Και σε αυτές τις εκλογές, ψήφος στον ΣΥΡΙΖΑ (και τον Στράτο)


Ακόμα μια φορά το παρόν (β)λόγιο παίρνει θέση υπέρ του πιο αντιαυταρχικού, συλλογικού και κινηματικού πολιτικού φορέα από αυτούς που συμμετέχουν στις εκλογές και έχουν κάποια πιθανότητα να ξεπεράσουν το αντιδημοκρατικό όριο του 3%. Η θέση περιλαμβάνει τρία στοιχεία.

Πρώτο στοιχείο είναι η απόφαση για συμμετοχή στη διαδικασία. Κι αυτό επειδή αυτή η άδικη, όλο και πιο αυταρχική και πολλές φορές κακή αντιπροσωπευτική δημοκρατία δεν βελτιώνεται με την αποχή. Αντιθέτως η μη συμμετοχή ενισχύει τη φωνή αυτών που συμμετέχουν και τελικά αποφασίζουν. Ο εκλογικός αναχωρητισμός μπορεί να είναι αποτέλεσμα μιας απολήτως γνήσιας αγανάκτησης, αποστροφής ή απλώς απογοήτευσης δεν δημιουργεί όμως κίνημα αλλαγής ούτε βάζει τη μαγιά για μια προοδευτική, αντιαυταρχική επανάσταση. Αν δεν υπάρχει κάτι που να εκφράζει 100% τις θέσεις μου (που δεν υπάρχει) ή δημιουργώ κάτι καινούριο ή βρίσκω κάποιον εκλέξιμο που να πλησιάζει στις θέσεις αυτές. Ο όρος εκλέξιμος μπαίνει απλώς και μόνο διότι ο σημερινός εκλογικός νόμος βάζει τις ψήφους προς κόμματα κάτω του 3% να ενισχύουν την αυτοδυναμία του πρώτου.

Δεύτερο στοιχείο είναι η επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ. Με βάση τα παραπάνω περί συμμετοχής και επιλογής εκλέξιμων, θα μπορούσα να διαλέξω ανάμεσα σε ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ΛΑΟΣ και Οικολόγους. Αρχίζοντας από τα λιγότερο κοντινά προς τις φοβερές και τρομερές απόψεις μου, το ΛΑΟΣ είναι με διαφορά το πιο απεχθές κομματικό σχήμα από τα έξι. Επειδή όμως όσο πιο πολύ ασχολείσαι με βραχύβια, καιροσκοπικά, νεοφασίζοντα μορφώματα τόσο περισσότερο κινδυνεύεις να παρατείνεις άθελά σου την άθλια ύπαρξή τους, πάμε παρακάτω. Δεν επρόκειτο ποτέ να ψηφίσω ΚΚΕ, αυτό το γνήσια συντηρητικό κόμμα που κατασυκοφαντεί και πολεμά όσους κοινωνικούς αγώνες και διεκδικήσεις δεν μπορεί να καπελώσει και επιδίδεται σε θρησκευτικού τύπου λατρεία του Στάλιν και των επιγόνων του.

ΝΔ και ΠΑΣΟΚ είναι και οι δύο πολυσυλλεκτικοί σχηματισμοί με μοναδικό στόχο την αναρρίχηση στην εξουσία και την άσκησή της για όφελος της κομματκής γραφειοκρατίας και των συνεργαζόμενων με αυτήν επιχειρηματιών. Οι μεταξύ τους διαφορές είναι συμβολικού επιπέδου και δεν απειλούν τη βασική τους ομοιότητα που είναι ότι και οι δύο λατρεύουν το σημερινό οικονομικό και πολιτικό σύστημα και θέλουν πάση θυσία να το βοηθήσουν να επιζήσει της κρίσης. Οι μονοδιάστατοι Οικολόγοι επιχειρούν με κύριο άξονα την εύλογη ανησυχία των πολιτών για το περιβάλλον να αποτελέσουν μια δεξαμενή ψήφων απογοητευμένων νεοδημοκρατών και πασόκων. Ένα νέο βραχύβιο ΚΟΔΗΣΟ, συμπαθές μεν αλλά χωρίς ιδεολογία, που θέλει σήμερα να πείσει για αυτά τα οποία τα περισσότερα κόμματα έχουν ήδη βάλει μέσα στα προγράμματά τους.

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η πιο συμπαθής επιλογή από τους έξι. Συγκεκριμένα η πιο κινηματική, αντιαυταρχική και αριστερή πλευρά του και σίγουρα όχι όσοι ψάχνουν την ευκαιρία να περάσουν στο ΠΑΣΟΚ. Οι τελευταίοι ας το κάνουν επιτέλους να ξεκαθαρίζει το τοπίο. Η κινηματική πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, όμως, έχει συνεπή παρουσία στους κοινωνικούς αγώνες, στις διαδηλώσεις, στις διεκδικήσεις. Εχθρεύεται το σημερινό μοντέλο ανάπτυξης και δεν προσπαθεί απλώς να το διαχειριστεί για να το κάνει δήθεν καλύτερο. Είναι κοντά σε μοντέλα αυτοοργάνωσης, έχει οικολογική ευαισθησία και ιδεολογία. Για αυτό είναι και η πιο συμπαθής επιλογή.

Έναν υποψήφιο αυτής της πλευράς θα «σταυρώσουμε» αύριο. Πρόκειται συγκεκριμένα για τον Στράτο Κερσανίδη, υποψήφιο στην Α’ Θεσσαλονίκης. Καλή τύχη Στράτο.

Advertisements

2 thoughts on “Και σε αυτές τις εκλογές, ψήφος στον ΣΥΡΙΖΑ (και τον Στράτο)

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.