Τριακόσια λουλούδια στριμωγμένα σε κάθε τετραγωνικό μέτρο. Συνολικά κάπου 700.000 μπιγκόνιες συνθέτουν το λουλουδένιο χαλί που στολίζει τη λεγόμενη Μεγάλη Πλατεία της μικρής μας κωμόπολης, κάθε δύο χρόνια στα μέσα του Αυγούστου. Κάθε φορά κι άλλο μοτίβο. Σύμφωνα με τη σχετική ιστοσελίδα την ιστορία ξεκίνησε ένας φλαμανδός (ολλανδόφωνος) αρχιτέκτονας τοπίου.
Φέτος σε μια σπάνια περίπτωση αρμονικής συνύπαρξης ολλανδόφωνων και γαλλόφωνων σε αυτή τη βαθύτατη διχασμένη χώρα, το θέμα του λουλουδοχαλιού ήταν εμπνευσμένο από γαλλικά μοτίβα του 18ου αιώνα. Σπάνια τιμή για τους Γάλλους που το 1695, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Λουδοβίκου του 14ου, είχαν βομβαρδίσει την μικρή μας κωμόπολη καταστρέφοντας κάπου 5.000 σπίτια. Την πληροφορία δίνουν οι διοργανωτές έτσι για να μην ξεχνιόμαστε.
Το λουλουδοχαλί απαρτίζεται σχεδόν εξολοκλήρου από μπιγκόνιες (αν και φέτος είχε και μερικές ντάλιες). Οι μπιγκόνιες αντέχουν στον ήλιο αλλά και στην κακοκαιρία άρα είναι ό,τι πρέπει για το βελγικό καλοκαίρι. Επιπλέον καλλιεργούνται εδώ κοντά, στην περιοχή της Γάνδης. Το Βέλγιο παράγει ετησίως κάπου 60 εκατομμύρια μπιγκόνιες τις περισσότερες εκ των οποίων εξάγει στην … Ολλανδία (από την οποία εισάγει τουλίπες) στις ΗΠΑ και τη Γαλλία.
Πέτυχα το χαλί στην τελευταία του ημέρα, στις 17 Αυγούστου. Είχα μόλις επιστρέψει από τις καλοκαιρινές διακοπές, και περπατούσα προς το σπίτι μέσα στη γρουσουζιά. Απρόθυμα τράβηξα μερικές φωτογραφίες συγκρατώντας μόνο το ότι οι μπιγκόνιες είχαν αρχίσει να σαπίζουν και να βρωμάνε – ίσως από τη βροχή. Έτσι κι αλλιώς ποτέ δε μου άρεσαν τα κομμένα λουλούδια που πεθαίνουν στα βάζα. Προτιμούσα τις γλάστρες. Ιδίως αυτές που δε μιμούνται γαλλικά μοτίβα του 18ου αιώνα.
