Σκοτεινός ιππότης: Ένας σοβαρός μπάτμαν (και τζόκερ)


Σκοτεινή, δυσοίωνη, με δυσδιάκριτα τα όρια ανάμεσα στο καλό και το κακό, και με έντονη τη δυσπιστία για τα κίνητρα και πραγματικά αίτια της συμπεριφοράς του ανθρώπου, η ταινία «Ο σκοτεινός ιππότης» («Dark Knight«) του Κρίστοφερ Νόλαν δεν είναι απλώς μια υπερπαραγωγή με πολύ καλό καστ. Ο Νόλαν με τη βοήθεια των εξαιρετικών ηθοποιών του και των ιδιαίτερα εντυπωσιακών εφέ, παίρνει την εικόνα του μπάτμαν και του τζόκερ και τις χρησιμοποιεί για να πει δυο τρία πράγματα που θέλει να πει για το σήμερα.

Η ταινία μιλά για έναν κόσμο όπου ο δήθεν παρανοϊκός τζόκερ και οι μαφιόζοι φίλοι του ξέρουν πολύ καλά πώς λειτουργεί η κοινωνία και η οικονομία, ο πολίτης, το κράτος και η αγορά. Μιλά επίσης για μια κοινωνία όπου η ανάγκη για ολοένα και περισσότερη ασφάλεια σκοτώνει την ελευθερία και τη δημοκρατία. Και όπου το κακό συνυπάρχει με το καλό – σχεδόν του είναι απαραίτητο συμπλήρωμα. Η λογική και το παράλογο χάνουν την ιδιαίτερη σημασία τους στον κόσμο του Γκόθαμ σίτι.

Εντάξει θα μπορούσε να είναι τουλάχιστον μισή ώρα πιο σύντομη. Ίσως και λιγότερο φλύαρη στο τέλος. Είναι όμως χορταστική, όχι μόνο στην απεικόνιση του Γκόθαμ σίτι (κάτι ανάμεσα σε Σικάγο και Λονδίνο και λιγότερο σε Νέα Υόρκη) αλλά και στο χτίσιμο των χαρακτήρων. Ο τζόκερ του Χιθ Λέτζερ είναι εντυπωσιακός, εξαιρετικός και ο Γκάρι Όλντμαν στο ρόλο του αστυνομικού, πολύ καλοί οι Κρίστιαν Μπέιλ (μπάτμαν, με ψιλοχάλια όμως βραχνή φωνή) και Ααρών Έκχαρτ (εισαγγελέας). Σε μικρότερους ρόλους οι Μάικλ Κέιν και Μόργκαν Φρίμαν.

Ο «σκοτεινός ιππότης» θέλει οπωσδήποτε μεγάλη οθόνη. Όσο πιο μεγάλη γίνεται.

ΥΓ. Στο παραπάνω βιντεάκι δεν ακούγεται η φωνή του Ντον Λαφοντέν της θρυλικής φωνής που έντυσε τα τρέιλερ 5.000 ταινιών και εκτοντάδων χιλιάδων τηλεοπτικών σποτ. Η φωνή έσβησε την 1η Σεπτεμβρίου θα μείνει όμως ζωντανή για πάρα πολύ καιρό ακόμα στη μνήμη όσων αγάπησαν τα τρέιλερ όσο και το σινεμά.

Advertisements

6 thoughts on “Σκοτεινός ιππότης: Ένας σοβαρός μπάτμαν (και τζόκερ)

  1. Ο «σκοτεινός ιππότης» του Νόλαν δεν ήταν κακός αλλά σχεδόν 20 χρόνια μετά θεωρώ ότι ο Μπάτμαν και η σκοτεινή μητρόπολη Γκόθαμ του Μπάρτον είναι αξεπέραστα. Να και το σχετικό τρέιλερ.

  2. Αη εμ σόρρυ που ανακατεύομαι, αλλά το Dark Knight (δεν το έχω δει) είναι από το κόμικ του Frank Miller? Γιατί αν ναι, πρέπει να πάω να το δω. Αν όχι, και δεν το έχεις κάνει, πρέπει να διαβάσεις το κόμικ

  3. Μια και το ανέφερες λοιπόν, έκανα ένα πρόχειρο ψάξιμο και βρήκα ένα σωρό ενδιαφέροντα πράγματα μεταξύ των οποίων και το ότι η ταινία βασίζεται μεν σε κόμικ αλλά όχι του Μίλερ. Είναι των Τζεφ Λουμπ και Τιμ Σέιλ. Δες σχετικά εδώ.

  4. Παντως, περα απο την τεχνη του κινηματογραφου, εμενα ανοιγε παντα την καρδια μου εκεινος ο τρισαθλιος, φοβερος batman της δεκαετιας του 70 η 60, στην ΤV, με τον Robin ψιλοαδελφη και τον Batman να σιγονταρει κανοντας διαφορες παλικαριες, και σκορπιζοντας αφθονο, γαργαριστο, χαχλανο. (Το θυμασαι, εκεινος με τη σουπερ λαχανι στολη!)

    Υ.Γ. Παρντον για το αστοχο σχολιο, αλλα ειναι η πρωτη φορα. Θα συντονιστω.

  5. Καλώς ήρθες Rouraka. Καθόλου άστοχο το σχόλιο. Έχω ακριβώς τις ίδιες εντυπώσεις από τον τηλεοπτικό με τα ηχητικά «πιφ», «πομ», «πατ» κλπ όταν έριχνε μπουνιές σε κάτι καρικατούρες κακών μέσα σε ροζ, φούξια και έντονα πράσινα σκηνικά. Η ταινία ευτυχώς δεν είχε καμμια σχέση με αυτά. Ήταν περισσότερο σα νουάρ και μάλιστα χωρίς τον ενοχλητικό εξυπνάκια Ρόμπιν. Να σε βλέπουμε.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.