«Αυγουστιάτικο γεύμα στη Ρώμη»: Απλό, γλυκό, καλό σινεμά


august rome

Ο Τζιάνι είναι ένας μεσήλικας με χρέη που περνά τις λίγες ελεύθερες ώρες του καπνίζοντας στην ταράτσα και πίνοντας κρασί βερεσέ στο παντοπωλείο της γειτονιάς. Δεν μπορεί να δουλέψει καθώς είναι αφοσιωμένος στη φροντίδα της αδύνατης και γεμάτης βαθειές ρυτίδες μητέρας του που παρά τη μεγάλη ηλικία της δεν το βάζει κάτω, παραμένει κοκέτα, βάφεται και στολίζεται. Μένουν σε ένα παλιό, κάπως ξεπεσμένο, διαμέρισμα στο κέντρο της έρημης αυγουστιάτικης Ρώμης. Ζέστη πολλή, τα μαγαζιά κλειστά για το δεκαπενταύγουστο και στο διαμέρισμα καταφτάνουν άλλες τρεις γιαγιάδες τις οποίες υπόσχεται να φροντίσει ο Τζιάνι. Είναι η παχουλή γεμάτη ζωή μητέρα και η δύστροπη αλλά τελικά φιλική θεία του διαχειριστή (ο οποίος υπόσχεταινα «ξεχάσει» ένα μεγάλο μέρος από τα χρέη του Τζιάνι) και η τρυφερή μητέρα του γιατρού του Τζιάνι και της μητέρας του.

Ο Τζιάνι ντι Γκριγκόριο (είχε συνεργαστεί στο σενάριο του «Γόμορα») γράφει, σκηνοθετεί, και παίζει σε αυτό το καλοκαιρινό σινεδιαμάντι από την Ιταλία. Στην ταινία δεν εμφανίζεται κανείς άλλος επαγγελματίας. Οι τέσσερεις απολαυστικές γιαγιάδες είναι κανονικές γιαγιάδες. Τσακώνονται, κρατάνε μούρες, κάνουν «αταξίες», απολαμβάνουν όμως το φαγητό που τους φτιάχνει ο Τζιάνι, και σιγά σιγά ανοίγονται και ευχαριστιούνται την ολιγοήμερη συντροφιά που τους έτυχε. Την ευχαριστιούνται τόσο πολύ που όταν φτάνει η ώρα για να έρθουν οι συγγενείς τους να τις παραλάβουν πέφτουν σε θλίψη σα μικρά κοριτσάκια που τα παίρνεις νωρίς από το παιδικό πάρτυ. Μόνο για λίγο όμως καθώς αμέσως βρίσκουν τρόπο να παρατείνουν τη χαρά τους.

Με πολλά εσωτερικά γυρίσματα και λίγα εξωτερικά στο κέντρο της Ρώμης, ο Τζιάνι ντι Γκριγκόριο φτιάχνει μια τρυφερή ταινία που δείχνει πως οι ηλικιωμένοι χρειάζονται μεν φροντίδα, πολύ περισσότερο όμως χρειάζονται παρέα και κανονική κοινωνική ζωή. Το χρώμα της ώχρας, το φως του αυγουστιάτικου ήλιου και το παγωμένο λευκό κρασί που πίνει ο Τζιάνι συμβάλλουν στην απόλαυση. Αν μάλιστα δεις την ταινία στην εποχή της, τον Αύγουστο, στην επίσης έρημη μικρή μας πόλη τότε η ταινία σου μιλά κανονικά. Σε μια πολύ οικεία μεσογειακή, ανθρώπινη γλώσσα.

Advertisements

2 thoughts on “«Αυγουστιάτικο γεύμα στη Ρώμη»: Απλό, γλυκό, καλό σινεμά

  1. Μας «παρέσυρε» η κριτική σας (και καλά μας έκανε)
    και την παρακολουθήσαμε ως… Σεπτεμβριανό δείπνο στη Θεσσαλονίκη.

    Η ψιχάλα στον θερινό διόλου μάς ενόχλησε.
    Απολαυστική, τρυφερή και ανθρώπινη.
    Πραγματικά δεν έχω να προσθέσω κάτι στα εύστοχα σχόλιά σας.

    Αν κρατούσε και λίγο ακόμα
    σχεδόν μεσαίου μήκους ήταν το φιλμ
    ακόμα καλύτερα.

    Από τις λίγες φορές που ακούς για κεράσια
    και βλακωδώς πας με μικρό καλάθι.

  2. Χαιρόμαστε που σας άρεσε και λυπόμαστε που αυτή η διαβολική μηχανή θεώρησε σπαμ το σχόλιό σας και το κράτησε εκτός συστήματος. Επιβάλλαμε τις προβλεπόμενες κυρώσεις στη μηχανή η οποία υποσχέθηκε να μην το επαναλάβει.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.