Γκολ και κρύο στην Τρίπολη


Paok Tripolis

Ήθελα να ανεβάσω αυτό το κομμάτι με τις φωτογραφίες από τη Δευτέρα το πρωί. Ένας απίθανος συνδυασμός ξαφνικής δουλειάς και συνεχόμενων απανωτών ταβερνομπάρ, όμως, έριξε πίσω την ενημέρωση του παρόντος κινηματικού και καθόλου ενημερωτικού (β)λογίου. Την Κυριακή λοιπόν πήγαμε στο δεύτερο εκτός έδρας ματσάκι της υπερομάδας (μία είναι η ομάδα) που δοκιμάζόταν στη δύσκολη έδρα του Αστέρα Τρίπολης. Η έδρα είναι πραγματικά δύσκολη για ένα σωρό λόγους που όμως δεν έχουν να κάνουν τίποτα με τη δυναμικότητα της τοπικής ομάδας. Το τελικό αποτέλεσμα άλλωστε ήταν ένα σχεδόν άνετο 0-2.

asteras gipedo

Η πρώτη δυσκολία είναι να βρεις το γήπεδο. Εντάξει από διάφορα σημεία του δρόμου και της πόλης βλέπεις τους προβολείς και καταλαβαίνεις πού περίπου βρίσκεται η έδρα του Αστέρα (στην άκρη της πόλης). Πώς ακριβώς πας εκεί όμως; Αφού περάσεις ένα σωρό διασταυρώσεις, μεταξύ των οποίων και κάτι απειλητικές γραμμές τραίνου, μπεις σε μικρούς στενούς δρόμους γεμάτους λακούβες (λακούβες είχαν και οι μεγάλοι στενοί δρόμοι) καλείσαι στο τέλος να διαλέξεις. «Προς θύρες 1, 2 και 3» ή «προς θύρα 4»; Η απάντηση ήταν προφανής. Ένας ακόμα πιο στενός κακοτράχαλος δρόμος ήταν αυτός που οδηγούσε στην 4. Στο τέρμα του βρήκαμε μια άδεια αλάνα με χαλίκια και πέτρες, μια θύρα κλειστή και ένα ακόμα πιο κλειστό εκδοτήριο. Πίσω πάλι στη διασταύρωση και αλλαγή πορείας, αυτή τη φορά για τις θύρες 1, 2 και 3. Εκεί υπήρχαν τα πάντα. Θύρες και εκδοτήρια ανοιχτά, μπλε και πράσινοι μπάτσοι (τους είχαν φέρει από Κόρινθο), και μερικοί πραγματικά πάρα πολύ εξυπηρετικοί υπάλληλοι του από ό,τι φαίνεται πολύ καλά οργανωμένου τοπικού σωματείου. 

asteras gipedo 2

Αυτοί μας εξήγησαν πως οι μπάτσοι και οι ομάδες συνεδρίαζαν ακόμα για να αποφασίσουν αν θα επιτρέψουν την παρουσία φιλάθλων του ΠΑΟΚ σε ξεχωριστή εξέδρα (την 4). Μέχρι να βγει η απόφαση μας έβγαλαν εισιτήριο για την 3 προειδοποιώντας μας ευγενικά ότι αν δεν ανοίξει η 4 τότε θα χρειαστεί να κάτσουμε μαζί με ντόπιους φιλάθλους. Κι όλα αυτά επειδή ο Αστέρας, θέλοντας να αποτρέψει την κάθοδο οπαδών του ΠΑΟΚ είχε ανακοινώσει τις προηγούμενες ημέρες πως στο γήπεδο θα μπουν μόνον όσοι είχαν στην ταυτότητά τους τόπο κατοικίας την Τρίπολη και τις γύρω περιοχές. Με τα πολλά πείσθηκαν πως το πιο λογικό ήταν να ανοίξουν την 4. Εδώ σταματούν τα καλά λόγια για τον Αστέρα και τους παράγοντές του. 

dsc00184

Αφήσαμε το αμάξι σε πάρκινγκ στις άλλες θύρες όπως μας συμβούλεψε μπάτσος με αστέρια και παχύ λάμδα στην προφορά που μας είχε προσέξει με τι ενδιαφέρον κοιτούσαμε το πούλμαν που έφερε την ομάδα του ΠΑΟΚ. Φτάνοντας στην 4 (επάνω η «γραφική» είσοδος) διαπιστώσαμε ότι είναι η μόνη κερκίδα που περιβάλλεται από αγκαθωτό συρματόπλεγμα με λεπίδες (φωτό παραπάνω), ότι σε αντίθεση με το απέναντι πέταλο (φωτό δεύτερη από την αρχή) δεν έχει σκέπαστρο για να σε προστατέψει από τη βροχή (τα 20 ευρώ όμως τα δίνεις έτσι κι αλλιώς), ότι στην είσοδο αλλά και στις δύο άκρες της κερκίδας κάθονταν κάτι διμοιρίες βλοσυρών μπλε, και τέλος πως  μετά τον έλεγχο στην είσοδο και μέχρι να πας στα καθίσματα περνούσες από ένα μέρος με χαλίκια και πέτρες (φωτό κάτω) τα οποία θα μπορούσε κανείς άνετα να τα πάρει και να κάνει τη ζημιά. Παρεμπιπτόντως, λίγο πριν το τέλος του αγώνα και ενώ ήδη κερδίζαμε, μια πέτρα σαν αυτή προσγειώθηκε ακριβώς πίσω μας.

petra

Η κερκίδα είχε τουαλέτες και κυλικείο. Το τελευταίο όμως ήταν κλειστό και παρέμεινε έτσι σε όλη τη διάρκεια του αγώνα (φωτό κάτω). Ρωτήσαμε τους τοπικούς «παράγοντες» αν θα το ανοίξουν και πήραμε την απάντηση ότι θα έπρεπε να είμαστε και ευχαριστημένοι που άνοιξαν την κερκίδα για μας. Με τα πολλά περάσαμε κοντά τρεις ώρες σε μια κερκίδα φυλακή, μέσα σε σούπερ παγωνιά η οποία στο δεύτερο ημίχρονο έγινε κάτι ανάμεσα σε ψιχάλα και χιονόνερο χωρίς ούτε έναν ζεστό καφέ να σπάσει κάπως το κρύο. Είχε όμως πλάκα.

kylikeio

Στην κερκίδα μας υπήρχαν δύο ειδών φίλαθλοι. Οι ντόπιοι (πρώτη φωτό στην αρχή) που ήταν και οι περισσότεροι και αυτοί που είχαν έρθει από Θεσσαλονίκη και Αθήνα. Οι ντόπιοι ήταν κυρίως παλιοί φίλαθλοι του Παναρκαδικού που τα τελευταία χρόνια πάνε έστω και απρόθυμα και στα ματς του Αστέρα. Όταν όμως έρχεται ο ΠΑΟΚ στην πόλη ξεδιπλώνουν τα ασπρόμαυρα κασκόλ και τις σημαίες. Ήξεραν παίκτες, παράγοντες και φιλάθλους του Αστέρα και τους κορόιδευαν συνεχώς. Ανάμεσά τους κυκλοφορούσε και ένας πιτσιρικάς το πολύ 12 ετών που τα έπαιρνε στο κρανίο, κλώτσαγε καρέκλες και διαμαρτυρόταν για τον διαιτητή δείχνοντας ότι έχει πιάσει το νόημα και πως έχει λαμπρό μέλλον στην κερκίδα. Από τους υπόλοιπους που ταξίδεψαν έως την Τρίπολη ξεχωρίσαμε μια παρέα νεαρών αγοριών και κοριτσιών με αντιφασιστικές κονκάρδες και συνθήματα κατά των μπάτσων. Μια άλλη παρέα παρακολουθούσε ελάχιστα τον αγώνα καθώς είχε αφοσιωθεί στην ανταλλαγή χειρονομιών με οπαδούς του Αστέρα που βρίσκονταν στη διπλανή κερκίδα. Μεταξύ των κορυφαίων συνθημάτων ήταν κι ένα που έπαιρνε σαφή θέση υπέρ του Ομέρ Βρυώνη και κατά του Κολοκοτρώνη. Αυτό δεν πρέπει να άρεσε πολύ στους ντόπιους φίλους.

Τελικός απολογισμός θετικός μεν αλλά όχι σαν τη Λιβαδειά. Εκεί αφενός ρίξαμε τρία γκολ, αφετέρου είχαμε άνετη κίνηση χωρίς περιορισμούς, εκλεκτά σουβλάκια (κομματάκια κρέας καρφωμένα σε μικρή ξύλινη σούβλα) κατά την είσοδο και έξοδό μας από το γήπεδο και ίσως και λιγότερο κρύο. Και του χρόνου.

Advertisements

3 thoughts on “Γκολ και κρύο στην Τρίπολη

  1. ευτυχώς που έκανες την τελευταία επεξήγηση γιατί ήμουν έτοιμη να ρωτήσω τι βάλατε μέσα στα σουβλάκια και να ξαναξεκινήσουμε εκείνη την υπέροχη συζήτηση της Λιβαδειάς.
    Κάτα τα άλλα…Μπάοκ και πάλι Μπάοκ! (Συμπαθούσα, ουχί οπαδός! έχουμε άλλη αγάπη εμείς)
    Τελικά, κοψίδια φάγατε στην Τρίπολη;

  2. Καλημέρα, καλημέρα…ωραίο κείμανο…Τρίπολη, τεγεα, πατρίδα…απαστράπτουσες εικόνες…
    Καλό πασχα ευχομαι εκ βαθέων

  3. @ κόκκινο μπαλόνι
    Ήταν περασμένες 9 όταν μας επέτρεψαν οι μπάτσοι να βγούμε από το γήπεδο (για την ασφάλειά μας, μας είπαν) είχαμε παγώσει και είχαμε μπροστά μας και το ταξίδι της επιστροφής. Έτσι τα κοψίδια αναβλήθηκαν για την επόμενη φορά.

    @ Ριτς
    Καλές γιορτές και σε εσένα Ριτς, σ’ ευχαριστώ

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.