«Στα οδοφράγματα» καλεί το ωραίο τραγουδάκι


Στη μέρα γενικής απεργίας που ξημερώνει σε λίγο χωράει άσμα ηρωικό και ξεσηκωτικό. Κατευθείαν από τα οδοφράγματα του ισπανικού εμφυλίου, τότε που οι αναρχοσυνδικαλιστές της εθνικής συνομοσπονδίας εργασίας, της CNT, του μεγαλύτερου συνδικάτου της χώρας, αντιστέκονταν στο φασισμό και ονειρεύονταν έναν άλλο κόσμο κοινωνικής αλληλεγγύης και δικαιοσύνης. Σήμερα όλοι οι δρόμοι οδηγούν στο συλλαλητήριο των εργαζομένων. Χιλιάδες διαδηλωτές απέναντι στους τεχνοκράτες και τους γραφειοκράτες που σχεδιάζουν την κατεδάφιση ακόμα και του ελάχιστου κράτους πρόνοιας. Χιλιάδες διαδηλωτές απέναντι στα «ακίνητα στρατιωτάκια» και τις «ζαρντινιέρες», τις κάμερες «παρακολούθησης της κυκλοφορίας». Αδιαφορώντας για το κλίμα φόβου που θέλει να δημιουργήσει ο εισαγγελέας, η αστυνομική διεύθυνση και όλοι εκείνοι που αντί να ζουν βλέπουν τη ζωή να περνάει στη μικρή οθόνη του μόνιτορ στο γραφειάκι τους.

Και μετά την πορεία όλοι στις ενώσεις και τα συνδικάτα. Κι όσοι δεν είναι μέλη να γραφτούν και να συμμετέχουν στη λήψη αποφάσεων. Κι όπου δεν υπάρχουν συνδικάτα να τα φτιάξουν οι ίδιοι. Οι παλιότεροι τα έφτιαξαν σε πολύ πιο δύσκολες συνθήκες. Σε αυτή την παράξενη εποχή που αποφασίζεται το μέλλον όλων μας, όσοι διαλέξουν να πορευτούν μόνοι, θα είναι τα πρώτα και εύκολα θύματα των εταιριών και του κράτους. Δεν θα τους κλάψει κανείς.

ΥΓ. Η γενική απεργία είναι κυρίως ενάντια στην προτεινόμενη από την κυβέρνηση μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού. Στην προηγούμενη πρόταση πολλά δεν ισχύουν. Η κυβέρνηση δεν διαθέτει καμμία επίσημη μέτρηση, καμμία μελέτη και δεν έχει προτείνει τίποτα συγκεκριμένο – έριξε άδεια για να δοκιμάσει τα αντανακλαστικά των εργαζομένων. Μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού είναι ο όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει την κατεδάφιση της κοινωνικής προστασίας και την αντικατάστασή της με την ευέλικτη εργασία και την περιορισμένη πανάκριβη ιδιωτική ασφάλιση. Έτσι λένε πως οι εργαζόμενοι θα νιώθουν την πίεση της φτώχειας πιο έντονα κι έτσι θα εργάζονται περισσότερο χωρίς να ζητούν πολλά. Όποιος συμφωνεί πως πρέπει να φοβάται και να ανταγωνίζεται σκληρά άλλους για να εργάζεται με ελάχιστα ανταλλάγματα χάριν της ανταγωνιστικότητας και της ανάπτυξης ας κάτσει σε λίγες ώρες σπίτι του. Ακόμα χειρότερα ας πάει να κάνει τον απεργοσπάστη.

Advertisements

10 thoughts on “«Στα οδοφράγματα» καλεί το ωραίο τραγουδάκι

  1. καλημερα, καλημέρα με αγωνιστικές διαθέσεις και προτροπές…Μα , καλά,εσεις από τας Βρυξέλλας θα αγωνιστείτε; Θα γίνει καποια συνδιαδήλωση και εκεί; Ωραία ιδέα θα ήταν, τελικα.
    Χαιρετώ…. ξεσκονίζω την εργατική χλαίνη ( δεν ξερω αν υπάρχει κατι τέτοιο, αλλά οι «κατασκευές» στην εποχή μας επιτρέπονται έτσι 😉

  2. ΚΑΛΗΜΕΡΑ,
    αρκετός κόσμος αλλά ο κόσμος δεν είναι ποτέ αρκετός…
    Η έτσι μου φαίνεται εμένα;

    Αστα, ο Σόμπολος είπε από το μπαλκόνι «δεν μας αφήνουν ούτε να γεράσουμε-τι θέλουν-να πεθάνουμε;»
    Σχόλιο-απάντηση του Ινδικτου: ο Σόμπολος τώρα το θημήθηκε που έφτασε το αγγούρι ξέρεις που!

    Anyway, δεν είμαι πολύ στα καλά μου, έξω γίνεται του χαμού
    και έχω κοιμηθεί μόνο 3 ώρες… 🙂

    KAΛΗΜΕΡΑ!

  3. Καλησπέρα κι από εδώ,

    Ριτς, δυστυχώς δεν ξέρω να διοργανώνονται κινητοποιήσεις συμπαράστασης στη μικρή μας κωμόπολη, επομένως το παρόν (β)λόγιο περιορίζεται σε δηλώσεις συμπαράστασης. Οι συνεργάτες του όμως είναι όλοι συνδικαλισμένοι και με υψηλό αγωνιστικό φρόνημα.

    «Ο κόσμος δεν είναι ποτέ αρκετός», ωραιότατο. Μακάρι να έγινε μια καλή αρχή σήμερα. Φαίη ελπίζω να ξεκουράστηκες!

  4. Διαβάζω ότι επρόκειτο ίσως για την μεγαλύτερη κινητοποίηση των τελευταίων δεκαετιών. Και για πρώτη φορά τόσες διαφορετικές επαγγελματικές και κοινωνικές τάξεις μαζί. Πολύ ενθαρρυντικό, η κοινωνία δεν έχει αποκοιμηθεί τελείως. Το βλέπω ως ευχάριστη συνέχεια των -πρωτοφανών- καλοκαιρινών κινητοποιήσεων για το περιβάλλον. Ελπίζω το 2007 να αποδειχθεί μια καλή αρχή για αμεσότερη δημοκρατία και πολιτική χειραφέτιση των πολιτών.

  5. Ακόμα δεν πρόλαβα να διαβάσω τίποτα. Μακάρι να ήταν μαζικές, διεκδικητικές και δυναμικές οι κινητοποιήσεις. Το κακό έχει όντως παραγίνει.

  6. Οι κινητοποιησεις πηγαν πολύ καλά. Υπήρχε παρα πολυς κόσμος, κι ας λενε διαφορα οι ειδικοί. Υπήρχε και παλμός. Αν δεν κάνω λάθος ήταν αντιστοιχος κόσμος με την πορεία επί εποχής Γιαννίτση και τις αντίστοιχες προτάσεις που τότε τις μάζεψαν άρον άρον. Ομως κάτι μου λεει ότι τωρα δεν θα τα μαζέψουν και θα προχωρήσουν όχι με πρόγραμμα, αλλα ως μαθητευομενοι μαγοι..
    Καλημερα από Αθήνα
    ριτς

  7. Καλημέρα Ριτς, έστω και καθυστερημένα. Την ίδια γνώμη έχω κι εγώ. Οι εβδομάδες που ακολουθούν θα έχουν πολύ ενδιαφέρον. Μας άφησε και ο μεγάλος φίλος των Ινδών… Να μαστε καλά να τον θυμόμαστε. 🙂

  8. Θεωρείς ότι το ξυσιμο Μαγγίνα είχε απλώς σχεση με τις δικές του βρωμίτσες ( και ποιος έλληνας δεν εχει τις δικές του !) ή μήπως είναι μια προσπάθεια κατευνασμού και μικρής αλλαγής πλεύσης ; Γιατί οπως εχουμε πει , πρόγραμμα δεν υπάρχει, το μαθητευόμενοι μάγοι ερχεται να το επιβεβαιωσει ο διορισμός της Φάνης.

  9. Πιο πολύ μου φαίνεται ως επιβεβαίωση του ότι ο μεγάλος δίνει τεράστια σημασία στην δια του Τύπου εικόνα και όχι στο έργο και την ουσία. Έτσι, μόλις το κλίμα βαρύνει για κάποιον υπουργό του και τα σκάγια αρχίσουν να παίρνουν και τον ίδιο, ξηλώνει τον υπουργό και κερδίζει άλλη μια ζωούλα για να πορευτεί, για λίγους μήνες ακόμη, ήσυχος. Είμαι πάντως σχεδόν σίγουρος ότι δεν έχουν ιδέα ακόμη για το τι θα κάνουν με το ασφαλιστικό όπως και με άλλα μεγάλα ζητήματα που βρίσκουν μπροστά τους.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.