“Δεν είναι φίλε ίδιες όλες οι γυναίκες”

Ένα τραγούδι για τη μέρα. Στην el pibe.

Η περίεργη νύχτα της συγκυβέρνησης

Περίεργη η σημερινή βραδυά. Εδώ και λίγες ώρες, η χώρα (“ο τόπος” που λένε οι πολυχρονεμένοι μας ηγέτες) έχει νέο πρωθυπουργό, τον τρίτο κατά σειρά Παπανδρέου. Ως εδώ κανένα πρόβλημα. Ο λαός εξέλεξε την Κυριακή τον Γιώργο Παπανδρέου, δίνοντάς του μάλιστα άνετη πλειοψηφία, επομένως ο Γιώργος είχε κάθε δικαίωμα να πάει σήμερα το πρωί στο προεδρικό μέγαρο και να ορκιστεί. Ορκίστηκε, πήγε στο μέγαρο Μαξίμου, παρέλαβε τα κλειδιά από τον ηττημένο αντίπαλό του και ξεκίνησε την πρωθυπουργία του. Και αυτά ήταν αναμενόμενα και σύμφωνα με το τυπικό της μέρας. Και μετά τι; Μετά πέρασε η ώρα, ο Γιώργος άρχισε να μοιράζει υπουργεία στα χαρτιά και να παίρνει στο τηλέφωνο στελέχη του κόμματός του. Ώσπου, το βραδάκι, βγήκε στο γυαλί ο Παπακωνσταντίνου και ανακοίνωσε τα ονόματα των νέων υπουργών. Και οι πολίτες άκουσαν τα ονόματα, σημείωσαν τα νέα υπουργεία, κι έκλεισαν την τηλεόραση θεωρώντας πως έχουν νέα κυβέρνηση.

Λάθος. Μέγα λάθος. Η αλήθεια είναι πως αυτή τη νύχτα, την περίεργα ήσυχη και σκοτεινή, συμβαίνει κάτι μοναδικό. Αυτό που χρόνια έλεγε η αριστερά, ότι δηλαδή τα δύο κόμματα, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, έχουν τόσες ομοιότητες μεταξύ τους που θα μπορούσαν να συγκυβερνήσουν, έγινε πραγματικότητα. Ναι, ετούτη τη νύχτα, την πρώτη του Γιώργου στην πρωθυπουργία, ο τόπος έχει πασόκο πρωθυπουργό και νεοδημοκράτες υπουργούς. Συγκυβερνούν όχι θεωρητικά ή ως σχήμα λόγου, αλλά πραγματικά, μέχρι να ορκιστούν οι νέοι υπουργοί. Για παράδειγμα, αν προκύψει κάποια κρίση στην εξωτερική πολιτική θα πρέπει να πάει ο Γιώργος στο Μαξίμου και η Ντόρα στο υπουργείο Εξωτερικών.

Το παρόν (β)λόγιο δηλώνει σοκαρισμένο από τον κυνισμό του δικομματισμού και διακόπτει στο σημείο αυτό τη λειτουργία του μέχρι να αποκατασταθεί η δημοκρατική νομιμότητα. Όχι στην πραξικοπηματική συγκυβέρνηση. Να ορκιστούν αμέσως, σε παπά που διανυκτερεύει, οι νέοι υπουργοί. Ποτέ άλλοτε δεν ήταν τόσο επίκαιρο το ρώτημα του μακαριστού “εθνάρχη”: Μα επιτέλους ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο;

Ελλάδα, η Αμερική των Βαλκανίων (φωτό el pibe)

Το παρόν (β)λόγιο το πίστευε, και η κοινωνία, η οικονομία και η πολιτική το επιβεβαίωναν συνεχώς εδώ και χρόνια. Προχτές βρέθηκε η επιβεβαίωση, γραμμένη στον τοίχο των αποθηκών καυσίμων, στην είσοδο της πόλης των πόλεων. Δεν μπορώ να ξέρω με ποια διάθεση το έγραψε ο σύντροφος. Εμείς πάντως το εννοούμε.

“Σώπα ‘που να ‘ναι θα σημάνουν οι καμπάνες”

Στην πόλη των πόλεων, κάποιοι δεν αντέχουν να περιμένουν την ώρα που ο χειρότερος πρωθυπουργός της μεταπολίτευσης θα μας αδειάσει και επισήμως τη γωνιά. Στην πυκνοκατοικημένη συντηρητική γειτονιά της ανατολικής Θεσσαλονίκης, εκεί όπου κρύβεται ο Καραμανλής όταν επισκέπτεται τα μέρη μας, ένας ανυπόμονος Πασόκος μας προσφέρει από το πρωί τη μουσική επένδυση της ημέρας. Παίζει δυνατά στο στερεοφωνικό του Μίκη Θεοδωράκη, κι έχει ανοίξει τις μπαλκονόπορτες για να ακούμε όλοι. Κάτι πρέπει να πήρε το αυτί και του Κωστάκη όταν βγήκε κατά τις 10 το πρωί από την πολυκατοικία που πέρασε τη νύχτα. Γκρίζος, βλοσυρός, μια θλιβερή καρικατούρα ηγέτη, χώθηκε γρήγορα-γρήγορα στο αυτοκίνητό του κι έφυγε σαν κλέφτης. Αυτή τη φορά δεν υπήρξε ούτε ένας “ενθουσιώδης περίοικος” για να χειροκροτήσει.

Λίγες ώρες πριν τις εκλογές, στην αγορά Μοδιάνο

“Πάμε στοίχημα;” λέει σε έντονο ύφος ο πρώτος της παρέας.

“Στοίχημα; Αφού θα χάσεις!”, απαντά ο δεύτερος.

“Όχι, άμα θέλεις πάμε στοίχημα.”

“Μα τι στοίχημα; Αυτό είναι εύκολο!”

“Αν κερδίσουμε πληρώνω τη Δευτέρα πέντε καφέδες κι αν κερδίσετε πληρώνεις εσύ!”

“Άντε να το βάλουμε – Θα τσακιστούμε στους καφέδες”

“Εντάξει και το Χ δικό μου”, πετάγεται ένας τρίτος – και λύνει κάθε παρεξήγηση για το περιεχόμενο της συνομιλίας.

Η ώρα είναι 4 το μεσημέρι του Σαββάτου πριν τις εκλογές και η αγορά έχει μόλις κλείσει. Οι παρέες στην αγορά Μοδιάνο πίνουν, συζητούν, και κάποιοι μετά τα πρώτα τσίπουρα έχουν πιάσει το τραγούδι “Όοοοοομορφη Θεσσαλονιιιιιιίκη”. Στα “Βομβίδια” (φωτό) η διπλανή παρέα περιμένει να βγουν από τα κάρβουνα τα σουτζουκάκια που έδωσαν το όνομά τους στο μαγαζί. Και στοιχηματίζουν. Όχι για το ποιος θα κερδίσει την Κυριακή, αυτό είναι γνωστό. Στοίχημα δε βάζεις. Τη Δευτέρα όμως έχει ΠΑΟΚ-Ηρακλής, στην Τούμπα. Σε αντίθεση με τον νεοδημοκράτη, ο ομόχρωμος οπαδός του γηραιού έχει ακόμα δικαίωμα στην ελπίδα.