαζί με τον καφέ. Βοσνιακός τι, όμως; Πώς είναι η λέξη καφές στην τοπική γλώσσα;

Το σχετικό ανέκδοτο που άκουσα στο Σαράγεβο δείχνει, μου είπαν, και τη χαλαρή, καταφερτζίδικη νοοτροπία των κατοίκων της πόλης. Κάθεται λοιπόν ένας ντόπιος και σκέφτεται πώς να παραγγείλει τον βοσνιακό καφέ του. Να τον πει kava θα δείξει πως συντάσσεται με τους Κροάτες. Να τον ζητήσει kafa θα είναι σα να λέει ότι είναι με τους Σέρβους και kahva με τους Βόσνιους μουσουλμάνους.

Το σκέφτεται, το ξανασκέφτεται κι αφού δε βρίσκει άκρη κοιτάζει το σερβιτόρο που περιμένει υπομονετικά και του λέει. “Έναν καπουτσίνο παρακαλώ”.

Σήμερα η βραδυά του τσίκι τσίκι

H επιβεβαίωση της προφητείας σήμερα το βράδυ θα γεμίσει χαρά τους πιστούς που σπεύδουν να ετοιμάσουν τα κινητά τους για να ψηφίσουν τον “Εκλεκτό”. Είναι η βραδυά του τσίκι τσίκι, του ισπανικού τραγουδιού που θα κάψει καρδιές από την Πορτογαλία μέχρι την Εσθονία και από την Ιρλανδία μέχρι την Κύπρο. Οι απόστολοι του Τσικιλικουάτρε έχουμε ταξιδέψει στα πέρατα της ηπείρου προκειμένου να μεταδώσουμε το λόγο Του.

Το παρόν (β)λόγιο θα παρακολουθήσει τη σεμνή τελετή από κάποια Βαλκανικά βουνά όχι πολύ μακριά από την έδρα του τελικού. Κι αν το βράδυ δείτε απρόσμενα πολλές ψήφους από τη Βοσνία Ερζεγοβίνη, μην παραξενευτείτε. Ο λόγος Του έφτασε και εδώ. Οι πιστοί θα μαζευτούμε στο καφενείο και θα κάνουμε το καθήκον μας απολαμβάνοντας το τοπικό ρακί και τα σουτζουκάκια.

Eurovision: Οι εντός Ελλάδας ψηφίζουν Ιρλανδία, η ομογένεια το σκέφτεται

Λίγα λεπτά πριν την έναρξη του κρίσιμου για τα εθνικά θέματα και για το μέλλον των Βαλκανίων ημιτελικού της Γιουροβίζιον, έφτασαν επί τέλους στα γραφεία μας τα αποτελέσματα της μυστικής δημοσκόπησης που διεξήγαγε η ΕΡΤ για τις προθέσεις ψήφου των τηλεθεατών. Είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε πως η διοίκηση της ΕΡΤ δεν πρόκειται να δώσει στη δημοσιότητα τα αποτελέσματα διότι φοβάται πιθανές αρνητικές συνέπειες στην εθνική προσπάθεια και στην εν γένει εικόνα της δοκιμαζόμενης κυβέρνησης. “Δεν μου αρέσουν τα αποτελέσματα και τα κόβω” φέρεται να είπε χαρακτηριστικά ο πρόεδρος Χρήστος Παναγόπουλος.

Δαιμόνιος συντάκτης του παρόντος (β)λογίου -του οποίου οι συντάκτες είναι έτσι κι αλλιώς δαιμόνιοι- είδε ο ίδιος το πρωτότυπο έγγραφο με το οποίο η εταιρία ενημερώνει τον Παναγόπουλο για τα αποτελέσματα. Οι Έλληνες του εσωτερικού φέρονται λοιπόν να ψηφίζουν … Αριστοφανικά και να επιλέγουν, με τεράστια διαφορά από τη δεύτερη Φινλανδία, την Ιρλανδική όρνιθα!

Στη στήλη για την πρόθεση ψήφου της ομογένειας τα αποτελέσματα είναι μάλλον συγκεχυμένα. Οι περισσότεροι ερωτηθέντες δεν έχουν καταλάβει ακόμα σε ποιους αριθμούς πρέπει να στείλουν την ψήφο τους με SMS παρά τις αναλυτικές οδηγίες 15λεπτης διάρκειας που μεταδίδει ανά δίωρο η ΕΡΤ World. Περιμένουν μάλιστα διευκρινιστική δήλωση από τον βαθύτατο γνώστη του θεσμού και των ιδιαιτεροτήτων του, Θεόδωρο-Θοδωρή Ρουσόπουλο.

Σε κάθε περίπτωση, τα παραπάνω στοιχεία, τα οποία είπαμε δεν θα τα διαβάσετε πουθενά αλλού καθώς η ΕΡΤ αρνείται να τα δώσει στη δημοσιότητα, αφορούν μόνο τον σημερινό ημιτελικό. Κι αυτό γιατί το αποτέλεσμα του Σαββάτου είναι τόσο βέβαιο που καμμία εταιρία δημοσκόπησης δεν δέχεται να μπει στον κόπο να κάνει έρευνα. Ο Εκλεκτός θα παρακολουθήσει σήμερα τους διαγωνιζόμενους από το κελί του σε γνωστό μοναστήρι του Βελιγραδίου με την ηρεμία αλλά και την ευχαρίστηση του πατέρα που βλέπει τα παιδιά να αγωνίζονται για μια θέση δίπλα του, στο θρόνο.

Μια κούπα για την αιωνόβια κυρία

Κι εκεί που καθόμασταν και πίναμε τις μπυρίτσες μας (Waterloo double, έπρεπε να το υποπτευθούμε ότι ετοιμαζόμασταν για μεγάλη ήττα) αργά το απόγευμα της Κυριακής, ξαφνικά σκοτείνιασε το μπαρ καθώς ένα χρωματιστό πανί κάλυψε το τζάμι από όπου έμπαινε το τελευταίο φως της ημέρας. Πέντε έξι περίεργοι τύποι με μπλούζες στο ίδιο χρώμα έδιναν ήδη παραγγελία στον μπάρμαν και φωτογραφίζονταν μπροστά στη σημαία τους. Τι είχε συμβεί; Η Άντερλεχτ είχε μόλις πάρει το κύπελλο νικώντας στον τελικό τη Γάνδη με 3-2. Ήταν ο τρίτος τελικός στο ίδιο Σαββατοκύριακο και ο μόνος που δεν είδαμε! Στη φωτογραφία οπαδός της Άντερλεχτ (η οποία γιορτάζει φέτος τα 100 χρόνια της) διαπιστώνει με ικανοποίηση την ευρύτερη διεθνή απήχηση του θριάμβου.