«Αντισκύλος» στο Εθνικό Θέατρο: Ευτυχώς ήταν μόνο ανάγνωση


anagnoseis

Μια θεατρική παράσταση για να πετύχει πρέπει να διαθέτει κείμενο, σκηνοθέτη, ηθοποιούς, φωτισμό, σκηνικά, ενδύματα ίσως και μουσική, όλα πρώτης ποιότητας. Είναι μια πολύ δύσκολη συλλογική προσπάθεια που δοκιμάζεται κάθε βράδυ και οι συντελεστές της αξίζουν θερμό χειροκρότημα όταν τα καταφέρνουν. Μια «ανάγνωση» έργου, από την άλλη πλευρά, σαν αυτές που παρουσιάζει το Εθνικό Θέατρο, κρίνεται κατά κύριο λόγο από το κείμενο καθώς απουσιάζουν τα σκηνικά, η κίνηση, τα ενδύματα και τα υπόλοιπα στοιχεία έχουν περιοριστεί στο απολύτως αναγκαίο. Σε μια ανάγνωση, με λίγα λόγια, χρειάζεται ένα πολύ καλό κείμενο. Αυτό ακριβώς ήταν που έλειπε από την ανάγνωση της 15ης Μαρτίου.

Το έργο «Αντισκύλος» του Κωνσταντίνου Χατζηνικολάου, το οποίο παρουσιάστηκε την Κυριακή δια της «ανάγνωσης» ήταν απλώς εκνευριστικό. Το κατά την περιγραφή του Εθνικού «θεατρικό κείμενο σε 23 εικόνες» ήταν μια κοφτή περιγραφή στιγμιοτύπων και στερεοτύπων κατά τα οποία ένα αγόρι κι ένα κορίτσι περιφέρουν την πλήξη τους, ανταλλάσσουν «ψαγμένες» ατάκες και προσπαθούν με τις πράξεις τους να σοκάρουν τον υπόλοιπο κόσμο συμπεριλαμβανομένων και των άτυχων θεατών-ακροατών. Τελικά, αυτό που σοκάρει δεν είναι οι περιγραφές βίαιων, σεξουαλικών ή άλλων πράξεων, αλλά η απουσία συνοχής και ουσιαστικού περιεχομένου.

Αυτό που διάβαζαν, μάλιστα, οι ηθοποιοί στη μικρή αλλά κατάμεστη αίθουσα δεν ήταν καν το ίδιο το έργο. Οι διάλογοι ήταν ηχογραφημένοι. Οι ηθοποιοί (χρειάστηκαν έξι) αντιθέτως διάβαζαν τις φράσεις με τις οποίες ο συγγραφέας περιγράφει το σκηνικό και τις κινήσεις των χαρακτήρων. Υπήρξαν και κάνα δυο σκηνοθετικά ευρήματα, όπως το καπελάκι του πάρτυ, έτσι για να σπάζει η μονοτονία και αυτό ήταν. «Θα μπορούσε να είναι μια χριστουγεννιάτικη ιστορία για όλη την οικογένεια. ‘Ομως, δεν είναι», κατέληγε το πρόγραμμα. Ναι, δεν είναι. Ούτε τίποτε άλλο είναι.

Πάντως, στο τέλος των βασανιστικών 70 λεπτών του έργου, το κοινό χειροκρότησε θερμά τον συγγραφέα. Ή πολύ ευγένεια κυκλοφορεί σε τέτοιες εκδηλώσεις ή κάτι έχασα.

Η είσοδος στις «αναγνώσεις» είναι δωρεάν, αλλά επειδή έχει κόσμο και λίγες θέσεις υπάρχει σύστημα κράτησης θέσεων. Δεν ξέρω πώς ήταν τα άλλα εφτά έργα που παρουσιάστηκαν, ελπίζω πάντως να ήταν καλύτερα από την εντύπωση που δημιουργεί το αντίστοιχο συνοδευτικό κειμενάκι στο πρόγραμμα.

Advertisements

6 thoughts on “«Αντισκύλος» στο Εθνικό Θέατρο: Ευτυχώς ήταν μόνο ανάγνωση

  1. Είναι κάτι σαν το χειροκρότημα των Ελλήνων επιβατών παλιότερα σε πτήσεις της Ολυμπιακής και άλλων εταιρειών. Είναι το χειροκρότημα – ανακούφιση για το ταξίδι – μαρτύριο που τελείωσε. Έτσι και σε ορισμένες παραστάσεις – αναγνώσεις χειροκροτούν γιατί το μαρτύριο τελείωσε. Στη δε συγκεκριμένη ανάγνωση στο Εθνικό όλα τελείωσαν σε 70 λεπτά. Μια τέλεια σε διάρκεια ανάγνωση. Εμένα ο Αντισκύλος μου έβγαλε μια αντινύστα άλλο πράγμα.

  2. ωχ, ωχ, ωχ, έχουμε δει κάτι αντίστοιχο στο Βέλγιο, αλλά αυτοί το ονόμαζαν παράσταση, όχι ανάγνωση.

    δεν ξέρω πόσο είχε διαρκέσει. Στα 20 λεπτά την κάναμε.

  3. Έχεις χτυπήσεις τρία στα τρία εκεί κάτω -έτσι;- χωρίς να έχεις παραδοθεί ακόμα. Στείλε στο κοινό σου το θεατρικό (και «αναγνωστικό») πρόγραμμα της άνοιξης, να σου δώσουμε ιδέες για το τέσσερα στα τέσσερα.

  4. @ El Pibe
    Κι εμένα μου βγήκε η αντινύστα η οποία μάλιστα δεν υποχώρησε με τον καφέ που ακολούθησε, στο στριφνό ψευτοκυριλέ μπαρ που φέρει το όνομα του πλέον αποτυχημένου προέδρου των ΗΠΑ.

    @ Krotkaya
    Πράξατε σοφά. Εμείς μείναμε τομόνο που καταφέραμε ήταν αν την κοπανήσουμε όμορφα, γρήγορα και διακριτικά λίγο πριν ξεκινήσει η συζήτηση.

    @ Γιάννης Κ
    Έχουμε ήδη παρακολουθήσει το τέταρτο (κάπως καλύτερο αλλά και πάλι…) Η συνέχεια επί της οθόνης, στο κοντινό μέλλον.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.