Λίγο πριν το ταξίδι


Καλή κουβέντα για τη μικρή μας κωμόπολη δύσκολα λέω. Τι δύσκολα – ούτε με βασανιστήρια. Κυρίως στον τομέα των υπηρεσιών ο οποίος είναι κάτι το άγνωστο, σχεδόν μυστηριώδες, για τους ντόπιους. Σήμερα όμως πρέπει να κάνω μια εξαίρεση. Όπως εξαιρετική ήταν και η περίπτωση που μου έτυχε.

Όλα ξεκίνησαν όταν ο βετεράνος των δρόμων, ο φόβος και ο τρόμος των τροχόμπατσων, ο άξιος διάδοχος του μπατμομπίλ, το αυτοκίνητό μου δηλαδή, αποφάσισε να μου κάνει πρωί πρωί μια εκπληξούλα. Το καπό του πορτ μπαγκάζ, εκεί όπου είχαμε μόλις φορτώσει σάκους, σλίπινγκ μπαγκ, μπαλίτσες και λοιπές αποσκευές, αρνήθηκε να κλείσει. Όχι από τα πράγματα. Φέτος ταξιδεύουμε μάλλον ελαφριά. Το καπό απλώς δεν έκλεινε. Έφτανε μέχρι κάτω, η κλειδαριά όμως δεν μάγκωνε. Τρεις ώρες πριν ξεκινήσουμε το μεγάλο ταξίδι για την πόλη των πόλεων!

Πανικός – πώς διασχίζεις έξι χώρες με το καπό κλεισμένο με κολλητική ταινία; Αποφάσισα να δοκιμάσω την τύχη μου στο συνεργείο. Είχα δύο επιλογές. Ο ημιπαράνομος Ιταλός μάστορας που μου το περνάει όμορφα και με στυλ από το τοπικό ΚΤΕΟ ή το σούπερ συνεργείο που συνεργάζεται με την ασφαλιστική εταιρία και που έκανε δύο μήνες να μου το φτιάξει όταν με τράκαρε πέρυσι ένας Γάλλος τρόμπας. Δεδομένου ότι η επισκευή περιελάμβανε και το καπό του πορτ μπαγκάζ, είπα να πάω στο συνεργείο, μπας και φιλοτιμηθούν.

Αφού πέρασα δύο μποτιλιαρίσματα, το ένα λόγω των αιώνιων έργων στο δρόμο, έφτασα στον «γιατρό» γεμάτος αγωνία για τη διάγνωση. «Μμμμ, μεσιέ υπάρχει πρόβλημα», ήταν η ανάλυση του Άραβα μάστορα που είχε την καλοσύνη να εξετάσει αμέσως τον «ασθενή». «Η κλειδαριά έχει χαλάσει».

«Πήρα τηλέφωνο για ανταλλακτικό και θα μας απαντήσουν σε πέντε λεπτά», με διαβεβαίωνε λίγο αργότερα ο Βέλγος υπάλληλος που είχε αναλάβει την υπόθεσή μου. Το μέλλον διαγραφόταν πιο σκοτεινό και από τον καλοκαιρινό ουρανό της μικρής μας κωμόπολης. Τι ανταλλακτικό να βρεις για αυτοκίνητο αγγλικής εταιρίας που πτώχευσε και έκλεισε πριν μερικά χρόνια για να ξανανοίξει πρόσφατα στην Κίνα χωρίς να παράγει όλα τα μοντέλα (σωστά το μαντέψατε, ούτε το δικό μου).

«Δεν το ξαναβλέπεις, μήπως γίνεται τίποτα;» είπε ο Βέλγος στον Άραβα. Και το ξαναείδε. Ξεβίδωσε την κλειδαριά, την αποσύνδεσε από τα διαβολικά καλώδια που τη συνδέουν με το σύστημα κλειδώματος, την έβγαλε (όλα αυτά φαίνονται πραγματικά πάρα πολύ εύκολα όταν τα βλέπεις), και άρχισε να την περνάει διάφορα σπρέι και λιπαντικά. Την ξανάβαλε στη θέση της, τη δοκίμασε και … λειτούργησε!

Να μην τα πολυλογώ, μετά από παραμονή μόλις 25 λεπτών στο «ιατρείο», ο ασθενής ήταν και πάλι περδίκι! «Τι χρωστάω παιδιά;» ρώτησα ξεχειλίζοντας από ευγνωμοσύνη. «Τίποτα, μόνο ένα χαμόγελο. Καλές διακοπές», ήταν η απάντηση. Χαμογέλασα, άφησα φιλοδώρημα στον μάστορα και τον υπάλληλο και έφυγα προσπαθώντας να συνέλθω από την ταραχή αλλά και την έκπληξη. Στο Βέλγιο, όχι μόνο μου επισκεύασαν μια βλάβη αμέσως, αλλά δε με χρέωσαν κιόλας!

Οι εκπλήξεις του πρωινού ολοκληρώθηκαν φτάνοντας στο γραφείο όπου, παρά το προχωρημένο της ώρας, βρήκα και πάρκινγκ. Στη γωνία βέβαια που θέλει μανούβρα για να το βάλεις και ως γνωστόν οι ντόπιοι δεν τα πάνε καλά ούτε με το παρκάρισμα ούτε με τις μανούβρες. Πράγμα που σου δίνει στρατηγικό πλεονέκτημα, ιδίως αν έχεις μεγαλώσει στην Ανάληψη όπου μαθαίνει από μικρός να το παρκάρεις και σε κλαδί δέντρου – αν το βρεις.

Κι έτσι όλα είναι έτοιμα. Σε λίγα λεπτά κλείνω το μαγαζί και την κοπανάμε για έναν μηνάκο. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει Θεσσαλονίκη (φυσικά), Αμοργό, Νάξο και Μάνη. Το παρόν (β)λόγιον, το οποίο υπολειτούργησε τον τελευταίο καιρό λόγω τρεξίματος, θα παραμείνει ανοιχτό και θα ανανεώνεται όποτε βρίσκουμε κούτρα σύνδεση. Καλό καλοκαίρι.

Advertisements

4 thoughts on “Λίγο πριν το ταξίδι

  1. @ Indictos
    Ευχαριστώ γιατρέ μου, θα τα πούμε αύριο κιόλας

    @ YanHasan
    Ευχαριστώ, θα είμαι στη Μάνη από 7 μέχρι 14 Αυγούστου

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.