Το τέρας που καταβροχθίζει όλο και πιο γρήγορα τη μικρή μας κωμόπολη είναι αχόρταγο. Εδώ και μισό αιώνα, τρώει, τρώει, τρώει και δε λέει να σταματήσει. Είναι ένα τέρας με πολλά κεφάλια. Ένα μεγάλο, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, και άλλα μικρότερα, το Ευρωκοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Επιτροπή των Περιφερειών, και την Κοινωνική και Οικονομική Επιτροπή.
Η αρχή έγινε το 1958 όταν το τέρας έφαγε το κτίριο στον αριθμό 51-53 της οδού Μπελιάρ. Σήμερα χωνεύει ήδη τα 865.000 τετραγωνικά μέτρα γραφείων σε 61 κτίρια τα οποία ανήκουν μόνο στην Επιτροπή και τα 320.000 τετραγωνικά μέτρα που ανήκουν στο Κοινοβούλιο. Και συνεχίζει. Ολόκληρες γειτονιές έχουν εξαφανιστεί από τον χάρτη για να δώσουν τη θέση τους στα ομοιόμορφα γκρίζα κτίρια από τσιμέντο και γυαλί που “προσγειώθηκαν” στη μικρή μας κωμόπολη για να στεγάσουν το φιλόδοξο ευρωπείραμα. Και οι κάτοχοι οικοπέδων στο ευρωγκέτο έγιναν πλούσιοι από τη ραγδαία αύξηση της αξίας τη γης.
Αυτή η γραφειοκρατική ντίσνεϊλαντ, γεμάτη με γκρίζα κοστούμια και ταγέρ τις καθημερινές και έρημη τα σαββατοκύριακα, δεν αρέσει σε όλους. Και σίγουρα δεν αρέσει στους άγνωστους που σχεδίασαν και κυκλοφόρησαν το αυτοκόλλητο της φωτογραφίας το οποίο βρήκε χτες η El Pibe έξω από την έδρα της Επιτροπής.
