Ο καλός Γερμανός – χωρίς ατάκες και βαριές σκιές, νουάρ δε φτιάχνεις


Ο Καλός Γερμανός είναι μια ασπρόμαυρη ταινία εποχής που αντιγράφει ολόκληρες σκηνές από την Καζαμπλάνκα και τον Τρίτο Άνθρωπο χωρίς να καταφέρνει ποτέ να γίνει ένα καλό φιλμ νουάρ. Και πώς να γίνει όταν, βγαίνοντας από το σινεμά, δεν σου έχει μείνει στο μυαλό ούτε μια καλή ατάκα ούτε ένα σκοτεινό πλάνο. Η ταινία του Στίβεν Σόντερμπεργκ με τον Τζορτζ Κλούνεϊ και την Κέιτ Μπλάνσετ είναι τελικά μια προσωπική υπόθεση του σκηνοθέτη, μια άσκηση στυλ διαρκείας μίας ώρας και 48 λεπτών.

Ο Σόντερμπεργκ είχε στη διάθεσή του μια σχετικά καλή ιστορία από το ομώνυμο βιβλίο του Τζόζεφ Κάνον, πολλά χρήματα και εξαιρετικούς ηθοποιούς. Δεν είχε όμως ούτε καλό σεναριογράφο ούτε έμπνευση. Μετά τα πρώτα λεπτά γίνεται γρήγορα φανερό ότι ο σκηνοθέτης απλώς παίζει με τις δύο ταινίες σταθμούς που αναφέραμε. Σα να μην έφτανε αυτό, βάζει και την Κέιτ Μπλάνσετ να ξοδεύει το ταλέντο της προσπαθώντας να μιμηθεί χωρίς κανέναν απολύτως λόγο τη Μαρλέν Ντίτριχ. Την ίδια ώρα ο Κλούνεϊ περιφέρεται ασκόπως στα ίδια και τα ίδια μέρη του Βερολίνου, συναντά συνεχώς τους ίδιους ανθρώπους (ούτε σε χωριό να ήταν) από τους οποίους συνήθως τρώει ξύλο. Ο δε φωτισμός καταφέρνει να δώσει την αντίθεση ανάμεσα στο μαύρο του σκοταδιού και το έντονο άσπρο της μέρας ή της λάμπας, δε δίνει όμως τις ίδιες βαριές σκιές που περιμένεις από ταινίες του είδους.

Κι αν αυτό που βλέπεις είναι μάλλον φτωχό (με εξαίρεση κάποια πλάνα αρχείου), αυτό που ακούς είναι ακόμα πιο αδιάφορο. Έφτανε να δει κανείς μόνο μια φορά παλιά νουάρ για να ξεσηκώσει ατάκες, υπονούμενα, βλέμματα, ακόμα και σιωπές. Στον καλό Γερμανό και να ψάξεις δύσκολα θα βρεις κάτι που να μένει. Συμπερασματικά, ο Σόντερμπεργκ μπορεί να έκανε το τάμα του, φιλμ νουάρ πάντως δεν έκανε.

Λίγα για τη υπόθεση: Η Γερμανία έχει παραδοθεί εδώ και δύο μήνες και οι ηγέτες των νικητών φτάνουν στο ερειπωμένο Βερολίνο για να αποφασίσουν την τύχη της χώρας (και της Ευρώπης) στη διάσκεψη του Πότσνταμ. Ο αμερικανός δημοσιογράφος Τζέικ Γκάισμερ (Κλούνεϊ) επιστρέφει κι αυτός στο Βερολίνο όπου προπολεμικά ήταν ανταποκριτής ειδησεογραφικού πρακτορείου. Δεν τον ενδιαφέρει όμως η διάσκεψη. Ο Γκάισμερ έχει έρθει για να βρει τη Λένα (Μπλάνσετ), τη γυναίκα που αγάπησε πριν ξεσπάσει ο πόλεμος.

Και τη βρίσκει, μόνο που όπως όλοι έτσι κι αυτή είναι κάπως διαφορετική. Τότε ήταν σύζυγος Γερμανού μαθηματικού. Τώρα ο σύζυγός της «έχει πεθάνει» και η ίδια για να επιβιώσει πηγαίνει με αμερικανούς στρατιώτες, κυρίως με τον Τάλι, τον καπάτσο δεκανέα που πηγαινοέρχεται ανεμπόδιστος στις διαφορετικές ζώνες κατοχής κάνοντας λαθρεμπόριο.

Τα υπόλοιπα επί της οθόνης. Μια πρώτη γεύση από το τρέιλερ της ταινίας, παρακάτω:


Advertisements