«Φαίδρα» στην Επίδαυρο: Μια φωνή μαγική


faedra

Μια εξαιρετική φωνή, ένα όμορφο λιτό σκηνικό, δυο-τρεις πολύ καλές ερμηνείες, και υποδειγματική οργάνωση είναι αυτά που έμειναν από την «Φαίδρα» του Ρακίνα με την Έλεν Μίρεν και το Εθνικό Θέατρο της Βρετανίας, σε σκηνοθεσία του Νίκολας Χάιτνερ, το βράδυ της Παρασκευής, στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου. Η φωνή ανήκει στην Μίρεν και σου έδινε την εντύπωση ότι περιείχε τόσο τη φόρτιση από το ρόλο της Φαίδρας όσο και την προσωπική συγκίνηση (την οποία παραδέχτηκε η ίδια) για το ότι η διάσημη ηθοποιός εμφανιζόταν στην Επίδαυρο. Μια φωνή με ζεστασιά, βραχνάδα, τσακίσματα, απελπισία κι άλλοτε σκληρότητα, επιθετικότητα και φθόνο. Έφτανε και περίσσευε για να αντισταθμίσει τη μεγάλη απόσταση της σκηνής από το άνω διάζωμα του θεάτρου (αν και την επόμενη φορά θα πάρουμε οπωσδήποτε κυάλια). Ταίριαξε ωραία και με τη μετάφραση του Τεντ Χιουζ – μια καταπληκτική σε ζωντάνια και δυναμισμό γλώσσα που κατάφερε να κάνει ακόμα καλύτερο το κείμενο του Ρακίνα.

Το σκηνικό ήταν εξαιρετικά λιτό, ένα μεταλλικό σκουριασμένο τείχος με δύο εισόδους, τη μια σε μικρή εξέδρα που κατέβαινε προς τη σκηνή. Εκεί υπήρχαν 4-5 σκελετοί από μεταλλικές καρέκλες ένα σκαμνί και μια λεκάνη με νερό. Το σκηνικό αυτό φτιάχτηκε ειδικά για την παράσταση του διήμερου καθώς το Εθνικό Θέατρο θεώρησε πως το σκηνικό της αίθουσας του Λονδίνου ήταν ακατάλληλο για τον ανοιχτό χώρο και το αρχαίο θέατρο στην Επίδαυρο. Από τις υπόλοιπες ερμηνείες ξεχώρισαν η ραδιούργα αλλά αφοσιωμένη στην κυρία της Οινώνη της Μάργκαρετ Τίζακ, ο επίσης πιστός στον κύριό του Θηραμένης του Τζον Σράπνελ και η γοητευτική Αρίκια της Ρουθ Νέγκα. Αντίθετα ο Θησέας του Στάνλεϊ Τάουνσεντ έμοιαζε μάλλον σαν τακτικός θαμώνας παμπ που αγωνίζεται να παραγγείλει λίγο το πάιντ του πριν κλείσει το μαγαζί. Ο Ιππόλυτος του Ντόμινικ Κούπερ ήταν ένας μάλλον αδιάφορος ωραίος, και βαρετά ηθικός νέος.

Ένα τεράστιο μπράβο αξίζει στους διοργανωτές, το Ελληνικό Φεστιβάλ, αλλά και τον τοπικό δήμο και την τροχαία που έκαναν τα πάντα για να διευκολύνουν την πρόσβαση στο θέατρο και την αποχώρηση από αυτό. Την Παρασκευή στις κερκίδες υπήρχαν τουλάχιστον 7.000 άνθρωποι (λένε ότι άλλοι 9.000 πήγαν το Σάββατο). Δε θα είχε λοιπόν τουλάχιστον 2.000 αυτοκίνητα; Ε, ούτε φάνηκε. Τεράστιος χώρος για πάρκινγκ, δίπλα στο θέατρο, δεκάδες παιδιά από τον τοπικό δήμο να σε καθοδηγούν πώς θα παρκάρεις, και μετά η τροχαία να μετατρέπει σε μονόδρομο το τοπικό οδικό δίκτυο για να σε διευκολύνει να φύγεις. Κατά την προσέλευση χρειαστήκαμε μόλις 10-15 λεπτά για να παρκάρουμε και να φτάσουμε μέχρι τις θέσεις μας. Ακόμα καλύτερα στην αποχώρηση όπου μέσα σε λιγότερο από 30 λεπτά όχι μόνο είχαμε ξεπαρκάρει και φύγει αλλά είχαμε κάτσει κιόλας σε ταβέρνα στην παλιά Επίδαυρο καμμια 15ριά χιλιόμετρα πιο πέρα.

Όλα αυτά συν το βασικό, δηλαδή το ότι είδαμε μια παγκόσμια σταρ σε παράσταση ενός διάσημου βρετανικού θιάσου στο μοναδικό θέατρο της Επιδαύρου, κόστισαν μόλις 20 ευρώ το άτομο. Ως προς τη διαμονή, δωμάτιο σε ξενοδοχείο δεν υπήρχε ούτε για δείγμα – ούτε στα 50 ευρώ τη βραδυά ούτε στα 70+. Υπάρχει όμως το ωραιότατο και πολύ καθαρό και ήσυχο κάμπινγκ Νίκολας στα 22 ευρώ τη βραδυά για σκηνή, δύο άτομα και αυτοκίνητο (αντιθέτως το, ιδιοκτησίας τους, διπλανό εστιατόριο «Μουριά» πουλάει πολύ μούρη, έχει ενοχλητική μουσική και τραπέζια ρεζερβέ – ευτυχώς δε βρήκαμε).

ΥΓ. Το παρόν (β)λόγιο αρνήθηκε ευγενικά την πρόσκληση της Μαριάννας Λάτση να δειπνήσει μετά την παράσταση στο κότερό της συντροφιά με την Έλεν Μίρεν, τον Τομ Χανκς και άλλους συναδέλφους κοσμικούς. Κουρασμένοι από τα κότερα, τα μέγαρα και τις συναναστροφές προτιμήσαμε την ταβέρνα «Το Περιβόλι» στην παλιά Επίδαυρο όπου η κρασάτη σουπιά διεκδικεί το δικό της Όσκαρ.

Advertisements

14 thoughts on “«Φαίδρα» στην Επίδαυρο: Μια φωνή μαγική

    • Καλλλά τώρα! Καλλλή η Επίδαυρος αλλλά σαν το Θέατρο Δάσους δεν έχει! (κάτι είπες για το λάμδα σε μερικές γλώσσες, ε;)

  1. καλό το κάμπιγκ λοιπόν Chumba;
    θα πάμε έτσι κι αλλιώς αλλά χαίρομαι που λες ότι είναι καλό!
    έψαχνα δωμάτιο για το επόμενο Σάββατο και δεν υπήρχε τίποτα κάτω από 80 (αν θέλαμε μόνο για μια μέρα, αν θέλαμε για 2 κάτι γινόταν με 60…οι γελοίοι)
    και θα τιμήσουμε και το Περιβόλι…χμμ…ελπίζω να έχει και μη ψαρικά γιατί η υπόλοιπη παρέα δεν τρώει ψάρια και θαλασσινά (εγώ πάλι θα τα τιμήσω)!!!
    Και ποτάκι;;;;; Πήγατε πουθενά;;;

    • Λοιπόν, το κάμπινγκ είναι ήσυχο και καθαρό και αυτά είναι από τα βασικά. Ήσυχο παρ’ ότι μπορείς να μπεις μέσα με το αυτοκίνητό σου και μετά τις 11 το βράδυ. Ο κόσμος γενικά φαίνεται να προσέχει να μην ενοχλεί. Μπαρ κλπ δεν έχει μέσα στο κάμπινγκ. Το μινι μάρκετ με τα δυο τραπεζάκια του κλείνει κατά τις 12. Παραδίπλα έχει την ταβέρνα Μουριά που συγκεντρώνει τα τζιπ της περιοχής και είναι δηθενιά.

      Το Περιβόλι, από την άλλη πλευρά, έχει και της ώρας και ψαρικά. Και ο ντόπιος πιτσιρικάς που σερβίρει είναι μάγκας και θεατρόφιλος μαζί. Μας ρωτούσε πώς μας φάνηκε το έργο και είχε σκάσει που δεν έβρισκε εισιτήριο. Είπε κιόλας πως φέτος δεν έχει γενικά καλές παραστάσεις και πως το πρόγραμμα είναι πιο φτωχό. Η ταβέρνα είναι στα 2 λεπτά με το αμάξι και στα 10 το πολύ με τα πόδια, από το κάμπινγκ. Προς την κατεύθυνση της πόλης. Η οποία πόλη είναι πηγμένη στον τουρισμό, τα φραπεδομάγαζα και τα καναπεδάτα εστιατόρια. Άρα μην μπεις στον κόπο. Κι αν μπεις πες και σε εμάς πού να πάμε διότι θα ξαναβρεθούμε στην Επίδαυρο στις 21 Αυγούστου για Σαίξπηρ με Ήθαν Χωκ.

      Για ποτάκι δεν πήγαμε. Το έργο τελειώνει στις 11.30 (στην καλύτερη), φτάνεις πίσω στις 12. Να μη φας με την άνεσή σου μέχρι τη 1.30-2; Λόγω θεάτρου οι ταβέρνες μένουν ανοιχτές μέχρι αργά. Έτσι η πρότασή μας είναι η εξής. Κάντε καβάτζα κάνα δυο μπουκαλάκια βότκα/τεκίλα/ουίσκι ό,τι προτιμά η παρέα. Βάλτε τα από νωρίς στο ψυγείο του κάμπινγκ. Και μόλις γυρίσετε από την ταβέρνα πάτε στην παραλία (και γκαζόν έχει πιο πάνω αν το προτιμάτε) και απολαύστε «υπεύθυνα» 🙂

      Καλά να περάσετε!

  2. Επειδή με τράβηξαν και μένα στην Επίγαυρο, το Περιβόλι μας έκανε την καρδιά Περιβόλι. Αλλά δε φταις εσύ, συμπτωματικά κάτσαμε εκεί -σε σχέση με το ποστ σου- το επέλεξαν κάτι φίλοι που ήταν στην Επίγαυρο περισσότερες μέρες.
    Το κάμπινγκ, κουλ για μια μερούλα.

    • α, και επιβεβαιώνω κόκκινο μπαλόνι. Παρότι έβαλα (υποτίθεται) τα μέσα, πήρα τα του καράμπελα. Κανείς δε νοίκιαζε για μια μέρα μόνο.
      Για μία μέρα, 80€ εμένα δε μου έτυχε να μου πουν, αλλά όλοι μιν.60 και για διήμερο στάνταρ.
      Ρε δεν πα να γα… Δε γυρίζω Αθήνα καλύτερα κατ’ευθείαν?

      • Όσο για τα δωμάτια, είναι σούπερ εκμεταλλευτές! Την ίδια ώρα σε άλλα μέρη, π.χ. Εύβοια, μένεις με 35 ευρώ σε ολοκαίνουρια και πεντακάθαρα δωμάτια σε ωραιότατο χωριό πάνω από τη Χιλιαδού.

    • Κρίμα για τα περί φαγητού, πρέπει να βρούμε το σωστό μέρος (σωστό= καλό άφθονο τσίπουρο και μικροί ψαρομεζέδες σε μονοψήφια τιμή κατ’ άτομο)

  3. ψαρομεζέδες? μπλιαχ. Οτι βγαίνει κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας είναι ανεπιθύμητο.

    Εκμεταλευτές σε αυτούς που πάνε.
    Οχι όμως στην πλάτη μας! Χε χε.

  4. αγαπητέ Chumba
    η πρότασή σου για εύρεση του σωστό μέρους (σωστό= καλό άφθονο τσίπουρο και μικροί ψαρομεζέδες σε μονοψήφια τιμή κατ’ άτομο) περνάει κατά πλειοψηφία λοιπόν!!!!
    και για ποτάκι έχω να σου προτείνω το μαγικό και εξωτικό κλαμπ της περιοχής το οποίο και επισκεφθήκαμε στο καπάκι από το φαγητό…και λέγεται «Καπάκι»!
    Τρέλα περάσαμε!!!! Χόρευα ασταμάτητα!!!!
    να φανταστείς πως έκανε μιξ τη Μαντόνα-Τζάστιν με Βίσση 😯
    τα έσπασε σε λέω!!!! (ασταμάτητο γέλιο όμως)

  5. Ok, ο φίλος a&s ας πάρει το λεγόμενο ψαράκι του βουνού (κατσικάκι). Και μετά οπωσδήποτε «Καπάκι». Ραντεβού στις 21/8.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.