“Το κρασάκι του Τσου”: Το απόλυτο αριστούργημα του 2008
Δημοσιεύθηκε από chumba στο Μάιος 14, 2008
Μια επική ταινία για ένα όμορφο αγόρι και τέσσερις (4) θρυλικούς σαμουράι, περιγράφουν το αριστούργημά τους οι Έλληνες κληρονόμοι του Ταραντίνο. Ζηλεύω μόνο και μόνο τα γέλια που θα έκαναν όταν το σκέφτηκαν και όταν το γύριζαν. Το ανέβασαν στο http://www.psoniastointernet.gr. Το είδα πρώτα στη φίλη Locandiera. Βάλτε δυνατά τον ήχο και απολαύστε.
Μην μπερδευτείτε. Το κομμάτι που ακούγεται είναι το … γιαπωνέζικο “Λουλούδι της σφαγής” (”Σουρά Νο Χανά” ή, στα αγγλικά, “The flower of carnage”) από την Μεϊκό Κατζί που ακούγεται στο πρώτο “Kill Bill”. Ακόμα ένας λόγος που είναι άπαιχτοι οι τύποι που γύρισαν το βιντεάκι. Δείτε εδώ τη θεά Μεϊκό Κατζί να μονομαχεί υπό τον ήχο του κομματιού της και διαβάστε (λέμε τώρα) και τους κανονικούς στίχους.
Μάιος 14, 2008 στο 11:02 μ.μ
Μόλις το είδα στο buzz. Καλά, είναι ΕΠΟΣ!
Μάιος 15, 2008 στο 12:14 μ.μ
Μοναδικό… για άλλη μια φορά θαυμάζω το εκπληκτικό ερευνητικό σας ταλέντο… σέβας σύντροφοι
Μάιος 15, 2008 στο 12:42 μ.μ
Θεϊκό!!!
“Και είχε η μπουγάτσα κενό” !!!
Χέστηκα στο γέλιο λέμε
Μάιος 15, 2008 στο 5:36 μ.μ
@ Exiled
Μιλάμε για γίγαντες, για τιτάνες!
@ Διπλωματικός Λαθρεπιβάτης
Ήμουν σίγουρος ότι θα σου άρεσε
@ Indictos
Εγώ διαλύθηκα και με το “Ούγκο κάτσε”!
Μάιος 16, 2008 στο 11:32 π.μ.
Γιατί το “Χύνω Όμο, μα τι κάνω;” δεν είναι κορυφαίο; Παρεμπιπτόντως, τους αναζητώ να μου δώσουν συνέντευξη για το μπλογκ, αν τους ξερει κανεις ή αν σε διαβαζουν ας μου στείλουν ενα μεηλάκι! lcthoma@gmail.com
Μάιος 16, 2008 στο 12:25 μ.μ
Καλή τύχη, ειδοποίησε μόλις τα καταφέρεις - οι τύποι πρέπει να είναι μορφές…
Μάιος 16, 2008 στο 9:47 μ.μ
ΑΠΑΙΧΤΟ…. ΑΠΑΙΧΤΟ!!!!!
Μάιος 17, 2008 στο 11:32 π.μ.
Μάιος 18, 2008 στο 11:19 μ.μ
Παραλίγο να συναντιόμασταν πάλι, αλλά με πρόλαβες εσύ αυτή τη φορά! Μου ήρθε σήμερα μόλις με mail! Οι τύποι πρέπει να είναι τέρατα έμπνευσης! Respect!!
(μου έδωσες τη δυνατότητα με τα δύο βίδεα, να τα βάλω να παίξουν παράλληλα… Λιώσιμο!!!)
Μάιος 19, 2008 στο 4:58 μ.μ
Α! Τα μεγάλα πνεύματα συναντιούνται, και συναντιούνται και συναντιούνται… Το βιντεάκι έχει δημιουργήσει παρενέργειες. Βλέπω καμμια ασιάτικη βιτρίνα στο δρόμο, εδώ στη μικρή μας κωμόπολη, και τη δείχνω φωνάζοντας “Το κρασάκι του Τσου!” προκαλώντας μεγάλη απορία σε περαστικούς.
Μάιος 22, 2008 στο 1:27 μ.μ
@ Λαμπρινή
Η κλήση σας προωθείται…