Τέσσερα χρόνια, η ψυχή της πόλης

Βερολίνο 1989: Μια βαρετή συνέντευξη Τύπου ρίχνει το τείχος

Το απόγευμα της 9ης Νοεμβρίου ξεκινά μια ακόμα βαρετή γραφειοκρατική συνέντευξη Τύπου, στο ανατολικό Βερολίνο. Οι δημοσιογράφοι, Γερμανοί και ξένοι, δεν περιμένουν καμμια τρομερή είδηση από το ηγετικό στέλεχος του σοσιαλιστικού κόμματος που μπαίνει στην αίθουσα Τύπου. Ο Γκίντερ Σαμπόβσκι, διευθυντής σύνταξης της μεγαλύτερης κομματικής εφημερίδας, της “Νέας Γερμανίας”, μέλος του πολιτικού γραφείου, και ένας από τους τρεις ισχυρούς άνδρες του κόμματος αρχίζει τις βαρετές ανακοινώσεις. Το ανατολικογερμανικό κράτος περνά τη χειρότερη κρίση της ιστορίας του. Εδώ και μέρες κόσμος πολύς διαδηλώνει στη Λειψία και άλλες πόλεις ζητώντας περισσότερα δικαιώματα και ελευθερίες. Ζητούν επίσης να τους επιτραπεί να ταξιδεύουν ελεύθερα στο εξωτερικό, όπως είχε επιτραπεί ήδη στους πολίτες άλλων ανατολικοευρωπαϊκών κρατών. Η συνέντευξη Τύπου δεν έχει τίποτα για όλα αυτά.

Εκεί κάπου στο τέλος, ένας δημοσιογράφος ρωτά τον Σαμπόβσκι τι θα κάνει το κόμμα με όλους αυτούς τους Ανατολικογερμανούς που φεύγουν κάθε μέρα για τη Δύση μέσω Ουγγαρίας και άλλων “συντροφικών” κρατών που άνοιξαν τα σύνορά τους. Ο Σαμπόβσκι απαντά πως το κόμμα έχει ήδη λάβει μέτρα. Και σημειώνει ότι υπαρχει απόφαση να επιτραπούν τα ταξίδια στο εξωτερικό (και τη Δύση) με πολύ λίγες διατυπώσεις – μια απλή αίτηση. Ο Σαμπόβσκι δεν γνωρίζει πως το κόμμα συζητά ακόμα τα τεχνικά ζητήματα υλοποίησης του μέτρου σε μια τελευταία προσπάθεια να αποφευχθεί η κατάρρευση. Κι έτσι όταν ένας δημοσιογράφος τον ρωτά από πότε θα ισχύσει το νέο μέτρο, σκέφτεται λίγο, ψάχνει τα χαρτιά του και κάνει αυτό που δεν πρέπει ποτέ να κάνει κανείς σε μια συνέντευξη Τύπου: αυτοσχεδιάζει. Και απαντά με ύφος σχεδόν αδιάφορο: “εεε, αμέσως, από τώρα”. Στη συνέχεια φεύγει. Αφήνει αποσβολωμένους τους δημοσιογράφους και όσους παρακολουθούν από την τηλεόραση και πάει σπίτι του. Την ώρα που ο Σαμπόβσκι, ανυποψίαστος για τις συνέπειες της δήλωσής του, πέφτει για ύπνο δεκάδες χιλιάδες ανατολικοβερολινέζοι πάνε στο τείχος και αψηφώντας τους φρουρούς σκαρφαλώνουν στα μισητά τσιμέντα. Το τείχος που τους φυλάκιζε στην ίδια την πόλη τους περνά στην ιστορία, για να ακολουθήσει σε λίγο καιρό και η ανατολική Γερμανία.

Το επίμαχο απόσπασμα της συνέντευξης του Σαμπόβσκι, παρακάτω. Προσέξτε την έκφραση του κομμουνιστή γραφειοκράτη.

Για την ιστορία, ο Γκίντερ Σαμπόβσκι δεν χάθηκε στη νέα ενωμένη Γερμανία. Λίγα χρόνια μετά έγινε ο μόνος υψηλόβαθμος αξιωματούχος της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας που αποκήρυξε το παρελθόν του, έκανε κι έναν χρόνο φυλακή και στη συνέχεια βοήθησε το δεξιό χριστιανοδημοκρατικό κόμμα. Ως ειδικός σε θέματα … επικοινωνίας!

ΥΓ. Επιστροφή στο (β)λόγιο μετά από έναν μήνα. Καλώς σας ξαναβρήκαμε!

Και πάλι ανοιχτά τα μικρόφωνα του City 99,5

Με τον ραδιοφωνικό σταθμό City 99,5 το παρόν (β)λόγιο έχει μια ιδιαίτερη σχέση. Από τότε που ξεκίνησε και μέχρι τον Φεβρουάριο του 2009 ήταν ο σταθμός που έσπαγε τη γκριζάδα του γραφείου στην (πρώην) μικρή μας κωμόπολη. Ιδίως στη ζώνη πριν το μεσημέρι (Δούρειος Ήχος, Citizen). Λίγο μετά ο σταθμός έντυσε με ειδήσεις και μουσική τη μετακόμιση στη μικρή μας πόλη, και από το Φεβρουάριο έγινε αναπόσπαστο ηχητικό μέρος του νέου αστικού σκηνικού που στήσαμε γύρω μας. Ήταν το σάουντρακ της προσαρμογής σε μια νέα πόλη. Και ήταν ένα σάουντρακ εξαιρετικό. Όχι όλο, βέβαια.

Η πρωινή ζώνη, ας πούμε, με την ελληνορθόδοξη όψιμη κομμουνίστρια και τους νεοφιλελεύθερους “επώνυμους”, δημοσιογράφους και φιλοξενούμενους, ήταν μάλλον αδιάφορη, όποτε δεν ήταν εκνευριστική. Όταν όμως έμπαιναν στο στούντιο ο Τζιμάκος και μετά ο Γιαννακίδης, όλα άλλαζαν. Αλλά και το απόγευμα το πρόγραμμα κυλούσε πολύ όμορφα, από τον κάπως επαναλαμβανόμενο αλλά διασκεδαστικό Ρουμελιώτη, στην χαλαρή και μαζί σούπερ ενημερωτική εκπομπή των Πολυζωίδη και Ιωάννου και μετά στις μουσικάρες και τα έξυπνα σχόλια του Νένε. Τον πολύ καλό λόγο και τη μουσική του City 99,5 ανέδειξαν και οι ταλαντούχοι ηχολήπτες του που έβγαζαν έναν πολύ χαρακτηριστικό ήχο.

Αυτά τα ωραία δε στάθηκαν ικανά να πείσουν τους Αγγελόπουλους να κάνουν υπομονή μέχρι να “τσιμπήσει νούμερα” ο σταθμός τους. Και τον έκλεισαν. Όπως θα έκαναν με κάθε επιχείρησή τους που δε τους αποδίδει τα αναμενόμενα κέρδη ή τους φορτώνει με ζημίες. Από τις 22 Ιουνίου που σίγησαν τα μικρόφωνα του City 99,5 η πόλη ήταν ηχητικά πολύ φτωχότερη. Οι εργαζόμενοι του σταθμού, όμως, δεν κάθισαν να φάνε το κλείσιμο αδιαμαρτύρητα. Κι έτσι, μετά από κινητοποιήσεις και συνελεύσεις, επέστρεψαν δυναμικά στον αέρα.

Από σήμερα 7/7 στις 7 το πρωί ο City 99,5 εκπέμπει ξανά κανονικό πρόγραμμα και ειδήσεις και όχι μόνο μουσική. Την ευθύνη γι αυτό έχουν πλέον οι εργαζόμενοι. Πολλοί από αυτούς που αναφέρονται παραπάνω έμειναν και συμμετέχουν στο πείραμα. Από μόνο του αυτό είναι μια εξέλιξη πολύ σημαντική. Γι αυτό -αλλά και γιατί έτσι του αρέσει- το παρόν (β)λόγιο στηρίζει τον City 99,5 και τους εργαζόμενους δημοσιογράφους, παραγωγούς και τεχνικούς που τον πήραν στα χέρια τους. Και ακούει τον σταθμό ακόμα περισσότερο – όταν φυσικά δεν ακούει το ιντερνετικό post radio.