Φύγαμε από την Αμοργό (φωτό πάνω) και φτάσαμε στη Νάξο. Η αλλαγή ήταν σχεδόν δραματική. Σα να ήσουν σε όμορφο αλλά ερημικό τόπο και ξαφνικά βρέθηκες στην Εγνατία, Σάββατο μεσημέρι, την εβδομάδα της έκθεσης. Όχι ότι δεν είναι όμορφη η Νάξος. Από τα λίγα που έχουμε δει (είναι και μεγάλη) έχει πολλές φυσικές ομορφιές, σούπερ παραλίες (όπως αυτή στην Πλάκα, φωτό κάτω), και ωραία χωριά στα βουνά από τα οποία έχουμε δει κυρίως τις ταβέρνες τους. Έχει όμως κόσμο. Πολύ κόσμο. Πάρα πολύ κόσμο. Όσο κι αν οι ντόπιοι βρίσκουν την κίνηση κάπως πεσμένη.
Η πολυκοσμία αρέσει γενικώς στο παρόν (β)λόγιο και τους συνεργάτες του. Όμως, μια εβδομάδα στην Αμοργό μάθαμε αλλιώς. Και τώρα επανερχόμαστε σε ρυθμούς πιο έντονους μεν, ευτυχώς όμως πάντα ρυθμούς διακοπών – δυστυχώς για λίγες μόνον μέρες ακόμα. Περισσότερα για τα δύο νησιά και για τη Μάνη που ακολουθεί, αργότερα. Οι πολυπληθείς συνεργάτες του παρόντος προτιμούν, για την ώρα, να ζουν παρά να γράφουν.
