Τα κορίτσια (και αγόρια) από το νησί τα είχαμε δει στην μικρή κωμόπολη τον Νοέμβριο. Ήταν μια από τις τελευταίες συναυλίες πριν κατηφορίσουμε προς πιο θερμά κλίματα. Και ήταν πραγματική αποκάλυψη. Χτες, ξαναείδαμε τους Ladytron στο Fuzz, σε μια από τις πρώτες μας συναυλίες στη μικρή μας πόλη. Και ήταν ακόμα καλύτερα.
Το γκρουπ έπαιξε πιο δυνατά (βοήθησε σε αυτό η έξτρα κιθάρα), το κοινό ήξερε τα κομμάτια και με την ανταπόκρισή του ανέβαζε ακόμα περισσότερο την απόδοση του συγκροτήματος, και ο χώρος ήταν άνετος παρά τον πολύ κόσμο και με εξαιρετικό εξαερισμό. Ο ήχος είχε μερικά προβλήματα στην αρχή (μας χρωστάει το τελευταίο μέρος του αγαπημένου κομματιού “Runaway”), γρήγορα όμως βελτιώθηκε και στο δεύτερο μισό ήταν εξαιρετικός.
Σε αυτή τη δεύτερη συναυλία μέσα σε έξι μήνες μπορεί να μην υπήρχε το στοιχείο της έκπληξης που είχαμε το Νοέμβριο, η απόλαυση όμως της φοβερής μουσικής που βγάζουν η Έλεν Μάρνι, η Μίρα Αρόγιο, ο Ντάνιελ Χαντ και ο Ρέμπεν Γου ήταν ακόμα μεγαλύτερη. Μόνο αρνητικό η τιμή του ποτού. Όταν με το καλημέρα πληρώνεις 12 ευρώ για μια σόδα και μια μπύρα (ποτήρια, αμφότερα), έχοντας ήδη δώσει 25 για το εισιτήριο, τότε σου μένει μια κάπως πικρή γεύση. Ακόμα κι αν το κατάστημα σου αντικαταστήσει ευγενικά τη μπύρα που χύθηκε κατά λάθος.
