«Πάρ’ τον άγιο Βαλεντίνο κι έλα Αύγουστο στην Τήνο»


Με αυτή την αναφορά στην πρόσφατη πρόσκληση του πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως προς τον πάπα της Ρώμης, το παρόν (β)λόγιον συμμετέχει φέτος στην προσπάθεια να έρθει ο παπικός άγιος πιο κοντά στους οπαδούς της γνήσιας ορθόδοξης πίστης. Μια προσπάθεια που η ταπεινότης μας πιστεύει ότι πρέπει να ξεκινήσει από τα βασικά, βάζοντας δηλαδή το ζήτημα (κατά την ορολογία των ιερών συνόδων) στο σωστό ιστορικό πλαίσιο.

Ο αγνώστου έργου αλλά πάντως ερωτύλος Βαλεντίνος είναι γνωστό ότι πέτυχε να αγιοποιηθεί από τον πάπα Γελάσιο τον Α’ κάπου στα 496 μ.Χ. Στην κατά el pibe ιστορία των απόκρυφων της αγίας έδρας, ο εν λόγω πάπας ήταν αφρικανικής καταγωγής – «natione Afer» για να ακριβολογούμε στα πάντα χρήσιμα Λατινικά. Φωτογραφίες ο Γελάσιος δεν έβγαζε, αυτοί που γνωρίζουν όμως χαμογελούν με νόημα όταν διαβάζουν τις ολοένα και περισσότερες αναφορές στον αποκαλούμενο και Μπάρι Γουάιτ του Βατικανού.

Στα στερνά του, λίγο πριν παραδώσει την αγία έδρα στον διάδοχό του, ο Γελάσιος διέταξε να γιορτάζεται ο άγιος Βαλεντίνος στις 14 Φεβρουαρίου. Δύο πράγματα είχε στο μυαλό του. Από τη μία ήθελε να δώσει μια ώθηση στον δοκιμαζόμενο τότε κλάδο των ανθοπωλών οι οποίοι, μαζί με τους μαρμαράδες, στήριξαν από την αρχή τη νέα θρησκεία αποβλέποντας στη διακόσμηση των γιορτών και τελετών της. Από την άλλη ο Γελάσιος ήθελε να δώσει τη χαριστική βολή στην ανταγωνιστική ρωμαϊκή γιορτή των Λουπερκαλίων.

Τα Λουπερκάλια γιορτάζονταν στην πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας στις 15 Φεβρουαρίου. Νεαροί ευγενικής καταγωγής πετούσαν τα κοστούμια εποχής και τα κάπως πρωτόγονα εσώρουχά τους και ξεχύνονταν γυμνοί στους δρόμους (για ευνόητους λόγους δε δημοσιεύουμε φωτογραφίες) προκαλώντας ενθουσιασμό στο φιλοθεάμον κοινό ασχέτως φύλου και ηλικίας. Η εορτή φέρεται ότι είχε διττή αποστολή, την τόνωση της γονιμότητας αλλά και τον εν γένει εξαγνισμό, «februare» στα Λατινικά, από όπου και ο μήνας Φεβρουάριος. Η εκκλησία προβληματίστηκε για αρκετό καιρό με αυτή την αμφισημία και το ζήτημα έφτασε να απασχολήσει και τις σχέσεις Κωνσταντινούπολης-Βατικανού.

Στην περίφημη επιστολή του με τίτλο «Duo sunt» προς τον άσπονδο φίλο του αυτοκράτορα Κωνσταντινουπόλεως Αναστάσιο, ο Γελάσιος αποκαλύπτει πώς έδωσε λύση στο δίλημμά του μεταξύ Λουπερκαλίων και Βαλεντίνου (η απόδοση από τα Λατινικά του παρακάτω χωρίου του «Duo sunt» είναι ευγενική χορηγία παρεμφερούς μάρκας σχετικών με τον άγιο Βαλεντίνο προϊόντων):

Έψαχνα τι είναι το σωστό
Ετούτο ή εκείνο
Μα μου πε μια γλυκιά φωνή
Τον «Άγιο Βαλεντίνο»!

Όμως, οι φωνές που άκουγε ο Γελάσιος δεν ήταν αρκετές για να πείσουν τον μάλλον καχύποπτο Αναστάσιο και έτσι η Κωνσταντινούπολη δεν δέχτηκε τον στρουμπουλό, με κόκκινα μαγουλάκια Βαλεντίνο στη συντροφιά των αποστεωμένων, με πύρινα μάτια αγίων της ορθόδοξης πίστης. Κι έτσι η ορθοδοξία αποφάσισε να τιμά ως άγιους του έρωτα (του πνευματικού έρωτα, μην τρελαθούμε κιόλας) τους αγίους αποστόλους Ακύλα και Πρίσκιλλα, στις 13 Φεβρουαρίου. Η διαφωνία δε θα αργούσε να εξελιχθεί στο γνωστό σε όλους μας σχίσμα των εκκλησιών που τόσο ταλαιπώρησε και ταλαιπωρεί μέχρι σήμερα γενιές και γενιές μαθητών εκατέρωθεν του σχίσματος.

Σήμερα που η ιστορία τείνει να ξεπεράσει διαχωρισμούς και προκαταλήψεις του παρελθόντος, η κατάσταση αυτή φαντάζει μάλλον ξεπερασμένη. Καθηγητές Θεολογίας ήδη επισημαίνουν, αν και κάπως αόριστα, πως η επαναπροσέγγιση είναι ζήτημα χρόνου. Το παρόν (β)λόγιον είναι σε θέση να γνωρίζει πως το ζήτημα του τόπου έχει μάλλον λυθεί καθώς Κωνσταντινούπολη και Βατικανό έχουν ήδη επιλέξει ως έδρα των τελικών συνομιλιών το νησί της Τήνου όπου εδώ και αιώνες συνυπάρχουν αρμονικά πιστοί και των δύο εκκλησιών.

Οι σχέσεις μεταξύ των πιστών στο ιερό νησί της Τήνου έχουν βελτιωθεί μάλιστα σε τέτοιο βαθμό που, αφού προχώρησαν σε κοινό εορτασμό του Πάσχα, γιορτάζουν πλέον μαζί και τη γιορτή των ερωτευμένων. Το δρώμενο τελείται όλο το βράδυ της 13ης προς 14η Φεβρουαρίου σε παρακείμενες παραλίες σε ένα, ας επιτραπεί η έκφραση, μέγα «συνέορτον» στο οποίο συμμετέχουν οι άγιοι και των δύο πλευρών (καιρού επιτρέποντος).

Το παρόν (β)λόγιον συμμετέχει έστω και από απόσταση σε αυτή την ιερή χαρμολύπη και στέλνει ευλαβείς ευχές στους απανταχού Βαλεντίνους, Ακύλες και Πρισκίλλες.

Advertisements

5 thoughts on “«Πάρ’ τον άγιο Βαλεντίνο κι έλα Αύγουστο στην Τήνο»

  1. Λοιπόν κατά τας γραφάς η Πρίσκιλλα ή Πρίσκα, ήταν σύζυγος του Ακύλα. Αυτή ήταν από καλή οικογένεια και μορφωμένη. Αυτός, πόντιος στο γένος, έφτιαχνε σκηνές για τα τότε κάμπινγκ. Εμένα, πάντως, η Πρίσκιλλα μού έφερε αμέσως στο μυαλό την ταινία του Στέφαν Έλιοτ «Πρισίλα η βασίλισσα της Ερήμου»!!

  2. Την αγάπη μας στην ΑΕΚάρα και στους γνήσιους οπαδούς της original θρησκείας που θα της συμπαρασταθούν στη σημερινή αναμέτρηση με την Παρί!

  3. ναι βελτιώθηκαν οι «σχέσεις» Τους.
    τώρα θα βελτιωθούν ακόμη περισσότερο με το νέο βιβλίο του παπα-Benedictus που «βάζει» τα πράγματα στη θέση τους μετά από τον σίφουνα-μπεστ-salade του Codex da Vinci…όπου θα ζηλέψει και ο δικός μας και θα γράψει το Codex Christodoulistis.

    συνέχισε συνάδελφε να γράφεις τέτοια!

  4. @ El pibe
    Ταινιάρα!
    @ Aka
    Άδικο. Η ομάδα της πόλης του έρωτα (ποιητικότατο, ε;) είχε πλεονέκτημα λόγω ημέρας.
    @ Indictos
    Πόσα ξέρεις…
    @ Roidis
    Merci, παρομοίως

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.