Δύο επέτειοι: 11 Σεπτέμβρη 1973 – 11 Σεπτέμβρη 2001


11 Σεπτεμβρίου 1973: Η τελευταία φωτογραφία (από Wikipedia που την πήρε από το BBC) του προέδρου της Χιλής Σαλβαδόρ Αλιέντε στο υπό πολιορκία προεδρικό μέγαρο Λα Μονέδα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες στήριξαν τη χούντα του Αουγκούστο Πινοτσέτ η οποία εξ άλλου απέτρεψε την εθνικοποίηση των αμερικανικής ιδιοκτησίας μεταλλείων χαλκού που σχεδίαζε ο Αλιέντε. Στα 17 χρόνια της δικτατορίας 2.095 πολίτες δολοφονήθηκαν και άλλοι 1.102 «εξαφανίστηκαν» (επιτροπή Rettig για την αλήθεια και τη συμφιλίωση)

11 Σεπτεμβρίου 2001: Αεροπειρατές οδηγούν δύο επιβατικά αεροσκάφη πάνω στους δίδυμους πύργους του παγκοσμίου κέντρου εμπορίου στη Νέα Υόρκη (παλαιότερη φωτό του μεγάλου φωτογράφου Edgar de Evia). Οι δύο ουρανοξύστες καταστρέφονται και 2.749 άνθρωποι σκοτώνονται (επίσημος απολογισμός). Θα ακολουθήσουν στρατιωτικές εισβολές των ΗΠΑ και των συμμάχων τους σε Αφγανιστάν και Ιράκ με δεκάδες χιλιάδες νεκρούς. Ακούστε εδώ το αφιέρωμα (9 λεπτά) από το αρχείο της ελληνικής υπηρεσίας του BBC στην 11η Σεπτεμβρίου του 2001 και τα όσα ακολούθησαν, και εδώ τη σειρά εκπομπών (51 λεπτά) της ίδιας υπηρεσίας στην πρώτη επέτειο, το 2002.

Advertisements

One thought on “Δύο επέτειοι: 11 Σεπτέμβρη 1973 – 11 Σεπτέμβρη 2001

  1. Προσθέτω και μια τρίτη επέτειο, από το μακρινό 1683. Συγκρούσεις πολιτισμών, στη σημαδιακή «μάχη της Βιέννης» ή τουρκιστί «İkinci Viyana Kuşatması». Πηγή: Wikipedia.

    The Battle of Vienna (Turkish: İkinci Viyana Kuşatması) (as distinct from the Siege of Vienna in 1529) took place on September 11 and September 12, 1683 after Vienna had been besieged by Turks for two months. It was the first large-scale battle of the Great Turkish War, yet with the most far-reaching consequences.

    The siege itself began on 14 July 1683, by the Ottoman army commanded by Grand Vizier Merzifonlu Kara Mustafa Pasha. The decisive battle took place on 12 September, after the united relief army of 70,000 men had arrived, pitted against the Ottoman army of approximately 138,000 men — although a large number of these played no part in the battle, as only 50,000 were experienced soldiers, and the rest less-motivated supporting troops.[1] King Jan III Sobieski of the Polish-Lithuanian Commonwealth had been made Commander in Chief of his own 30,000-man Polish forces and the 40,000 troops of Habsburg and their allies, led by Charles V, Duke of Lorraine.

    The battle marked the turning point in the 300-year struggle between the forces of the Central European kingdoms and the Ottoman Empire. Over the sixteen years following the battle, the Habsburgs of Austria, and their allies gradually occupied and dominated southern Hungary and Transylvania, which had been largely cleared by the Turkish forces.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.