Το μουσείο της Ακρόπολης και η λαϊκή τέχνη


Σκόρπιες εντυπώσεις από την πρόσφατη πρώτη επίσκεψη (Σάββατο μεσημεράκι, άνετα, καθόλου ουρά) στο μουσείο της Ακρόπολης:

1. Το κτίριο είναι πανέμορφο, τόσο απ’ έξω όσο και από μέσα. Παρά τον όγκο του, μοιάζει ανάλαφρο σχεδόν σα να πετάει σε μικρή απόσταση από το έδαφος. Το παρόν (β)λόγιο είναι εξάλλου φίλος του τσιμέντου και του μοντέρνου κτιρίου και εχθρός της ελιτίστικης δηθενιάς που εκφράζεται με το «νεοκλασικό» (βλ. και παρακάτω).

2. Τα εκθέματα -ιδιαίτερα εντυπωσιακά από μόνα τους- αναδεικνύονται ακόμα περισσότερο με την ωραία παρουσίαση στους ορόφους του νέου μουσείου. Μεγάλη εντύπωση κάνουν τα φοβερά χτενίσματα των Καρυάτιδων, τα παιχνιδάκια με τα οποία έπαιζαν τα αρχαία παιδάκια και η αρχαία γειτονιά που φαίνεται κάτω από το μουσείο μέσα από το διαφανές δάπεδο.

3. Οι κοπέλλες που αγαπούν την παράδοση και τα αγοράκια που πειραματίζονται ενδυματολογικά ας αποφύγουν τις φουστίτσες. Οι όροφοι χωρίζονται από διαφανή γυάλινα πατώματα που διευκολύνουν τους αδιάκριτους.

4. Το εισιτήριο πήγε στα 5 ευρώ, αλλά παραμένει φτηνό σε σχέση με αυτό που προσφέρει το μουσείο και σε σχέση με άλλα μουσεία στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

5. Οι υπάλληλοι είναι ευγενέστατοι και βοηθούν. Όταν μάλιστα ρωτήσαμε να μάθουμε ποιο είναι το διπλανό  φανερά παλιό και ιστορικό κτίριο, ένας από τους φύλακες μας είπε όλη την ιστορία του κτιρίου που, μεταξύ άλλων, βρέθηκε στο επίκεντρο μιας σκληρής και καθοριστικής μάχης του εμφυλίου πολέμου.

6. Το καφέ-εστιατόριο του μουσείου είναι όμορφο και καθαρό, και έχει μικρή μεν ποικιλία αλλά τα υλικά που χρησιμοποιεί είναι παραδοσιακά και διαλεγμένα. Το πιο εντυπωσιακό είναι οι τιμές του. Μπύρα στα 1,70 (ναι, ναι, και ολογράφως, ένα και εβδομήντα!!!) συμπεριλαμβανομένης και μπύρας από μικροζυθοποιΐα και πολύ περιποιημένες σαλάτες στα 4 ευρώ.

7. Η θέα από το εστιατόριο προς την Ακρόπολη είναι εξαιρετική και θέλει ξεχωριστή αναφορά. Άνοιξη και φθινόπωρο, εκεί κατά το σούρουπο, πρέπει να είναι η καλύτερη βεράντα της πόλης. Αν μάλιστα μεταφερθούν και τα δύο νεοκλασικά, τότε θα είναι πραγματικά τέλεια.

8. Στο κατάστημα του μουσείου δεν υπάρχει μεγάλη ποικιλία αλλά ορισμένα σουβενίρ έχουν πλάκα. Δεν υπάρχουν βέβαια σάτυροι και άλλες θρυλικές μορφές τςη λαϊκής τέχνης, ιδιαίτερα δημοφιλείς σε εμάς τους τουρίστες. Ελπίζουμε να μεριμνήσει η διοίκηση.

Με την ευκαιρία, θα είχε πλάκα και τουριστικό ενδιαφέρον να διατεθεί κι ένας χώρος όπου θα εκτίθενται και -γιατί όχι;- θα πωλούνται εξωφρενικά σουβενίρ που κατά καιρούς έφτιαξε ο ανώνυμος εγχώριος ή Κινέζος βιοτέχνης με θέμα την Ακρόπολη. Το παρόν (β)λόγιο βάζει ένα πρώτο λιθαράκι σε αυτή την τιτάνια προσπάθεια προσφέροντας την παρακάτω σύνθεση Λευκού Πύργου και Παρθενώνα. Ο μερακλής συλλέκτης μπορεί να τη βρει σε μπλουζάκια τα οποία πωλούνται τα Σαββατοκύριακα στους πάγκους, έξω από το στάδιο της Τούμπας.

Advertisements

5 thoughts on “Το μουσείο της Ακρόπολης και η λαϊκή τέχνη

  1. Θα κάνω ορισμένες παρατηρήσεις γιατί έχω μία εντύπωση ότι το παρόν (β)λόγιο έχει χάσει κάπως τον προσανατολισμό του.
    Άντε καλά να δεχτούμε ότι η μετακόμιση του διαχειριστή στην κοιτίδα του πολιτισμού τον οδήγησε σε μια ποιοτική αναβάθμιση των ποστ και έτσι αντί για συναυλίες διαβάζουμε για μουσεία και θέατρα.
    Πληροφορίες όμως του στυλ «πολύ περιποιημένες σαλάτες στα 4 ευρώ» τι νόημα έχουν;
    Τι μας ενδιαφέρει αν η σαλάτα είναι περιποιημένη, φτηνή, ακριβή ή άλλο τι;
    Σαλάτα είναι. Θα μείνει άθικτη στο πλάι του τραπεζιού.
    (το να μην υπήρχαν κρέατα στο τραπέζι δεν θέλω/μπορώ να το σκεφτώ)
    Άλλο παράδειγμα το 3.
    Τι σε κάνει να πιστεύεις ότι «Οι κοπέλλες που αγαπούν την παράδοση και τα αγοράκια που πειραματίζονται ενδυματολογικά» ΔΕΝ έχουν υπόψιν τους την διαφάνεια των πατωμάτων; (εκτός αν όλο το 3 είναι ένα μυστικό σήμα στους μερακλήδες «Χέστε τα αρχαία, κοιτάτε πάνω» οπότε ΟΚ)

    ΥΓ. Το «Μεγάλη εντύπωση κάνουν τα φοβερά χτενίσματα των Καρυάτιδων» το αφήνω στην κρίση των αναγνωστών.

    • Το παρόν (β)λόγιο δεν μπορεί να έχασε τον προσανατολισμό του διότι δεν είχε ποτέ κάτι τέτοιο. Αλλάζει συνέχεια πορεία, σχεδόν παραπαίει, και είναι επιρρεπές σε καταχρήσεις και αταξίες. Μετά από μια τέτοια βραδυά λοιπόν, γεμάτη καταχρήσεις και αφού το (οινο)πνεύμα είχε γαληνέψει με ένα δίωρο περίπατο ανάμεσα σε αρχαία εκθέματα, η περιποιημένη σαλάτα στο εστιατόριο του μουσείου ήταν κανονικό βάλσαμο. Η δε προειδοποίηση στο (3) απευθύνεται σε πλάσματα αθώα και ανυποψίαστα και όχι σε πονηρούς σαν του λόγου σου.
      ΥΓ. Τα χτενίσματα των Καρυάτιδων είναι πράγματι εντυπωσιακά, θα έρθεις να σε ξεναγήσω και θα πειστείς κι εσύ, άπιστε…

  2. Ωπ, τι βλέπω; Πήρες επιτέλους θέση στο καυτό ζήτημα αν θα πρέπει να γκρεμιστούν τα δύο αρτ-ντεκό ή όχι; Εγώ, πάντως, εξ’ αποστάσεως, είμαι υπέρ της παραμονής τους. Ξέρω, βρυξελλοποιούμαι…

  3. Μα φυσικά. Το πάθος σου για τσιμέντο και γυαλί έχει σαφείς μπερλεμοντικές και σαρλεμανικές καταβολές.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.