«Η Κοιλάδα του Ήλα»: Ρεσιτάλ από τον Τόμι Λι Τζόουνς


Η «Κοιλάδα του Ήλα» είναι μια πολύ καλή ταινία με έναν πολύ συγκεκριμένο σκοπό: Να δείξει στο αμερικανικό κοινό πως η πατρίδα τους περνάει σοβαρή κρίση εξαιτίας του πολέμου στο Ιράκ. Τον σκοπό αυτόν τον πετυχαίνει απολύτως χάρις στην ωραία, απλή και καθαρή ιστορία της, και τον αργό, απολαυστικό ρυθμό της σκηνοθεσίας που επιτρέπει στον θεατή να σκεφτεί και να προβληματιστεί πάνω σε αυτά που βλέπει. Τον πετυχαίνει όμως πάνω από όλα χάρις στην υποδειγματική, αψεγάδιαστη ερμηνεία του πρωταγωνιστή της, Τόμι Λι Τζόουνς (στη φωτό από το www.torontolife.com) που φαίνεται να κάνει μια τρομερή σεζόν, φέτος.

Είναι 2005 και από τα ραδιόφωνα ακούμε προεκλογικές ομιλίες κυρίως σχετικά με τον πόλεμο στο Ιράκ. Ο Τζόουνς είναι βετεράνος του Βιετνάμ και πρώην λοχίας της στρατιωτικής αστυνομίας. Αγαπά την πατρίδα του και το στρατό της, σέβεται τη σημαία, έχει αρχές, στρώνει το κρεβάτι του με στρατιωτικό τρόπο και φορά πάντα καθαρά πουκάμισα, σιδερωμένο παντελόνι και γυαλισμένα παπούτσια. Με τη σύζυγό του (Σούζαν Σάραντον σε μια μικρή αλλά συγκινητική ερμηνεία) είχε δυο γιους – και οι δύο στο στρατό. Ο ένας σκοτώθηκε σε ασκήσεις με ελικόπτερο προ 10 ετών και ο άλλος μόλις επέστρεψε από το Ιράκ και είναι εδώ και δυο μέρες αδικαιολογήτως απών από τη μονάδα του.

Ο Τζόουνς πηγαίνει στο μέρος που βρίσκεται στο στρατόπεδο και, με την απρόθυμη στην αρχή και ουσιαστική στη συνέχεια βοήθεια μιας τοπικής αστυνόμου (πολύ καλή η Σαρλίζ Θίρον), ψάχνει να βρει τι έγινε ο γιος του. Η αναζήτηση θα τον οδηγήσει στην καρδιά της παράνοιας του πολέμου και των επιπτώσεών του στον άνθρωπο. Ο ίδιος θα αγωνιστεί πολύ να κρατήσει την σχεδόν παγωμένη αυτοπειθαρχία του, την ώρα που μέσα του κλονίζονται όλα όσα αποτελούσαν τον πυρήνα της ζωής του.

Ο σκηνοθέτης Πολ Χάγκις χτίζει σιγά σιγά την ιστορία και το κλίμα. Δε βιάζεται ούτε να εντυπωσιάσει ούτε να βγάλει συμπεράσματα. Η βασική του επιλογή είναι σαφής. Δε θέλει να αποξενώσει το ευρύ κοινό, θέλει να του μιλήσει σε μια γλώσσα οικεία που μοιάζει με αυτή του νουάρ. Δε στρέφεται ούτε κατά του πατριωτισμού ούτε κατά του στρατού εν γένει. Αυτό που θέλει να δείξει -και το καταφέρνει περίφημα- είναι ότι η κατάσταση με τον πόλεμο στο Ιράκ έχει ξεφύγει. Και ότι οι συνέπειες στην αμερικανική κοινωνία είναι βαρύτατες.

Τα κοντινά πλάνα στο πρόσωπο του Τόμι Λι Τζόουνς είναι εξαιρετικά, μαζί και η απεικόνιση της αποξένωσης, της μοναξιάς και της εγκατάλειψης. Η αστική περιοχή γύρω από το στρατόπεδο με τα παγερά μοτέλ, τα στριπτιζάδικα και τα φαστφουντ είναι η μικρογραφία μιας διαλυμένης κοινωνίας όπου ο καθένας κοιτάζει το στενό ατομικό συμφέρον του και προσπαθεί γενικά να επιβιώσει και να εκτονώσει την πίεση. Η ταινία προτείνεται για μια από αυτές τις κρύες και βροχερές νύχτες.

Advertisements

7 thoughts on “«Η Κοιλάδα του Ήλα»: Ρεσιτάλ από τον Τόμι Λι Τζόουνς

  1. Καλημέρα
    ο Χάγκις είναι «γνωστός» μου περισσότερο ως σεναριογράφος. Αν θυμάμαι καλά ήταν ο «συγγραφέας» του million dollar baby. Αν λέμε για τον ίδιο Χριστιανό-αν είναι ο άνθρωπος Χριστιανός-«μετράει» πολύ.
    Ο Λι Τζόουνς είναι περίπτωση! Πολύ εσωτερικός ηθοποιός και μεγάλο ταλέντο!
    Άσχετο! Σήμερα γίνομαι τριανταφεύγα! Τριανταπέντε για την ακρίβεια. Δεν υπάρχει κράτος, Chumba.. 🙂

  2. 35;;; Ξέρεις νομίζω ποιο είναι το πλέον κατάλληλο μέρος για τα γιορτάσεις, ε; Τα έχω περάσει κι εγώ αυτά πριν 5 (άντε 6) χρόνια – πράγματι … δεν υπάρχει κράτος!!! Φιλιά και καλά να περάσεις και σήμερα και αύριο και γενικά!

  3. Όντως φοβερή η ερμηνεία του Τ.Λ.Τζόουνς. Μέσα από τα κορυφαία πλάνα και τις εκφράσεις του, βήμα – βήμα η κάθοδος ενός πατέρα σε μία κόλαση αποκαλύψεων για τον γιο, το στρατό, την πατρίδα, τις αξίες του. Αξιοπρέπεια, βάθος, χαρακτήρας. Έπρεπε να περάσουν κάποιες δεκαετίες για να αρχίσουμε να τον απολαμβάνουμε σε χορταστικούς, πρωταγωνιστικούς ρόλους.

    Στα συν της ταινίας και το πρόσωπο της Θέρον, ίσως στο απώγειο της ομορφιάς της.

  4. Να πω την αλήθεια, δεν τον είχα προσέξει καθόλου τον Τόμι Λι Τζόουνς μέχρι τις τρεις ταφές του Μελκιάδες Εστράδα. Εκεί με εντυπωσίασε και ακολούθησαν οι «Καμμια πατρίδα για τους μελλοθάνατους» και «Η κοιλάδα του Ήλα». Ο τύπος είναι μεγάλος.

  5. Τον τελευταίο καιρό ο Τόμι Λι Τζόουνς μου θυμίζει πολύ Κλιντ Ίστγουντ. Στην ταινία «Η Κοιλάδα του Ήλα» δίνει ρεσιτάλ. Παρεμπιπτόντως, στην κοιλάδα του Ήλα εκτυλίχθηκε η αναμέτρηση μεταξύ Δαυίδ και Γολιάθ. Την ιστορία διηγείται ο Τόμι Λι Τζόουνς στον μικρό γιο της Θερόν για να τον πείσει να αντιμετωπίσει τις φοβίες του.

  6. Μ’ αυτά και μ’ αυτά οι φίλοι μας οι αμερικάνοι πάλι στον αφρό βγαίνουνε. Δηλαδή, δεν είχε λαϊκή υποστήριξη για όλα αυτά ο Γιώργης; Και τώρα πάλι όλοι μαζί και όλοι εθνικά/ιστορικά υπερήφανοι. Καταδικάζουμε το παρελθόν, στη δημιουργία του οποίου οι ίδιοι συμβάλλαμε, άλλοτε εκλέγοντας νέο πρόεδρο, άλλοτε βγάζοντας μία ιστορική απόφαση σε ένα συνέδριο. Μα, είμαστε σίγουροι ότι κάναμε το σωστό. Όπως κάθε φορά.

    ΥΓ: Η ταινία φαίνεται πολύ καλή. Ο Τόμι Λι Τζόουνς είναι εγγύηση.

  7. @ El pibe
    Πράγματι του φέρνει πολύ του Κλιντ, ο μάστορας. Την κοιλάδα του Ήλα πρώτη φορά την άκουγα. Προφανώς είναι οικεία σαν όνομα στους αμερικανούς οι οποίοι από ό,τι φαίνεται έχουν μια ανεξήγητη εμμονή με την Παλαιά Διαθήκη.

    @ Exiled
    Είναι σαν την απάντηση των συνεργατών και απολογητών του Τόνι Μπλερ: Κάναμε το σωστό με τα δεδομένα που είχαμε στη διάθεσή μας τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Άλλο θέμα βέβαια ότι όλος ο υπόλοιπος κόσμος τους φώναζε από τότε πως η πολιτική τους είναι βασισμένη στο ψέμα…

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.