Θύμιος, Αποστόλης και “Ελληνοφρένεια” - μπράβο μάγκες!

Οι απλές και συνήθως δύσκολες αποφάσεις δείχνουν τον άνθρωπο. Σήμερα, που απεργούν μεταξύ άλλων οι τεχνικοί της τηλεόρασης, ο Θύμιος έβγαλε, όπως ήταν υποχρεωμένος, την καθημερινή “Ελληνοφρένεια” στο ραδιόφωνο του Σκάι το έκανε όμως κάπως διαφορετικά. Έπαιξε τραγούδια από αυτά που έχουν συνδεθεί με κινητοποιήσεις εργαζομένων, κράτησε και τις κονσέρβες-διαλόγους ακροατών με τον Αποστόλη από την προηγούμενη μέρα, και περιόρισε την παρουσία του στο μικρόφωνο σε θέματα σχετικά με την απεργία. Διάβασε κιόλας ολόκληρη την ανακοίνωση των απεργών τεχνικών. Επιπλέον είπε ότι θα απεργήσει αύριο, στο πλαίσιο της απεργίας της Ένωσης Συντακτών, και τα έχωσε στη διοίκηση της Ένωσης που δεν στηρίζει την απεργία των τεχνικών.

Ο Θύμιος, μαζί του και ο Αποστόλης, έσωσαν τη δική τους αξιοπρέπεια ίσως και κάποιων συναδέλφων τους, σίγουρα πάντως όχι κάποιων από αυτούς που κάνουν τις πρωινές εκπομπές του Σκάι, οι οποίοι αγωνίζονται εδώ και μέρες να περάσουν τα μηνύματα του Αλογοσκούφη και της Πετραλιά και να στρέψουν μέρος της κοινής γνώμης κατά των απεργών. Και καλά, τα παπαγαλάκια της κυβέρνησης που κάνουν ό,τι μπορούν να γίνουν αρεστά στα αφεντικά τους, δεν είναι κάτι καινούριο στο Σκάι. Ο σταθμός έχει διακριθεί και στο παρελθόν και σήμερα για απεργοσπαστικές κινήσεις, γλύψιμο των κατά καιρούς φίλων του ιδιοκτήτη Γιαννάκη, και νεοφιλελεύθερη προπαγάνδα χωρίς αντίλογο.

Πρέπει να διευκρινιστεί το εξής: Εξαιτίας της απαράδεκτης τάσης της ΕΣΗΕΑ να μη στηρίξει τα δίκαια αιτήματα των τεχνικών ο Θύμιος και ο Αποστόλης απεργούν αύριο και δεν νομιμοποιούνταν να απεργήσουν σήμερα. Από τη στιγμή που η εργοδοσία βρήκε απεργοσπάστες τεχνικούς (κάτι θα ξέρει ο Μπάμπης από σπασίματα απεργιών) η εκπομπή έπρεπε να βγει. Οι παραγωγοί της διάλεξαν να τη βγάλουν με τον πραγματικά συναδελφικό τρόπο.

Θύμιος και Αποστόλης είναι έτσι κι αλλιώς πολύ καλοί στη δουλειά τους και γι αυτό φέρνουν “νούμερα” και ενδεχομένως και λεφτά στο σταθμό. Το ότι αποφάσισαν να σταθούν στο πλευρό συναδέλφων τους και μάλιστα από άλλο κλάδο, σε ένα εχθρικό προς τις κοινωνικές διεκδικήσεις περιβάλλον, είναι αξιέπαινο. Η απόφαση δεν είναι εύκολη και το παρόν (β)λόγιο το γνωρίζει από πρώτο χέρι. Μπράβο μάγκες.

ΥΓ. Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, από τον Σκάι δεν έχω περάσει ούτε απ’ έξω και δεν ξέρω ούτε πώς μοιάζουν οι δυό τους, μόνο τους ακούω χρόνια μέσω ίντερνετ.

Ραδιοφωνικές υστερίες και πρωινάδικα

Εδώ στα ξένα, ο πιο εύκολος και προσιτός τρόπος ενημέρωσης από ελληνικά μέσα είναι το ραδιόφωνο μέσω ίντερνετ. Με το ευρυζωνικό δίκτυο να αποτελεί πλέον τον κανόνα σε πολλά σπίτια και σχεδόν σε όλα τα γραφεία, το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να διαλέξεις έναν από τους πολλούς σταθμούς που διαθέτουν ροή προγράμματος στο ίντερνετ και να τον ακούς την ώρα που κάνεις τις δουλειές σου. Το ίντερνετ μπορεί να έκοψε από την τηλεόραση αλλά μάλλον έχει βοηθήσει το ραδιόφωνο.

Για αρκετά χρόνια η πρώτη επιλογή μου για ειδησεογραφικό ραδιόφωνο μέσω ίντερνετ είναι ο αθηναϊκός σταθμός Σκάι. Παλιά ήταν η παράδοση στο γρήγορο ρεπορτάζ (σπάνιο είδος πια) και, το κυριότερο, οι συνδέσεις με την ελληνική υπηρεσία του BBC που έκλεισε πρόσφατα. Σήμερα είναι βασικά η συνήθεια και η απολαυστική “Ελληνοφρένεια” το μεσημέρι με τον Θύμιο και τον Αποστόλη. Υπάρχει όμως ένα προβληματάκι που όσο πάει γίνεται και πιο μεγάλο.

Αν ξεχαστείς και αφήσεις το σταθμό να παίζει, μετά την Ελληνοφρένεια, δεν υπάρχει πρόβλημα. Αν όμως κάνεις το λάθος να τον ανοίξεις από το πρωί την πάτησες. Διότι από τις 7 έως τις 10 το πρωί ο σταθμός δεν ανήκει μόνο στην κατηγορία “δεν ακούγεται” αλλά παίζει με αξιώσεις πρωταθλητισμού στην μεγάλη κατηγορία “περήφανος καβαλάρης πολυτελούς καλαμιού εκτονώνεται πλασάροντας την υστερία για δημοσιογραφία”. Κραυγές, γραφικές ασυναρτησίες, μεγαλόπρεπα λογικά άλματα και βεβαιότητες καθηγητή γυμνασίου της δεκαετίας του 1950 έχουν την τιμητική τους στο τρίωρο ραδιοφωνικό μαστίγωμα που παρουσιάζει με μπρίο η οργή του Θεού, ο Άρης.

Για χαλάρωμα ακολουθεί ο Μπάμπης. Λίγο διευθυντής, λίγο νεοφιλελεύθερος, λίγο αρθρογράφος, σαφώς καλύτερη ραδιοφωνική φωνή από τον καημένο τον Άρη αλλά, το κυριότερο, στυλοβάτης του συγκροτήματος. Τόσο στυλοβάτης που τον Ιούλιο του 2004 ήταν ένας από τους τέσσερις καλούς υπαλλήλους του Σκάι που έσπασαν την απεργία της ΕΣΗΕΑ και βγήκαν και στα μικρόφωνα για να στηρίξουν το αφεντικό τους, τον Γιαννάκη.

Σήμερα, είπα να δοκιμάσω κάτι άλλο, πιο καινούριο, πιο χαλαρό, μέχρι να έρθει η ώρα να επιστρέψω στον Σκάι για την εξαιρετική (και μαζί αδικημένη) Γκίζα που προηγείται του Θύμιου και του Αποστόλη. Επέλεξα λοιπόν το νέο επιχειρηματικό εγχείρημα του “είμαι πιο αποτελεσματικός από τα βάλιουμ” Νίκου και του ακατονόμαστου αφεντικού του - τον ραδιοφωνικό σταθμό Real. Κι έτσι έκανα το μεγάλο άλμα από την αγνή, καθαρή υστερία στο πρωινάδικο. Ο “τσάμπα μάγκας” Γιώργος έλειπε κι έτσι είχε πιάσει δουλειά από το πρωί ο άνθρωπος-ηρεμιστικό. Μια, δύο, τρεις, πολλές σαχλαμαρίτσες για τον Ολυμπιακό, παγωμένα πειράγματα με τους βασιλιάδες της υγρής ζάχαρης Αιμίλιο και Άκη, συνεντευξούλες ενδιάμεσα, άντε και κανένα μήνυμα λατρείας από το αφοσιωμένο κοινό και βγήκε η εκπομπή. Για μουσική Ρουβάς, Ρέμος, Χατζηγιάννης και “ξένα” από τις αρχές της αξέχαστης δεκαετίας του 1990 τότε που ο Νίκος γούρλωνε για πρώτη φορά τα ματάκια του στο γυαλί και ξεκινούσε μια από εκείνες τις μακρόσυρτες προτάσεις που θα ολοκλήρωνε μετά από χιλιάδες ώρες πλήξης.

Στα θετικά της σημερινής εμπειρίας, το ότι ο Νίκος και η παρέα του ήταν περιέργως άνετοι και χαλαροί, σα να είχαν λύσει τις γραβάτες που τους σφίγγουν όλο το βράδυ. Στα αρνητικά, το ότι πρόκειται ουσιαστικά για ένα ραδιοφωνικό πρωινάδικο όπου είδηση είναι τα σκέρτσα και τα ναζάκια της πριμαντόνας που παίρνει κάθε φορά το μικρόφωνο. Άντε να τους ακούσω καμμια φορά ακόμα για τη γενική ευθυμία και πολύ είναι.

Σταθμοί υπάρχουν στο ίντερνετ δεκάδες χιλιάδες. Και δημιουργούνται συνέχεια κι άλλοι. Οι σύγχρονοι ερασιτέχνες παίζουν στο δίκτυο. Μια ζωή δε φτάνει να τους ακούσεις όλους. Δοκιμές θα υπάρξουν πολλές. Τις άλλες ώρες, όμως, να μην πέφτουν πάνω στην Ελληνοφρένεια, ούτε πάνω στην εκπομπή του Στέφανου στον Republic, ούτε στου Γιάννη μια ζωή “από τις 4 στις 5″. Μουσική άριστη παίζει και ο καθαρά ιντερνετικός vmradio. Από ειδησεογραφία όμως τι κάνουμε; Καμμία πρόταση;

Η φωτό είναι μια ευγενική προσφορά από το αρχείο el pibe

Και τώρα κάτι εντελώς διαφορετικό…

Ραδιοζώνες ανατρεπτικής έκφρασης - ο αυτοαποκαλούμενος ελεύθερος, πειρατικός σταθμός περιμένει τους ακροατές του εδώ. Όπως λέει στην ιστοσελίδα του, εκπέμπει χαοτικά όλο το 24ωρο. Δυνατή μουσική κατά του ωχαδερφισμού και προχωρημένα κείμενα. Το κυριότερο: χωρίς διαφημίσεις και επιχειρηματικές ή κομματικές εξαρτήσεις. Άραγε ακούγεται κανονικά στους 98FM στην Αθήνα;