“Το κρασάκι του Τσου”: Το απόλυτο αριστούργημα του 2008

Μια επική ταινία για ένα όμορφο αγόρι και τέσσερις (4) θρυλικούς σαμουράι, περιγράφουν το αριστούργημά τους οι Έλληνες κληρονόμοι του Ταραντίνο. Ζηλεύω μόνο και μόνο τα γέλια που θα έκαναν όταν το σκέφτηκαν και όταν το γύριζαν. Το ανέβασαν στο http://www.psoniastointernet.gr. Το είδα πρώτα στη φίλη Locandiera. Βάλτε δυνατά τον ήχο και απολαύστε.

Μην μπερδευτείτε. Το κομμάτι που ακούγεται είναι το … γιαπωνέζικο “Λουλούδι της σφαγής” (”Σουρά Νο Χανά” ή, στα αγγλικά, “The flower of carnage”) από την Μεϊκό Κατζί που ακούγεται στο πρώτο “Kill Bill”. Ακόμα ένας λόγος που είναι άπαιχτοι οι τύποι που γύρισαν το βιντεάκι. Δείτε εδώ τη θεά Μεϊκό Κατζί να μονομαχεί υπό τον ήχο του κομματιού της και διαβάστε (λέμε τώρα) και τους κανονικούς στίχους.

Η ΕΡΤ δεν αντέχει το “Ρεπορτάζ χωρίς σύνορα”, κι εγώ δεν αντέχω την ΕΡΤ

Η απόφαση του προέδρου της ΕΡΤ Χρήστου Παναγόπουλου και του γενικού διευθυντή της τηλεόρασης Δημήτρη Γόντικα να κόψουν την εκπομπή του Στέλιου Κούλογλου “Ρεπορτάζ χωρίς σύνορα” είναι κλασική περίπτωση διευθυντικής αλητείας.

Δεν είναι απλώς άσκηση διευθυντικού δικαιώματος. Η ΕΡΤ είναι μεν εταιρία έχει όμως και δημόσιο χαρακτήρα. Έχει καθορισμένο από το νόμο επιμορφωτικό, ενημερωτικό και ψυχαγωγικό ρόλο και τα έσοδά της προέρχονται κυρίως από το δημόσιο και τους πολίτες μέσω της αναγκαστικής εισφοράς προς την ΕΡΤ. Έτσι οι διευθυντές πρέπει να να φροντίζουν πρωτίστως η εταιρία να ανταποκρίνεται σε αυτόν ακριβώς το δημόσιο χαρακτήρα και να παρέχει ποιοτικά ψυχαγωγικά, ενημερωτικά και επιμορφωτικά προγράμματα και όχι να είναι ντε και καλά ανταγωνιστική ή να βγάζει κέρδη.

Η εκπομπή του Κούλογλου ήταν και ποιοτική και επιμορφωτική. Παρεμπιπτόντως ήταν και αρκετά επωφελής για την εταιρία καθώς είχε θεαματικότητα μεγαλύτερη από τον γενικό μέσο όρο του καναλιού κι έφερνε και περισσότερες από τον μέσο όρο διαφημίσεις. Οι Παναγόπουλος και Γόντικας δεν είχαν λοιπόν κανέναν λόγο να την κόψουν. Και όμως την έκοψαν. Όοοοοχι για πολιτικούς λόγους μας διαβεβαίωσαν. Ο Παναγόπουλος μάλιστα, ανταποκρινόμενος πλήρως στο ρόλο που επέλεξε για τον εαυτό του, αυτόν της θλιβερής καρικατούρας καναλάρχη, είπε ότι την έκοψε διότι δεν του άρεσε.

Του Παναγόπουλου δεν του άρεσε η θεματολογία της εκπομπής. Ειδικά και όχι γενικά. Δεν του άρεσε το επόμενο επεισόδιο που ετοιμαζόταν να προβάλει η εκπομπή, με θέμα τη ζωή των νέων στην Ελλάδα, που δουλεύουν με τον κατώτατο μισθό, κάπου κοντά στα 700 ευρώ. Δεν του άρεσε επίσης το μεθεπόμενο επεισόδιο που είχε προγραμματιστεί με θέμα “εγκληματικότητα, βία και αστυνομία”.

Οι Παναγόπουλος και Γόντικας με την απόφασή τους να κόψουν τον Κούλογλου έδειξαν πώς αντιλαμβάνονται το ρόλο τους. Θεώρησαν πως πρωταρχικό καθήκον τους είναι να προσφέρουν τις μίζερες λογοκριτικές υπηρεσίες τους στον ανεκδιήγητο τύπο που υποδύεται τον πολιτικό προϊστάμενό τους, τον υπουργό Επικρατείας, κυβερνητικό εκπρόσωπο, και μέγα διασκεδαστή, Θόδωρο Ρουσόπουλο.

Οι Παναγόπουλος και Γόντικας δεν υπηρετούν ούτε την κρατική τηλεόραση ούτε τον πολίτη που τους πληρώνει. Υπηρετούν την κυβέρνηση που τους έδωσε τη θέση και το μισθό. Και αγωνίζονται να μη χάσουν ούτε κατά λάθος, ούτε από σπόντα κάποιο από τα προνόμιά τους. Όσο κινούνται ανάμεσα στην Καλομοίρα και τα δελτία Τύπου των υπουργείων που τα πλασάρουν για ειδήσεις, νιώθουν ασφαλείς. Το αφεντικό τους δε θα τους μαλώσει. Τα παιδιά έχουν προοδεύσει και δε θέλουν να ρισκάρουν τίποτα. Όσο να ‘ναι ποτέ άλλοτε οι δούλοι δεν έπαιρναν τόσο καλό μισθό.

Περισσότερα στην ιστοσελίδα της εκπομπής.