Ένας χρόνος μετά – ακόμα να αφοπλιστεί η αστυνομία


Οι φωτογραφίες είναι από την Παρασκευή, έναν χρόνο μετά τη δολοφονία του μαθητή στη γειτονιά μας και λίγες ώρες πριν οι σιδερόφρακτοι κουμπουροφόροι, τζάμπα μάγκες αρχίσουν να βαράνε και να σέρνουν στα αστυνομικά τμήματα για «εξακρίβωση» πολλές εκατοντάδες νεαρούς διαδηλωτές. Ο υπουργός προαγωγής της καταστολής πανηγυρίζει για το ότι φέτος είχε λιγότερα επεισόδια και ζημιές και επαίρεται για το ότι πλημμύρισε ματ και ασφαλίτες το κέντρο της μικρής μας πόλης. Μαζί με αυτούς, όλο το Σαββατοκύριακο, νύχτα-μέρα, το ελικόπτερο έκανε βόλτες φωτίζοντας μάλιστα με τον προβολέα του τη γειτονιά που θύμιζε σκηνικό από το «Μπραζίλ» και το «1984». Χιλιάδες διαδηλωτές δε φοβήθηκαν και βγήκαν στο δρόμο. Κι άλλοι πολλοί θα βγουν να διαδηλώσουν και αύριο και μεθαύριο και συνέχεια. Μέχρι να αφοπλιστεί η αστυνομία.

Advertisements

9 thoughts on “Ένας χρόνος μετά – ακόμα να αφοπλιστεί η αστυνομία

  1. Σωστά όλα αυτά, αλλά μονομερή. Για παράδειγμα, σε τι πράξεις «εκδίκησης» μας προτρέπει το πανό της φωτογραφίας; Μήπως απλώς υποδηλώνει ότι και οι αντιεξουσιαστές βρίσκονται σε συμμετρική αντιστοιχία με το ένοπλο κράτος/παρακράτος; Και ότι ο χώρος τους βρίθει από παπαρολογία, φανατίλα, μίσος και τυφλή-και κατά συνέπεια φασιστική- βία;

  2. Το ότι ένας ειδικός φρουρός πυροβόλησε σκότωσε έναν πιτσιρικά είναι αρκετά μονομερές έτσι κι αλλιώς. Προσωπικά βρίσκω σωστό το ότι συνελήφθη και σε λίγο καιρό δικάζεται. Τα της εκδίκησης όχι μόνο δε με αφορούν αλλά δε με βρίσκουν επίσης καθόλου σύμφωνο. Και αυτό επειδή η εκδίκηση ως βίαιη πράξη είναι άσκηση εξουσίας και μάλιστα εξουσίας ανέλεγκτης. Το σκέφτηκα να μην ανεβάσω τη μια από τις δύο φωτό που έβγαλα. Όμως, το πανό γράφει «εκδίκηση». Κακώς, αλλά το γράφει. Ανέβασα έτσι και αυτή τη φωτό για να αποτυπώνεται ολόκληρη η εικόνα και όχι ένα εξωραϊσμένο στιγμιότυπο με έμφαση στα λουλούδια.

    Στο άλλο που λες, θεωρώ μεγάλο λάθος να μιλάει κανείς γενικά και αόριστα για «αντιεξουσιαστές» και να αποδίδει σε αυτό το φανταστικό σύνολο εξίσου φανταστικές ιδιότητες.

  3. Ο αντιεξουσιαστικός / αναρχικός χώρος στην Ελλάδα δεν είναι φανταστικός, αλλά ένα από τα πιο διακριτά σύνολα της μεταπολίτευσης. Είναι άλλωστε ο κατεξοχήν «χώρος». Έχει το ιδιαίτερό του ιδεολογικό πλαίσιο, σύμβολα, χρώματα, στέκια, έντυπα, λεξιλόγιο, κλπ. Δεν είναι φυσικά χώρος ενιαίος, και έχει πέσει και αυτός θύμα πλαστογράφησης και προβοκάτσιας. Όμως πέρα από τις όποιες νοθεύσεις, ο διαχρονικός χαρακτήρας των παρεμβάσεών του έχει παγιωθεί, και με βρίσκει αντίθετο. Λόγος που ξεχειλίζει από συγκρουσιακή διάθεση, ξινίλα, αρνητικότητα, καταγγελία, πολιτικό σαδομαζοχισμό. Απαξίωση της πλειοψηφίας ως «νοικουραίων». Καταλήψεις, αντισυγκεντρώσεις, αυθαιρεσίες. Και διαρκής βεντέτα με αστυνομία και ακροδεξιούς – λες και αυτό είναι το μείζον πρόβλημα της κοινωνίας. Ένα πλαίσιο που έχει παράξει ή εμπνεύσει βία, πολλή βία. Και όλα αυτά πνίγουν σε μεγάλο βαθμό τις προδευτικές προτεραιότητες του χώρου, όπως η διαφύλαξη των ατομικών ελευθεριών, η προστασία των μεταναστών, τα ευγενή προτάγματα του αναρχισμού.

  4. Πόσο βαθιά νυχτωμένος είσαι ρε Καραμήτσιο στον ωραίο σου καναπέ; Δεν πειράζει εμένα μου αρέσουν τα σεντόνια (με τον ορισμό της ξύλινης γραφειοκρατικής γλώσσας) που γράφεις κι ας μη συμφωνώ.

  5. Ε όχι και σεντόνια – μόλις δέκα σειρές, και αυτές κατ’ εξαίρεση, έπειτα από τόσα μίνι σχόλια. Όσο για τον καναπέ, μόλις τον παράτησα μετά το τέρμα της Man U…)

  6. @ Γιάννης
    Ο χώρος φυσικά και υπάρχει και είναι εξαιρετικά πολύχρωμος και καθόλου γκρίζος. Τα συνολικά γενικευμένα χαρακτηριστικά που του αποδίδεις, όμως, κινούνται στο χώρο της τηλεοπτικής μυθοπλασίας. Ή της κατασκευής των μαγισσών που θα κάψουμε την επόμενη φορά. Αυτό που προέχει όμως είναι να αφοπλιστεί η αστυνομία – ιδίως οι δυνάμεις της που περιπολούν στις γειτονιές και έρχονται σε επαφή με τον κόσμο.

  7. «Και διαρκής βεντέτα με αστυνομία και ακροδεξιούς – λες και αυτό είναι το μείζον πρόβλημα της κοινωνίας. »

    Νομίζω πως όσα έχουν συμβεί του τελευταίους -ας πούμε 12- μήνες καταδεικνύουν ότι, αν όχι το μείζον, είναι ένα σίγουρα πολύ μεγάλο πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας. Στην Αθήνα τουλάχιστον, οι γειτονιές τύπου «Άγιος Παντελεήμων» είναι πολύ περισσότερες από γειτονιές τύπου «Κολωνάκι» ή «Φιλοθέη».

    Λέω 12 μήνες, αν και η φάση συμβαίνει εδώ και πολύ περισσότερα χρόνια. Απλά τον τελευταίο χρόνο δεν είναι δυνατό να μην το έχει πάρει πρέφα κάποιος.

    Δεν είναι μικρό πρόβλημα η αστυνομία και οι φασίστες, εκτός αν εξετάζουμε τα πάντα με μόνο και αποκλειστικό γνώμωνα την οικονομία, ξεχνώντας το… εποικοδόμημα. 🙂

  8. Chumba: Οι πηγές των απόψεων μου είναι πολύ ευρύτερες από την τηλεόραση.

    Κροτ: Από τη στιγμή που η χώρα βρίσκεται ενώπιον πρωτοφανούς οικονομικής και οικολογικής κρίσης, πιστεύω ότι η κάθε πολιτική ομάδα πρέπει κατά προτεραιότητα να παρεμβαίνει δημιουργικά σε αυτά τα δύο θέματα. Όσον αφορά τους μετανάστες ή τις ατομικές ελευθερίες, αυτά δεν εξυπηρετούνται από την κλιμάκωση της κόντρας με οργανισμούς βίας, όπως η αστυνομία ή οι ακροδεξιοί. Αντίθετα, η κλιμάκωση αυτή εξυπηρετεί τους ίδιους οργανισμούς βίας, και ειδικά σε μια εποχή όπου η ισχύς τους είναι μικρότερη από ποτέ.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.