Κυριακή στο σχολείο


Ξυπνητήρι στις 8. Γρήγορος καφές, ντουζάκι, μια ματιά στην κυριακάτικη εφημερίδα -αγορασμένη από το βράδυ, δηλαδή ούτε πέντε ώρες νωρίτερα- για να αρχίσει να λειτουργεί και πάλι ο εγκέφαλος. Πολύ νωρίς για Κυριακή. Πολύ Κυριακή για σχολείο. Επιστροφή στο γνώριμο κτίριο, μόλις 25 χρόνια μετά το τελευταίο κουδούνι.

Η επιστροφή είναι οργανωμένη καλά. Στην είσοδο γράφεις όνομα και στοιχεία επικοινωνίας και για αντάλλαγμα παίρνεις ένα καρτελλάκι με το όνομά σου. Μπορεί το κτίριο και οι τάξεις, που άνοιξαν για να μας ξαναδεχτούν, να μην έχουν αλλάξει καθόλου σε αυτό το τέταρτο του αιώνα που μεσολάβησε, οι άνθρωποι όμως δυο τρεις αλλαγές τις έχουν. Και το καρτελλάκι αποδεικνύεται πολύτιμος βοηθός για να διακρίνεις πίσω από τα λιγότερα μαλλιά ή τα περισσότερα κιλά τον συμμαθητή που καθόταν τότε στο μπροστινό θρανίο.

Η συνάντηση είχε από όλα. Μπουφέ, ευγενική προσφορά συμμαθητή, φωτογράφο, ακόμα και δυο-τρεις καθηγητές που, ηλικιωμένοι πλέον συνταξιούχοι, κοιτούσαν και προσπαθούσαν να θυμηθούν. Ήταν το πιο συγκινητικό μέρος της εκδήλωσης.

Από τους περίπου 80 ανθρώπους που μαζεύτηκαν, καμμιά δεκαριά είναι φίλοι με τους οποίους ποτέ δε χαθήκαμε. Από τους υπόλοιπους, λίγους θυμήθηκα αλλά και με λίγους έκανα τότε παρέα. Υπήρξαν και ένας δύο παλιοί φίλοι τους οποίους ξαναβρήκα μετά από χρόνια. Άξιζε η ιστορία γι αυτούς και για το βουρκωμένο βλέμμα του παλιού καθηγητή. Τον θυμήθηκα τότε που σήκωνε τη γροθιά του στην επέτειο του Πολυτεχνείου προκαλώντας σοκ στο συντηρητικό περιβάλλον του σχολείου και της γειτονιάς, και μερικές περίεργες σκέψεις σε κάποιους από εμάς. Περίεργες σκέψεις που έπιασαν τόπο.

Advertisements

3 thoughts on “Κυριακή στο σχολείο

  1. Πράττοντας λοιπόν ως άλλος Μαύρος Πάνθηρας, με μια κίνηση σε μία (ή περισσότερες?) επετείους του Πολυτεχνείου, επετέλεσε το έργο του εκπαιδευτικού.

  2. @ antidrasi+sex
    Κάθε χρονιά έβγαινε στο προαύλιο και σήκωνε τη γροθιά του και σιγά-σιγά τον ακολουθούσαν και κάποιοι μαθητές. Στην προσευχή αυτός και άλλοι δύο καθηγητές δεν έβγαιναν καθόλου.

    @ Κροτ
    Έτσι για να καταλαβαίνουμε για τι πράγμα μιλάμε 🙂

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.