«Τρεις πίθηκοι»: Μελό σε σινεφίλ περιτύλιγμα


three-monkeys

Ένας λεφτάς πολιτευτής που χρησιμοποιεί όσους ανθρώπους βρεθούν στο δρόμο του, ο φτωχός πλην όμως τίμιος οδηγός του, η παραστρατημένη σύζυγος του τελευταίου και ο τεμπέλης γιος του ζευγαριού είναι οι χαρακτήρες της ταινίας «Τρεις πίθηκοι» του τούρκου σκηνοθέτη Νουρί Μπιλγκέ Τζεϊλάν. Ο λεφτάς σκοτώνει κατά λάθος με το αυτοκίνητό του έναν πεζό. Είναι προεκλογική περίοδος και πληρώνει ένα καλό ποσό για να πάει στη φυλακή ο οδηγός του αντί για τον ίδιο. Στους μήνες που θα μεσολαβήσουν, ο λεφτάς την πέφτει στην ωραία αλλά παραμελημένη σύζυγο του οδηγού. Η τελευταία, με τα πολλά, ανταποκρίνεται πληγώνοντας βαθιά τα αρσενικά της οικογένειας – τον φυλακισμένο σύζυγο και τον μονίμως κοιμισμένο γιο. Όταν ο σύζυγος βγαίνει από τη φυλακή η κρίση στην οικογένεια ξεσπά σαν … ορμητική καταιγίδα.

Αυτά και άλλα δακρύβρεχτα συμβαίνουν στη μελοδραματική, γεμάτη σιωπές, βλέμματα και πανοραμικά πλάνα ταινία του Τζεϊλάν η οποία προβάλλεται ως συμβολικό «σινεφίλ» αριστούργημα έχοντας ήδη τσιμπήσει βραβείο σκηνοθεσίας στις Κάννες. Το σωστό να λέγεται. Η ταινία έχει εξαιρετική φωτογραφία. Αυτή όμως δε φτάνει για να σε βγάλει από τη γλυκιά βαρεμάρα στην οποία βυθίζεσαι από τη στιγμή (αρκετά νωρίς) που καταλαβαίνεις ότι το σενάριο είναι της πλάκας. Χαρακτήρες γεμάτοι στερεότυπα, συγκρούσεις και δραματικές «κορυφώσεις» που παραπέμπουν σε σαπουνόπερα και κάτι σκόρπιοι συμβολισμοί για το ξεκάρφωμα είναι ό,τι μένει μετά το ψιλοαδιάφορο τέλος. Αυτά και μια μεγάλη απορία για όλες τις πραγματικά πολύ καλές κριτικές που πήρε η ταινία από τα έντυπα και τα σάιτ που διαβάζω.

Advertisements