Παραλία με άμμο μέσα στην πόλη;


Πόλη αγαπημένη και γι αυτό όμορφη, με πάθη και ιστορίες που τα νιώθεις σε κάθε σου βήμα. Πόλη τυχερή, μαζί και άτυχη. Τη διοικούν εδώ και χρόνια κάτι καρικατούρες. Μικροί και ασήμαντοι σε κάθε επίπεδο, δήμος, νομαρχία, κυβερνήσεις. Δευτεροκλασσάτοι γελωτοποιοί, ανίκανοι να προσφέρουν στην πόλη κάτι άλλο πέρα από το γέλιο. Ακόμα κι αυτό όμως το βαριέσαι στο τέλος.

Βέβαια, αυτές οι παντελώς ανίκανες διοικήσεις δεν είναι διορισμένες. Εκλέγονται σε καθολική ψηφοφορία, παίρνουν λαϊκή εντολή. Εντολή να μην κάνουν τίποτα, την οποία τιμούν και με το παραπάνω. Την εντολή τη δίνουν όλοι εκείνοι που αποβλέπουν σε κανένα ρουσφετάκι, κι άλλοι που απλώς αδιαφορούν. Κι όσο καιρό συνεχίζεται αυτή η κατάσταση, παραλίες σαν της φωτογραφίας, μέσα στην πόλη, θα δείχνουν περήφανα το προϊόν της «αρμονικής» συνεργασίας αδιάφορων, συνένοχων πολιτών και ασήμαντων σατραπίσκων: σκουπίδια και λύματα.

Στη δεύτερη φωτό, τα πρόσωπα της εξουσίας, παρελαύνουν περήφανοι, σκυθρωποί, σοβαροφανείς. Κάθε χρόνο ανταμώνουν, στον επιτάφιο του αγίου Μηνά, στις 5 το απόγευμα, και κάνουν τη βόλτα τους στα ερείπια, περιστοιχισμένοι όπως τους πρέπει από αστυνομικούς, στρατιώτες και παπάδες. Καλή ανάσταση (στην πόλη).

Advertisements

6 thoughts on “Παραλία με άμμο μέσα στην πόλη;

  1. Η παραλία είναι της Αρετσούς; Είτε ναι είτε όχι, να γίνει μνεία και στο χάλι των παραλιών του Δήμου Καλαμαριάς. Κλασσική περίπτωση κακοποιημένων θησαυρών, και συμμετοχής διοίκησης και πολιτών στην καφρίλα (δύσκολο να το χαρακτηρίσω πιο ήπια).

  2. Η παραλία είναι πριν την Αρετσού, λίγο μετά την Εξπρές. Και στην Αρετσού τα ίδια. Έχεις απόλυτο δίκιο, πολίτες και εξουσία μαζί στην καφρίλα.

    ΥΓ. Καλά να περάσετε

  3. Καλώστα.. Χρόνια Καλά. Για τα «πολλά» έκρινε ο Μέντελ…

    Πολλοί από μας συμμετείχαμε σε προτάσεις προς τους Δήμους Θεσ/νίκης και Καλαμαριάς, για ενοποίηση χωμάτινης διαδρομής από το Μέγαρο Μουσικής, ως το Παλατάκι. Που θα ήταν προσβάσιμη μόνο σε πεζούς και ποδήλατα. Μας τα μπλέξαν για απαλλοτροιώσεις κλπ γραφικά – γραφειοκρατικά. Το χειρότερο είναι ότι ΕΦΤΙΑΞΑΝ τελικά τέτοιο σχέδιο, για «αξιοποίηση της παράκτιας ζώνης», με τσιμέντα, καφετερίες κλπ. Έντρομοι αποσύραμε τις προτάσεις μας. Συμβαίνει ανάλογο στο ύψος της Συνδίκα τώρα. Άστο κι όσο πάει…
    Τέτοιο όνειρο θα «πάθει» και η ζώνη Φοίνικα, Αεροδρόμιου. Η «Ανάπτυξις» ποτέ δεν κοιμάται…

    Για την ώρα χαίρομαι τα του Βόλου, με φύση οργιαστική και λίγο καλύτερα περιβαλλοντικά.

  4. Επίσης φίλε. κρίμα που οι προσπάθειές σας έπεσαν στο κενό. Είναι χαρακτηριστική η χρήση του όρου «αξιοποίηση». Οι τοπικοί ηγεμονίσκοι εννοούν ως αξιοποίηση μόνον την πώληση ή την εκχώρηση δημόσιας γης σε ιδιώτες, πάντα για το «καλό» των πολιτών που τους εξέλεξαν και θα τους ξαναεκλέξουν ως καλοί πελάτες. Οι ιδιώτες, στη συνέχεια, αφήνονται ανεμπόδιστοι να κάνουν την αρπαχτή τους αλλάζοντας τα φώτα στο τοπίο περιφράζοντάς το με καλούς ψηλούς φράχτες και φουσκωτούς. Για τους αρλεκίνους της δημοτικής, νομαρχιακής και κρατικής εξουσίας «αξιοποίηση» δεν είναι ποτέ η επένδυση δημόσιων πόρων σε δημόσια γη την οποία θα απολαμβάνουν ελεύθερα οι πολίτες. Χρόνια πολλά (εις πείσμα του Μέντελ) και καλά να περάσεις!

  5. Χίλια συγνώμη, δεν το πήρα χαμπάρι ότι το σύστημα σε είχε δει ως σπαμ και σου είχε ρίξει πόρτα. Εξαιρετικό το ποίημα, οι φωτό και το εν γένει συγγραφικό έργο του κυρίου Αιμόφιλου Τ. Ινφλουέντζα. Το προσθέτω ευθύς αμέσως στους (β)λόγιους συνδέσμους. Μερσί!

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.