Μια ζωή με δόσεις


doseis

Ο αστείος κύριος που το παίζει δήμαρχος θεωρεί ότι στολίζει κάθε χρόνο την πόλη στριμώχνοντας δέντρο, φάτνη και καράβι στο κάτω μέρος της πλατείας Αριστοτέλους. Εκεί πάνω κάτω εξαντλείται το όραμά του. Άντε και σε κανένα σκόρπιο φωτάκι στα λιγοστά δέντρα. Τα υπόλοιπα τα αναλαμβάνει η αγορά και η ιδιωτική πρωτοβουλία εν γένει. Καταστήματα και μπαλκόνια διαμερισμάτων στολισμένα ομοιόμορφα με χιλιάδες λαμπάκια να αναβοσβήνουν, ένας θρίαμβος της αισθητικής σουπερμάρκετ.

Πολύ μικρότερες πόλεις φτιάχνουν χριστουγεννιάτικες αγορές φιλοξενώντας μεταξύ άλλων χειροποίητα προϊόντα συνεταιρισμών και τοπικής οικοτεχνίας, πολλά εξ αυτών πραγματικά μικρά αριστουργήματα. Την ίδια ώρα ο δήμαρχος Βασίλης το μόνο που έχει να δώσει στην πόλη του είναι αυτό το τόσο οικείο πλέον παγωμένο, άδειο χαμόγελο. Άντε και μερικούς μουσικούς να παίζουν την παραμονή σε πλατείες και διασταυρώσεις για να μπορέσει να κάνει την «ηγεμονική» βόλτα του στα καταστήματα, τα οποία και φέτος ματαίως θα περιμένουν τους πελάτες.

Οι λεγόμενοι καταναλωτές την έχουν κοπανήσει προ πολλού έχοντας αναζητήσει καταφύγιο στα σουπερμάρκετ των εμπορικών κέντρων της περιφέρειας, εκεί όπου βασιλεύει το πλαστικό χρήμα και οι δόσεις. Τι μένει να δει κανείς στο ιστορικό κέντρο; Συνθήματα, πολλά συνθήματα με σπρέι στους τοίχους, σαν αυτό της φωτογραφίας είναι τα αληθινά στολίδια της πόλης φτιαγμένα με μεράκι από τους πιο ανήσυχους ανθρώπους της. Που βλέπουν τη ζωή ως πάθος, ένταση και δημιουργία και όχι ως παθητική, ομοιόμορφη κατανάλωση.

Advertisements

6 thoughts on “Μια ζωή με δόσεις

  1. αυτό είναι που με πικραίνει και εμένα στην μπουγατσαδούπολη

    πως γίνεται μια τόσο πλούσια (στα πάντα) πόλη να έχει πέσει στα χέρια τόσο -πραγματικά- «φτωχών» ανθρώπων?

  2. Βρε παιδιά μην ανησυχείτε! Κάποιοι τα βρίσκουν όλα καλά και όμορφα στην «ερωτική» σας πόλη!
    Άλλωστε εσείς δεν είστε με τον Αι Βασίλη, αλλά με τον Αι Δημήτρη.
    Καλή χρονιά chumba μου αρέσει ο τρόπος που γράφεις.

  3. Ευχές πολλές για τον καινούργιο χρόνο. Ας είναι λίγο περισσότερο δημιουργικός και με περισσότερη αξιοπρέπεια ( εστω κι αν η λέξη κρύβει μπολικο υποκειμενισμό)
    ριτς

  4. @ Derek
    Γίνεται, μια χαρά γίνεται, δυστυχώς. Υπάρχει μια ηχηρή μειοψηφία μικρών ανθρώπων που κυβερνά την πόλη εδώ και χρόνια. Οι εκλεκτοί αυτής της μειοψηφίας στο δήμο, τη νομαρχία, και τη Βουλή, αποτελούν τη δημόσια εικόνα της πόλης κυρίως για τα μέσα ενημέρωσης που δεν μπα΄νουν στον λόπο να ψάξουν και πολύ τι υπάρχει πίσω από τη βιτρίνα. Η πλειοψηφία είναι εγκλωβισμένη στην καθημερινότητα και τον αγώνα για την επιβίωση και δεν αντιδρά. Κάποιες φορές υπάρχουν εκπλήξεις. Όπως για παράδειγμα οι ψήφοι που πήρε ο Μπουτάρης στις δημοτικές εκλογές χωρίς να υποστηριχτεί από καμμία απολύτως παράταξη (λόγω στενοκεφαλιάς των τοπικών κομματαρχών). Πιστεύω ότι οι «εκπλήξεις» θα γίνονται πλέον ολοένα και περισσότερες.

    @ Laker
    Καλώς ήρθες κι ευχαριστώ laker, χρόνια πολλά και σ’ εσένα

    @ Ritsmas
    Θερμές ευχές Ριτς, και περιμένουμε να διαβάσουμε ακόμα περισσότερα και εξίσου όμορφα με τα περυσινά κείμενά σου.

  5. Τελικά τα πιο ωραία μου φαίνεται πως τα διαβάζουμε στους τοίχους…
    Χρόνια πολλά και καλή πρωτοχρονιά και από μένα…

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.