Slumdog millionaire: Ένα καλοδιαφημισμένο μελό

Μια καλή ιδέα (βασισμένη στο δημοφιλές τηλεπαιχνίδι “Ποιος θέλει να γίνει εκατομμυριούχος”), ένας ικανότατος σκηνοθέτης, όμορφα πλάνα και ταλαντούχοι ηθοποιοί, φτάνουν για να δώσουν σε μια ταινία 8 Όσκαρ, δεν είναι όμως τελικά αρκετά στοιχεία για να την κάνουν μια πραγματικά καλή ταινία. Το Slumdog millionaire ξεκινά σαν μια σκληρή, αιχμηρή και γρήγορη ταινία που καταγγέλλει την εξαθλίωση στις παραγκουπόλεις της Ινδίας για να εξελιχθεί γρήγορα σε ένα κλασικό, προβλέψιμο, βαρετό μελό. Αν το πρώτο μέρος θυμίζει σε μερικά σημεία την “Πόλη του Θεού”, το δεύτερο είναι κανονική απογοήτευση – μια γλυκερή αμερικανιά από βρετανό σκηνοθέτη που χρησιμοποιεί ως πιασιάρικο εκφραστικό μέσο την ποπ κουλτούρα του ινδικού κινηματογράφου.

Ο σκηνοθέτης του Trainspotting, Ντάνι Μπόιλ, διηγείται την ιστορία του Τζαμάλ, ενός πιτσιρικά από τις παραγκουπόλεις της Βομβάης που κυνηγά το όνειρο. Σε αντίθεση με τους συνομηλίκους του, ο Τζαμάλ δεν ονειρεύεται χρήματα και εξουσία, αλλά την αγάπη, τον παιδικό του έρωτα, την όμορφη Λατίκα την οποία έχασε όταν ο Τζαμάλ και ο αδερφός του δραπέτευσαν από τον στυγνό Μαμάν που εκμεταλλευόταν ανηλίκους. Ψάχνοντας να την ξαναβρεί, ο Τζαμάλ μπλέκεται σε ένα σωρό περιπέτειες, ταξιδεύει σε ινδικά αξιοθέατα, και φτάνει να δηλώσει συμμετοχή στο ινδικό “Ποιος θέλει να γίνει εκατομμυριούχος”. Εκεί εκνευρίζει τον παρουσιαστή του παιχνιδιού (η καλύτερη ερμηνεία της ταινίας από τον Ινδό σταρ Ανίλ Καπούρ) βρίσκοντας όλες τις απαντήσεις και κινεί τις υποψίες της αστυνομίας που προσπαθεί να βρει αν ο Τζαμάλ κλέβει στο παιχνίδι.

Την ταινία είδαμε στην αίθουσα 1 του “Αελλώ”, η οποία παρά τις εξαιρετικά ευγενικές υπαλλήλους και την προσεγμένη εμφάνιση, δε δικαιολογεί τα 8 ευρώ του εισιτηρίου. Στο σινεμά η μεγάλη οθόνη δε φτάνει να είναι καλή πρέπει να είναι και πραγματικά μεγάλη. Ιδίως σε μια ταινία γεμάτη χρώμα και πανοραμικά πλάνα. Το θάψιμο της ταινίας έγινε αμέσως μετά στο γειτονικό μπαρ “Au revoir” στην Πατησίων, έναν όμορφο χαμηλών τόνων χώρο που θυμίζει έντονα ελληνικές ταινίες του 60 και 70 όπου οι τιμές είναι καλές (μπύρα 4 ευρώ, ουίσκι 5,50) και το προσωπικό σούπερ φιλικό και εξυπηρετικό.