Πάρκο αντί για πάρκινγκ: Τα Εξάρχεια δείχνουν (και πάλι) τον δρόμο


parko4

Αυτό (φωτό επάνω) ήταν το πάρκινγκ στο οικόπεδο ανάμεσα στη Ζωοδόχου Πηγής, τη Χαριλάου Τρικούπη και τη Ναυαρίνου. Μέχρι πριν από λίγο καιρό γέμιζε αυτοκίνητα. Μετά έμεινε έρημο και πάντα περιφραγμένο. Μέχρι το Σάββατο που μας πέρασε, όταν η Επιτροπή Πρωτοβουλίας Κατοίκων Εξαρχείων οργάνωσε τη μεταμόρφωση του πάρκινγκ σε πάρκο. Ο Δήμος Αθηναίων είχε αφήσει να περάσουν σχεδόν 19 χρόνια χωρίς να κάνει τίποτα. Οι κάτοικοι των Εξαρχείων χρειάστηκαν καμμια δεκαριά ώρες για να μετατρέψουν την ασφάλτινη ερημιά σε χώρο ζωής, χαράς και πράσινου.

parko1

Στην προσπάθεια που ξεκίνησε το πρωί του Σαββάτου, συμμετείχαν εκατοντάδες πολίτες,ο καθένας με όποιον τρόπο μπορούσε. Άλλοι στο ξήλωμα της ασφάλτου (φωτό επάνω) όπου βοήθησαν και κάτι κομπρεσέρ και ένας κόφτης, άλλοι στο κουβάλημα των μπάζων, στο σκάψιμο των λάκκων, το φύτεμα των δέντρων, το πότισμα, την κατασκευή πάγκων, στον παιχνιδότοπο για τα δεκάδες παιδάκια, στον πάγκο με τα φαγητά και τα κρασιά. Ένα ενθουσιώδες πάρτυ με μουσική, ξυλοπόδαρες, ζωγραφική, μέχρι και βόλεϊ.

parko3

Η ιστορία της υπόθεσης είναι πάνω-κάτω ως εξής: Το Τεχνικό Επιμελητήριο (ΤΕΕ) παραχώρησε το 1990 τα 1476 τετραγωνικά μέτρα στον Δήμο Αθηναίων για να τα κάνει πλατεία. Ζήτησε ως αντάλλαγμα τη μεταφορά του συντελεστή δόμησης σε οικόπεδο ιδιοκτησίας του ΤΕΕ στο Μαρούσι. Το δημοτικό συμβούλιο αποφάσισε ομόφωνα, το Νοέμβρη του 1990, να κάνει αποδεκτή την πρόταση του ΤΕΕ κρίνοντας πως η περιοχή έχει απόλυτη ανάγκη κοινόχρηστους χώρους. Στα 18 χρόνια και κάτι μήνες που μεσολάβησαν ο Δήμος (δηλαδή τόσο ο Κακλαμάνης όσο και η Ντόρα, ο Αβραμόπουλος αλλά και οι προκάτοχοί τους) δεν έκανε τίποτα. Το Σάββατο 7 Μαρτίου κι ενώ η σύμβαση παραχώρησης του οικοπέδου σε ιδιώτη για πάρκινγκ είχε λήξει και το οικόπεδο πήγαινε ολοταχώς για οικοδόμηση, οι κάτοικοι πήραν την κατάσταση στα χέρια τους.

parko2

Η προσπάθεια είχε συζητηθεί, αποφασιστεί και προετοιμαστεί εδώ και καιρό σε ανοιχτές συνελεύσεις της Επιτροπής Πρωτοβουλίας. Η υλοποίησή της αποτελεί πραγματικό υπόδειγμα αυτοοργάνωσης με κέφι, αποτελεσματικότητα και χωρίς ιεραρχικές δομές. Είναι επίσης και υπόδειγμα οικονομικής διαχείρησης. Λίγο πριν τα μεσάνυχτα της ίδιας ημέρας κι ενώ δεν είχε καλά καλά στεγνώσει το χώμα στο νέο μας πάρκο, η γειτόνισσα με το ταμείο ενημέρωνε αναλυτικά με e-mail τα μέλη για την κάθε μια δαπάνη που έγινε και τον ισολογισμό της προσπάθειας, ο οποίος ήταν τελικά θετικός. Διαβάστε περισσότερα στο indymedia, το indy, και το blog της πρωτοβουλίας. Αν σας φέρει ο δρόμος σας επισκεφτείτε τον χώρο και συζητήστε με τους ανθρώπους (κάθε ηλικίας) που συμμετείχαν στη μεταμόρφωση του χώρου και δε λένε να αποχωριστούν το πάρκο τους.

Στις 7 Μαρτίου, οι πολίτες υλοποίησαν μόνοι τους και με προσωπικό κόπο την προ 18ετίας ομόφωνη απόφαση του δημοτικού συμβουλίου. Το λιγότερο που οφείλει να κάνει ο Δήμος, τώρα, είναι να ευχαριστήσει τους πολίτες που ουσιαστικά προστάτεψαν τα συμφέροντα του Δήμου και των δημοτών του και να προβεί σε όλες τις ενέργειες για τη νομική κατοχύρωση του πάρκου.

Advertisements

8 thoughts on “Πάρκο αντί για πάρκινγκ: Τα Εξάρχεια δείχνουν (και πάλι) τον δρόμο

  1. Δείχνει ως πρωτοβουλία-υπόδειγμα. Άμεση, υλική, στοχευμένη, τοπική, συμμετοχική, οικολογική, μη-βίαιη. Και αν ακόμα δεν είναι τυπικά νόμιμη, φέρει τον Δήμο ενώπιον μεγάλης δυσκολίας να αποφύγει την νομιμοποίησή της. Καλή συνέχεια!

  2. Μπράβο, μπράβο!

    (Στα επίσημα ΜΜΕ μόνο για τις αναδασώσεις του Σκάι ακούμε. Αμα δεν έχεις σπόνσορα, δε σε ξέρει ούτε η μάνα σου!)

  3. Ναι, εδώ και τέσσερις μέρες τα παιδάκια το έχουν καταευχαριστηθεί. Παίζουν με το χώμα, ζωγραφίζουν, τρέχουν και σε λίγες μέρες μπορεί να έχουν και παιδική χαρά!

  4. Ναι, όντως τα πάρκα είναι ένα εύλογο σημείο αναφοράς για τοπικές κινήσεις. Θα πρότεινα επίσης, για συνέχεια, προστασία πεζοδρομίων από βάρβαρες σταθμεύσεις, κάτι απολύτως αναγκαίο στην Αθήνα. Είχα πάει να αρχίσω κάτι στην Θεσσαλονίκη με μία κίνηση, αλλά διέκοψα γιατί έφυγα για Βρυξέλλες. Προτείνω λοιπόν άμεση, υλική προστασία συγκεκριμένων πεζοδρομίων, π.χ. με τοποθέτηση προστατευτικών από πολίτες (και όχι μόνο διανομή φυλλαδίων). Παράλληλα, να γίνουν επίσημες οχλήσεις στον Δήμο για να νομιμοποιήσει την δράση των πολιτών, και φυσικά να τη συνεχίσει σε συνεργασία μαζί τους.

  5. Εδώ, φοριέται πολύ ο στολισμός των γαϊδουρινά παρκαρισμένων οχημάτων με αυτοκόλλητα που περιγράφουν τη συμπεριφορά τους. Έχω δει τουλάχιστον τρεις διαφορετικούς τύπους τέτοιων αυτοκόλλητων. Όσο για τον Δήμο, αυτή είναι μια πικρή ιστορία από την οποία δεν έχεις να περιμένεις πολλά. Το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι και στη μικρή μας πόλη το «κεφάλι» δείχνει όλο και περισσότερο πως είναι μια μεγάλη απογοήτευση (για όσους τον πίστεψαν).

  6. Παράθεμα: Μέρος πρώτο: Ο Ομέρ Πριόνης και η παλιγγενεσία των Αθηναίων « Zografou bloging

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.