Οι ένοπλες επιθέσεις ταιριάζουν στους φασίστες


Η ένοπλη επίθεση κατά ματατζήδων στα Εξάρχεια και ο σοβαρός τραυματισμός ενός από αυτούς είναι έγκλημα χωρίς κανένα ελαφρυντικό και καμμια δικαιολογία. Ούτε άμυνα είναι ούτε ηρωισμός ούτε αρχή κάποιου είδους επανάστασης. Μια επίθεση που έχει ως στόχο την αφαίρεση ζωής είναι καθαρός φασισμός, άσκηση μιας κάποιας εφήμερης, σχετικής εξουσίας, που στηρίζεται στην ισχύ του όπλου. Οι ένοπλες επιθέσεις και οι απόπειρες δολοφονίας δεν ταιριάζουν στον αναρχικό που αγωνίζεται για την ισότητα, την ελευθερία και τη χαρά της ζωής, για όλους. Οι ένοπλες επιθέσεις ταιριάζουν στους φασίστες και τους εξουσιαστές. Τους δειλούς που επειδή δεν έχουν την υπεροχή των επιχειρημάτων και των ιδεολογικών θέσεων προσπαθούν να επιβληθούν με τη δύναμη του πυρός.

Η οργή για την εν ψυχρώ δολοφονία του μαθητή πριν ένα μήνα, δε δικαιολογεί την ένοπλη βία. Μόνο η τυραννοκτονία δικαιολογεί τη χρήση όπλου. Μπορεί η καπιταλιστική, αστικού τύπου δημοκρατία να χρησιμοποιεί το φόβο και την εκμετάλλευση, απέχει πολύ όμως από το να λογιστεί τυραννία. Το παρόν (β)λόγιο δε συμπαθεί καθόλου τα ΜΑΤ τα οποία θεωρεί επαίσχυντη και βάρβαρη αιχμή του δόρατος της εκάστοτε εξουσίας. Ο ματατζής, όμως, κάθε ματατζής, είναι ένα ασήμαντο εκτελεστικό όργανο και όχι τύραννος. Το δικαίωμα στη ζωή που έχει ο καθένας μας το έχει και ο νεαρός ματατζής που δέχτηκε τις σφαίρες σήμερα τα ξημερώματα. Μακάρι να γίνει γρήγορα καλά (και να αλλάξει υπηρεσία).

Η αστυνομία πρέπει να αφοπλιστεί, το αίτημα παραμένει. Συμπληρώνεται όμως από το εξίσου επείγον αίτημα να αφοπλιστούν και οι πολίτες και κάθε είδους δήθεν «εκδικητές».

Advertisements

34 thoughts on “Οι ένοπλες επιθέσεις ταιριάζουν στους φασίστες

  1. Ο αφοπλισμός της αστυνομίας είναι ένα αίτημα με το οποίο θα επιθυμούσα πάρα πολύ να συμφωνήσω, συμφωνώ άλλωστε με αυτό ως κάτι ιδανικό. Όμως η πραγματικότητα και οι συνθήκες σήμερα καθιστούν το αίτημα μάλλον καταδικασμένο, όπως λες πολύ σωστά πρέπει εκτός από τους αστυνομικούς να αφοπλιστούν και όλοι αυτοί που δρουν ως αυτόκλητοι εκδικητές κι αυτό είναι μάλλον πολύ δύσκολο. Κατά τα άλλα με έχεις καλύψει απόλυτα με το ποστ σου!

  2. Σε προηγούμενο post χαρακτήριζες ευχάριστο το γεγονός ότι μικρά κοριτσάκια χειροκροτούσαν ειρωνικά τα ΜΑΤ. Όταν τα κοριτσάκια ειρωνεύονται ανοιχτά την αστυνομία, είναι φυσικό κι επόμενο ότι λίγο μεγαλύτερα αγοράκια θα πάρουν τα όπλα εναντίον της.
    Κανείς δεν θέλει επιστροφή στα χρόνια όπου ο κάθε αγράμματος χωροφύλακας είχε δικαίωμα ζωής και θανάτου πάνω στον πολίτη, αλλά καλό είναι να καταλαβαίνουμε ότι μία αστυνομία ανυπόληπτη και αντικείμενο χλευασμού, είναι μία αστυνομία που δεν πρέπει να θέλει κανείς γιατί δεν υπάρχει περίπτωση μία τέτοια αστυνομία να είναι αποτελεσματική κι ωφέλιμη για τον πολίτη.
    Όσο για το αίτημα του αφοπλισμού, θα είναι ώριμο όταν φτιάξουμε μία κοινωνία αγγέλων.

  3. @ Harisheiz
    Νομίζω πως ο αφοπλισμός είναι ρεαλιστικό αίτημα με την εξής έννοια: οι μπάτσοι που περιπολούν πεζοί ή σε οχήματα μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους χωρίς να φέρουν όπλο, όπως γίνεται και σε άλλες χώρες για παράδειγμα στην Αγγλία. Όταν υπάρχει περίπτωση ή βάσιμη υποψία εγκληματικής δράσης με χρήση όπλου τότε μπορούν να καλούνται ένοπλα τμήματα.

    @ Αταίριαστος
    Νομίζω, φίλε μου, πως από το ειρωνικό χειροκρότημα μέχρι την ένοπλη επίθεση η απόσταση είναι τεράστια. Τόσο μεγάλη που δεν υπάρχει ουσιαστική σύνδεση. Η αστυνομία «κέρδισε» μόνη της το χλευασμό, την ανυποληψία και την απαξίωση. Με τον πλεονάζοντα τσαμπουκά, το ξύλο και τις μαγκιές των οργάνων της οι οποίες είναι όχι μόνο περιττές αλλά και εντελώς αντίθετες με την αποστολή της αστυνομίας και την εντολή που έχει λάβει από την πολιτεία. Ο αφοπλισμός της αστυνομίας είναι η απαραίτητη βάση για να ξανακερδίσει την όποια αξιοπιστία της.

    Κι ένα σχόλιο γενικώς για την αντίδραση των μπάτσων. Λένε τα κανάλια πως οι δράστες έφυγαν περπατώντας προς τη λεωφόρο Αλεξάνδρας. Με ποια λογική τότε οι μπάτσοι περικυκλώνουν την πλατεία Εξαρχείων και κάνουν προσαγωγές δεκάδων περαστικών τους οποίους φυσικά αφήνουν ελεύθερους στη συνέχεια; Για να πιάσουν τους δράστες (που, είπαμε, έφυγαν προς τη λεωφόρο Αλεξάνδρας) ή για να τρομοκρατήσουν τους πολίτες;

  4. @Αταίριαστος, υπάρχουν πολλοί τρόποι προσέγγισης κι ο καθένας μπορεί να επιλέγει να τοποθετεί την αρχή του φαινομένου οπουδήποτε θέλει αν επιμένει να βλέπει το ζήτημα αποσπασματικά. Πέρα όμως από την επιμερισμένη αντιμετώπιση ή την επιλεκτική εστίαση σε αποσπάσματα του όλου υπάρχει και το όλο, η χρονική συνέχεια, μερικά φαινόμενα είναι προϊόντα συσσωρεύσεων. Είναι ένα ερώτημα λοιπόν το αν τα κοριτσάκια που χειροκροτούν καθιστούν την αστυνομία ανυπόληπτη ή αν χειροκροτούν μια ήδη ανυπόληπτη αστυνομία που προστατεύει μια ανυπόληπτη κυβέρνηση που με τη σειρά της έχει καταστήσει την αστυνομία ανυπόληπτη… Όπως καταλαβαίνεις το ερώτημα είναι μάλλον περίπλοκο και καταδικασμένο να αναπαράγει κυκλικούς συλλογισμούς του τύπου «η κότα έκανε τ’ αυγό ή το αυγό την κότα». Μάλλον δεν υπάρχει απάντηση γιατί η ερώτηση είναι λάθος γιατί αναζητά μια αρχή που δεν θα βρούμε ποτέ. Αυτό που υπάρχει είναι ένα φαινόμενο που οι κότες γεννούν αυγά και τα αυγά κότες. Αντίστοιχα η κρατική (αστυνομική) βία και καταστολή γεννά κοινωνικές εξεγέρσεις και έχει ως παρενέργεια την τρομοκρατία και η τρομοκρατία γεννά καταστολή και περισσότερη κρατική (αστυνομική) βία σε έναν κύκλο που λειτουργεί πολλαπλασιαστικά και δεν έχει αρχή, δεν θα βρούμε ποτέ πότε ξεκίνησε και ούτε έχει τόσο νόημα άλλωστε.

    Αυτό που μπορεί και πρέπει να αναζητηθεί είναι το τέλος και αυτό είναι δουλειά των πολιτικών δυνάμεων και κυρίως της κυβέρνησης η οποία αυτές τις μέρες κάνει μια ανεπανάληπτη επίδειξη ανικανότητας ενώ τα υπόλοιπα κόμματα επιδίδονται σε έναν αγώνα για την καπήλευση ενός φαινομένου που έχουν αποτύχει να ερμηνεύσουν, είτε λόγω πολιτικής σκοπιμότητας είτε λόγω πολιτικής ανικανότητας. Είναι μάλλον λοιπόν καλύτερο πριν καταλάβουμε εμείς οι πολίτες αυτό που λες και είναι γεγονός, ότι μια αστυνομία ανυπόληπτη είναι άχρηστη για τον πολίτη (εγώ θα έλεγα και επικίνδυνη), να συνειδητοποιήσουμε την ευρύτητα της κατάστασης που γεννά τέτοια φαινόμενα. Πριν καταδικάσουμε τα κοριτσάκια που χειροκροτήσουν ειρωνικά, ας σκεφτούμε ότι είναι κυρίως οι άχρηστες κυβερνήσεις και οι εκφυλισμένες δημοκρατίες, αυτές που δεν σέβονται τους πολίτες τους και τις ατομικές τους ελευθερίες, που ποδοπατούν τα κεκτημένα, που εκφυλίζουν τη δικαιοσύνη και τους θεσμούς, που εντείνουν τις ανισότητες και το μίσος ανάμεσα στις διαφορετικές κοινωνικές ομάδες, χαϊδεύοντας τα αυτιά κάποιων και τοποθετώντας προκλητικά στο περιθώριο κάποιους άλλους… Αυτά δίνουν λαβή σε τρομοκράτες, ας μην μας ξενίζει καθόλου…

  5. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να αφαιρεί ανθρώπινες ζωές ή να τις θέτει σε κίνδυνο. Αυτή η δολοφονική επίθεση, όπως και το άλλο περιστατικό με την κλούβα των ΜΑΤ αμαυρώνουν την προσπάθεια να αλλάξει κάτι σε αυτό τον κόσμο ειρηνικά και με σωφροσύνη…

  6. @ Harisheiz
    Όπως και ο φίλος Indictos, πιστεύω πως η πεμπτουσία των (β)λογίων είναι τα σχόλια. Σ’ ευχαριστώ πολύ για το δικό σου με το οποίο συμφωνώ μέχρι τελείας.

    @ Konstantinos
    Κι πάνω που όλη η κοινωνία (άντε σχεδόν όλη) άρχισε να βλέπει τι κακό κάνει η κρατική αυθαιρεσία, μια από κάθε άποψη εγκληματική ενέργεια στρέφει τη συζήτηση στην δήθεν επανεμφάνιση της «τρομοκρατίας». Παρεμπιπτόντως, τι κακό κι αυτό με τις πολιτικές και δημοσιογραφικές αρλούμπες: «πόλεμος κατά της τρομοκρατίας», «επανεμφάνιση της τρομοκρατίας». Σα να λέμε «ο πόλεμος κατά της φτώχειας». Αφηρημένες έννοιες, εντυπώσεις, φόβος και ψηφοθηρία.

  7. Μερσί Κροτ. Η βραδιά παίρνει σχεδόν εύθυμη νότα από τις αρλούμπες που ακούω να λένε διάφορες τηλεπερσόνες και παπαγαλάκια της ασφάλειας: «νεαροί αστυνομικοί είναι η γενιά των 700 ευρώ» (με μπλοκάκι ή με ΙΚΑ;), «ένας τρομοκράτης πυροβόλησε γονυπετής» (άντε και ικέτης), «εγώ δεν κυκλοφορώ με συνοδεία αστυνομικών στο δρόμο» (Πολίτης, ΝΕΤ, ουδέν σχόλιο), «η αστυνομία είναι μάχιμο σώμα» (όπα τα κομάντα!)

  8. Πολύ καλό άρθρο, κατά πολύ ανώτερο από επίσημες δημοσιογραφ(ουντιστικ)ές αναλύσεις. Συμφωνώ επίσης για τον αφοπλισμό της αστυνομίας – με εξαίρεση όταν διώκει σοβαρά αδικήματα – όπως φυσικά και των κατά συνθήκη «βοηθών» σερίφηδων.

  9. Καλώς ήρθες και σ’ ευχαριστώ για τα καλά λόγια. Όσο περισσότερο το συζητάμε και το ζητάμε τόσο πιο ρεαλιστικός στόχος γίνεται ο αφοπλισμός. Δηλαδή, υπάρχει κανείς που να αισθάνεται πιο ασφαλής όταν βλέπει να περπατά κάποιος ένοπλος δίπλα του;

  10. @Chumba, κι εγώ το ίδιο πιστεύω γι’ αυτό δεν διστάζω να γράφω εκτενή σχόλια! Σ’ ευχαριστώ κι εγώ για το ωραίο ποστ! 🙂

  11. Εγώ το μόνο που έχω να πώ είναι ότι εάν δεν είναι προβοκάτσια (πολύ «βολική» η τοπογραφία των δύο «τρομοκρατικών» επιθέσεων, η μία μέσα από το πανεπιστημιακό άσυλο και η άλλη στα Εξάρχεια!!!), μιλάμε για τεράστια βλακεία.

  12. Chumba, έτσι ακριβώς. Η άσκηση βίας, πλην αυτοάμυνας, είναι εξ ορισμού φασιστική και εξουσιαστική, ανεξάρτητα από το αν προέρχεται από αστυνομία, κουκουλοφόρους, τρομοκράτες, προβοκάτορες, κλπ. Και ανεξάρτητα από το αν στρέφεται κατά ζωών ή περιουσιών, είτε στοχευμένα είτε τυφλά.

  13. Μάλλον ξεχνάτε ότι υπάρχει παράδοση ένοπλων οργανώσεων και άσκηση συγκεκριμένης βίας. Για την παραδοσιακή τρομοκρατία, όπως τη γνωρίσαμε από το ’75 χαρακτηριστικά είναι τα παρακάτω:

    …..Η λογική τους είναι η λογική της παραδειγματικής πράξης: δείχνουμε στο λαό ότι ο εχθρός δεν είναι άτρωτος, ότι οι λαϊκές δυνάμεις μπορούν να οργανωθούν και να του καταφέρουν χτυπήματα και όταν αυτό γενικευθεί τότε μπορεί να γίνει η επανάσταση. Αυτή είναι σε γενικές γραμμές η άποψή τους: ένοπλη προπαγάνδα, όχι μόνο των όσων λένε, αλλά και των όσων κάνουν. Προφανώς θεωρούν ανέφικτη την ειρηνική μετάβαση στο σοσιαλισμό. Θεωρούν τον εαυτό τους κάτι σαν προκεχωρημένο φυλάκιο κάποιου μελλοντικού επαναστατικού στρατού που κάποτε θα δημιουργηθεί, χωρίς όμως να δηλώνουν ότι αποτελούν πρωτοπορία. Διεξάγουν έναν πόλεμο φθοράς στο σύστημα, αλλά η φθορά αυτή είναι αμελητέα (με αυτούς τους ρυθμούς θα χρειάζονταν χιλιάδες χρόνια για να σκοτώσουν όλους τους «κακούς»). Προσμένουν λοιπόν να αγκαλιαστούν κάποτε από το λαϊκό κίνημα, φροντίζουν οι ενέργειές τους να μην έρχονται σε αντιπαράθεση με τους μαζικούς αγώνες, έχοντας συχνές αναφορές σ’ αυτούς, φροντίζουν το επίπεδο βίας που χρησιμοποιούν να μην ξεπερνάει κάποια όρια (κατά τη δική τους εκτίμηση), και δεν παραλείπουν να παρουσιάζουν απόψεις πάνω σε πολλά θέματα. Μ’ άλλα λόγια, ασκούν πολιτική.

    Οπως όμως είδαμε, η προσδοκία τους διαψεύστηκε. Επειτα από κάποια φάση πολλαπλασιασμού των οργανώσεων και των ενεργειών, ακολούθησε ύφεση και σχεδόν σιωπή. Μια ατυχία (η έκρηξη του Πειραιά) ήταν αρκετή για να εξαλείψει την τελευταία δραστήρια οργάνωση: ο Κουφοντίνας παραδόθηκε στις αρχές αναγνωρίζοντας την ήττα της 17Ν. Το παράδειγμά τους δεν γενικεύτηκε, ο λαός δεν τους ακολούθησε, η επανάσταση δεν έγινε. Το στοίχημα που είχαν βάλει με την Ιστορία το έχασαν.

    Παρόλο όμως που έχασαν, το ίχνος τους στην Ιστορία το άφησαν. Ας δούμε ποιο ήταν αυτό, πέρα από τον πόνο στις οικογένειες των θυμάτων, τον πονοκέφαλο (αλλά και τις ευκαιρίες για μπίζνες ή για καριέρα) των διωκτικών αρχών, το τρίξιμο των δοντιών των Προστάτιδων Δυνάμεων και την πολιτική αμηχανία της επίσημης Αριστεράς. Πέρα από το αυτονόητο ότι χρησιμοποιήθηκαν ως πρόσχημα για την ενίσχυση των κατασταλτικών δυνάμεων και θεσμών (αυτονόητο, αλλά ισχνό: τόσο η 21η Απριλίου όσο και ο πόλεμος του Ιράκ δείχνουν ότι σε κρίσιμες περιστάσεις τα προσχήματα είναι άχρηστα).

    Το κύριο χαρακτηριστικό ήταν ότι απέκτησαν όχι μιμητές, αλλά οπαδούς. Οι παραδειγματικές πράξεις δεν αποτέλεσαν τελικά παράδειγμα, αλλά θέαμα που κόλλαγε σε αρχέτυπα: Τσακιτζής, Ζορό, Ρομπέν των Δασών. Ανεξάρτητα από τις επαναστατικές τους προθέσεις, η κοινωνία του θεάματος τους τοποθέτησε στο ρόλο του τιμωρού εκδικητή που τους ταίριαζε γάντι. Εφ’ όσον η πρακτική τους δεν γενικεύθηκε, μυθοποιήθηκαν. Κι ο τηλεθεατής λαός ήταν καταχαρούμενος που κάποιοι σκότωναν τους κακούς χωρίς να χρειαστεί ο ίδιος να βάψει τα χέρια του με αίμα, ούτε καν να σηκωθεί από την πολυθρόνα του. Μέσα στο πλαίσιο της κοινωνίας του αδύναμου ατόμου απέναντι στο παντοδύναμο κράτος, φαινόταν ανακουφιστικό κάποιοι ασύλληπτοι να καταρρακώνουν αυτή την παντοδυναμία και να γίνονται φρένο στους ισχυρούς. Και ο μύθος λειτούργησε και προς την αντίπερα όχθη: ενώ, με έναν νεκρό το χρόνο, ο κίνδυνος να χτυπηθεί κανείς από τους «τρομοκράτες» ήταν απειροελάχιστος σε σχέση με τον κίνδυνο τροχαίου, η απειλή έγινε αισθητή, μέχρι σημείου να υπάρξουν και επιτήδειοι «ασφαλιστές» για πρόληψη τρομοκρατικού χτυπήματος.

    Γι’ αυτό, εξάλλου, ήταν τόσο σημαντική η επικοινωνιακή πλευρά της εγχώριας αντιτρομοκρατικής σταυροφορίας. Επρεπε να χτυπηθεί ένας μύθος, κι ο μύθος μόνο με μύθο χτυπιέται: όπως οι εκπεσόντες άγγελοι έγιναν διάβολοι, έτσι και η κοινωνία του θεάματος έδωσε στους τιμωρούς άλλο ρόλο, αυτόν του στυγερού δολοφόνου. Και σε γενικές γραμμές, πάλι χάρηκε ο τηλεθεατής λαός. Γιατί ο τηλεθεατής λαός δεν έχει υπερβολικές απαιτήσεις. Αρκεί η παράσταση να συνεχίζεται.

    Εληξε λοιπόν η «τρομοκρατία» στην Ελλάδα; Προφανώς ναι, με τη μορφή που μέχρι τώρα ξέραμε. Ισως επειδή η Ελλάδα πλούτισε -ή μάλλον οι άλλοι φτώχυναν- κι αντί να εξάγει μετανάστες τώρα εισάγει. Βέβαια κανείς δεν εγγυάται τι θα γίνει αν η ενδημική θεσμική βία ξεπεράσει κάποια όρια. Κι αυτά τα όρια δεν τα καθορίζει κανένας αναλυτής, κανένας διανοούμενος, παρά μόνον το πετσί αυτών που υφίστανται τη βία.

    Και δεν χρειάζεται βέβαια να θριαμβολογούμε για τη νίκη της κοινωνίας μας επί της τρομοκρατίας. Κανένα πρόβλημα δεν έλυσε αυτή η «νίκη», και προβλήματα υπάρχουν μπόλικα. Ούτε δικαιώθηκε η επίσημη Αριστερά επειδή επιβίωσε οργανωτικά, ενώ οι οργανώσεις ένοπλης βίας έσβησαν: γιατί σκοπός της Αριστεράς δεν είναι η επιβίωσή της, αλλά η αλλαγή της κοινωνίας. Ή μήπως όχι πια;

    ΒΕΝΙΟΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ, Ελευθεροτυπία – 30/07/2005

  14. @ Harisheiz
    Έτσι, έτσι αδίστακτος 🙂

    @ Indictos
    Τα παπαγαλάκια της ασφάλειας από νωρίς χτες μεταδίδουν τη γραμμή «ανοίγει η συζήτηση για το άσυλο», και «οι δυνάμεις της αστυνομίας μπήκαν στο άβατο των Εξαρχείων». Όλα βολικά και ωραία. Εν τω μεταξύ δεν άκουσα κανένα τηλεπαπαγάλο να αναφέρεται στο σούπερ εντατικό εμπόριο πρέζας που γίνεται στον πεζόδρομο δίπλα στο σημείο που χτυπήθηκε ο ματατζής, υπό το άγρυπνο βλέμμα φυσικά των οργάνων της τάξης.

  15. @ Γιάννης Κ.
    Συμφωνώ με μια δυο πρόσθετες επισημάνσεις, το ότι νομιμοποιείται και η αλληλεγγύη με την έννοια της άμυνας υπέρ τρίτου καθώς επίσης και το ότι δεν μπαίνουν στην ίδια μοίρα ζωές και περιουσίες. Στο δικαίωμα στη ζωή εξάλλου ειμαστε όλοι ίσοι. Όταν όμως αρχίσουμε και μιλάμε για περιουσίες και δικαιώματα επί αυτών τότε χωράει πολύ συζήτηση.

  16. @ Πόντος και Αριστερά
    Σ’ ευχαριστώ για το απόσπασμα από το άρθρο του Βένιου Αγγελόπουλου. Ο ίδιος είχε δώσει και μια εξαιρετική συνέντευξη στη Μακεδονία προ ετών αλλά δεν μπορώ να τη βρω. Επί του περιεχομένου τώρα:

    Παράδοση σαφώς υπάρχει και δεν μπορεί εύκολα να την ξεχάσει κανείς. Και είναι εύλογο αυτό που λέει ο Αγγελόπουλος ότι η εκτροπή δε χρειάζεται προβοκάτσιες και προσχήματα – βοηθάνε όμως στην προετοιμασία της (π.χ. το σαμποτάζ στον Έβρο βοήθησε τους χουντικούς). Παράδοση βέβαια υπάρχει και στις προβοκάτσιες και στα χαφιεδιλίκια αλλά και στη χειραγώγηση και το καπέλωμα κινημάτων. Οι αγανακτισμένοι πολίτες (ασφαλίτες και χρυσαυγίτες) ξεκινούν τα επεισόδια όποτε δεν τους δίνεται άλλη αφορμή για να επέμβουν και να καταστείλουν ο,τιδήποτε απειλεί την «ομαλότητα» του νοικοκύρη. Αλλά και, στην αντίπερα όχθη, οι «συντεταγμένες» δυνάμεις της ΚΝΕ έχουν κάνει διδακτορικό στο καπέλωμα, τη χειραγώγηση ή αλλιώς την εξουδετέρωση κινημάτων ή ανθρώπων που απειλούν την κνίτικη αυταρχική ορθοδοξία. Είμαστε τόσο παραδοσιακός λαός που ο καθένας μπορεί και διαλέγει τις παραδόσεις που του ταιριάζουν.

    Τον Δεκέμβρη είχαμε μια αρκετά παραδοσιακή αυθόρμητη αντίδραση στην εγκληματική αυθαιρεσία της εξουσίας. Ορισμένα κόμματα προσπάθησαν και πάλι παραδοσιακά είτε να την ελέγξουν είτε να την απαξιώσουν. Οι πιτσιρικάδες που βγήκαν στους δρόμους δε μάσησαν. Ελπίζω στις 9 του μήνα να κάνουν το ίδιο και οι δρόμοι να γεμίσουν και πάλι από νέους ανθρώπους, ελεύθερους από φόβο και κομματικές αγκυλώσεις. ίσως σιγά σιγά να δημιουργηθεί έτσι μια διαφορετική και σαφώς πιο ευπρόσδεκτη παράδοση.

  17. Chumba: σε δημοκρατικό κράτος δικαίου, η παράνομη άσκηση βίας κατά περιουσίας, ακόμα και κατά βιτρίνας τράπεζας, αποτελεί επίσης πράξη φασιστική και εξουσιαστική. Υπάρχουν πολλοί τρόποι για ένα κίνημα να γονατίσει μια τράπεζα ή μια πολυεθνική απολύτως ειρηνικά, νόμιμα και οργανωμένα, μέσα σε λίγες εβδομάδες. Επιπλέον, η καταστροφή περιουσιών πολλές φορές οδηγεί σε προσωπικά δράματα και στην καταστροφή ζωών. Βρίσκω απλουστευτικό τον διαρκή διαχωρισμό περιουσιών και ζωών.

  18. @ Stratos
    Μερσί για τα καλά λόγια, τα σχόλια κάνουν ακόμα μια φορά τη διαφορά

    @ Γιάννης Κ
    Απλουστευτική είναι η σύγχυση μεταξύ του δικαιώματος στη ζωή και του δικαιώματος στην περιουσία. Ιδίως όταν το είδος της οικονομικής και κοινωνικής οργάνωσης (π.χ. καπιταλισμός) και η απληστία οδηγεί σε συσσώρευση περιουσιών σε ελάχιστους ή σε παντοδύναμα νομικά πρόσωπα. Τα οποία με τη σειρά τους ασκούν αυτά ακριβώς τα περιουσιακά δικαιώματα για να καταστρέψουν τις ζωές των πολλών. Επιπλέον απλούστευση, ίσως η πιο μεγάλη απλούστευση, είναι η σύγχυση δικαιωμάτων φυσικού και νομικού προσώπου.

    Η βάση αυτού του βάρβαρου καπιταλιστικού συστήματος είναι πως αναγνωρίζει τις εταιρίες ως νομικά πρόσωπα με δικαιώματα παρόμοια ή ίσα με αυτά των φυσικών προσώπων, των ανθρώπων δηλαδή. Με δεδομένη την οικονομική ισχύ της (από το μετοχικό κεφάλαιο και τα άλλα περιουσιακά στοιχεία της) η εταιρία γίνεται έτσι πανίσχυρη. Καθώς μάλιστα δεν υπόκειται σε συναισθηματισμούς και ηθικές αναστολές, δεν απειλείται με ποινικές διώξεις, και έχει από το καταστατικό της μόνη αποστολή το κέρδος, αλλάζει τους υπαλλήλους της ως αναλώσιμα στοιχεία, καταστρέφει τον ανταγωνισμό, εξοντώνοντας στο πέρασμά της ό,τι και όποιους βρει μπροστά της.

    Στο πανηγύρι αυτό κερδίζουν οι ολίγοι (συνήθως επίσης εταιρίες που ανήκουν σε ακόμα πιο λίγους) και τρώνε το παραμύθι και μερικοί ακόμα που το παίζουν μέτοχοι. Οι πολλοί μένουν με τίποτα ή άντε με κάτι ψίχουλα (σταγόνες τα λένε οι φίλοι τους).

    Αυτό το σύστημα ασκεί ψυχολογική βία και εκβιασμό στον πολίτη τον οποίο καλεί ή να πουληθεί (φτηνά για τους πολλούς, ακριβότερα για τους λίγους) ή να πεθάνει από την πείνα. Να στενοχωρηθώ λοιπόν για τη σπασμένη τράπεζα ή την πολυεθνική; Δε νομίζω.

    Έχεις δίκιο βέβαια πως υπάρχουν άλλοι πολύ πιο αποτελεσματικοί τρόποι να πλήξεις μια τέτοια εταιρία. Π.χ να πηγαίνουν πολλοί και να στρογγυλοκάθονται με τις ώρες χωρις να παραγγέλνουν τίποτα στις αλυσίδες εστιατορίων χωρίς σερβιτόρους, να κάνουν ουρες και να ανοιγοκλείνουν καθημερινά λογαριασμούς σε υποκαταστήματα τραπεζών κλπ. Δεν αντιλέγω, κάτι τέτοιο μάλιστα προσωπικά μου κάθεται καλύτερα.

  19. @ Manos
    Χα! Δεν το είχα δει! Επομένως η στυνομία επιτίθεται και οι διαδηλωτές είναι σε νόμιμη άμυνα. Να κληθεί ο κύριος αρχηγός (τι μπατσοέκφραση κι αυτή) ως μάρτυρας σε ενδεχόμενες δίκες διαδηλωτών.

  20. Παράθεμα: Κάτω τα όπλα « Ποίηση στη σκάλα

  21. Παράθεμα: δυο αράδες « Кроткая

  22. Καλή χρονιά chumba (και τα υπόλοιπα από κοντά…)
    Ήθελα να προσθέσω σε αυτά που συζητάτε και κάποιες σκέψεις του παππού…
    Τις τελευταίες ημέρες φιλοξενούσα τον παππού στο σπίτι (87 ετών τώρα). Προχθές το βράδυ ξύπνησε από όνειρο παραμιλώντας δυνατά προφανώς επηρεασμένος από τα τελευταία γεγονότα του Δεκέμβρη ως αναπόσπαστο κομμάτι του «τηλεοπτικού λαού»…
    Τι έβλεπες βρε παππού τον ρωτάω το πρωί.
    Ήταν κάτι κακοί λέει που είχαν μπει στο σπίτι και ενώ φώναζα τους αστυνομικούς που παρατηρούσαν από απέναντι, αυτοί δεν ερχόντουσαν να βοηθήσουν.
    Και γιατί βρε παππού δεν σε βοήθησαν?
    Γιατί ήμουν αριστερός! μου λέει ο παππούς (που δεν φαίνεται να έχει πειστεί ακόμη…)
    Το πρωί λοιπόν λέω να τον τσιγκλήσω λίγο ακόμη και να κάνουμε και μια συζήτηση για αυτήν την νέου τύπου τρομοκρατία την «τρομοκρατία του χασάπη» όπως την ονομάτισα…
    Άκου, μου λέει χωρίς ίχνος αμφιβολίας. Μου φαίνεται ότι κάποιος από αυτούς (τους κυβερνητικούς) με ευκαιρία των γεγονότων θέλει να φανεί πιο δυνατός από κάποιους άλλους γιατί πλησιάζουν και εκλογές και με κάποιον τρόπο θα πρέπει να εμφανιστεί δυνατά στο προσκήνιο.
    Απλουστευμένα μεν αλλά αυτές οι πρώτες σκέψεις του παππού.

  23. @ Krot
    Μερσί για την παραπομπή

    @ Treble
    Ωραίος ο παππούς! Κράτα μας ενήμερους για τις εκτιμήσεις του. Χίλιες φορές τα δικά του εξασκημένα αντανακλαστικά παρά οι βαθυστόχαστες αναλύσεις

  24. Ρε παιδιά είναι κλασσική περίπτωση προβοκάτσιας. Κλασικότερη δε γίνεται. Μη μασάτε ρε γαμώτι μου.

  25. Η αλήθεια είναι ότι το γεγονός ότι το συγκεκριμένο όπλο είχε πυροβολήσει μέσα από την πολυτεχνειούπολη πριν μερικές μέρες (τότε που ζήταγαν επίμονα την άρση του ασύλου) μας βάζει σε σοβαρές υποψίες, ότι μάλλον είναι φτιαχτό… Τόσο χαζοί είναι οι Τρομοκράτες; Μήπως έχουν πρόθεση να βοηθήσουν στην κατάργηση του ασύλου και να δώσουν την αφορμή να μαντρωθεί κόσμος και κοσμάκης από την αστυτομία, να συκοφαντηθεί κι άλλο το κίνημα.

    Το πιθανότερο είναι πως είναι προβοκάτσια.

  26. @ Υ και Vita Mi Barouak
    Κι εμένα μου φαίνεται πολύ πιθανό να είναι προβοκάτορες. Απ΄την άλλη πλευρά η καθαρή βλακεία και ο κουμπουροφόρος τσαμπουκάς είναι πάντα μέσα στα έστω λιγότερα πιθανά ενδεχόμενα.

    @ Hal9000 και Elikas
    Μερσί για τα καλά λόγια, ελπίζω ο κόσμος να μη μασήσει και να κατέβει αύριο στο συλλαλητήριο. Εκεί υπογράφουμε 🙂

  27. Εγω τώρα πως το έχασα αυτό το ποστ?
    Μπράβο ρε φίλε και μπράβο και στους σχολιαστές. Δεν μπορώ να γράψω τίποτα άλλο εγώ ο φλύαρος.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.