Εδώ καταλήγουν τα κειμενάκια που εμφανίστηκαν κάτω από τον τίτλο “Ο σεφ συνιστά”. Πρώτο είναι το πιο πρόσφατο.

“Εκείνο που κυρίως καταναλώνουν σήμερα οι άνθρωποι είναι τηλεόραση. Και μέσα από την τηλεόραση καταναλώνουν, δι αντιπροσώπου βέβαια, τη φαντασίωση μιας ζωής που θα ήταν λεφτά, σεξ, εξουσία και βία” - Κορνήλιος Καστοριάδης, από παλαιότερη συνέντευξη στην Ελευθεροτυπία

“Αυτό που κάνει ελκυστική μια πόλη είναι, πιστεύω, ο ουσιαστικά αναρχικός, ανεξέλεγκτος χαρακτήρας της” - Μαρκ Μαζάουερ, για το βιβλίο του “Θεσσαλονίκη, πόλη των φαντασμάτων”

“Πιστεύω ότι παρά τα τεράστια, υπαρκτά εμπόδια, υψίστης σημασίας υποχρέωση που μας αφορά όλους, εμάς τους πολίτες, είναι να έχουμε ατρόμητη, απαρέγκλιτη, άγρια πνευματική αποφασιστικότητα για να ορίσουμε την πραγματική αλήθεια της ζωής μας και της κοινωνίας μας. Είναι επιτακτική ανάγκη. Εάν μια τέτοια στάση δεν ενσωματωθεί στο πολιτικό μας όραμα δεν έχουμε καμμία ελπίδα να αποκαταστήσουμε ό,τι σχεδόν έχουμε χάσει: την ανθρώπινη αξιοπρέπεια”, Χάρολντ Πίντερ

“Just as communism at its core suffers from the lack of a profit motive to keep workers productive, pure corporatism lacks any motivation for companies to treat citizens -employers or customers- like human beings” icestationtango.blogspot.com

“…the poor peripheries of developing cities will be the permanent battlefields of the twenty-first century. Night after night, hornet-like helicopter gun-ships stalk enigmatic enemies in the narrow streets of the slum districts, pouring their hellfire into shanties or fleeing cars. Every morning the slums reply with suicide bombers and eloquent explosions. If the empire can deploy Orwellian technologies of repression, its outcasts surely have the gods of chaos on their side.” Planet of Slums, Mike Davis

Ιn the mid-1800s the corporation emerged as a legal “person.” Imbued with a “personality” of pure self-interest, the next 100 years saw the corporation’s rise to dominance. The corporation created unprecedented wealth. But at what cost? The remorseless rationale of “externalities”-as Milton Friedman explains: the unintended consequences of a transaction between two parties on a third-is responsible for countless cases of illness, death, poverty, pollution, exploitation and lies.” The Corporation, Joel Bakan