Καστελόριζο, μακριά κι όμως τόσο κοντά (κείμενο και φωτό, aka)


airport

Μια βόλτα στη συναρπαστική  ιστορία των Δωδεκανήσων. Μόλις 35 λεπτά από Ρόδο με αεροπλανάκι επιδοτούμενο, στα 25€. Στο Καστελόριζο τα σημάδια των πολυάριθμων κατακτητών -Ροδίτες, Ισπανοί, Αιγύπτιοι, Φράγκοι, Βενετοί, Τούρκοι, Γάλλοι, Ιταλοί… και πάλι απ την αρχή-, είναι ορατά και προσβάσιμα.

akti

Και τι δεν έχει αυτό το ακριτικό νησάκι. Εκκλησίες με γοτθικά στοιχεία και βυζαντινά κειμήλια, μεσαιωνικό κάστρο των Ιωαννιτών Ιπποτών, αρχαία πατητήρια και στέρνες, νεολιθικές κατασκευές (μια εκ των οποίων βρίσκεται ενσωματωμένη σε μαντρί!), παραδοσιακά πολύχρωμα αρχοντόσπιτα περιμετρικά του απήνεμου λιμανιού, τζαμί στο οποίο πριν από λίγες μέρες εγκαινιάστηκε ένα όμορφο μουσείο λαϊκής τέχνης, θαλάσσιο σπήλαιο με καταγάλανα νερά και σταλακτίτες, κουκλίστικο αρχαιολογικό-λαογραφικό μουσείο που σε ταξιδεύει στην ιστορία του νησιού.

 

sansdrapeau

Κι ακόμα, λαξευτό Λυκιακό τάφο (4ου αιώνα πΧ) που μοναχικά αγναντεύει τις βραχονησίδες μέχρι τη Τουρκία, καστρομονάστερα όπως αυτό του Αγίου Γεώργιου του Βουνού με την δεύτερη εκκλησούλα-κατακόμβη κρυμμένη στα θεμέλιά του και προσπελάσιμη μόνο από μια σκοτεινή καταπακτή, τη Σαντραπεία Αστική Σχολή η οποία υπενθυμίζει με το όνομά της τις μέρες που οι θαρραλέοι ‘sans drapeau’ κάτοικοι έσπαγαν τον αποκλεισμό της Μάγχης από τον Αγγλικό στόλο και εφοδίαζαν τους Γάλλους, πολύχρωμα φρούτα και λαχανικά από το τούρκικο παζάρι στο Κας (Aντίφελλος) κάθε Παρασκευή, αλλά και εικόνες από το Mediterraneo και νοσταλγικούς ιταλούς που επισκέπτονται το νησί σε αναζήτηση της ομορφιάς της ταινίας.

 

face

Όπως σε όλα τα μέρη του κόσμου, οι άνθρωποι κάνουν τη διαφορά. Οι Καστελοριζιοί είναι φιλόξενοι, με καθαρό βλέμμα, έτοιμοι να ανοίξουν την καρδιά τους, να διηγηθούν ιστορίες και περιπέτειες από τα παλιά. Δύο τρία ποτηράκια αργότερα γνωρίζουμε πρόσωπα και καταστάσεις, καθώς και τα φρέσκα κουτσομπολιά του νησιού.

proino

Να τι δεν έχει αυτό το νησί, δεν έχει αυτοκίνητα! Διαθέτει όμως το σπάνιο χάρισμα να πλημμυρίζει τους επισκέπτες του με εικόνες, μυρωδιές, γεύσεις και διάθεση για εξερεύνηση.

 

frouta

Θα θυμόμαστε τον ξιφία 61κιλών που κουβάλησαν τρείς άντρες σε ζυγαριά αυτοσχέδιου ιχθυοπωλείου στο κέντρο του λιμανιού. Θα φοβόμαστε τα δύο μεγάλα μαύρα φίδια που προστατεύουν το ξωκλήσι ψηλά, 400 σκαλοπάτια, πάνω από το λιμάνι. Θα διηγούμαστε τις περιπέτειες των ψαράδων από την εποχή που το λαθρεμπόριο ζώων και δημητριακών με τις απέναντι ακτές ήταν η κύρια πηγή του εισοδήματός τους.

mnimeio

Θα κολυμπάμε νοητά με βατραχοπέδιλα μέχρι το νησάκι του Αγίου Γεωργίου για να κάνουμε παρέα στη μοναχική καλοταϊσμένη γατούλα και τους γείτονές της που ποτέ δεν συναντά, τα 6 τρομαγμένα πρόβατα. Θα λησμονούμε το κέφι και το χαμόγελο των φιλόξενων ανθρώπων του νησιού. Θα γελάμε με την δικαστική διαμάχη που ξεκίνησε υψηλόβαθμο στέλεχος των ενόπλων δυνάμεων κατά των κατοίκων του νησιού όταν τον ανάγκασαν να βουτήξει μαζί τους ένστολος στη θάλασσα για να τιμήσουν την παράδοση της γιορτής του Προφήτη Ηλία.

sunset

Θα ζεσταινόμαστε στη σκέψη του καυτού άνεμου από την Αφρική που μας συνάντησε ακίνητους στην άκρη του λιμανιού αργά κάποιο βράδυ και μας έλουσε στον ιδρώτα. Θα απολαμβάνουμε ξανά και ξανά το δροσερό μήλο που φάγαμε καθισμένοι στην αρχαία ακρόπολη (Παλαιόκαστρο) χαζεύοντας τον ήλιο να βασιλεύει στην Ανατολία.

 

Advertisements

11 thoughts on “Καστελόριζο, μακριά κι όμως τόσο κοντά (κείμενο και φωτό, aka)

  1. Δώσε περισσότερες πληροφορίες όπως, πόσες μέρες εμεινες, γνώρισες τον Τσίκο, Φάρο ή Οζζυ, έφαγες στη Κατίνα,στη Μίνα ή στο καινούργιο του Βαγγέλη;;
    Και όπως λένε οι ντόπιοι το Καστελλόριζο γράφεται με δύο λάμδα…

  2. Exeisminima καλώς ήρθες. Περισσότερες πληροφορίες θα δώσει η aka που πήγε στο νησί, φυσικά μόλις ξεκλέψει λίγο χρόνο από τις περιηγήσεις της. Πολλά και ωραία τα βιντεάκια στο yt!

  3. Αυτό το μέρος είναι απο τους τελευταίους παραδείσους στον κόσμο… Εζησα εκεί ένα χρόνο τους γνωρίζω και με ξέρουν όλοι αλλά είναι δύσκολο να ξαναπαει κανείς…

  4. Μείναμε μια εβδομάδα, γεμάτη. Για φαγητό δεν πηγαίναμε εκεί που ‘δένουν’ τους σκαφάτους, αλλά στα λιγότερο φωναχτά και πολύ αυθεντικά Mediterraneo, Ακροθαλάσσι, Μικρό Παρίσι, Αγορά. Ποτό, καφέ, πορτοκαλάδα, γλυκό, όπου πιο δροσερά και με καλή παρέα, ακριβώς όπως γίνεται στα χωριά μας το καλοκαίρι: περπατάς βρίσκεις γνωστούς κάθεσαι για ένα τσίπουρο. Αγαπημένες επιλογές για βραδινό ποτό ήταν το παγκάκι(ένα απ’ όλα) και η άκρη της προβλήτας προς το ξενοδοχείο, με θέα όλο το λιμάνι.

  5. Μια βδομάδα στο νησί είναι περίπου μήνας… Αρκεί για να το αγαπήσεις ίσως και να το βαρεθείς αν κάποιος είναι μίζερος. Τα αυθεντικά που λές είναι η Κατίνα με τη Μαρίτσα (Mediterraneo) δίπλα στο σχολείο (μην με παρεξηγείς τους έχω υποσχεθεί να τους διαφημίζω…)και οι άλλοι που ανέφερα.
    Οτι είδες ήταν ένα διαφημιστικό διάλειμμα στην σκληρή ζωή του χειμώνα. Οπως και νάχει αξίζει για κάποιον να το επισκεφτεί!

  6. Εμείς θα πάμε 24/25 Μαρτίου. Από όσα διάβασα το Καστελόριζο είναι μια μικρή ουτοπία. Θα χαρώ να το επισκευτώ ! Αχ με συγκινήσατε με τις περιγραφές σας…. μια Ελλάδα που χάνεται, σνιφ.

  7. Καλώς ήρθες Frt, καλά να περάσετε (και από ό,τι λέει η aka σίγουρα θα περάσετε καλά). Αλλά γιατί «Ελλάδα που χάνεται»;

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.