O Jarvis στο Ancienne Belgique


Κάτι τέτοια βράδυα όπως το χτεσινό η μικρή μας κωμόπολη αλλάζει πρόσωπο και γίνεται πόλη μαγική. Ο Jarvis (φωτό από BBC) έπαιξε στην κεντρική σκηνή του Ancienne Belgique τα καινούρια κομμάτια του μπροστά σε ένα ενθουσιώδες και αφοσιωμένο κοινό. Αρκετοί μάλιστα είχαν έρθει από την Αγγλία όπως φάνηκε από τις φωνές ανταπόκρισης στην ερώτηση αν είναι κανείς από το νησί.

Ο Τζάρβις μίλησε και λίγα σπαστά γαλλικά, όσα μπόρεσε να μάθει στα χρόνια που μένει στο Παρίσι, ήπιε μπύρα, και κάπνισε κι ένα τσιγάρο («παρανόμως» όπως παραδέχτηκε, καθώς έχει απαγορευτεί στο ΑΒ εδώ και λίγους μήνες). Έπαιξε γύρω στη μια ώρα, ενδιάμεσα έλεγε καμμια δυο κουβέντες, πέταξε και κάτι για τον Μάικλ Τζάκσον που τον έχει άχτι και έκανε ένα ανκόρ. Στο τέλος είπε πως θα παίξει κι ένα παλιό κομμάτι. Α, Pulp, σκέφτεσαι. Λάθος – έπαιξε Prince.

Με δυο λόγια χωρίς καμμία απολύτως αντικειμενικότητα και με τις εντυπώσεις ακόμα πολύ φρέσκιες: Ο Τζάρβις έδειξε άλλη μια φορά ότι είναι τεράστιος καλλιτέχνης. Αγαπά τη σκηνή και τον αγαπά κι αυτή. Τέλος, σέβεται το κοινό του – ομοίως και ο διοργανωτής – καθώς ο ήχος χτες ήταν εξαιρετικός. Και για τις απαραίτητες συγκρίσεις: Το εισιτήριο είχε 25 ευρώ, η μπύρα 2,20 (ποτήρι), το κρασί 4,40 (μεγάλο ποτήρι) και τα μπλουζάκια 20.

Ο καλλιτέχνης σε δράση από το πολιτιστικό ένθετο της εκπομπής Newsnight του BBC:

Advertisements

7 thoughts on “O Jarvis στο Ancienne Belgique

  1. Η παράσταση όντως πολύ καλή, αλλά παραήταν επαγγελματική για τα γούστα μου. Η μπάντα συνολικά «τόλμησε» να ξεφύγει μόνο στο Black Magic και στα δύο επόμενα κομμάτια. Ο Jarvis την κρατούσε σταθερά σε δεύτερο πλάνο και αυτό ήταν άδικο, ενώ μείωνε και τον «ηλεκτρισμό» του σόου. Συν του ότι έμεινε πολύ πιστός στις εκτελέσεις του δίσκου, κάτι το οποίο επίσης δεν με έφτιαξε ιδιαίτερα. Από την άλλη, βέβαια, η μαγεία του καλλιτέχνη πάντα ζωντανή, το μεγαλείο του αναμφισβήτητο. Και ο φωτισμός, από τους καλύτερους που έχω δει σε συναυλία, πολύ ταιριαστός με τον ήχο της σκηνής.

  2. Προσπαθώντας να μην καταχραστώ τον χώρο που μου παρέχεται και να είμαι όσο πιο σύντομος μπορώ, η συναυλία του Jarvis μου άφησε μια κάπως γλυκόπικρη γεύση κι αυτό γιατί ένοιωσα κάπως περίεργα όταν τέλειωσε. Ναι, περίμενα να ακούσω Pulp, μάταια όμως. Τότε ήταν που σκέφτηκα λίγο και τα 25 ευρώ και σα να με πείραξε…
    Σε όλη τη -μικρή- διάρκεια της συναυλίας ο κύριος Cocker κατάφερε να ενθουσιάσει. Είναι performer, και κυρίως μπορεί -και το ξέρει- να κάνει one man show (όπως το ομώνυμο τραγουδάκι του). Και κατάφερε να ενθουσιάσει γιατί φύγαμε -κάνοντας τη σούμα- χαρούμενοι ακούγοντας βασικά και μόνο μια promotion του νέου του δίσκου (συν το cover στον Prince-όπου νόμισε ότι βρισκόταν στην…Γερμανία!-και το running the world από το ost του children of men). Στη ζωντανή εκτέλεση(προσωπική άποψη)κατάφερε να δώσει το νεύρο που λείπει φανερά από το νέο του άλμπουμ. Αν τα είχε τραγουδήσει έτσι και στο studio θα μιλάγαμε μακράν για έναν από τους κορυφαίους δίσκους της χρονιάς.
    Από την εκρηκτική punk εισαγωγή του Fat children (και τα σούπερ φωτιστικά που με γύρισαν στα μέσα του 90) μέχρι το ντελίριο του Black magic όλα κύλησαν προγραμματισμένα και κουρδισμένα. Και δε φάνηκαν ούτε ψυχρά, ούτε βαρετά, παρόλο που ένιωθες ότι τα πάντα ήταν βάσει σχεδίου.
    Ας ζητήσω συγγνώμη από το support group που αγνόησα επιδεικτικά (αν και ένας φίλος μου που τους άκουσε είπε ότι άξιζαν)
    Κλείνοντας, αίσθηση μου προκάλεσε ότι μέτρησα κάπου στους 15-20 Έλληνες στο ΑΒ, επιβεβαιώνοντας το ρητό: «Όπου britpop και χαρά, η Βασίλω πρώτη…»
    (Και πάλι συγγνώμη για τον χώρο!)

  3. Ευχαριστώ πολύ για τα σχόλια (φίλε Speculoos μην αυτοπεριορίζεσαι, δεν κάνεις καμμία κατάχρηση). Το ότι η μπάντα ήταν σε δεύτερο πλάνο που λέει ο Γιάννης δε με πείραξε. Στο φινάλε όλοι μας για τον Τζάρβις πήγαμε και δώσαμε τα 25 ευρώπουλα. Η μπάντα τον στήριξε μια χαρά πάντως και τον ακολούθησε πολύ όμορφα στις πιο νευρικές εκτελέσεις κομματιών του δίσκου. Το support το είδα για λίγα λεπτά κάπου ανάμεσα στις μπύρες της «προετοιμασίας» οπότε δεν έχω ούτε εγώ άποψη. Τώρα όμως πάμε για άλλα. Ούτε δύο μέρες δεν έμειναν για να προετοιμαστούμε για τους Fratellis…

  4. Να δεις που για την ίδια συναυλία θα πρέπει να δώσουμε τουλάχιστον €45 στην Ελλάδα και θα θεωρούμε ότι είμαστε τρελά τυχεροί που είχε την καλοσύνη να έρθει να παίξει εδώ.

    Άντε ντε, πείτε μας εντυπώσεις από Fratellis.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.