Για τον Χρήστο Ζαχόπουλο


Δεν ξέρω τι έσπρωξε τον πρώην γενικό γραμματέα του υπουργείου Πολιτισμού στο κενό. Δεν ξέρω τι εξουσίες είχε και πώς τις ασκούσε. Δεν ξέρω κανέναν από τους πολιτικούς ή προσωπικούς φίλους του. Δεν έχω καμμία σχέση με το κόμμα του.

Ξέρω όμως τον Χρήστο Ζαχόπουλο. Τον καθηγητή λυκείου, τον φιλόλογο. Έναν περίεργο τύπο που είναι υπεύθυνος για το ότι καμμιά 20ριά τρελλαμένοι πιτσιρικάδες στα μέσα της δεκαετίας του 1980 ανοίξαμε κανένα βιβλίο εκτός των σχολικών και καταλάβαμε πέντε πράγματα παραπάνω για τον κόσμο που μας περίμενε στη γωνία.

Διαβάζω σήμερα όσα γράφουν γι αυτόν και είναι σα να μιλούν γι άλλον άνθρωπο κι όχι για τον φιλότιμο τύπο με την έξυπνη φάτσα, τον φίλο των γραμμάτων, των ιδεών και των ελευθεριών που γνώρισα εκείνον τον Σεπτέμβρη πριν 20 και παραπάνω χρόνια. Πολλά κιλά πιο αδύνατος και με μαύρα μαλλιά και μουστάκι μπήκε στην τάξη μου, συστήθηκε, κάθησε πάνω σε ένα θρανίο, έβγαλε ένα βιβλίο από την τσάντα του και άρχισε να διαβάζει ένα απόσπασμα. Ήταν του Φρέντυ Γερμανού και θυμάμαι ότι γελάσαμε.

Επί έναν χρόνο, δύο φορές την εβδομάδα, ο Ζαχόπουλος μας μάθαινε αρχαία ελληνικά, πρώτα όμως μας διάβαζε ένα απόσπασμα κάθε φορά κι από άλλο βιβλίο. Μια φορά για να μας δείξει τη βαρβαρότητα της θανατικής ποινής, μας διάβασε τη σκηνή του μελλοθάνατου από τον «Ηλίθιο» του Ντοστογέφσκι. Άλλη φορά για να μας δείξει τον αυταρχισμό της εξουσίας έφερε το «1984» του Όργουελ. Κάποια από τα βιβλία αυτά κατέληξαν και στις βιβλιοθήκες μας. Κάποιοι μπήκαν στη συνήθεια να διαβάζουν.

Στο μάθημά του ήταν επίσης ωραίος. Είχε χιούμορ, έκανε προσπάθειες να κεντρίσει το ενδιαφέρον και όσων δεν είχαν καμμία όρεξη να μάθουν αρχαία. Δεν ξεχώριζε τους σκράπες, δεν τους παρατούσε στα αζήτητα, δεν έκανε διακρίσεις. Σε κάποιους την έσπαγε στην αρχή το στυλ του, έπαιρναν το χιούμορ για ειρωνεία, τον έμαθαν όμως και μας έμαθε.

Λίγα χρόνια μετά το Λύκειο τον συνάντησα στο λεωφορείο. Με θυμήθηκε και πιάσαμε την κουβέντα. Είχε πάρει άδεια από το σχολείο και είχε αρχίσει ένα διδακτορικό στο Πανεπιστήμιο. Λίγο πριν κατέβει στη στάση της ΧΑΝΘ μου είπε να δώσω χαιρετίσματα στα άλλα παιδιά. Θυμόταν τα ονόματά τους και μου τα είπε ένα-ένα.

zaho

Τον ξαναείδα από κοντά φέτος το Νοέμβριο στην εκδήλωση του φεστιβάλ κινηματογράφου για τον Κούρκουλο. Καθόταν στην πρώτη σειρά (φωτό επάνω) με τη σύζυγό του, επίσης πρώην καθηγήτρια στο παλιό μου σχολείο. Εγώ δυο σειρές πίσω του. Δεν του μίλησα, δεν ήξερα αν θα με γνώριζε αλλά και πολλά πράγματα είχαν αλλάξει εν τω μεταξύ. Δίπλα του κάθονταν υπουργοί, ο δήμαρχος Βασίλης και άλλοι αυτοαποκαλούμενοι επίσημοι. Μόλις χαμήλωσαν τα φώτα και άρχισε η ταινία οι περισσότεροι την κοπάνησαν σαν κλέφτες. Ο Ζαχόπουλος και η σύζυγός του έμειναν για να δουν την ταινία.

Σήμερα διαβάζω ότι η κατάσταση της υγείας του είναι σοβαρή. Εύχομαι να τη γλιτώσει. Είμαι σίγουρος πως, ό,τι και να του συνέβη, αφού βρήκε το θάρρος να πηδήξει στο κενό, θα βρει το θάρρος και να ζήσει. Κι αν το ξανασκεφτεί ίσως διαλέξει και πάλι το σχολείο από την πολιτική.

Το είπα από την αρχή. Με τον πολιτικό Ζαχόπουλο δε με συνδέει τίποτα και η πολιτική του σταδιοδρομία μου είναι εντελώς αδιάφορη. Για τον άνθρωπο Ζαχόπουλο, όμως στενοχωριέμαι πολύ και μαζί τσαντίζομαι. Κι επειδή είναι άδικο να διαβάζει και να ακούει κανείς μόνο για τον πολιτικό, είπα να γράψω κι εγώ αυτά τα λίγα για τον δάσκαλό μου. Έτσι σαν μικρή ανταπόδωση για το καλό που έκανε και σ’ εμένα και σε φίλους μου συμμαθητές ξέροντας ότι δεν είχε τίποτα απολύτως να κερδίσει από εμάς. Μόνο την εκτίμησή μας.

Advertisements

118 thoughts on “Για τον Χρήστο Ζαχόπουλο

  1. Παράθεμα: buzz

  2. Δυστυχώς φίλε μου το λάθος του ήταν ότι πήγε ξυπόλυτος στα αγκάθια. Η Ελλάδα και ειδικά η κρατική μαφία τρώει τους πάντες που δεν είναι του σιναφιού της Εύχομαι να ζήσει και να μιλήσει για το ποιοι τον παγίδεψαν και αυτοί να λάβουν αυτό που τους αξίζει. Θύμα είναι ο άνθρωπος.

  3. @ Citronella και Πόντος και Αριστερά
    Ευχαριστώ για τα καλά λόγια και τις παραπομπές.

    @ Εξάκτινος
    Καλώς ήρθες. Το βασικό είναι να τη γλιτώσει ο άνθρωπος, να ξανασταθεί στα πόδια του και μετά ας κανονίσει τις υποθέσεις του όπως θέλει.

  4. Παράθεμα: για τον Ζαχόπουλο

  5. Πως κατεληξε ενας ταλαντουχος εκπαιδευτικός (και προσωπικός φιλος του Κ. Καραμανλή; )σε μια τραγωδια;

  6. «…Δεν ξέρω τι έσπρωξε τον πρώην γενικό γραμματέα του υπουργείου Πολιτισμού στο κενό. Δεν ξέρω τι εξουσίες είχε και πώς τις ασκούσε. Δεν ξέρω κανέναν από τους πολιτικούς ή προσωπικούς φίλους του. Δεν έχω καμμία σχέση με το κόμμα του….»
    —————————
    Ούτε κι εγώ …. Επίσης , εδώ και ενάμισυ χρόνο , πιστή σε έναν όρκο μου , δεν βλέπω (καθόλου) τηλεόραση …. Έχω όμως , να σου πω κάτι :
    – Εύγε …. και σ’ευχαριστώ .
    Μου χρειαζόταν τόσο πολύ , να …. διαβάσω κάτι αληθινά όμορφο , άσχετα αν αυτό το όμορφο συνδέεται με μια ανθρώπινη τραγωδία .
    Την καλημέρα μου .

  7. @ http://www.221.gr
    Καλώς ήρθατε. Ευχαριστώ πολύ για την παραπομπή και τα καλά λόγια.

    @ Ιώτα
    Τι να πω, δεν έχω ιδέα. Ας ζήσει κι ας βρει τις απαντήσεις μετά μόνος του. Καλώς ήρθες.

    @ Silia
    Καλημέρα, καλώς ήρθες και σ’ ευχαριστώ πολύ για τα καλά λόγια

  8. δυστυχώς δε μπορώ να μοιραστώ τις σκέψεις σου αγαπητέ μου φίλε. Δε μπορώ γιατί το να είσαι γγ σε ένα υπουργείο όπως το πολιτισμού σήμαινει κατά τη ταπεινή μου άποψη τρία πράγματα. Ή ότι είσαι βουτηγμένος στο βούρκο, ή ότι είσαι σε μια γυάλα μέσα στο βούρκο και δε μιλάς είτε γιατί δεν έχεις το θάρρος, τη δυνατότητα, το βήμα ή και για οποιοδήποτε άλλο λόγο, ή είσαι στο βούρκο και είσαι τόσο αφελής που δε το έχεις καταλάβει. Από τη περιγραφή σου για τον άνθρωπο μάλλον υποθέτω ότι συνέβαινε το δεύτερο. Όποιο και να συμβαίνει, ελπίζω ο άνθρωπος να γίνει καλά. Όχι επειδή τον συμπονώ, αυτόν ή την οικογένεια του. Αυτό το αίσθημα όσο και να το νιώθω δε με χαρακτηρίζει. Γιατί αυτό το αίσθημα σε μια περίπτωση όπως η μητέρα με τα τέσσερα παιδιά που κάηκε ζωντανή στην Ηλεία,μπορεί να συμπεριλάβει από το Καραμανλή μέχρι κι εμένα το ταπεινό. Και μόνο αυτό είναι υποκρισία. Απλά θέλω να γίνει καλά γιατί δε θέλω κακό για κανένα άνθρωπο. Και γιατί στις κοινωνίες οι ευθύνες δεν είναι ποτέ ατομικές. Είναι πάντα συλλογικές. Ότι κακό ή καλό και να έχει κάνει έχουμε όλοι λόγο να απολογηθούμε ή να περηφανευτούμε. Περαστικά του.

  9. Φίλε Compasso

    Πραγματικά δεν έχω ιδέα ποια από τις περιπτώσεις που αναφέρεις του ταιριάζει. Κι αυτό επειδή δεν είχα καμμία επαφή μαζί του μετά την τυχαία συνάντησή μας στο λεωφορείο πριν από χρόνια.

    Εύχομαι να γίνει καλά όχι ντε και καλά από συμπόνοια αλλά καθαρά από ανθρώπινο ενδιαφέρον το οποίο ισχύει για όλους, όπως λες, και γίνεται ακόμα πιο άμεσο επειδή τον συγκεκριμένο άνθρωπο τον ξέρω και τον εκτιμούσα ως δάσκαλο.

    Όσο για τις ευθύνες γενικώς, εδώ μάλλον θα διαφωνήσουμε καθώς πιστεύω ο καθένας φέρει το μερίδιο ευθύνης που του αναλογεί για τις πράξεις του.

  10. ναι αλλά αυτό που πρέπει να απασχολεί τη σκέψη είναι κυρίως η συλλογική ευθύνη. Ο πολιτισμός και η κουλτούρα.
    Δε μπορείς να ζητήσεις τα ρέστα από το βιαστή , το δολοφόνο τον απατεώνα. Μάλλον μπορείς, πρέπει να του αποδώσεις και τις ανάλογες ποινές. Στο πλαίσιο όμως της συλλογικής αντιμετώπισης ενός προβλήματος.
    Στα Πανεπιστήμια δε μπορείς να αντιμετωπίσεις το φαινόμενο των αιώνιων φοιτητών ψάχνοντας τις ατομικές ευθύνες του καθενός. Δε θα καταλήξεις πουθενά έστω και να μπορούσε να συμβεί. Οφείλεις να αντιμετωπίσεις το φαινόμενο ως συλλογικό. Γιατί οδηγείται ο οποιοσδήποτε να γίνει έμπορος ναρκωτικών? Αφού απαντήσεις την ερώτηση αντιμετωπίζεις ύστερα τη πηγη του προβλήματος. Στην ιστορία του ανθρώπου ο κάθε Κοσκωτάς δεν έχει καμιά σημασία. Σημασία έχει ότι υπήρξε αυτός γιατί λειτούργησε μέσα σε μια κοινωνία που τον ενθάρρυνε να υπάρχει και να δράσει κατά αυτό το τρόπο. Δεν αρνούμαι τις ατομικές ευθύνες απλά δε τις θεωρώ πρωταρχικές.
    Απλά το λέω αυτό γιατί συχνά προσπαθώντας να κρύψουμε τη φαυλότητα της κοινωνίας μας υπερθεματίζουμε πάνω στην ατομική ευθύνη, λες και καθένας από εμάς έχει προκύψει από κάποιο άλλο πλανήτη.

  11. ελπίζω να μη πιστέψει κανείς ότι συσχετίζω τους αιώνιους φοιτητές( ένας εκ των οποίων περήφανα δηλώνω κι εγώ 🙂 ), με τους εμπόρους ναρκωτικών. Απλά τη μεθδολογία της σκέψης μου θέλω να δείξω

  12. Παράθεμα: Locandiera » Blog Archive » Για το δάσκαλο Ζαχόπουλο

  13. Ωραίο κείμενο βγαλμένο από τα βάθη ευαίσθητης ψυχής. Σε ευχαριστούμε που μας θύμησες ότι πέρα από πολιτική, επαγγελματικές υποχρεώσεις κλπ υπάρχει και κάτι μεγαλύτερο: Η ΑΝΘΡΩΠΙΑ

  14. Xairomai pou diabazw kati gia avto ton an8rwpo. Gia na ftasei sto simeio na pesei, fainetai pws den antexe tin piesi, isws kai na min antexe to dixasmo mesa tou.. poios kserei..

  15. Μπράβο για το post. Ένα τέτοιο κείμενο τώρα, τη στιγμή της έξαρσης της δαιμονοποίησης και του κουτσομπολιού, είναι σχεδόν επαναστατική πράξη.

    Δεν τον ξέρω τον Ζαχόπουλο. Καθόλου. Δεν μου άρεσε όμως που οι δημοσιογράφοι τον έβγαζαν για να τον βρίσουν την Εποχή της Μεγάλης Φωτιάς, γιατί, έτσι χοντρός και ιδρωμένος που ήταν, αποτελούσε εύκολο στόχο.

    Κι αν τα όσα ψιθυρίζονται, ότι κάποια γυναίκα τον ΕΚΒΙΑΖΕ ότι θα κάνει ΘΕΜΑ την σχέση τους, τότε πρέπει να σκεφτούμε διπλά και τριπλά,,,,

  16. Μπορει ως καθηγητης να ηταν τελειος, αλλα φαινεται πως οπως αρκετοι σε τουτο τον τοπο με το που πολιτικοποιηθηκε εγινε ενας ακομα κουμπαρος… Διοτι στην Ολυμπια δεν καηκαν κατι χορτα αλλα οι Κερκιδες του γηπεδου, και δεν καηκαν κατι δεντρα αλλα ο Κρονιος λοφος… Σαν ανθρωπο δεν το ξερω καθολου αλλα σαν γ.γ. ειναι γνωστο οτι ειναι μεγαλο λαμογιο…

  17. Και εγώ τα ίδια ακούω γι΄αυτόν και δεν έχω λόγους να τα αμφισβητήσω. Αυτό δεν αλλάζει σε τίποτα όμως την αξία μίας προσωπικής μαρτυρίας που σε κανένα της σημείο δεν εξωραϊζει τη σημερινή του στάση..

  18. Παράθεμα: Περίπτωησ Ζαχόπουλου « We are not alone

  19. θα πάω κόντρα.
    δεν μου άρεσε το κείμενο
    όχι σαν κείμενο
    αλλά σαν περιεχόμενο
    δεν μου αρέσει να βλέπω κάποιον να μιλά-γράφει για κάποιον ..έστω κι αν γράφει συμπαθητικά.
    είναι μια μορφή κατινοεπίδειξης.π.χ ήμουνα κι εγώ εκει…
    δεν μου αρέσει.

  20. Καλησπέρα… Συγχαρητήρια και από εμάς…
    Θα θέλαμε να φιλοξενήσουμε ένα link για το κείμενό σου αυτό στο blog μας… Αν δεν έχεις αντίρρηση στείλε μας απάντηση στο mail μας… Ευχαριστούμε εκ των προτέρων…

  21. @ Compasso
    Οκ είναι μεγάλη κουβέντα αυτή, με μεγάλη ιστορία και πολλές ιδεολογικές αναφορές. Πρέπει να γίνει κι εδώ και θα την κάνουμε. Για την ώρα απλώς να πω ότι θέλω πάντα κι εγώ να βρίσκω αίτια στην κοινωνία, τις οικονομικές δομές και τις σχέσεις εκμετάλλευσης. Δεν μπορώ όμως να δεχτώ τον άνθρωπο ως άβουλο και αποκλειστικώς ετεροκαθοριζόμενο ον. Γι αυτό και αναφέρομαι στο μερίδιο ευθύνης που αναλογεί στον καθένα. Το ζήτημα φυσικά είναι όπως το θέτεις: ποιος τελικά είναι ο καθοριστικός παράγοντας;

    Αιώνιος φοιτητής ε; Σωστός! Όποιος βιάζεται σκοντάφτει 🙂

    @ Locandiera
    Ευχαριστώ φιλενάδα για τα (υπερβολικά) καλά λόγια

    @ Νέαρχος Γαλανάκης, Νίκος Σαραντάκος, Fvasileiou
    Ευχαριστώ πολύ, καλώς ήρθατε! Νίκο κάνεις εξαιρετική δουλειά με τα κείμενα που μαζεύεις και διαθέτεις στη σελίδα σου.

    @ Karagiozis
    Καλώς ήρθες – δεν ξέρω τι και αν «είναι γνωστό» γενικώς. Εγώ απλώς ανέφερα αυτό που είναι γνωστό σε εμένα.

    @ Σελμ, Rodia, Argos
    Ευχαριστώ για τα καλά λόγια.

  22. @ ΑΛΕΞΙΚΕΡΑΥΝΟ
    Ευπρόσδεκτη η κριτική. Σε άλλη περίπτωση μπορεί να είχες δίκιο και να ήταν όπως το λες, κατινοεπίδειξη, του στυλ «χρυσή μου χτες ήμουν στο ίδιο τραπέζι με τον Ζαχόπουλο». Εδώ όμως πρόκειται για κάτι μάλλον διαφορετικό. Αφενός λόγω της επιλεγμένης από εμένα ανωνυμίας, δεν υπάρχει περίπτωση τέτοιας επίδειξης, αφετέρου για όσους με ξέρουν (όχι ως chumba) ξέρουν πως τον είχα καθηγητή και τα έχουμε πει και κατ ιδίαν. Το κείμενο είχε σκοπό να αναδείξει απλώς μια δυο άλλες πτυχες ενός κατά τα άλλα δημοσίου προσώπου. Καλώς ήρθες.

    @ Greekmedianews
    Καμμία αντίρρηση, ευχαριστώ πολύ σας στέλνω και μέιλ

  23. Μπράβο! Ανεξάρτητα από το τι έγινε και τι έκανε ο Ζαχόπουλος, είναι πολύ όμορφο να λέει κανείς δυό καλά λόγια για τον δάσκαλο του και μάλιστα την ώρα της «πτώσης» του..
    @compassocap : Επέτρεψε μου να σού πω ότι οι ευθύνες είναι πάντα ατομικές. Συλλογικές ευθύνες δεν υπάρχουν.. Μην μπερδεύεις την αντιμετώπιση των προβλημάτων και των φαινομένων ως συλλογικά.. Οι αντιμετωπίσεις είναι συλλογικές αλλά οι ευθύνες είναι πάντα ατομικές. Δεν δικάζεται ούτε τιμωρείται η κοινωνία! Η συλλογική ευθύνη σε τελευταία ανάλυση οδηγεί στον φασισμό.. Σκέψου το λίγο..

  24. Δεν υποστηρίζω νδ, αλλά άνθρωπος μου είναι εξαιρετικά συμπαθής, όπως λέγεται και από φίλους του. Ένα από τα πιο βασικά «λάθη» ή ίσως κύρια αδυναμία του ήταν-όπως λένε παραπάνω-ότι δεν ήταν του κυκλωμάτος…Εννοείται ότι για τον καθένα μπορούν να βρεθούν ατασθαλίες και ιστορίες από κλητήρα μέχρι πρωθυπουργό-όλοι οι Θεσσαλονικείς ξέρουμε τις «χρυσές» ιστορίες χρόνια τώρα, πολύ πριν την ανάδειξη σε πρωθυπουργό… Ο Ζαχόπουλος όμως δεν ήταν του σιναφιού για να μπορεί να περιμαζέψει οτιδήποτε ύποπτο. Δεύτερον τα άλλα κοράκια που θέλουν να φάνε τον πρόεδρό τους βρήκαν σ’ αυτόν ένα εύκολο στόχο. Εν τω μεταξύ μακάρι να είναι υγιής και για να πάψουν να τον σπιλώνουν όσοι έχουν τέτοιο σκοπό.

  25. Είναι πια σπάνιο κάποιος να εκτιμά και να θυμάται κάποιον δάσκαλο που προσπάθησε, τα παίρνει όλα η γενικευμένη και επιπόλαιη απαξίωση.
    Μπράβο σου!!

  26. Παράθεμα: Ο δάσκαλος Χρ. Ζαχόπουλος και ένας από τους μαθητές του « Nessim

  27. Συγχαρητήρια! Είναι πολύτιμο το κείμενό σου, σ ευχαριστώ πολύ! Μήπως μπορείς να μου στείλεις ένα μέιλ; Θέλω να σε ρωτήσω κάτι.

  28. Νισάφι πια με την υποκρισία σε αυτή τη χώρα! Κάθε μέρα εκατομμύρια Έλληνες πιπιλάνε την ίδια ατάκα: -«μα δεν υπάρχει κάποιος πολιτικός με φιλότιμο να κάνει χαρακίρι»; Κι όταν πάει να το κάνει, ξαφνικά όλοι θυμούνται τα… ανθρωπιστικά τους αισθήματα! Έλεος! Αποφασίστε πια τί θέλετε!

  29. Αγαπητέ μου φιλε εκ Βελγίου, εγω ειμαι μαζί σας. Ξέρω ότι μπορεί ναχουν συμβεί πολλά , ισως και βρωμικα. κανεις δεν ξέρει, κι ας λενε τα καναλια διαφορες βλακείες. Μπορεί ο άνθρωπος, ο καθε άνθρωπος να βρεθει σε στιγμές αδυναμίας, να υποκύψει, να παρασυρθεί. Συμβαίνει και αυτο κι οποιος το αρνείται, ειναι αφελής, χαζός και αρνητης της πορείας των πραγματων…χαιρομαι που τον ειχες δασκαλο. Κρατα τον ετσι μπροστα σου. Κι αν βρει τη δυναμη να γυρίσει, θα μας πει.
    χαιρετω
    ευχες

  30. Αγαπητέ ή Αγαπητή ,χαιρομαι που τιμάς την εικονα που ειχες για τονδασκαλο σου . Αυτό τιμά πρωτα απο ολα εσένα .
    Και φυσικά δεν δεν μπορει κανείς να μη λυπηθεί(ισως και να φρικιασει ) οχι μονο με την αποπειρα αλλά και με την βαιοτητα της (εμένα μου θυμιζει τον » Ενοικο »του Πολανσκυ)
    Ομως , απο οτι φαινεται η περιπτωση Ζαχοπουλου δεν ηταν απλά η περιπτωση καποιου Ταλαντούχου εκπαιδευτικού που απλώς εμπλεξε και δεν αντεξε. Προσωπικός- κοντινότατος φιλος του Καραμανλή και της γυναικας του ήδη απο την δεκαετία του 90 ,επαιξε ενα σημαντικότατο ρόλο στην ανοδο του σημερινου Πρωθυπουργου και παρεμεινε Γ. Γ σε ενα Υπουργείο οπου αλλαξαν τρεις υπουργοι . Και διαχειριζόταν σημαντικότατα κονδύλια.
    Οι ανθρωποι ειναι πολύπλοκοι και η δική σου εικόνα για τον Δάσκαλο μπορεί να μη συμβιβάζεται με την πραγματικότητα του πολύ κολλητού του Πρωθυπουργου μας , αυτό ομως ειναι κατι που συμβαινει συχνά ….
    Ετσι , περα απο την συμπαθεια για την τραγωδία , η υποθεση στην παραξενη Δημοκρατία οπου ζουμε(και οπου καθημερινά συμβαίνουν τραγωδίες σε ανθρώπους που σχεδόν πάντα κάποιοι εκτιμούν ) πρεπει να ξεκαθαριστεί πλήρως γιατί άλλο ο ανθρωπος- Δασκαλος Ζαχοπουλος και αλλο ο Προσωπικός φιλος του πρωθυπουργού που διαχειριζοταν δημοσιο χρημα και τον πολιτισμό με οτι συνεπάγεται αυτό.

  31. Παράθεμα: Top Posts « WordPress.com

  32. Ωραίο κείμενο.
    Ξέρω πολλούς τέτοιους δασκάλους. Κανείς τους δεν έβαλε το δάχτυλο να γλείψει το μέλι.
    Φαίνεται όμως πως η εξουσία φθείρει τελικά!

  33. Παράθεμα: Ελευθερία του λόγου ή του παρα-λόγου; « Under Const-Action

  34. φίλε και γείτονα Chumba,
    με το ωραίο σου κείμενο αποδεικνύεται για άλλη μια φορά τι κάνει η Εξουσία στον άνθρωπο.

  35. ευτυχώς αποδεικνύεται – ακόμη μια φορά- πως η εξουσία δεν σκοτώνει τη libido
    και το λέω όσο πιό σοβαρά μπορώ, όχι επιδοκιμάζοντας αλλά ανακουφισμένος

  36. Δεν γνώριζα το ιστολόγιό σου. Το βρήκα μέσω αυτού του ανθρώπινου κειμένου που έγραψες. Βέβαια την εποχή που τον γνώρισες – αν είχε την ίδια πολτική στράτευση- βρισκόταν στην αντιπολίτευση. Τότε κράτος δυνατό ήταν το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα )Παπανδρέου).
    Από τότε βέβαια κίλισε πολύ νερό στην ιστορία, στην Ελλάδα, στη ΝΔ και στους νεοδημοκράτες.

    Πάντως, απότ η στιγμή που βρήκε το θάρρος να παραιτηθεί, ακόμη και να πέσει στο κενό, δείχνει άνθρωπο ευαίσθητο.

    Η «μοίρα» του επεφύλαξε τη πάλη για τη ζωή και όχι τον ακαριαίο θανατο.

    Σε σενα φίλε Chumba σου αξίζει γιατί απέδειξες μια όψη της άσκησης εξουσίας χωρίς αρχές…

    Καλά χριστούγεννα

  37. Σας ευχαριστώ όλους για τα σχόλια. Είμαι στο δρόμο από Βρυξέλλες προς Θεσσαλονίκη (όπου ελπίζουμε να φτάσουμε τη Δευτέρα), γι αυτό και η προσωρινή … σιγή.

  38. Παράθεμα: -

  39. Όμορφο κείμενο, ανθρώπινο…
    Ωστόσο φοβάμαι ότι αδικείς το δάσκαλο, όταν τον φέρνεις στο νου σου με την ευκαιρία του αυτόχειρα πολιτικού…
    Ίσως να είναι ο μόνος πολιτικός με φιλότιμο στην Ελλάδα τελικά…
    Ίσως να ήταν λαμόγιο όπως είπε κάποιος φίλος παραπάνω…
    Δεν ξέρω… «Κάτι» θα μάθουμε φαντάζομαι…
    Να κάνω όμως μια πρόταση…(?)
    Θυμηθείτε σε αυτές τις γιορτές ένα δάσκαλό σας.
    Έναν άνθρωπο που σας .,… «ξεστράβωσε», που σας ενέπνευσε…
    Έναν άνθρωπο που δεν έγινε ποτέ «δημόσιο πρόσωπο»…
    Που έχετε να τον δείτε, ή να του μιλήσετε χρόνια….
    Στείλτε του μια κάρτα.
    Πείτε του ένα «ευχαριστώ»¨…
    Ο … οικοδεσπότης μας το έκανε. Ας το κάνουμε κι εμείς…
    Δε χρειάζεται να βγει στην TV ο παλιός μας δάσκαλος…
    Τώρα το θέλει πιο πολύ….
    Συγχωρέστε με για την πολυλογία….

  40. Το ότι τόσοι άνθρωποι διάβασαν και πολλοί σχολίασαν (οι περισσότεροι θετικά) ένα τέτοιο κείμενο, μου δίνει μιά ελπίδα ότι υπάρχει και μια άλλη Ελλάδα πίσω από το κουτσομπολίστικο, ωχαδελφίστικο, «κίτρινο», μικροπολιτικό, «αποκαλυπτικό» προσωπείο.
    Μπράβο φίλε.

  41. Καλός δάσκαλος; Ίσως…
    Καλός πολιτικός; Σίγουρα όχι! Μην ξεχνάς ότι τον «παραίτησαν» και δεν παραιτήθηκε!
    Καλός άνθρωπος;
    Τα στοιχεία που δημοσιοποιούνται γι αυτό σιγά σιγά, κάνουν λόγο για όχι και τόσο καλό άνθρωπο!
    Να ζήσει και να τα πει!

  42. Δηλαδή εάν απάτησε τη γυναίκα του είναι «κακός» άνθρωπος; Όλοι γκρίζοι δεν είμαστε με σκιάσεις και φωτεινές γραμμές; Αφού ήταν εκβιάσιμος παραιτήθηκε…και μάλιστα έκανε μια πράξη ασυνήθιστη για τη χώρα των ανευθυνουπεύθυνων.Ποιος ξέρει πόσες χάρες γίνονται κάθε μέρα από δειλούς εκβιασμένους.

  43. Είναι πάντα ενδιαφέρον να βλέπει τα πράγματα από άλλη οπτική γωνία , αλλά η πραγματικότητα δεν έχει καμμία σχέση με το συναισθηματισμό και την αφέλεια μερικών από τους προλαλήσαντες. Ο Χρήστος Ζαχόπουλος είναι ένας άνθρωπος από τους πλέον κυκλωματικούς – και συμπλεγματικούς – ο οποίος έχει δημιουργήσει μια δική του σπείρα που λυμαίνεται κονδύλια στον πολιτισμό στη Θεσσαλονίκη.Για όσους από εμάς έχουμε την ατυχία να ασχολούμαστε με τον πολιτισμό στη συμπρωτεύουσα ο κος Ζαχόπουλος είναι συνώνυμο της αναξιοκρατίας και της λαμογιάς.Ό λόγος της πτώσης του πρέπει να αναζητηθεί οχι στις ροζ ιστορίες που είναι φτηνή τροφή για αφελείς τηλεθεατές αλλά στην επικείμενη κατάρρευση του συστήματος Ζαχόπουλου με τους χρυσοπληρωμένους συνεργάτες και τις αμαρτωλές υπόγειες διαδρομές εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ . Ηδη αρκετοί στο χώρο τρέμουν οχι μόνο για τις καρέκλες τους αλλά και για αποκαλύψεις που θα σημάνουν πολλά για αρκετούς . Ο Χ.Ζαχόπουλος με το ρεβανσισμό και τα συμπλέγματα κατωτερότητας απέναντι στους διανοουμένους της πόλης είναι ο άνθρωπος που συνέβαλλε τα μάλα στην καθιέρωση του παραλογισμού και της ιδεολογικής τρομοκρατίας που υφίστανται όσοι είναι διαφορετικοί από τους γραφικούς και φοβικούς που καταδυναστεύουν την πόλη της Θεσσαλονίκης . Μαζί με τον νομάρχη , το δήμαρχο , το μητροπολίτη , ο Χ.Ζαχόπουλος είναι ο μοχλός της τυφλής αντίδρασης και του μίσους που έχει παραλύσει κάθε δημιουργικό κύτταρο της «συμπρωτεύουσας». Μιλώ με τη γνώση και την εμπειρία ανθρώπου με θέση παλαιότερα σε πολιτιστικό οργανισμό της πόλης . Και μπορώ να πω με βεβαιότητα οτι ο μόνος λόγος για τον οποίο θα ήθελα να ζήσει ο κος Ζαχόπουλος είναι γιατί πρόκειται να του φορτώσουν ακόμη περισσότερα από αυτά που έχει κάνει μια και είναι πλέον ο αδύναμος κρίκος στην ιστορία . Θα ευχόμουν πολύ να είχε γευθεί για λίγο την τύχη όσων από εμάς απέλυσε με εντολές του .
    Συγχωρήστε μου τη φλυαρία . Πάντως μπράβο στο διαχειριστή του ιστολογίου για τη διαφορετική άποψη.Η διαφορετικότητα και ο πλουραλισμός είναι πλούτος για όλους και θεμέλιο αληθινού πολιτισμού , κάτι που δυστυχως ο κος Ζαχόπουλος και οι συνεργάτες του δεν μπήκαν ποτέ στον κόπο
    να γνωρίσουν.
    Από τη Θεσσαλονίκη που δεν έχει μόνο κομπλεξικούς γραφίκουλες.
    Φιλικά ,
    Γ.Βαγιανός – Διευθυντής Ορχήστρας

  44. Μπράβο φίλε μου!!!! Ψηφίζω ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ, δεν έχω καμμία σχέση με τον Ζαχόπουλο, αλλά το κείμενό σου δείχνει πολύ λεβεντιά. Και πάλι μπράβο.

    Καλές γιορτές

  45. Σχόλια-απαντήσεις από ωραιότατο ξενοδοχείο στην Τεργέστη (να είναι καλά το wi fi και ο παντοδύναμος φορητός υπολογιστής). Αν υπάρχουν λάθη φταίνε κάτι κρασιά και μπύρες που προηγήθηκαν, χώρια κάτι ώρες οδήγησης…

    @ Fava, Sofistis, Nessim
    Σας ευχαριστώ όλους για τα καλά λόγια (και για την ευγενική παραπομπή, Nessim) και καλώς ήρθατε

    @ Nonamer
    Κάπως έτσι θέλω να τα βλέπω κι εγώ αν και δεν έχω ιδέα για το τι πραγματικά παίχτηκε. Όπως είπα είχα να μιλήσω στον άνθρωπο κάτι χρόνια και την τελευταια φορά που βρέθηκα σε απόσταση δύο σειρών αίθουσας κινηματογράφου από αυτόν δεν του μίλησα γιατί πραγματικά πίστευα ότι δεν είχαμε να πούμε τίποτα. Ξέρεις, ο καθένας τον δρόμο του κλπ. Ώσπου ήρθε αυτό και κάπως ένιωσα την ανάγκη να πω δυο πράγματα. Κι αν πολιτικά μας χωρίζουν θάλασσες και γκρεμοί, εγώ ένα ευχαριστώ του το χρωστάω. Σκέφτηκα λοιπόν ότι αυτή ήταν η κατάλληλη στιγμή και το παρόν (β)λόγιο το κατάλληλο μέσο.

    @ Citronella
    Αυτό κατάλαβα κι εγώ, δε νομίζω να υπάρχει καμμία παρανόηση πλέον μετά και τη διευκρίνησή σου

    @ Christina
    Σ ευχαριστώ για τα καλά λόγια, καλώς ήρθες κι έχεις κι ένα μέιλ

  46. Συνέχεια (όσο αντέχει η σύνδεση)

    @ J.McManus
    Δεν καταλαβαίνω το σχόλιό σου, πάντως καλώς ήρθες

    @ Zalmoxis
    Καλώς ήρθες. Ούτε χαρακίρια ζητά κανείς εδώ ούτε τζάμπα επίδειξη δήθεν ανθρωπιστικών αισθημάτων κάνω. Μάλλον παρεξήγησις.

    @ Ριτς
    Ευχαριστώ πολύ, θερμές ευχές κι από εδώ.

  47. @ Ιώτα, Καπιταλιστικό Κομμούνι, Dimitris-r
    Συμφωνώ απολύτως. Σας ευχαριστώ και καλώς ήρθατε.

    @ Roidis
    Ακριβώς φίλε μου. Δεινό πραγματικό για τους εξουσιαζόμενους, καμμια φορά η εξουσία αποδεικνύεται βάρος μεγάλο και για τους εξουσιαστές.

    @ K.K.M.
    Καλώς ήρθες «Ανακουφισμένος»; Από ποιά θέση εξουσίας γράφεις αγαπητέ;

  48. Mήπως ολοι αυτοί που προσπαθούν να βρουν πισω απο μια »συνηθισμένη» ιστορία εξωσυζυγικής σχεσης που οδήγησε ενα »υπερευαισθητο» Γ. Γραμματεα Πολιτισμού να πηδηξει απο τον 4ο όροφο (κατι απο μόνο του εξαιρετικά ασυνηθιστο και αδιανόητο ), οικονομικές ατασθαλίες και σκάνδαλα στην διαχειριση των κρατικών και κοινοτικών κονδυλίων, στοχεύουν στο να πλήξουν το Πρωθυπουργικό ζευγος δεδομένης της στενοτατης,φιλικής και πολιτικής σχεσης που ειχε ο τεως Γ. Γραμματεας Πολιτισμου μαζι τους ;

  49. Πολύ καλό το πόστ και συγχαρητήρια
    Ενδιαφέροντα και τα σχόλια
    εμένα άλλο μου κεντρίζει την απόρία
    ένα φίλο όταν κάποιος τον εκβιάζει και τον έχει πεσμένο κάτω τον βοηθάς, δεν τον παρατάς να βουλιάξει και τον απολύεις
    Εκτός αν φοβάσαι κάτι
    Πάντως είναι σπανια μια απόπειρα για λόγους ηθικής απόγνωσης στην Ελλάδα, άλλοι που κάναν χειρότερα (πχ Τσιτουρ) τους φτύνουν και λένε βρέχει

  50. Παράθεμα: ....

  51. Αγαπητέ φίλε , σέβομαι απόλυτα την προσωπική σου εμπειρία με τον κ. Ζαχόπουλο , αλλά η άποψη μου είναι εκ διαμέτρου αντίθετη .Φυσικά και δεν πρόκειται απλά για μια «ροζ ιστορία «, αλλά για ένα ζήτημα , αφήσουν ¨»ανενόχλητη » την δικαιοσύνη να κάνει το έργο της , θα βγουν πολλά στην φόρα για τον ισχυρό άνδρα του υπουργείου πολιτισμού , ο οποίος αλώνιζε με την ανοχή του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος .
    Ακόμη και αν δεχθώ οτι πρόκειται για μια προσωπική ερωτική ιστορία , κατά την άποψή μου η κυρία η οποία θεωρείται υπεύθυνη , είναι θύμα ΒΙΑΣΜΟΥ !! Σκεφτείτε , εαν είναι δυνατόν μια νέα , όμορφη , δραστήρια , μορφωμένη γυναίκα να συνάψη ερωτική σχέση με έναν άνδρα σαν τον τέως Γ.Γ του ΥΠΠΟ , από επιλογή , χωρίς να περιμένει κάποια ανταπόδοση ( φευ η ανταπόδοση ήταν η εξασφάλιση της εργασίας της ) . Ο κοινός βιαστής χρησιμοποιεί την μυική του δύναμη για τον σεξουαλικό βιασμό και οι ισχυροί την εξουσία τους για τον ηθικό βιασμό .Και όταν σκέφτομαι , οτι την εξουσία τους την παραχωρούμε εμείς , τότε οργίζομαι .
    Διότι δεν πρόκειται να πεισθώ οτι η κυρία…. επέλεξε να συνάψει ερωτική σχέση για τα ωραία μάτια του τέως , και επιτέλους αυτή η υποκρισία με εξοργίζει . Και φτάσαμε στην εποχή που τα θύματα γίνονται θύτες .

  52. Γιατί να υιοθετείται
    τοσο ευκολα(απο τις διωκτιές Αρχές) η εκδοχή του Ρόζ Σκανδαλου» κατι που αρνειται κατηγορηματικά η κατηγορούμενη για …..»Συμμετοχή στην Αυτοκτονία;»!!!!!!

    ». Δεν τέθηκε σε βάση ελέγχου ο ισχυρισμός της κατηγορουμένης πως η ίδια, αφ’ ενός μεν δεν είχε καμιά ερωτική σχέση με τον Ζαχόπουλο, αφ’ ετέρου δε πως «η ίδια αποκλείστηκε από τον διαγωνισμό του ΑΣΕΠ για την πρόσληψη 148 υπαλλήλων του ΥΠ.ΠΟ., ο οποίος ήταν στημένος». Αν συνυπολογιστεί σε αυτό η πληροφορία πως ο νυν υπουργός Πολιτισμού, Μιχ. Λιάπης, ακύρωσε αυτόν τον διαγωνισμό, στον οποίο είχαν υποβάλει αίτηση 22.000 νέοι και νέες, είναι προφανές ότι κάτι δεν πήγαινε καλά.
    Η κάθετη πτώση του Χρ. Ζαχόπουλου ανακόπηκε (ίσως και καίρια, για το γεγονός ότι δεν βρήκε ακαριαίο θάνατο) σε μια προεξοχή, σαν σανίδα, στους κάτω ορόφους. Η γυναίκα που τον αντίκρισε πεσμένο κατέθεσε: «Είδα τον κ. Χρήστο πεσμένο. Φώναζε “σώστε με, σώστε με” και μετά είπε “η σανίδα, η σανίδα, γαμώ τη σανίδα”»
    Η σχέση και ο καβγάς

    Το οξύμωρο πάντως στην όλη υπόθεση είναι πως όσοι υπάλληλοι του ΥΠ.ΠΟ. εξετάστηκαν δεν ανέφεραν πουθενά την ύπαρξη προσωπικής σχέσης μεταξύ του γενικού γραμματέα και της συνεργάτιδάς του, θέση που υιοθετεί και η ίδια. Αντίθετα η θέση της Αστυνομίας, όπως διαφαίνεται, είναι πως ουσιαστικά υπήρχε ερωτική σχέση καταγεγραμμένη σε οπτικοακουστικό υλικό. Ο δε φίλος του τέως γ.γ. και βασικός μάρτυρας, Γ. Μυλωνάς λέει: «Δεν γνώριζα για τη σχέση του με την Τζέκου αλλά υπήρχαν φωτογραφίες με τέτοιο υλικό». Εκεί όμως που συγκλίνουν οι απόψεις είναι για ένα επεισόδιο μεταξύ των Ζαχόπουλου και Τζέκου προ μηνός στο γραφείο του. Οι δυο γραμματείς του κ. Ζαχόπουλου καταθέτουν περί «έντονης λογομαχίας» με αποτέλεσμα την αποπομπή της Τζέκου. Η ίδια η κατηγορουμένη αναφέρεται σε αυτήν τη λογομαχία, η οποία κατά πληροφορίες θα ισχυριστεί πως είχε αντικείμενο τη μη μονιμοποίησή της και μόνον.

    Δίωξη και άρνηση

    Η 34χρονη γραμματέας οδηγήθηκε το πρωί του Σαββάτου ενώπιον του εισαγγελέα, αφού προηγουμένως στην ασφάλεια, όπου είχε προσέλθει αυθορμήτως με τους δικηγόρους της, αρνήθηκε κάθε εμπλοκή και επιφυλάχθηκε να πει περισσότερα στην ανάκριση. Σε βάρος της ασκήθηκε ποινική δίωξη για ένα κακούργημα και ένα πλημμέλημα:

    -Διακεκριμένη περίπτωση εκβίασης, τελεσθείσα από υπαίτιο που μεταχειρίστηκε απειλή βλάβης του λειτουργήματος του εξαναγκαζόμενου και από πρόσωπο που διαπράττει την πράξη κατ’ επάγγελμα σε απόπειρα και κατ’ εξακολούθηση (κακούργημα).

    -Συμμετοχή σε αυτοκτονία με ενδεχόμενο δόλο (πλημμέλημα).

    «Ποτέ δεν εκβίασα τον Ζαχόπουλο. Είναι ψέματα όσα λέγονται για δήθεν προσωπική σχέση μαζί του. Τον τελευταίο μήνα δεν είχα καμία επικοινωνία μαζί του, ούτε τον συνάντησα. Το μόνο που είχα ζητήσει ήταν η μονιμοποίησή μου ύστερα από δυόμισι χρόνια σκληρής δουλειάς», είναι μερικές φράσεις που αποδίδονται στην κ. Τζέκου από τον συνήγορό της. Ο ίδιος ο Κ. Χρυσικόπουλος, αμέσως μετά την απαγγελία της κατηγορίας και την προθεσμία, που πήρε από τον 2ο ειδικό ανακριτή για σήμερα το πρωί η εντολέας του, είπε στους δημοσιογράφους: «Η δίωξή της ασκήθηκε εσπευσμένα. Δεν υπήρχε προσωπική σχέση. Εργάστηκε επί 2,5 χρόνια με ζήλο και αυταπάρνηση και υπάρχουν στοιχεία γι’ αυτό [εννοεί τη συστατική επιστολή του πρώην γ.γ.]. Ηταν όμηρος συμβασιούχος και το μόνο που ζητούσε ήταν η μονιμοποίησή της». Η αποστροφή όμως του κ. Χρυσικόπουλου με το μεγαλύτερο ενδιαφέρον, η οποία κρύβει ίσως και υπαινιγμό ύπαρξης επιπλέον στοιχείων, είναι η ακόλουθη: «Ελπίζω η δικαιοσύνη να ερευνήσει αμερόληπτα το θέμα, κυρίως δε αυτό που αφορά τις αιτίες της παραίτησης του κ. Ζαχόπουλου. Τότε αυτό που θα προκύψει από την έρευνα είναι πως η κ. Τζέκου είναι αθώα».

    Η κατηγορούμενη θα υποβάλει πιθανότατα υπόμνημα στον ανακριτή, ενώ βέβαια στο αμέσως προσεχές διάστημα και εφόσον όλα πάνε καλά με την υγεία του κ. Ζαχόπουλου, κομβικό σημείο για την ανάκριση θα είναι η εξέταση του ίδιου από τις δικαστικές αρχές.

    ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 24/12/2007
    ολο το αρθρο εδώ :
    http://www.enet.gr/online/online_text/c=110,id=16897200

  53. Παραθέτω κείμενο που έγραψα στο δικό μου ιστολόγιο για τον κο Ζαχόπουλο(το δεύτερο , το πρώτο κείμενο γράφτηκε πριν να αυτοκτονήσει)
    ταν έγραφα το προηγούμενο σημείωμα το αναφερόμενο και στον τέως ΓΓ του ΥΠΠΟ , δεν ήταν ακόμη γνωστά τα γεγονότα που σχετίζονται με την απόπειρα αυτοκτονίας του.Φαίνεται λοιπόν οτι κατά κάποιον τρόπο υπήρξα από τους πρώτους που ασχοληθήκαν με το πρόσωπο του ΓΓ προτού καταστεί εκείνος το επίκεντρο της επικαιρότητας και μάλιστα εξεδήλωσα πρόωρα την αντιπάθειά μου προτού καν να έχει γίνει επισήμως δεκτή η παραίτησή του από το αξίωμα του . Η απόπειρα αυτοκτονίας του δεν αλλάζει σε τίποτα την άποψή μου , αντιθέτως δικαιώνει τη βασική μου επιχειρηματολογία .

    Κατ’αρχήν δηλώνω οτι ο κος Ζαχόπουλος δεν αξίζει ούτε το χρόνο μου ούτε την προσοχή μου. Αν επανέρχομαι σε αυτόν είναι γιατί επιχειρώ να αντλήσω διδάγματα με ευρύτερη ωφέλεια και για μένα προσωπικά αλλά και για τον αναγνώστη.

    Μια πρώτη παρατήρηση έχει να κάνει με την επιστολή που άφησε ο αποπειραθείς να δώσει τέρμα στη ζωή του σε φίλο του σκηνοθέτη(αναφέρω οτι ο τελευταίος είναι του ιδίου πνευματικού διαμετρήματος όπως και ο προηγούμενος , αφού έχει σκηνοθετήσει σκουπίδια αλλά προίσταται σε επιτροπές βράβευσης κατόπιν προτροπής και βοήθειας από τον φίλο του).Γράφει λοιπόν ο κος Ζαχόπουλος

    «Αρκεί ένα λάθος άραγε στην τέλεια κοινωνία μας για να σπιλώσουμε, να διαγράψουμε μια ζωή; Ο μηχανισμός στήθηκε με σκοπό μια ολόκληρη ζωή αρχών και αγώνων να πέσει βορά στην αρένα. Δεν μπόρεσαν να με σπιλώσουν πολιτικά και θέλησαν να με εξαφανίσουν ηθικά. Θέλετε αίμα; Θέλετε κρέας στην αρένα; Θα το έχετε. Θέλω να καταγγείλω τη στημένη εντιμότητα και να βάλω τέρμα σε ασύδοτα φαινόμενα νεοφασισμού. Ζητώ συγγνώμη από όσους με αγάπησαν και με στήριξαν»…

    Το ύφος της επιστολής δείχνει καταρχήν τη θλιβερή αισθητική του γράφοντος . Ανοησίες με αρένες και αίματα και ηθικές εξαφανίσεις είναι ασύλληπτα γραφικές και παλιομοδίτικες και δεν απαντώνται ούτε καν στην όπερα – εκεί βρίσκονται πολλές παρόμοιες σάλτσες . Το αμίμητο ζητώ συγγνώμη της τελευταίας φράσης είναι εντελώς αντίστοιχο επιπέδου εφηβικών περιοδικών . Και να σκεφτεί κανείς οτι το έγραψε 55χρονος άντρας έως πρότινος πανίσχυρος , ικανός να καθορίσει τις τύχες εκατοντάδων άλλων συνανθρώπων μας . Εκτός της θλιβερής αισθητικής , η διαταραγμένη ψυχική ισορροπία χαρακτηρίζει το γράφοντα , εφόσον πιστεύει οτι έχει γίνει στόχος κέντρων που δεν κατονομάζει . Εδώ να τονίσω οτι αυτής της μορφής ελαφρά ψυχοπάθεια είναι πολύ συνηθισμένη στον τόπο μας αφού παραπάνω από τους μισούς Ελληνες πιστεύουν οτι η ζωή τους είναι ετεροκαθοριζόμενη και στις περισσότερες περιπτώσεις φταίει το σύστημα , ο διαιτητής , οι Αμερικάνοι κλπ. Ομως οι περισσότερες από αυτές τις συμπαθητικές ψυχοπαθητικές προσωπικότητες δεν διαχειρίζονται μερικές εκατοντάδες εκατομμυρίων κοινοτικών ευρώ.

    Ενα τρίτο σημείο που χρήζει σχολιασμού είναι το θράσος του κου Ζαχόπουλου με τις αναφορές στην εντιμότητα και τα φαινόμενα νεοφασισμού . Μπορεί μήπως να μας εξηγήσει πώς συμπεριφερόταν εκείνος σε δημοσιογράφους όταν επιχειρούσαν να ρίξουν φως σε αποφάσεις του με τις οποίες κατένειμε κατά το δοκούν ενισχύσεις και επιδοτήσεις με κατά γενική ομολογία μη-ορθολογικά κριτήρια ; Μήπως επίσης θέλει να μας απαντήσει γιατί οι φυτευτοί συνεργάτες του όταν τους απευθύνει κανείς το λόγο απαντούν με εκφράσεις του τύπου «εσείς δε δικαιούστε να μιλάτε» ; Και τέλος πάντων πώς τυχαίνει ο κος Ζαχόπουλος να ξεπληρώνει προσωπικές χάρες τοποθετώντας δικούς του φίλους και έμπιστους επικεφαλής των πολιτιστικών οργανισμών καταστρέφοντας όλες τις προηγούμενες υποδομές και σκορπώντας την αποκτηθείσα τεχνογνωσία και μετά να μιλά για μια ζωή αρχών και αγώνων ;

    Τις προηγούμενες ημέρες έψαχνα να βρώ την προσωπική ιστοσελίδα του κου Ζαχόπουλου για να του στείλω την άποψή μου για αυτόν . Δεν βρήκα αλλά τουλάχιστον έστειλα συγχαρητήρια επιστολή στον ΥΠΠΟ με την ευκαιρία της απαλλαγής του από το «άγος Ζαχόπουλου». Εύχομαι να ζήσει για να του αποδοθούν ευθύνες και για να μπορέσει να διαβάσει όλα όσα γράφουν για αυτόν . Τότε φυσιολογικά θα πρέπει να επανεξετάσει την πιθανότητα του απονενοημένου διαβήματος και πάλι .

    Στο θέατρο είχα φίλο και συνεργάτη έναν φωτιστή , με τον οποίο δουλέψαμε χρόνια μαζί , μάλιστα τα πρώτα χρόνια όταν μάθαινα τη δουλειά στο θέατρο υπήρξα και βοηθός του σε κάποιες παραγωγές όπερας . Αυτός λοιπόν συνήθιζε όταν έβλεπε τους ανθρώπους πάνω στη σκηνή να θυμοσοφεί. Από τα αγαπημένα του ρητά οτι ο καθένας μας κουβαλά στη ζωή του το χωριό του. Ετσι και ο κος Ζαχόπουλος κουβαλούσε το Κορδελιό μέσα του . Είχε εξουσία και γαντζώθηκε από αυτήν , χρησιμοποιώντάς τη για να νιώσει εκείνος σπουδαίος , για να φανεί μέσα από αυτήν . Πόσοι άραγε ανάμεσά μας δεν θα είχαν συμπεριφερθεί κατά τον ίδιο τρόπο ! Σε τελική ανάλυση όλα είναι θέμα κουλτούρας – όχι εγκυκλίου μόρφωσης , αλλά κουλτούρας και πολιτισμού σε προσωπικό επίπεδο. Αυτό του έλειπε του ανθρώπου και γιαυτό βάλθηκε να κάνει τον καμπόσο για να τον δουν στο χωριό του και να εντυπωσιαστούν . Φευ – που θα έλεγε και η Καίτη – η εξουσία είναι τόσο αφήμερη όπως όλα άλλωστε και απαιτείται κουλτούρα αλλά και ωριμότητα για να παίξει κανείς σωστά το παιχνίδι της . Αλλά μια ζωή κατουσίαν ασήμαντη βρήκε την κορύφωσή της σε μια θεσούλα γενικού γραμματέα στο Υπουργείο . Και όταν χάθηκε και αυτή τότε χάθηκαν τα πάντα . Ετσι ο κος Ζαχόπουλος βρέθηκε μπροστά στην προοπτική της ασημαντότητας και λιγοψύχησε , είδε για μια στιγμή την πραγματικότητα της ανυπαρξίας και του κενού και δεν άντεξε στην ιδέα να ζήσει το υπόλοιπο μέσα σε αυτά.

    Τέλος , ένα σχόλιο φαινομενικά ασύνδετο με όλα αυτά αλλά τόσο επίκαιρο . Η δημοκρατία είναι το λιγότερο κακό από όλα τα πολιτεύματα . Στη δημοκρατία δυστυχώς ένας φιλόλογος από το Κορδελιό μπορεί να αποφασίζει σε μεγάλο βαθμό την κατεύθυνση της πολιτιστικής ζωής της χώρας – και αποκλειστικά να κινεί τα νήματα του πολιτισμού της συμπρωτεύουσας . Και στο σοσιαλισμό των σοβιέτ μπορεί ο εργάτης της οικοδομής να χαράσσει την εξωτερική πολιτική μιας χώρας . Ισως τέτοιες περιπτώσεις να αποτελούν αφορμή ώστε να σκεφτεί κανείς οτι η ενασχόληση με τα κοινά πρέπει να προυποθέτει κάποιες σπουδές δημόσιας διοίκησης ή αντικείμενο σχετικό αν θέλουμε να διαφυλάξουμε την ουσία της δημοκρατίας που είναι η διακυβέρνηση να ασκείται με γνώμονα το συμφέρον του λαού και όχι υποχρεωτικά από εκπροσώπους του λαού κατ’ ‘εικόνα και ομοίωση’ των χειροτέρων του είδους . Και δυστυχώς αυτή η ιδέα δεν μπορεί να συναντήσει πλατιά αποδοχή αφού ο λαός μας έχει αποδείξει οτι επιλέγει να τον εκπροσωπήσουν οι πλέον ανώδυνοι ή αυτοί που του μοιάζουν . Και συχνά η ποταπότητα και η φαυλότητα είναι οι σταθεροί σύντροφοι του δημοσίου βίου αρκετών εκπροσώπων μας.

  54. Μπράβο για το πολύ ωραίο κείμενο. Επίτρεψέ μου όμως αυτό. Πολλοί άνθρωποι όταν αποκτήσουν (την όποια) εξουσία αλλάζουν άρδην. Αυτό και μόνο το χαρακτηριστικό, λέει πάρα πολλά για έναν τέτοιο άνθρωπο. ΧΡΟΝΙΑ ΣΟΥ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑ!

  55. Ευγενής η πρόθεση του post και καλή η γραφή. Ωστόσο η μονόπλευρη θεώρηση, από τη σκοπιά του καθηγητή πολλά χρόνια πριν, δεν επιτρέπει καμία κρίση σχετικά με τη συνέχεια. Ούτε οι ευγενείς προθέσεις μας σε κάποια ηλικία, δικαιολογούν τη ζωώδη συμπεριφορά μας σε κάποια άλλη.

    Είναι σίγουρα χρήσιμο να υπάρχουν καθηγητές που μεταδίδουν τη φωτιά της γνώσης. Ταυτόχρονα είναι χρήσιμο να υπάρχουν αδιάφθοροι πολιτικοί, ακόμη περισσότερο στον τομέα του πολιτισμού. Ο καθηγητής πρέπει να έχει αφοσίωση και ο πολιτικός τιμιότητα. Τo ένα δε συνεπάγεται το άλλο..

    Άθελά σου, σαφώς, εμμπίπτεις (ή μάλλον δεν εμπίπτεις ο ίδιος, καθότι ιδιαίτερα προσεκτικός αλλά σπρώχνεις τους άλλους να εμπέσουν-πάλι άθελά σου) στην παγίδα της γενίκευσης, που αποτελεί μια από τις 7 αρχές της προπαγάνδας : κάποιος είναι σωστός σε κάτι, άρα είναι σωστός σε όλα (επί το ιστορικότερον: ο τάδε εβραίος είναι κακός, άρα όλοι οι εβραίοι είναι κακοί…). Δες στα απαντητικά posts πόσοι φτάνουν να θεωρούν το Ζαχόπουλο θύμα…

  56. @ Manitaritouvounou
    Καλώς ήρθες και σ ευχαριστώ για τα καλά λόγια. Πράγματι βρισκόταν τότε στην αντιπολίτευση, πολιτικά δηλαδή ανήκε στον χωρο που ανήκει και σήμερα. Αυτό όμως τότε δεν έπαιζε μεγάλη σημασία στο βαθμό που όσα έλεγε και έκανε έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση πέραν της όποιας κομματικής τοποθέτησης. Καλές γιορτές και σ εσένα.

    @ Dinos
    Πού ενδιαφέρουσα πρόταση. Σε ό,τι αφορά τη δική μυο σχέση με τον Ζαχόπουλο, ελπίζω ειλικρινά να μην τον αδικώ. Καλώς ήρθες και σ ευχαριστώ.

  57. Στέκομαι σε μια άλλη θέση: δεν υπάρχει καμμιά αντίφαση μεταξύ της θαρραλέας μαρτυρίας του chumba και της εικόνας λαμόγιου που με το ζόρι γίνεται προσπάθεια να καλυφθεί πίσω από μια ροζ τραγωδία. Τυχαίνει να γνωρίζω κι εγώ αδιαμφισβήτητα συμβάντα που δείχνουν τη δεύτερη εικόνα. Είμαι σίγουρος επίσης ότι θα υπήρχαν πάμπολλοι άνθρωποι που θα είχαν πολύ θερμές εντυπώσεις για τον Κουτσόγιωργα π.χ. ή ακόμη και για τον Παττακό, και να ήταν απολύτως ειλικρινείς. Αλλά πρέπει να ξεχωρίζουμε τον τρόπο με τον οποίο κρίνουμε δημόσια πρόσωπα, απ’ τον τρόπο που κρίνουμε τον καθηγητή, τον περιπτερά ή την γκόμενά μας. Τους δημόσιους ανθρώπους τους κρίνουμε από το τι λένε και το τι πράττουν δημόσια. Τίποτα παραπάνω. Έτσι, το αν ο άνθρωπος ήταν εμπνευσμένος δάσκαλος ή αν ξενοπηδούσε, ανήκουν στην ίδια κατηγορία φαινομένων. Αυτών που δεν θα έπρεπε να μας ενδιαφέρουν ως πολίτες. Αλλά θεωρώ πιθανότερο να έχουμε προλεταριακή επανάσταση με τη νέα χρονιά στην Ελλάδα, παρά να προσέχουμε το τι λένε και τι κάνουν οι έχοντες εξουσία κι όχι την αποφασιστικότητα με την οποία κινούν τα χέρια τους, το ύφος και την «αξιοπιστία» που εκπέμπουν, το πόσο ωραία γυναίκα και τι ωραία παιδάκια έχουν, πόσο θερμοί και καθημερινοί είναι όταν τους ψάλλουν τα κάλαντα και τι ωραία μπλέηζερ φοράνε. Έλεος. Άλλωστε, οι απατεώνες είναι που μοιάζουν οι «καλύτεροι άνθρωποι» μέχρι να αποκαλυφθούν οι πομπές τους. Οι κακοί ψυχροί κι ανάποδοι είναι στη φυλακή.

    Chumba, τα παραπάνω δεν γράφτηκαν σαν αντιπαράθεση σ’ αυτά που έγραψες, ήταν μόνο η αφορμή.

  58. Καταφέραμε να φτάσουμε στη Θεσσαλονίκη μετά από τρεις μέρες ταξίδι και προσπαθώ να βάλω μια κάποια τάξη στο (β)λόγιο το οποίο δέχεται ασυνήθιστα μεγάλο αριθμό επισκεπτών και σχολίων. Συγνώμη για τη μεγάλη καθυστέρηση στις απαντήσεις. Είναι αυτονόητο ότι χαίρομαι πάρα πολύ για το ενδιαφέρον και τη συζήτηση.

    @ Indictos
    Φαίνεται ότι η κρεατομηχανή των εμπορικών μέσων ενημέρωσης ενοχλεί πολύ περισσότερο κόσμο από όσο η ίδια η μηχανή θέλει να πιστεύει. Αυτό είναι πράγματι καλό και παρήγορο, πλην όμως το ζήτημα παραμένει. Δεδομένου πως τα μπλογκ δεν είναι μέσο ενημέρωσης με την έννοια της σφαιρικής και ολοκληρωμένης ειδησεογραφικής κάλυψης, πώς θα γίνει να αποκτήσουμε καλύτερα μέσα που θα σέβονται τον θεατή, ακροατή, αναγνώστη τους. Δύσκολη ιστορία, παλιό το πρόβλημα.

    @ Semnaaa
    Καλώς ήρθες, ακολουθώ τη δική σου δομή.
    Καλός δάσκαλος, σίγουρα (για μένα και μερικούς ακόμα, τότε)
    Καλός πολιτικός, για την παράταξή του ή το σύνολο; Το πρώτο δε με αφορά, για το δεύτερο δεν ξέρω το έργο του, διαβάζω όμως πλήθος σχολίων που επισημαίνουν πολλά αρνητικά. Όπως πολύ σωστά λες, ας ζήσει να πει την ιστορία από τη δική του πλευρά.
    Καλός άνθρωπος, δεν ξέρω καν τι σημαίνει αυτό. Όλοι έχουμε τις σκοτεινές πλευρές μας.

  59. @ Eleni
    Καλώς ήρθες. Συμφωνώ απολύτως για το γκρίζο και τις φωτεινές στιγμές που κουβαλάμε όλοι μας. Αυτό με τους εκβιασμούς είναι πράγματι μεγάλη ιστορία. Τελικά ποιος κρατάει ποιον στην πολιτική και τις επιχειρήσεις συμπεριλαμβανομενου και του Τύπου; Πόση σκανδαλολογία και συνομωσιολογία μπορεί κανείς να ανεχτεί ακόμα;

    @ Γ.Βαγιανός
    Καλώς ήρθες. Είναι σαφές πως αναφερόμαστε σε διαφορετικές περιόδους και δραστηριότητες του ίδιου προσώπου. Με δεδομένη την εντελώς διαφορετική προσωπική μου εμπειρία από τον Ζαχόπουλο, μου φαίνεται πολύ δύσκολο να πιστέψω πως ο άνθρωπος που γνώρισα έχει οποιαδήποτε σχέση με τον νομάρχη, τον δήμαρχο και όλους εκείνους τους συμπολίτες μου που έχουν ως όραμα μια Θεσσαλονίκη κλεισμένη στον εαυτό της, ξενοφοβική, επαίτη της αθηναϊκής ελεημοσύνης, και προσηλωμένης σε μονοδιάστατες αναγνώσεις της ιστορίας. Είπα όμως ότι δεν ξέρω. Μπορεί η άσκηση εξουσίας να τον έκανε έτσι όπως τον κατηγορούν και ακόμα χειρότερο. Αυτό δεν θα ήταν περίεργο. Δε πιστεύω όμως ότι ο μόνος λόγος που θα ήθελες να ζήσει είναι αυτός που αναφέρεις. Είναι κάπως υπερβολικό ακόμα και με δεδομένη την προσωπική σου πικρία.

  60. @ Πρεσβύωψ
    Καλώς ήρθες και ευχαριστώ για τα καλά λόγια. Πολύ καλές γιορτές και σ εσένα!

    @ Ιώτα
    Είναι πιθανό να ειναι κι αυτό. Υπάρχουν ορισμένες πτυχές της πολιτικής που είναι πραγματικά πάρα πολύ βρώμικες. Πρέπει πάντως κάπως να σταματήσουν οι από τηλεοράσεως δίκες, διαπομπεύσεις και καταδίκες. Κι αυτό δεν έχει σχέση με το πολιτικό χρώμα του εκάστοτε «τηλεδικαζόμενου». Η κρεαρομηχανή δεν ενδιαφέρεται αν πρόκειται για αναρχικό, κομμουνιστή, δεξιό ή τις ενδιάμεσες αποχρώσεις. Θέλει το πιάτο που σερβίρει στους καταναλωτές σκανδάλων να έχει σωματικά υγρά και, αν είναι δυνατόν, σε μεγάλες ποσότητες. Δίκες μπορούν να γινουν από κανονικά δικαστήρια. Τα μέσα ενημέρωσης έχουν υποχρέωση να κάνουν έρευνα και να φέρνουν στο φως ιστορίες που κάποιοι θα προτιμούσαν να κρατήσουν στο σκοτάδι. Δεν μπορούν όμως να είναι μαζί και ερευνητής, και αστυνόμος και εισαγγελέας και δικαστής.

  61. @ Γιώργος Χ
    Καλώς ήρθες κι ευχαριστώ για την παραπομπή και τα καλά λόγια. Στο ίδιο περίπου πλαίσιο με αυτό που αναφέρεις, είναι τουλάχιστον αξιοπερίεργο πως σχεδόν κανείς από τους πολιτικούς συντρόφους του δεν βγήκε να τον στηρίξει έστω και σε βάση ανθρώπινων σχέσεων. Τόσο μισητός, απρόσιτος και φαύλος ήταν ο μέχρι πρότινος -όπως γράφουν- πανίσχυρος φίλος του πρωθυπουργού;

    @ Κατερίνα Καρατζά
    Πραγματικά δεν ξέρω και δεν μπορώ να υποθέσω ποιος τελικά είνα ο θυτης και ποιο το θύμα. Μου λείπουν τα στοιχεία και η σχετική πληροφόρηση. Μακάρι, όπως λες, να κάνει η δικαιοσύνη το έργο της για να αποδειχθεί τι ακριβώς συνέβη. Καλώς ήρθες.

  62. @ Kourtgeo
    Καλώς ήρθες κι ευχαριστώ. Καλές γιορτές.

    @ Ιώτα
    Μάλιστα, ας βγάλουν άκρη οι αρμόδιες αρχές, εν προκειμένω η δικαιοσύνη. Τα ροζ σενάρια είναι καλά για τα δελτία των 8 και τις μεσημεριανές εκπομπές αλλά για να σταθούν στο δικαστήριο χρειάζονται στοιχεία.

    @ Γ.Βαγιανός
    Εντάξει λες οτι σε απέλυσε κι εσένα κι άλλους, άδικα. Δηλαδή θα βρεις το δίκιο σου κάνοντας ένα σούπερ επιθετικό δήθεν ψυχογράφημα του αντιπάλου σου μέσα από το σημείωμα αυτοκτονίας που άφησε πριν πέσει από το μπαλκόνι; Ή μήπως θα βρεις το δίκιο σου ζητώντας να ζήσει ο αντίπαλός σου για να μπορέσει να ξαναδοκιμάσει να αυτοκτονήσει; Οι γενικεύσεις σου και ο τρόπος με τον οποίο ζητάς τη δικαίωσή σου είναι αυτό που με παραξενεύει. Λες ας πούμε ότι ο αντίπαλός σου «κουβαλούσε το Κορδελιό». Τι σημαίνει αυτό; Είναι κακό για σένα επειδή κουβαλούσε κάτι (ο,τιδήποτε) ή επειδή θεωρείς το Κορδελιό εν γένει κακό;

  63. @ Swell
    Ευχαριστώ πολύ και καλώς ήρθες. Όπως αντιλαμβάνεσαι συμφωνώ απολύτως με την εκτίμησή σου για τις βλαβερές συνέπειες της άσκησης εξουσίας. Πολλές ευχές.

    @ Δημολόγος
    Στο παιχνίδι της προπαγάνδας δεν παίζω. Έχει και η κυβέρνηση και οι αντίπαλοί της πεπειραμένους παίχτες, δεν μας χρειάζονται. Το κείμενο αναφέρεται σε μια προσωπική εμπειρία η οποία δεν προσφέρεται για γενίκευση του στυλ, καλός φιλόλογος άρα καλός γενικός γραμματέας υπουργείου. Αυτό τονίστηκε στο κείμενο και μετά και στα σχόλια. Ε, από εκεί και πέρα ο καθένας μπορεί να αντλήσει και από εδώ και από αλλού επιχειρήματα για να στηρίξει τις δικές του θέσεις και βεβαιότητες. Ευχαριστώ πάντως για την κριτική και καλώς ήρθες.

  64. @ Αντώνης
    Κατανοητό το σχόλιο και οι επιφυλάξεις σου. Δε διαφωνώ σχεδόν πουθενά. Μόνο μια επισήμανση. Ο Παττακός κατηγορήθηκε για διάπραξη εγκλημάτων, δικάστηκε και καταδικάστηκε από δικαστήριο που δίκασε στο όνομα του ελληνικού λαού. Ο Ζαχόπουλος και άλλοι πριν αυτόν ασχέτως πολιτικής ή κομματικής τοποθέτησης κατηγορούνται δια των τηλεοπτικών παραθύρων και ομοίως δικάζονται και καταδικάζονται από τηλεμαϊντανούς στο όνομα της κερδοφόρας εμπορίας τηλεοπτικού χρόνου από τα κανάλια προς τις διαφημιστικές εταιρίες.

    Αντιλήφθηκα την ιστορία ως εξής: Ένα κυβερνητικό στέλεχος αποπειράται να αυτοκτονήσει. Με αυτή την αφορμή βγαίνουν σε τηλεοπτικούς σταθμούς καταγγελίες για σκάνδαλα, κακοδιαχείρηση αν όχι κλοπή δημόσιων πόρων, ευνοιοκρατία, εκβιασμούς. Στη συνέχεια αναλόγως της πολιτικής ή επιχειρηματικής προτίμησης του καταγγέλλοντος, είτε ο Ζαχόπουλος είτε η υπάλληλος του υπουργείου παρουσιάζονται εν γένει ως ανήθικα και αδίστακτα τέρατα. Αυτό το τελευταίο με τσάντισε. Κι επειδή γνώρισα τον πρώτο πριν χρόνια, είπα να γράψω δυο λόγια. Αυτό δε σημαίνει πως το ανήθικο τέρας ειναι ντε και καλά η υπάλληλος του υπουργείου. Ούτε ότι δεν μπορεί να έκανε όσα του καταλογίζουν οι αντίπαλοί του κι ακόμα περισσότερα. Ας απαγγελθεί κατηγορία αν υπαρχουν τέτοιες ενδείξεις κι ας αποφανθεί το δικαστήριο.

    Όπως είπα και πιο πάνω, δε νομίζω πως διαφωνούμε. Καλώς ήρθες και σ ευχαριστώ σε κάθε περίπτωση για το σχόλιο.

  65. Αγαπητέ Chumba,
    Αναφέρομαι στη δεύτερη απάντησή σου για την οποία και σε ευχαριστώ πολύ.Η αντιπαράθεση μου με τον τέως δάσκαλό σου δεν είναι προσωπική – αν και θα μπορούσε να είναι και τέτοια – αλλά ιδεολογική.Ο Χ.Ζ. κουβαλούσε διάφορα συμπλέγματα τα οποία άφησε να φανούν όταν πήρε εξουσία στα χέρια του , μη ξεχνάς αρχή άνδρα δείκνυσι.Ο καθένας μας κουβαλά ένα Κορδελιό μέσα του μόνο που όταν έχει εξουσία την ασκεί με γνώμονα το συμφέρον όλων και τις γνωριμίες που έκανε στο Κορδελιό του τις αφήνει κατά μέρος οταν δε σχετίζονται με το αντικείμενο της δουλειάς του . Ο Χ.Ζ.στο δημόσιο βίο πορεύθηκε με το μάτι στραμμένο στο Κορδελιό του.Χρησιμοποίησε κουμπάρους , φίλους και συνοδοιπόρους συνδικαλιστές σε διευθυντικές θέσεις πολιτιστικών οργανισμών .
    Δε μπορώ να κάνω ψυχογράφημα του Χ.Ζ όπως λες , διευθυντής ορχήστρας είμαι , αλλά μπορώ να εκφράσω την άποψη μου οτι ο τύπος είναι από τα λεγόμενά του κακόγουστος και κιτς. Η εμπειρία που αποκομίσαμε από υπηρεσιακή συνάντηση στο ΥΠΠΟ ήταν οτι πρόκειται για άνθρωπο με κάποια διαταραχή (νευρικά γελάκια χωρίς λόγο , μορφασμοί).Τώρα το γεγονός οτι η κοινωνία μας αφήνει τέτοιους ανθρώπους να διαχειρίζονται δυο δις ευρώ , είναι μεγάλη ιστορία και αναρωτιέμαι με ποιά προσόντα τοποθετούνται άνθρωποι σε τέτοιες θέσεις .
    Τέλος , η προσωπική πικρία όπως λες είναι πολύ φτηνό κίνητρο για να γράφω , ακριβώς όπως και η ροζ ιστορία είναι πολύ φτηνιάρικος τρόπος για να αντιμετωπιστεί η περίπτωση Χ.Ζ.Εγώ ούτως ή άλλως έχω φύγει από τη Θεσσαλονίκη και επιστρέφω οταν έχω διάβασμα . Κάποιοι Ζαχόπουλοι – γαλάζιοι ή πράσινοι- καταφέρνουν να ξεπαστρεύουν σε κάθε γενιά ανθρώπους με προσόντα για να τοποθετήσουν τα σκυλάκια τους και δείχνουν το δρόμο της εξορίας στους πρώτους . Τώρα αν αυτό το βλέπαμε αντικειμενικά θα έπρεπε το παράδειγμα Ζαχόπουλου σε μια κρίση αυτογνωσίας να το ακολουθήσουν και άλλοι πολιτευόμενοι και τα μπαλκόνια των πολυκατοικιών θα γέμιζαν Ικάρους.

  66. Παράθεμα: ""...

  67. Φίλε chumba, αντιμετώπισα κι εγώ μια παρόμοια κατάσταση στο παρελθόν. Είχα κι εγώ έναν καθηγητή που ξεχώριζε, με τον οποίο μάλιστα μαζί με κάποιους άλλους αναπτύξαμε σχέσεις και εκτός σχολείου. Μετά από χρόνια, ήταν κρατικό στέλεχος με χρηματοδοτικές αρμοδιότητες και βρέθηκε ιδιοκτήτης συγκροτήματος με μαιζονέτες. Αυτός ήταν τυχερός, και μάλιστα είναι ακόμη ενεργός πολιτικός…

    Για την τηλεόραση και τους μαϊντανούς της νομίζω ότι τα πράγματα είναι αυτονόητα, και νομίζω ότι ο Ζαχόπουλος είναι εκεί που είναι ακριβώς εξαιτίας του τρόμου για την ανθρωποφάγα μηχανή. Η τηλεόραση λειτουργεί για τα συναισθήματά μας, τη φόρτιση και την εκφόρτισή τους, (αναλόγως των οικείων συμφερόντων), ποτέ για την κρίση μας. Δαιμονοποιήσεις, αγιογραφίες, αποδιοπομπαίοι τράγοι, στο δρόμο που χάραξε το Χόλυγουντ. Μάλιστα, στη συγκεκριμένη περίπτωση, η εμμονή στη ροζ ιστορία, δεν είναι όπως πιθανολογώ μόνο επιβαλλόμενη άνωθεν, αλλά και πιο πιασάρικη για τις ύαινες της τηλεόρασης. Όπως και από τα πεπραγμένα ενός πολιτικού δεν θα προβληθούν ποτέ τα πραγματικά εγκλήματα σε βάρος μας, αλλά ο ενδεχόμενος προσωπικός του πλουτισμός. Εκείνο δηλαδή που ενδιαφέρει είναι η συμπάθεια (δεν κλέβει) και η αντιπάθεια (κλέβει).

    Σχετικά με τη σύγκριση που έκανα με τον Παττακό, ήταν καθ’ υπερβολή, τονίζοντας ότι υπάρχει η ιδιωτική και η δημόσια πλευρά κάθε πολιτικού ή ανθρώπου της εξουσίας. Επί της ουσίας, το πρόβλημα με τον Ζαχόπουλο για μένα δεν είναι δικαστικό ή ποινικό. Είναι ότι απ’ αυτά που γνωρίζω (και δεν είναι κανένα απ’ αυτά που έχουν δεί το φως της δημοσιότητας), ο άνθρωπος αντί να είναι προστάτης του πολιτισμού ήταν καταστροφέας του, κυριολεκτικά.

    Σαν άνθρωπος, ο Ζαχόπουλος, έχει τη συμπάθειά μου, αλλά αυτό δε μου λέει απολύτως τίποτα για τη δημόσια πορεία του. Ακόμη και η απόπειρα αυτοκτονίας του λέει κάτι για τον ιδιωτικό, εμπνευσμένο δάσκαλο, αλλά δεν εξιλεώνει τα πεπραγμένα της θητείας του. Οι γιαπωνέζοι υπουργοί που αυτοκτονούν το κάνουν για να διασώσουν την προσωπική και την οικογενειακή τους τιμή, ή έστω για να δείξουν τη συντριβή για τα λάθη τους. Τα επιβεβαιώνουν, δεν τα διαψεύδουν.

    Τα αισθήματα εκτίμησης που είχα εγώ για τον καθηγητή μου ακόμη παραμένουν (!), αλλά ποτέ δεν θα τον ψήφιζα (και φαντάσου ότι γι’ αυτόν υπάρχουν τεκμήρια προσωπικού πλουτισμού). Επίσης δεν θα ψήφιζα κανέναν επειδή κάνει τζόγκινγκ, ακούει το ίδιο συγκρότημα μ’ εμένα στο ipod, επειδή έχει γκόμενα την Κάρλα Μπρούνι, επειδή μπλογκάρει ή επειδή κάνει ή δεν κάνει σαρδάμ, γελάει ή είναι βλοσυρός, επειδή τον ήξερα ή όχι προσωπικά κ.ο.κ.

    Χρόνια πολλά και καλή χρονιά, ξέχασα να πω.

  68. @ Γ.Βαγιανός
    Συγχώρεσέ με αλλά δε βλέπω ιδεολογική διαφορά σε αυτά που γράφεις. Του αποδίδεις συμπλέγματα, διαταραχές, κακογουστιά και λες ότι αυτά και η αναξιοκρατία είναι που σε ενόχλησαν. Ακόμα κι αν έχεις δίκιο, αυτά (με μόνη εξαίρεση την αναξιοκρατία) δε μου μοιάζουν για στοιχεία ιδεολογικής αντιπαράθεσης.

    @ Provato
    Ελπίζω να μην ισχύει το ρητό σε αυτήν την περίπτωση για δυο λόγους. Αφενός διότι εύχομαι να γίνει καλά, αφετέρου διότι τα πρώτα φαίνεται να είναι σαφώς καλύτερα από τα ύστερα.

    @ Αντώνης
    Χρόνια πολλά και καλή χρονιά και σ εσένα. Και για μένα, η ιδεολογική-πολιτική θέση και η ψήφος δεν έχουν σχέση με προσωπικές συμπάθειες. Δε λέω ένας ευχάριστος, χαριτωμένος και συμπαθής άνθρωπος ή ένας χαρισματικός ομιλητής μπορεί να σε κάνει τουλάχιστον να τον ακούσεις. Αυτό το μικρό πλεονέκτημα που θα αποκτήσει έναντι άλλων συναδέλφων του δε σημαίνει όμως ότι θα εξαργυρωθεί με ψήφο, παντως όχι τη δική μου.

    Συμφωνώ πως η απόπειρα αυτοκτονίας δεν εξιλεώνει κανέναν για λάθη που οδήγησαν σε αυτή την πράξη. Για τα πεπραγμένα του ως κυβερνητικό στέλεχος ξέρω ελάχιστα πράγματα. Διαβάζω τώρα όσα γράφουν οι εφημερίδες, τα περισσότερα με την εξής απορία: επί 4 χρόνια πολλοί σφυριζαν αδιάφορα και τώρα μετά την πτώση από το μπαλκόνι, βγήκαν όλα στην επιφάνεια; Κάπως περίεργο μου μοιάζει αυτό. Εκτός κι αν το οποιοδήποτε κύκλωμα τρόμαξε κι άρχισαν τώρα να κελαηδούν όλοι μαζί. Αλλά γιατί και με ποιο τελικό στόχο;

    Ωραια και διδακτική η ιστορία με τον «αυτοδημιούργητο» καθηγητή σου. 🙂

  69. Aπό την σημερινη ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 27/12/2007
    ΕΝΤΟΛΗ από Μαξίμου: Μην απαντάτε ή περιοριστείτε στη «ροζ» διάσταση
    «Ομερτά» για Ζαχόπουλο, προστασία για Καραμανλή
    Με πέπλο σιωπής έχει αποφασίσει η κυβέρνηση να καλύψει την υπόθεση Ζαχόπουλου. Η εντολή, εκπορευόμενη από το Μέγαρο Μαξίμου, προς υπουργούς και βουλευτές είναι μία: Ομερτά, όρκος σιωπής.

    Προσωπική επιλογή του Κ. Καραμανλή ήταν ο Χρ. Ζαχόπουλος και το Μαξίμου επιδιώκει πλέον με κάθε τρόπο να παραμείνει άφθαρτη η εικόνα του πρωθυπουργού
    Καθώς είναι η πρώτη φορά που ένα σκάνδαλο αγγίζει τον πρωθυπουργό, αφού ο εορτάζων μάλιστα προχθές τέως γραμματέας του υπουργείου Πολιτισμού υπήρξε προσωπική επιλογή του Κ. Καραμανλή, το Μέγαρο Μαξίμου επιδιώκει η ιστορία να μείνει σε «ροζ» επίπεδο.

    Εξ ου και η εντολή προς άπαντες τους υπουργούς και τους βουλευτές είναι: «Μην απαντάτε σε ερωτήματα σχετικά με την υπόθεση Ζαχόπουλου. Και αν χρειαστεί να απαντήσετε, δώστε απλώς τη διάσταση της ερωτικής ιστορίας».

    Η επιδίωξη του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος είναι, ει δυνατόν, να χαμηλώσουν οι τόνοι, έτσι ώστε ο Κ. Καραμανλής να διατηρήσει την εικόνα του «άφθαρτου» και του έτοιμου να πατάξει κάθε υποψία σκανδάλου, είτε αυτό άπτεται οικονομικών είτε ηθικών θεμάτων.
    Οι πληροφορίες φέρουν τον πρωθυπουργό στο πρωτοχρονιάτικο μήνυμά του προς τον ελληνικό λαό να επαναφέρει την ηθικολογία και το γνωστό μότο περί «σεμνότητας και ταπεινότητας». Λέγεται μάλιστα πως ο Κ. Καραμανλής θα επιδιώξει να καταστήσει σαφές και διά των λόγων πως είναι αποφασισμένος να θέτει εκτός κυβέρνησης και κόμματος οποιονδήποτε εμπλέκεται σε σκάνδαλα.

    Στο Μέγαρο Μαξίμου θεωρούν ότι με αυτό τον τρόπο θα απεμπλακούν από τα πρόσφατα γεγονότα, τόσο με τον πρώην υπουργό Απασχόλησης Β. Μαγγίνα όσο και με τον Χρ. Ζαχόπουλο.

    ΣΥΝ: Επανεξέταση

    Την επισήμανση ότι η υπόθεση Ζαχόπουλου έχει μεγαλύτερο βάθος απ’ ό,τι φαινόταν αρχικά και μάλιστα με σοβαρές πολιτικές προεκτάσεις έκανε ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΝ, Ανδρέας Καρίτζης. Στο πλαίσιο αυτό ζήτησε όχι μόνο την επανεξέταση όλων των αποφάσεων του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου από το 2004 και μετά, αλλά και γενικότερα όλων των υποθέσεων που χειρίστηκε ο πρώην γ.γ. του υπουργείου Πολιτισμού. «Θέλουμε να πιστεύουμε», πρόσθεσε, «ότι δεν θα γίνει καμία προσπάθεια συγκάλυψης της υπόθεσης αυτής, ενώ είναι πλέον φανερό ότι η κυβέρνηση της Ν.Δ. δεν έχει τίποτε να ζηλέψει από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, όσον αφορά το ζήτημα της διαπλοκής και της διαφθοράς, παρά τις απεγνωσμένες προσπάθειες του πρωθυπουργού να μας πείσει για το αντίθετο».

    ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 27/12/2007

    Και μια ερώτηση αγαπητέ φίλε/η chumba : Λέτε οτι ο κ Ζαχοπουλος: »Άλλη φορά για να μας δείξει τον αυταρχισμό της εξουσίας έφερε το “1984″ του Όργουελ. »

    Η ερωτηση μου: Μπορούσατε ποτέ να φανταστειτε τοτε … οτι μερικά χρονια αργοτερα θα το
    Ζούσατε το 1984 οπως τοζουμε σημερα το 2007 και το 2008 (μαλλον)

    τωρα; εδώ ; μπροστα στα μάτια μας ;

  70. Ο καθένας βλέπει τα πράγματα από τη σκοπιά του …
    Αν ήμουν κάποιος απολυμένος συμβασιούχος του ΥΠΠΟ θα έλεγα εύκολα «καλά να πάθει, κλπ.».
    Αν ήμουν κάποιος που ευνοήθηκε απ’ αυτόν θα έλεγα εύκολα «κρίμα, είναι θύμα, κλπ.»
    Επειδή όμως φοβάμαι ότι δεν θα μάθουμε όλη την αλήθεια
    (γιατι οι δημοσιογράφοι στο βωμό της ακροαματικότητας
    και των οικονομικοπολιτικών συμφερόντων θυσιάζουν ΤΑ ΠΑΝΤΑ)
    θέλω πειστικές απαντήσεις στα εξής:

    1. Αν ο κ. Ζαχόπουλος ήταν χοντρόπετσος/αναίσθητος θα αυτοκτονούσε;
    2. Αν δεν είχε κάνει κάτι «κατακριτέο» θα αυτοκτονούσε;
    3. Η «κυρία» που λέει ότι δεν τον εκβίαζε έπαιρνε βίντεο/φωτογραφίες/ηχογραφήσεις/κλπ
    έτσι για να τα έχει ενθύμια ΜΟΝΟ για προσωπική χρήση όταν «κάποτε» θα χώριζαν;
    4. Αν είχε ο Ζαχόπουλος 200.000 ευρώ γιατί να μην τα δώσει σ’ αυτήν και να ξεμπερδεύει;
    5. Αν ο Ζαχόπουλος «έτρωγε λεφτά» (όπως λένε) θα έμενε σε ένα απλό νοικιασμένο δυάρι;
    (Κανένας δημοσιογράφος δεν «ανακάλυψε» βίλες, κότερα, κλπ. του Ζαχόπουλου)
    6. Γιατί κανένας από το πρωθυπουργικό ζεύγος δεν τον επισκέφθηκε στο νοσοκομείο, αφού είναι φίλοι;
    7. Αν τόσα χρόνια γίνονταν όσα ΤΩΡΑ λένε ότι γίνονταν στο ΥΠΠΟ, γιατί η (όποια) Αντιπολίτευση
    δεν τα ¨έβγαζε στη φόρα» μέσω του Τύπου εδώ και καιρό;
    8. Γιατί ξαφνικά ξεχάσανε οι δημοσιογράφοι το θέμα Μαγγίνα; Και πριν απ’ αυτό; Έκλεισε το θέμα της Ολυμπιακής;
    Και πριν απ’ αυτό; Λύθηκε το θέμα των πυρόπληκτων; Και πριν απ’ αυτό; ….
    Πότε θα καταλάβει ο κόσμος ότι οι δημοσιογράφοι ΟΦΕΙΛΟΥΝ να επανέρχονται σε όλα τα ανοιχτά θέματα μέχρι να επιλυθούν;
    Αλλά η ακροαματικότητα, ε;

  71. @ Βαγιανός: Διαβάζοντας την πρώτη καταχώρησή σας, παρά την ενδεχόμενη σκληρότητά της,τη θεώρησα εξαιρετικά χρήσιμη για όλους εμάς που γνωρίζουμε το θέμα μόνο από τα ΜΜΕ. Και πιθανότατα δίκαιη. Ενστάσεις έχω με τις επόμενες καταχωρήσεις σας κυρίως στα σημεία που αναφέρεστε στην «αισθητική αξία» του τελευταίου μηνύματος κριτική που θεωρώ άτοπη και ανεπίκαιρη, καθώς και στη σημασία που δίνετε στην εξειδικευμένη μόρφωση που πρέπει να έχει ένας δημόσιος λειτουργός (συνθήκη ενδεχομένως αναγκαία,αλλά σίγουρα όχι ικανή για να διοικήσει σωστά). Και ως προς το τελευταίο, θα έδινα βαρύτητα στο ήθος, στην αίσθηση του δικαίου και στο όραμα και σίγουρα όχι στις σπουδές στη δημόσια διοίκηση στις οποίες αναφέρεστε. Δηλαδή το πρόβλημα στην περίπτωση του κάθε κύριου Ζαχόπουλου δεν είναι η ταπεινή -για εσάς προφανώς- καταγωγή του,που εμένα προσωπικά καθόλου δε με ενοχλεί ή το ταπεινό επάγγελμα που ασκούσε στο παρελθόν ως δάσκαλος, αλλά το γεγονός ότι δεν σεβάστηκε το παρελθόν του όταν απέκτησε εξουσία. Που για μένα η εξουσία είναι εξ ορισμού συνυφασμένη με τη διαφθορά ή αν μη τι άλλο με τη διαιώνιση της ανισότητας, χωρίς σε καμία περίπτωση να πιστεύω ότι αυτό μπορεί να αποτελέσει πανάκεια για κανέναν.Τουναντίον. Αλλά η λύση δεν είναι να μας εξουσιάζουν οι πνευματικές ελίτ,αυτό ακούγεται αφενώς ρατσιστικό και αφετέρου σε καμία περίπτωση δε διασφαλίζει την διαφάνεια του συστήματος. Μήπως θα έπρεπε να γυρίσουμε κάποια χρόνια πίσω και να δώσουμε το δικαίωμα ψήφου σε πολίτες που έχουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που εμείς θα ορίσουμε (μόρφωσης, καταγωγής κοκ)? Σας εφιστώ την προσοχή γιατί τέτοιες απόψεις είναι επικίνδυνες και πολιτικά αντιδραστικές και είναι πραγματικά κρίμα γιατί ενώ πιθανότα έχετε δίκιο σε όσα καταμαρτυράτε για τον κο Ζαχόπουλο, να το χάνετε σε ένα βαθμό εκδηλώνοντας έναν ελιτισμό που βασικά εσάς αδικεί.

  72. @ Ιώτα
    Παρακολουθώ κι εγώ με περιέργεια όσα γράφουν οι εφημερίδες και τα σάιτ και μεταδίδουν τα ραδιόφωνα (όχι τα κανάλια). Για την ερώτηση: Όταν ο Ζαχόπουλος μας διάβασε στην τάξη το απόσπασμα από το 1984 πολλοί πήγαμε και το αγοράσαμε για να το διαβάσουμε ολόκληρο. Και μπορώ να πω με σιγουριά σε ό,τι αφορά φίλους και συμμαθητές που τους βλέπω ακόμα, πως μας επηρέασε πολύ. Είδαμε δηλαδή πως χτίζεται γύρω μας και λειτουργεί το γραφειοκρατικό ολοκληρωτικό κράτος. Και αυτό ίσχυε τότε ισχύει και τώρα όσον αφορά τον κρατισμό. Αυτό που δεν είδαμε τότε και αρχίσαμε να το καταλαβαίνουμε λίγο αργότερα είναι πως εξίσου απειλητικός για τις ελευθερίες μας είναι οι ολοένα και περισσότερες εξουσίες που συγκεντρώνουν οι εταιρίες.

    @ Asimantos
    Κι εγώ είμαι περίεργος να δω τις απαντήσεις στα ερωτήματα που βάζεις και ίσως και σε άλλα. Ξαφνικά μάθαμε πόσα πολλά πράγματα κάνει και ελέγχει ένας διορισμένος από την κυβέρνηση γενικός γραμματέας υπουργείου. Μήπως θα έπρεπε να γίνει μια δημοσιογραφική έρευνα στις αρμοδιότητες και εξουσίες όλων των γενικών γραμματέων; Για να δούμε τελικά ποιος ελέγχει τι. Γιατί αν είναι να κυβερνούν οι γενικοί γραμματείς, πρέπει αφενός να το ξέρουμε αφετέρου να λογοδοτούν ενώπιον των αντιπροσώπων του λαού στη Βουλή.

    @ Σελμ
    Αυτές πάνω κάτω είναι και οι δικές μου ενστάσεις, σ ευχαριστώ για το σχόλιο.

  73. @ Σελμ ,Chumba Σας ευχαριστώ για τον εποικοδομητικό διάλογο. Το πρόβλημα με τους δημόσιους λειτουργούς δεν είναι η ταπεινή τους καταγωγή με την οποία δεν έχω και εγώ πρόβλημα στο βαθμό που δεν προσδιορίζει σημαντικές και βαρύνουσες επιλογές , αλλά το γεγονός οτι θεωρούν το λειτούργημά τους είτε ως μέσο πλουτισμού είτε ως μοχλό άσκησης εξουσίας – δηλαδή κατουσίαν χειραγώγησης και καταναγκασμού του άλλου. Ενας δημόσιος λειτουργός «φτασμένος» ή «χορτάτος» αντιμετωπίζει αλλιώς τα πράγματα γιατί δεν έχει ανάγκη να αποδείξει τίποτε στον εαυτό του και τους άλλους. Η ταπεινή καταγωγή του Χ.Ζ υπήρξε ίσως ένα από τα κίνητρα για την κατά γενική ομολογία μη χαλιναγωγήσιμη πολιτεία του στο ΓΓ.Πρέπει να προσέξουμε γιατί στη χώρα μας εχουμε εσφαλμένη αντίληψη της έννοιας του δημοκρατικού ελέγχου. Δυστυχώς η κακώς εννοούμενη αντίληψη για τη δημοκρατία εκχωρεί στην πλειοψηφία το δικαίωμα νομής και μοιρασιάς των θέσεων του κρατικού μηχανισμού ακόμη και σε περιπτώσεις στις οποίες δε χωρεί κομματική τοποθέτηση.Θα προτιμούσα να έχουμε ΓΓ στα Υπουργεία υψηλοβάθμους πεπειραμένους υπαλλήλους ή τεχνοκράτες που δουλεύουν χρόνια στους αντίστοιχους οργανισμούς.Είναι λάθος η δημιουργία «πολιτικών» θέσεων σε τέτοια πόστα.Στην ελληνική περίπτωση το πρόβλημα δεν είναι η δημοκρατία και όχι η επιστροφή σε απηρχαιωμένες δομές , αλλά μάλλον η έλλειψη ουσιαστικής και αποτελεσματικής δημοκρατίας και ισορροπημένης αντιπροσώπευσης.Εκεί που μπορεί να καλύψει η αγορά – δηλαδή οι δεξιότητες και τα προσόντα – κάποια θέση , δε νοείται να τοποθετούμε πολιτικό πρόσωπο ακόμη και αν έχει τις καλύτερες προθέσεις του κόσμου. Ξέρω οτι αυτά είναι ζητήματα ταμπού στην ελληνική κοινωνία και οποιαδήποτε προσπάθεια να σκεφτούμε ορθολογιστικά και σοβαρά συναντά μια τυφλή και παράλογη αντίδραση που κρύβεται πίσω από λαικιστικά συνθήματα. Και ας μου επιτραπεί να πω οτι κατουσίαν αυτές οι απόψεις είναι που είναι αντιδραστικές και συνεχίζουν το τέλμα στο οποίο βρίσκεται η χώρα .Και η αντίδραση δυστυχώς δεν έχει χρώμα , διαπερνά όλο το πολιτικό φάσμα.Πιστεύω οτι οποιοσδήποτε καλοπραίρετος και νουνεχής δεν μπορεί παρά να συμφωνήσει με αυτά , εκτός αν πιστεύει οτι όντως ο εργάτης στην οικοδομή μπορεί να χαράξει εξωτερική πολιτική μιας χώρας – έχουμε ασφαλώς πολλά να μάθουμε από αυτόν αλλά οχι αυτού του είδους . Και ο Χ.Ζ υπήρξε για το χώρο μας κατι αντίστοιχο .Αν παρέθεσα την άποψη μου για την αισθητική του είναι ακριβώς με αυτή τη σκέψη. Ενας αντιδραστικός άνθρωπος γεμάτος φθόνο και προκαταλήψεις – για τον οποίο οσοι δεν είναι αποδεδειγμένα σκυλάκια του είναι «πράσινες κάμπιες» (ναι,αυτή την έκφραση χρησιμοποιεί η παρέα του!)κυβέρνησε το χώρο του πολιτισμού και χάραξε πολιτική . Αν είναι να έχω στο κεφάλι μου Ζαχόπουλους , σήμερα γαλάζιους αύριο πράσινους ή και κοκκινοροζ – προτιμώ την φιλανθρωπία και το ενδιαφέρον για τον πολιτισμό του Μπιλ Γκειτς και της Μαριάννας Λάτση
    Ευχαριστώ για τη φιλοξενία

  74. Μια αλλη διασταση …για την γυναικα εξιλαστήριο θυμα (οπως στο 1984 ε;)
    Απο την στηλα »ακροβατώντας» της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 28/12/2007

    Εξουσία και έρωτας

    Η στήλη παραχωρεί τη θέση της σ’ ένα ενδιαφέρον σημείωμα που μας έστειλε η Σίσσυ Βωβού, μέλος της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών, και το οποίο φυσικά ασπαζόμαστε μέχρι κεραίας. «Κανείς και καμιά δεν ασχολήθηκε μέχρι στιγμής στην επίμαχη υπόθεση Ζαχόπουλου, απ’ ό,τι έχουμε αντιληφθεί τουλάχιστον, με τη σχέση εξουσίας που υπήρχε στη σχέση του πρώην παντοδύναμου γενικού γραμματέα με τη συμβασιούχο υπάλληλο του υπουργείου Πολιτισμού.

    Δεν εκφράστηκε μέχρι στιγμής καμιά οργή για το γεγονός ότι ο κάθε γενικός γραμματέας, ο κάθε φορέας εξουσίας ή χρήματος, στο δημόσιο ή στον ιδιωτικό τομέα, μπορεί ελεύθερα, ατιμώρητα και ασχολίαστα να οδηγεί την υπάλληλό του σε μια ερωτική σχέση (όταν δεν την εξαναγκάζει με τη σεξουαλική παρενόχληση) όπου εκείνος χρησιμοποιεί την ιεραρχική ανωτερότητά του, και εκείνη απολαμβάνει κάποια μικρά ευεργετήματα ή υποσχέσεις για ευεργετήματα.

    Τι ζητούσε αυτή η συμβασιούχος υπάλληλος; Τη μονιμοποίησή της σε μια θέση εργασίας όπου θα αμειβόταν, απ’ ό,τι αναφέρθηκε, με 800 ή 900 ευρώ το μήνα. Αυτό, δηλαδή, που ζητούν δεκάδες χιλιάδες συμβασιούχοι υπάλληλοι σε όλη τη χώρα. Το πάλεψε βέβαια με προσωπικούς τρόπους, ακατάλληλους για την ταξική πάλη, όχι όμως άγνωστους στο πλαίσιο των πατριαρχικών σχέσεων που ακόμα υπάρχουν στην απασχόληση και την εργασία.

    Και η ευκολία που υπήρξε για να κλειστεί στη φυλακή η συμβασιούχος υπάλληλος σίγουρα θα μείνει στην ιστορία. Κατηγορείται για ηθική αυτουργία σε αυτοκτονία, αυτή η χαμηλόμισθη συμβασιούχος, και δεν κατηγορούνται για ηθική αυτουργία οι κυβερνητικοί παράγοντες ή ο ίδιος ο πρωθυπουργός, που από τη μια μεριά έδωσε στον κ. Ζαχόπουλο υπερεξουσίες, τις οποίες απ’ ό,τι φαίνεται άσκησε σε πάμπολλους τομείς, κι από την άλλη τον άδειασε όταν τις άσκησε».

    Για την αντιγραφή ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΕΛΑΚΗΣ
    ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 28/12/2007

  75. Μπράβο, chumba, για την ψυχραιμία του αρχικού ποστ και την αφορμή που έδωσες να γίνει μια σοβαρή συζήτηση για ένα σοβαρό θέμα. Μπράβο και στην Ιώτα, που μεταφέροντας το σημείωμα της Σίσσυς Βωβού στην Ελευθεροτυπία δίνει την άλλη όψη. Ομολογώ πως μ’ έπιασε κάπως το στομάχι μου από τη μέρα της απόπειρας του πρώην γγ του υππο με σχόλια όπως αυτά που δημοσίευσε ο fuckingblogger.wordpress.com, και έπιασαν πρώτες θέσεις στο el.wordpress.com. Εδώ είδα μια άλλη οπτική και την ευκαιρία να διατυπωθούν μη ανθρωποφαγικές απόψεις που ασχολούνται περισσότερο με την ουσία του ζητήματος κι όχι με την κλειδαρότρυπα.

    Φυσικά δεν έχω κανένα λόγο να υποστηρίξω ούτε τον Ζαχόπουλο ούτε κανέναν απ’ όσους διαχειρίζονται την εξουσία κατά τον διαφαινόμενο τρόπο, όμως γι’ αυτό, όπως σωστά είπες, υπάρχουν αρμόδια όργανα των οποίων την λειτουργία μπορούμε να κρίνουμε επίσης.

    Δεν είναι κρίμα που για να δεις μια θεαματική αύξηση της επισκεψιμότητας του πολύ ενδιαφέροντος μπλογκ σου πρέπει να έχεις υπάρξει πρώην μαθητής του πρώην γγ του υππο που φουντάρει από το μπαλκόνι εν μέσω ροζ σκανδαλολογικής ομίχλης;

    keep up the good work.

  76. @ Γ.Βαγιανός
    Αντιλαμβάνομαι τη συλλογιστική περί αξιοκρατικής στελέχωσης υπηρεσιών της δημοκρατίας και τις καλές προθέσεις. Οι τελευταίες όμως δεν αρκούν. Η συζήτηση για το πώς μπορεί να θεσμοθετηθεί και να ελέγχεται δημοκρατικά ένα αξιοκρατικό σύστημα είναι τόσο παλιά όσο και η αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία. Και εξίσου επίκαιρη και σήμερα και αύριο. Αν ο λαϊκισμός είναι μια διαστροφή της δημοκρατίας άλλο τόσο διαστροφή της αξιοκρατίας είναι από την πλευρά του ο ελιτισμός.
    Προσωπικά δεν συμπαθώ-υποστηρίζω ούτε τον απάνθρωπο μηχανισμό του κράτους ούτε την σχιζοφρενική ανθρωποφάγα μηχανή των εταιριών. Ευχαριστώ κι εγώ για τον ευγενικό διάλογο.

    @ Ιώτα
    Είναι θαυμάσιο το κείμενο της Βωβού. Αυτό το έγκλημα της απόπειρας αυτοκτονίας και η δίωξή του μαζί και της συνέργειας είναι κάπως περίεργα έτσι κι αλλιώς. Από τη στιγμή που ασκήθηκε δίωξη στην κατηγορούμενη ως ηθική αυτουργό, τότε πρέπει να ασκηθει δίωξη και στον Ζαχόπουλο που είναι ο φυσικός αυτουργός. Αφού προφυλακίστηκε η μία πρέπει να προφυλακιστεί και ο άλλος.
    Βέβαια υπάρχει και η πρόσθετη κατηγορία για εκβιασμό. Εδώ μάλλον αλλάζει το πράγμα. Αλλά και πάλι, η προφυλάκιση μου κάθεται κάπως βαρειά. Ούτως ή άλλως είναι προβληματική ως θεσμός γενικά και ως τρόπος που εφαρμοζεται ειδικά μια και αφορά στέρηση ελευθερίας χωρίς προηγούμενη καταδίκη. Εδώ πάντως μοιάζει σαν υπερβολικός ζήλος να χώσουν κάποιον μέσα.

    @ Imwrong
    🙂 Είχα κι άλλους καθηγητές, στο σχολείο και το πανεπιστήμιο, που ασχολήθηκαν με την πολιτική. Τους εύχομαι να είναι καλά.
    Καλώς ήρθες και σ ευχαριστώ για τα καλά λόγια. Όσο περνά ο καιρός τόσο περισσότερο με πιάνει μια περιέργεια για την αξουσία και τις αρμοδιότητες των γενικών γραμματέων. Θυμάμαι τον χαρακτήρα του σερ Χάμφρεϊ Άπλμπι στο «Μάλιστα κύριε υπουργέ», τις αιώνιες κόντρες του με τον υπουργό Τζιμ Χάκερ και την υπονόμευση του ενός από τον άλλον. Φυσικά για την εξουσία. Την εξουσία ως αυτοσκοπός.
    Η ξαφνική αύξηση της επισκεψιμότητας με παραξένεψε κι εμένα πολύ. Εντάξει πολλοί διάβασαν δυο πράγματα, απογοητεύτηκαν που δεν είχε καμμια γαργαλιστική λεπτομέρεια και έφυγαν για άλλα (β)λόγια. Κάποιοι έμειναν να διαβάσουν και τη συνέχεια στα σχόλια, ορισμένοι μάλιστα σχολίασαν και τους ευχαριστώ γι αυτό.

  77. Τι αλλο δείχνει η περιπτωση Ζαχοπουλου παρά αυτόν τον ρευστό φοβο για τον αποκλεισμό,αυτό το πολλαπλό Νεοδημοκρατικό συμπλεγμα απέναντι στους ”κουλτουριαραιους” που απεκλειαν μεχρι τωρα , -υποτιθεται- , ”λαμπρους ανθρωπους του πολιτισμου που προσεφεραν πολλά στον ελληνικό σινεμά ”

    αυτήν την ανθρωποφαγια των διψασμένων για εξουσια ,χρημα , σεξ και οτι αλλο φαντασιωνε απκλεισμένη τοσα χρόνια απο την”κακή αριστερά και το Πασόκ”(τους κουλτουριαραιους”)

    βρηκε ευκαιρία να πραγματοποιησει τις φαντασιωσεις της : ”Οτι φαμε κι οτι πιουμε κι οτι αρπαξει ο….” και , καθώς η φαντασιωση ειναι ακόρεστη και τα κιλά και τα μυαλά πολυ ολίγα , καθώς δεν εχει τιποτε αλλο να καταπιει και δεν αντεχει τον ιδιο της τον εαυτό(πιστευαν πάντα οτι αυτοι ειναι οι ”Καλοι” ενώ οι Αλλοι το απολυτο κακό” );

    Το μονο που τους μένει ειναι να πεφτουν στο κενό,να προφυλακιζουν γυναικες που διεκδικουσαν την δουλίτσα τους (για”συμμετοχή στην αυτοκτονία΄΄!!!!)και να καταφευγουν στους πνευματικους τους Ταγούς , τους Σκηνοθετες ”που προσεφεραν πολλά στο ελληνικό σινεμά κ.λ.π κ.λ.π”

    Ενα τεραστιο Νεο Δημοκρατικό Ρεάλιτυ Σώου στο σημερινό Κεφενείον η Ελλας ”του 2008 !!!
    Καλή Χρονια ναχουμε και να τους ξαναψηφίζουμε …

  78. ΑΙΧΜΕΣ
    Αυτόχειρες

    Παντελής Καψής kapsis@dolnet.gr ΤΑ ΝΕΑ 29-12
    «ΤΟΣΑ χρόνια νόμιζα ότι εμείς είμαστε οι καλοί», σημείωνε στο σημειωματάριό του ο Βινς Φόστερ, στενός συνεργάτης της Χίλαρι στη διάρκεια της πρώτης 4ετίας Κλίντον στον Λευκό Οίκο. Λίγες ημέρες αργότερα ατοκτόνησε με μία σφαίρα στο κεφάλι.
    Η ΠΙΕΣΗ στην πολιτική συχνά γίνεται ασφυκτική- πολύ πάνω από τα όρια που αντέχει ένας κανονικός άνθρωπος. Γι΄ αυτό και πριν βγάλουμε συμπεράσματα θα πρέπει να είμαστε πάντοτε επιφυλακτικοί.
    ΕΠΙ Νέας Δημοκρατίας ωστόσο τα σκάνδαλα στα οποία εμπλέκονται κυβερνητικά στελέχη εμφανίζουν ορισμένα πολύ συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Τα οποία επειδή επαναλαμβάνονται ασφαλώς δεν οφείλονται σε συμπτώσεις.

    ΤΟ πρώτο είναι η αδιαφάνεια. Στην υπόθεση Ζαχόπουλου για παράδειγμα είναι πλέον φανερό ότι η κυβέρνηση από την πρώτη στιγμή γνώριζε πολύ περισσότερα από όσα έχει ομολογήσει.

    Ο κ. Καραμανλής επιχείρησε να συγκαλύψει το πρόβλημα με μια παραίτηση για «προσωπικούς λόγους». Την ίδια ώρα ωστόσο το γραφείο του Πρωθυπουργού είχε στα χέρια του ένα DVD το οποίο και ένα μικρό παιδί θα καταλάβαινε ότι αφορούσε υπόθεση εκβιασμού.
    ΑΝΤΙ να στείλουν την υπόθεση στον εισαγγελέα προτίμησαν σεμνά και ταπεινά να κρύψουν την ταινία στο συρτάρι. Υπέθεσαν ενδεχομένως ότι με τον κ. Ζαχόπουλο εκτός κυβέρνησης θα τελείωνε και ο εκβιασμός. Τελικώς ο μόνος που κινδύνευσε να τελειώσει ήταν ο Ζαχόπουλος.
    ΤΟ δεύτερο χαρακτηριστικό όλων αυτών των υποθέσεων είναι τα ερωτηματικά σχετικά με την εμπλοκή της Δικαιοσύνης. Η οποία, προφανώς κάτω από πίεση, εμφανίζει αντανακλαστικά πολλών ταχυτήτων.
    ΜΠΟΡΕΙ για παράδειγμα οι εφημερίδες να γράφουν επί μήνες για κάποιες μίζες σε άγνωστες οφ-σορ χωρίς κανείς να συγκινείται. Και αρκούν λίγες ώρες για να προφυλακιστεί η κ. Τσέκου με κατηγορίες που το σύνολο του νομικού κόσμου θεωρεί υπερβολικές.
    ΤΟ τρίτο κοινό στοιχείο είναι ο αμφιλεγόμενος περίγυρος που αναδύεται. Κουμπάροι εκβιαστές, φίλοι που αναλαμβάνουν διορισμούς, δικηγόροι που φέρονται να ζητούν διευκολύνσεις για αποχαρακτηρισμούς κτιρίων. Τόσο που η «νέα διακυβέρνηση» ορισμένες στιγμές μοιάζει σαν να ήταν το σύνθημα για την κατάληψη του κράτους από «γαλάζιες συμμορίες». ΥΠΕΡΒΟΛΕΣ των μέσων ενημέρωσης; Ενδεχομένως να ισχύει και αυτό. Πότε άλλοτε όμως είχαν να αντιμετωπίσουν μια τόσο συστηματική και συντονισμένη παραπληροφόρηση; Πότε άλλοτε έπρεπε οι δημοσιογράφοι να ανακαλύψουν τι ισχύει και τι όχι σε ένα τόσο εχθρικό περιβάλλον;
    ΑΣ μην ξεχνάμε ότι ακόμα και στην περιβόητη υπόθεση των ομολόγων όταν το θέμα ήταν πια καθημερινά πρωτοσέλιδο, κορυφαίος υπουργός με μεγάλη δόση ειρωνείας είχε αμφισβητήσει το αν υπάρχει καν σκάνδαλο!
    ΑΦΕΛΕΙΑ, άγνοια ή συνενοχή;

  79. Το παρακάτω κείμενο, το οποίο δημοσιεύτηκε τον Ιούλιο στην εφημερίδα Αυγή του Πύργου, έχει τίτλο «Γιατί αυτοκτονούν τα Ελληνόπουλα»

    «Έχει σημασία άν κατόρθωσα να κάνω κάτι με το να ΄ζω» Ronald Dworkin.

    Μόλις σε χρονικό διάστημα ενός εξαμήνου κατά τον προηγούμενο χρόνο περισσότερα από 500 παιδιά και έφηβοι αποπειράθηκαν να αυτοκτονήσουν στη χώρα μας. Οι παρατηρήσεις των ειδικών επιστημόνων μας ειδοποιούν για το ότι το τελευταία χρόνια στην Ελλάδα όλο και περισσότερα Ελληνόπουλα επιχειρούν να βάλουν τέρμα στη ζωή τους . Ποιος ευθύνεται για αυτό το θλιβερό και συνάμα ανησυχητικό φαινόμενο;

    Οι πρώτες εκτιμήσεις των ειδικών αποδίδουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης στους γονείς και στους εκπαιδευτικούς που με την συμπεριφορά τους ενισχύουν το άγχος των παιδιών κυρίως κατά την σχολική ηλικία σε μία προσπάθεια να αποδείξουν την αξία τους . Η προσέγγιση αυτή μάλλον επαληθεύει την ρήση του Λ. Βιντγκενστάϊν , ότι οι άνθρωποι για να εξηγήσουν κάτι βαθύ , το μετατρέπουν ανενδοίαστα σε κάτι ασύγκριτα ρηχό.

    Ένα τόσο σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα θα ήταν ασυγχώρητη ελαφρότητα να μελετηθεί μόνο με την επίκτηση επιφανειακών καταστάσεων. Ήδη από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα ο Γάλλος κοινωνιολόγος Εμίλ Ντυρκέμ στην κλασσική πλέον μελέτη του για την αυτοκτονία , διαπίστωσε ότι μία κατηγορία αυτοκτονιών που τις ονόμασε ανομικές , είναι αποτέλεσμα της κατάρρευσης των καθιερωμένων κοινωνικών προτύπων , τα οποία οι άνθρωποι και κυρίώς οι νέοι χρειάζονται να ρυθμίζουν την συμπεριφορά τους .

    Όταν μία κοινωνία ευρίσκεται σε κατάσταση ανομίας , οι κοινές αξίες δεν είναι αποδεκτές και τα κοινά νοήματα δεν είναι πια κατανοητά . Κάτω από τέτοιες συνθήκες δημιουργούνται στα άτομα ψυχολογικές καταστάσεις που χαρακτηρίζονται από ένα αίσθημα ματαιότητας , έλλειψη προορισμού, συναισθηματικής κενότητας.

    Δεν υπάρχει διάθεση στο άτομο να καταφέρει κάτι σημαντικό με το να ζει. Ο αγώνας θεωρείται άχρηστος. Η αποξένωση γίνεται το κυρίαρχο αίσθημα. Δεν χρειάζεται πολύ μεγάλη σοφία ή ιδιαίτερα υψηλή εξοικείωση με επιστημονικές έννοιες για να αντιληφθεί κανείς τον ατομικό χαρακτήρα των αυτοκτονικών τάσεων που παρατηρούνται στα σημερινά Ελληνοπούλα.

    Η κοινωνία ωθεί τους νέούς να δώσουν στην ζωή τους αξία και νόημα μέσω της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Να σπουδάσουν να επιτύχουν στο Πανεπιστήμιο να γίνουν γιατροί , δικηγόροι , μηχανικοί κ.ο.κ. Τους διαθέτει όμως μέσα ανεπαρκή και αναποτελεσματικά. Το σχολείο δεν ικανοποιεί τις ανάγκες της μόρφωσης με αποτέλεσμα τα Ελληνόπουλα να γίνονται πελάτες των δασκάλων τους προς δόξαν της παραπαιδείας. Η παιδαγωγική λειτουργία του σχολείου απαξιώνεται και η επιτυχία γίνεται όλο και περισσότερο αποτέλεσμα της τύχης ή υπόθεση συναλλαγής. Αλλά ήδη προ πολλού και η επίτευξη του στόχου της αποφοίτησης από το Πανεπιστήμιο έχει παύσει να έχει σημασία που είχε προ εικοσαετίας.

    Η ανεργία έχει εκμηδενίσει την αξία του τίτλου σπουδών της Ιατρικής , της Νομικής του Πολυτεχνείου . Παράλληλα στον δημόσιο βίο η διαφθορά , η υποκρισία , η άνοδος ασήμαντων και ατάλαντων δημιουργεί σους νέους το αίσθημα της ματαιότητας . Τους κάνουν αδιάφορους για τα κοινά και τους ωθούν στην επινόηση μεθόδων επιβίωσης και προκοπής που αποκλίνουν από τις καθιερωμένες και τις κοινά αποδεκτές.

    Η ανομία στον χώρο της εκπαίδευσης είναι η παθογόνος αιτία που οδηγεί τα παιδιά και τους έφηβους να γίνονται αυτόχειρες- θύματα μιας κοινωνίας που υποκριτικά αγαπά τα παιδιά της , αλλά δεν έχει την δύναμη να πάρει δραστικά μέτρα για την σωτηρία τους. Αυτή είναι η βαθιά εξήγηση του φαινομένου που δεν πρέπει να μετατρέψουμε σε κάτι ρηχό για να διευκολύνουμε την συνέχιση του ύπνου μας».

    το άρθρο δημοσιεύεται στην παρακάτω διεύθυνση για τους ενδιαφερόμενους: http://www.k-tzavaras.gr/news_details.php?id=76&catid=2

  80. @ Ιώτα
    Έχεις δίκιο που επισημαίνεις την περίπτωση Μυλωνά. Από όλους τους ανθρώπους των τεχνών και των γραμμάτων που σχετίζονται ή σχετίστηκαν με το υπουργείο Πολιτισμού, είναι φοβερό να σε στηρίζει μόνο ο βασιλιάς της ελαφρής τσόντας ο οποίος μάλιστα έχει αναδειχθεί, από τον πρώην γενικό και την κυβέρνηση την οποία εκπροσωπούσε, σε «παράγοντα».

    Από την εποχή του υπουργού Πολιτισμού Κούβελα και των ποιητών «λαπάδων» μέχρι το σημερινό «Μέλι στο κορμί της» του Μυλωνά ή τις βυζαντινολάγνες αρλούμπες του επίσημου γαλάζιου συνθέτη, η σχέση της νεοδημοκρατικής εξουσίας με τον πολιτισμό αποδεικνύεται ας πούμε κάπως «ιδιαίτερη». Η απάντηση στο τελευταίο ερώτημα του Καψή θα πρέπει να είναι «τίποτε από τα τρία – απλώς θράσος, πολύ θράσος».

    @ Imwrong
    Σ ευχαριστώ για το πολύ ενδιαφέρον κείμενο. Δεν είχα ιδέα ότι θα μπορούσε η συναίσθηση ανομίας να οδηγήσει στην αυτοκτονία.

  81. Σε σχέση με το ζήτημα της κοινωνιολογικής προσέγγισης της αυτοκτονίας, ψάξε λίγο για Emil Durkheim (εκ των πατέρων της επιστήμης τούτης). Στο μυαλό μου είχα μια κάποια ειρωνεία, βέβαια, λαμβάνοντας υπ’ όψιν ότι είναι ένας βουλευτής της ΝΔ που δημοσιεύει, μ’ άλλη φυσικά αφορμή, ένα τέτοιο κείμενο.

  82. Kai μιας και το Ποστ μιλουσε για τον Ζαχοπουλο του τότε ως εκπαιδευτικό
    για να δουμε και το πως η σημερινη Δεξια εθνοθρηκευτική Νεοδημοκρατική ηγεσια της Παιδειας(!!!) αντιμετωπιζει (με τί βαναυσο τρόπο) τις πρωτοβουλιες σπανιων σημερινων εκπαιδευτικών για μια πραγματική Διαπολιτισμική Εκπαιδευση των παιδιων των μεταναστών

    Αλλά τι να περιμενεις…

    http://www.enet.gr/online/online_fpage_text/id=73285280,87458848,95022496,8065632,13794272

  83. @ Imwrong
    Ώπα! Τώρα που το είπες το πιασα αυτό με τον βουλευτή. Ευχαριστώ για την πληροφορία θα το ψάξω. Κάτι λίγα μας είχαν κάνει στο πανεπιστήμιο για τον μάστορα αλλά δεν είχα δώσει καμμία σημασία. Έτσι είναι, τα βρίσκεις πάντα μπροστά σου…

    @ Ιώτα
    Το διάβασα αυτό με το σχολείο και είναι πράγματι εξοργιστική η αντιμετώπιση. Αλλά κι η άλλη ιστορία με τους χειρισμούς της υπόθεσης Ζαχόπουλου από τις εισαγγελικές και δικαστικές αρχές είναι τουλάχιστον περίεργη. Μου μοιάζει σα να κάνουν ό,τι μπορούν για να τρομάξουν την κατηγορούμενη και να την εμποδίσουν να μιλήσει για υποθέσεις οι οποίες πέρασαν από τα χέρια της.

  84. @ Βαγιανός: Σας ευχαριστώ επίσης για το διάλογο, πρέπει όμως να ομολογήσω ότι αυτά που γράφετε καμία σχέση δεν έχουν με την τοποθέτησή μου. Ενδεχομένως να προσπαθείτε να κάνετε τη θέση σας περισσότερο ξεκάθαρη. Το επιχείρημά σας πάντως περί χορτασμένης μπουρζουαζίας& πεφωτισμένων τεχνοκρατών που για κάποιο-απίθανο- λόγο δεν απειλούν το δημόσιο χρήμα μπορεί ευκολα να αμφισβητηθεί, όσο και του κομματισμού και του λαϊκισμού που μπορούν επίσης να εκλείψουν έτσι. Οι απόψεις αυτές είναι απόλυτες και σε μεγάλο βαθμό αυθαίρετες. Όπως εξαιρετικά αυθαίρετο είναι να θεωρείτε ότι όποιος διαφωνεί με τη λύση που προτείνατε είναι λαϊκιστής και επιθυμεί τη διαιώνιση του κομματικού κατεστημένου!??Είναι ευκολο-και πολύ συνηθισμένο στην ελληνική κοινωνία-να καταλήγουμε σε έτοιμες λύσεις για τα πάντα και αντιδραστικές θέσεις. Λυπάμαι αλλά για μένα ο κομματισμός είναι απεχθής όσο και η πεφωτισμένη αριστοκρατία, την οποία επικαλείστε.

  85. Αγαπητέ Τσούμπα

    Ίσως διυλίζω τον κώνωπα, αλλά ο Γ. Μυλωνάς όντως έκανε ελαφριές (με την κακή έννοια ταινίες) και περιποιεί ντροπή στον Ζαχόπουλο να τον έχει φίλο, συνεργάτη και σύμβουλο στο Φεστιβάλ Κινημαογράφου Θεσ/νικης. Ο σκηνοθέτης όμως του «Μέλι το Κορμί της» είναι ο Ηλίας Μυλωνάκος (το ελληνικό ισοδύναμο του Jes Franco, που έδρασε κυρίως στις δεκαετίες ’60 & ’70). Όσο για την διαμάχη που εμπλέκει τον παλιό σου καθηγητή, θα ήθελα να παρατηρήσω ότι εσύ και οι επικριτές του αναφέρονται σε δύο διαφορετικούς ανθρώπους, κάτι που καθιστά την συζήτηση προβληματική. Θυμάμαι παλιά ότι είχα διαβάσει τα απομνημονεύματα νός αριστερού αγωνιστή που είχε βασανισθεί από την χούντα. Όταν κάποια στιγμή στην μεταπολίτευση, διασταυρώθηκε με τον βασανιστή του, που την είχε γλυτώσει λόγω του «στιγμιαίου», ξεκίνησε να τον παρακολουθεί, χωρίς να ξέρει κι ο ίδιος γιατί και ανακάλυψε, προς μεγάλη του έκπληξη, ότι ο τέως βασανιστής ήταν υποδειγματικός γείτονας, σύζυγος και πατέρας. Κάτι λέει αυτό, νομίζω… Καλό σας βράδυ!

  86. MEA CULPA!!! δεν είχα πάρει χαμπάρι ότι ο Γ. Μυλωνάς είχε γράψει βιβλίο με τίτλο ίδιο με την ταινία του Η. Μυλωνάκου. Βιάστηκα… Καλό βράδυ!

  87. Ένα post γεμάτο ειλικρίνια και ανθρωπιά. Σε ευχαριστούμε φίλε Chumba, μας συγκίνησες. Καλή Χρονιά με υγεία και ευαισθησία.

  88. @ Ηρακλής
    Καλώς ήρθες Ηρακλή. Έχεις δίκιο που επισημαίνεις το προβληματικό στοιχείο στη συζήτηση. Πράγματι είναι πολύ πιθανόν να μιλάμε για δυο διαφορετικούς ανθρωπους. Καλό σου βράδυ!

    @ Zain
    Καλώς ήρθες και σ’ ευχαριστώ πολύ για τα καλά λόγια. Καλή σου χρονιά, γεμάτη ζωή και συγκινήσεις.

  89. H πορεία του ανθρώπου αυτού δείχνει το τι μπορείς να πάθεις αν η ζωή σου (δεν) δοκιμαστεί. Με φόβο ή με δέλεαρ. Πού είναι το 98% των Ελλήνων, που ψήφισε ΝΑΙ στη Συμβουλευτική της χούντας; ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΚΚΕ, ΣΥΝ παντού. Η «γεννιά των ηρώων του Πολυτεχνείου» τι απέγινε; Που υποτίθεται ήταν και πιο γαλβανισμένη ιδεολογικά. Μάσα, σκάνδαλα, συμβιβασμός, αραλίκι. Ο Ζαχόπουλος δεξιός ήταν, εντάξει. Πώς να αντέξει. Το «κόμμα των εντίμων» στη χώρα μας είναι λίγο πίσω απ’ τους …. Ο-Π αριθμητικά. Εξωκοινοβουλευτικό σταθερά. Με τα μέλη του ν’ αναρωτιούνται, τι αξίζει τον κόπο τελικά… Μάλλον μένουν μέλη επειδή δεν μπορούν να ζήσουν αλλιώς.

    Το παράλληλο ζήτημα είναι η φύση του ανθρώπου και το τι έχει αλλάξει ο «πολιτισμός». Πόσο κανένας δεν θα γινόταν δήμιος (αν στριμωχτεί) ή μάσας αν του τα «ρίξουν». Για το δεύτερο πιστεύω ότι δεν είναι θέμα ηθικής (αναποτελεσματικό) αλλά βαθειάς «μαγκιάς».

  90. Καλώς ήρθες και σ ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο Cirut. Το τι αντιστάσεις στη βαρβαρότητα διαθέτει ο κόσμος μας είναι μεγάλη ιστορία. Όπως μεγάλη ιστορία είναι το ποιος τελικά είναι αυτός ο κόσμος μας. Η εικόνα που σχηματίζει κανείς εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον ίδιο τον παρατηρητή. Ένα μικρό σχόλιο στο σχόλιο. Μέσα σε όλες αυτές τις περιπτώσεις που αναφέρεις υπάρχει κι άλλη μια αυτή ενός ιδιότυπου αναχωρητισμού. Που δε συνδέεται αναγκαστικά με ιδιοτέλεια και προσωπικό συμφέρον. Δηλαδή, δεν μπορώ να πιστέψω ότι όποιος δεν αντιδρά τα πιάνει. Δεν ξέρω αν θα ήταν λάθος και άδικο. Θα ήταν πάντως δυσβάστακτο.

  91. Βέβαια ο κος Ζαχόπουλος δεν ανήκει στην περίπτωση ιδιότυπου αναχωρητισμού, την οποία αναφέρεις

  92. Η μαρτυρία σου (δεν ήταν κι ανώδυνη διαισθάνομαι..), ήταν αυθεντική και άκρως διαφωτιστική για τον δάσκαλο σου, την πορεία του και για τις ψευδαισθήσεις μας, στο τι σημαίνει «αλλιώτικος άνθρωπος». Δεν ήταν, λοιπόν, τέτοιος. Ούτε αναχωρητής, ούτε μέγας αρνητής, ούτε φορέας ανατροπής. Ήταν μικρός με μάσκα. Σαν και μας δηλαδή, με κάποια ποικίλματα διαφοροποίησης, όχι ικανά για τον «πόλεμο».
    Ο πολιτισμός μας συνεπώς, δεν παράγει ακέραια άτομα, ο σύγχρονος νεοέλληνας έχει τρυπήσει και τον πάτο και ανακαλύπτει νέα όρια στη διαφθορά. Διαφθορά υπήρχε πάντα. Ο Κοσκωτάς και το καθεστωτικό ΠΑΣΟΚ την έκαναν ..λαϊκό κίνημα. Ατιμώρητο και προτυποποιητικό – πατερναλιστικό. Η διαφθορά υποκατέστησε όχι μόνο την εντιμότητα αλλά και την ικανότητα. Έτσι τώρα έχουμε μια διεφθαρμένη κυβέρνηση ΝΔ, και μια εξαιρετικά ανίκανη (πρώην – και εν δυνάμει – διεφθαρμένη επίσης) αντιπολίτευση ΠΑΣΟΚ, , τον φασισμό και τον σκοταδισμό του ΛΑΟΣ να εφορμούν και την ελπίδα να τόχει σκάσει απ’ το παράθυρο. Το ΚΚΕ με ..χαλάει, ο ΣΥΝ θα δούμε, ξανά.
    Μάλλον δεν είναι θέμα κομμάτων η λύση. Αλλά ικανών και καθαρών ατόμων. Με δουλειά απ’ το μετερίζι του ο καθ-ένας/εμία. Ως τότε… αναχωρητισμό, καταγγελία τους όπου μπορούμε, δουλειά στο χώρο μας, μόρφωση και ..βαθειά “μαγκιά”. Υπαρξιστική τουλάχιστον καθαρότητα.

  93. Eimoun k gw mathitria tou. K eimai poly perifani giafto! Gia tis idees pou mas didakse. Mas eixe paei na doume ton Kyklo twn Xamenwn Poiitwn,thymamai, k otan ti deftera mpike gia mathima anevikame oloi sta thrania k tou fwnaksame Oh Captain, my Captain. K ekeinos dakryse, eixe ti «magkia» na apokalyptei ta synaisthimata tou. K nai tha zisei, k makari na gyrisei pisw stin taksi, ton exei anagki i symerini -xwris idanika- neolaia! Se efxaristw Xristo Zaxopoulo gia o,ti mou mathes. Tha exeis panta tin ektimisi mou k agapi mou.

  94. Απόλυτα κατανοητή η νοσταλγία σου, για το κρύσταλλο που ράγισε και γέμισε λερά νερά. Δεν θα γυρίσει στην τάξη ποτέ. Τώρα του φαίνεται μικρή κι ανιαρή. Οι ποιητές χάθηκαν και μεταλλάχτηκαν σε τραπεζίτες και χρηματιστές. Άλλωστε έτσι»που τη ζωή του ρήμαξε εδώ, σ’ όλη τη γη (των ευαίσθητων όντων) τη χάλασε…»

  95. @ Σελμ
    Όχι αναφέρομαι σε όσους δεν ασκούν δημόσια εξουσία και δεν αντιδρούν, επίσης όμως δεν τα πιάνουν.

    @ Cirut
    Συμφωνώ. Αυτοοργάνωση, συντροφικότητα, αλληλεγγύη και καταγγελία όσων πέφτουν στην αντίληψη μας.

    @ Nelly
    Καλώς ήρθες. Χαίρομαι που βρέθηκε κι άλλος από τα χρόνια του καθηγητή Ζαχόπουλου. Από την άλλη όμως, δεν πολυπιστεύω πως η σημερινή «νεολαία» είναι χωρίς ιδανικά, όπως δεν πιστεύω πως η τότε νεολαία ήταν γεμάτη από αυτά.

    @ Psicho77
    Καλώς ήρθες. Τι να πω. Δεν ξέρω αν είναι «λαμόγιο» ούτε όμως θα ήθελα να βλέπω ανθρώπους να πέφτουν από μπαλκόνια. Θα μου αρκούσε η παραπομπή σε δίκη όλων των υποθέσεων κατάχρησης εξουσίας και δημόσιου χρήματος.

  96. ΑΓΑΠΗΤΕ ΜΟΥ ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΙΟ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΣΩΣΤΑ ΤΟΠΟΘΕΤΕΙΣ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ.ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΣΗΜΕΙΟ ΣΟΥ ΠΑΝΤΩΣ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΛΕΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΤΟΥ.ΟΜΩΣ ΟΙ ΦΙΛΙΕΣ ΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΠΤΥΧΕΣ ΑΠ ΑΥΤΕΣ ΤΟΥ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΚΑΘΕΝΑ ΜΑΣ.ΑΛΛΩΣΤΕ ΤΑ ΚΑΚΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΒΡΙΚΑΝ (ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑ),ΤΟΝ ΒΡΙΚΑΝ ΟΤΑΝ ΑΠΑΡΝΗΘΗΚΕ ΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΔΑΣΚΑΛΟΥ ΚΑΙ ΦΩΤΙΣΤΗ .ΟΤΑΝ ΕΓΙΝΕ ΣΥΝΑΦΙ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΕΙΠΕ ΚΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΣΤΟ ΓΙΟ ΤΟΥ.ΜΑΚΡΙΑ ΑΠ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ.ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ ΚΙ ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΚΑΙ ΝΑ ΞΥΠΝΗΣΕΙ ΠΑΛΙ ΟΠΩΣ ΗΤΑΝ ΠΑΛΙΑ.ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΑΘΕΣΗ ΝΑ ΦΩΤΙΖΕΙ ΤΗΝ ΠΙΤΣΙΡΙΚΑΔΑ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑΝ ΑΛΛΟΝ.ΟΠΩΣ ΕΙΔΑΜΕ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΣΕ ΡΟΥΦΑΝΕ ΟΠΩΣ ΤΑ ΒΑΜΠΙΡ.

  97. Καλώς ήρθες και χρόνια πολλά. Εγώ σ’ ευχαριστώ για το σχόλιο. Ο άνθρωπος μακάρι να τη γλιτώσει, ο πολιτικός ας λογοδοτήσει στο κόμμα του (τα βαμπίρ που λες κι εσύ) και, αν υπάρχει βάσιμη καταγγελία, και στη δικαιοσύνη.

  98. Εχω κι εγώ τις ίδιες αναμνήσεις από τον Ζαχόπουλο ως καθηγητή και την ίδια απόσταση από τον Ζαχόπουλο ως πολιτικό.
    Στην αρχή νόμιζα (ήθελα) ότι η ιστορία αυτή αφορούσε άλλο άνθρωπο. Μετά θύμωσα… και τώρα πια έχω αποφασίσει ότι ανεξαρτήτως τι έγινε, ποιος φταίει κ.λπ., εγώ θέλω να ευχαριστήσω τον Ζαχόπουλο για εκείνη τη μοναδική χρονιά της 3ης Λυκείου, αφού στα δώδεκα χρόνια που ήμουν σχολείο κανείς άλλος δεν μπόρεσε να μου μεταδώσει αυτήν την αγάπη στο βιβλίο που κατάφερε εκείνος.
    Για τα υπόλοιπα, ξέρει αυτός και πιθανόν μερικοί ακόμα. Αλλά μάλλον δεν με ενδιαφέρουν και πολύ…

  99. Ακριβώς τα ίδια σκέφτομαι κι εγώ διαβολάκο. Διάβασα και το κομμάτι σου. Εκδρομή στη Ρόδο ε; Εμείς είχαμε πάει στο εξωτικό … Πόρτο Χέλι! Καλώς ήρθες.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.