Γιορτή της μουσικής: πολύ ωραία αλλά πού ήταν ο κόσμος;


Μόνο δύο πλατείες και μια μέρα πρόλαβα φέτος από τη γιορτή της μουσικής αλλά άξιζε και με το παραπάνω. Οι χτεσινές συναυλίες στις πλατείες Συντάγματος και Κοτζιά περιλάμβαναν διαφορετικά ακούσματα από πολύ καλούς μουσικούς και μπάντες, ήταν δωρεάν, και στα γύρω περίπτερα έβρισκες παγωμένη μπύρα με ένα ευρώ. Θα έπρεπε λοιπόν κανονικά να είναι οι πλατείες γεμάτες κόσμο. Ε, δεν ήταν. Έφτασα στην εξέδρα τςη Athens Voice, στο Σύνταγμα, λίγα κομμάτια πριν τελειώσουν οι Electric Litany, μια αξιόλογη μπάντα με πολύ καλό ήχο που δυστυχώς (για μένα) θέλει να είναι κάτι σαν τοπικοί Radiohead. Δεδομένου ότι βαριέμαι αφόρητα την γκρίνια των πρωτότυπων, χάρηκα πολύ όταν οι τοπικοί κάπως πιο σοφιστικέ γκρινιάρηδες μας χαιρέτησαν και έδωσαν τη θέση τους στις Meanie Geanies (φωτό επάνω). Οι κοπελιές που παίζουν ένα παλαιό μεν ωραιότατο δε σπιντάτο γκαράζ ήταν ό,τι πρέπει και οι γρήγορες  μουσικές τους ζέσταναν τον κόσμο που σιγά σιγά μαζευόταν γύρω από τη σκηνή.

Μερικά  κομμάτια και δύο μπύρες αργότερα έγινε ακόμα μια φορά σαφές πως τα καλά πράγματα κρατούν λίγο. Οι ωραίες τύπισσες έδωσαν τη θέση τους σε έναν περίεργο τύπο με το «ψαγμένο» όνομα The Boy (φωτό επάνω). Ήταν μόνος του με κάτι πλήκτρα που παρίσταναν το συγκρότημα και ξεκίνησε με ένα τρομακτικό ηλεκτρονικό πράγμα, που περιλάμβανε φράσεις όπως «φλέγεται η Ακρόπολη», «καμμένες σάρκες», και «θέλω να αναστήσω όλα τα ζόμπι». Έφυγα για την πλατεία Κοτζιά πριν τελειώσει το κομμάτι.

Εκεί ο κόσμος ήταν ακόμα λιγότερος, οι λιγοστοί τυχεροί όμως είχαν τη χαρά να απολαύσουν ένα εξαιρετικό συγκρότημα που εγώ έβλεπα για πρώτη φορά, τους Baby Guru (φωτό επάνω). Δυστυχώς δεν μπόρεσα να ακούσω πάνω από 2-3 κομμάτια. Ήθελα να προλάβω να γυρίσω στο Σύνταγμα για το τελευταίο γκρουπ της βραδιάς. Τους Baby Guru όμως θα τους ψάξω.

Η φετινή γιορτή της μουσικής στο Σύνταγμα έκλεισε με τους Burger Project, ένα πολύ αστείο γκρουπ με καλούς μουσικούς και πολύ κέφι, που δυστυχώς παίζει μόνο διασκευές. Συγκεκριμένα παίρνει ένα κομμάτι από ροκ μέχρι ρεμπέτικο και το κάνει γκρούβι σουίνγκ βάζοντάς του από κάτω ένα ξέφρενο ακουστικό μπάσο, πλήκτρα, ντραμς, κιθάρα και στυλάτες φωνές (σε δύο κομμάτια τραγούδησε και μια τύπισσα με απίστευτα ωραία φωνή). Ο κόσμος είχε γίνει πλέον αρκετά περισσότερος, χόρευε και χειροκροτούσε με ενθουσιασμό και όλα έμοιαζαν με πάρτυ. Εντάξει, θα προτιμούσα για κλείσιμο κάτι πιο ίντι ροκ, αλλά το ζήτημα στη γιορτή είναι να περάσει καλά ο κόσμος. Και αυτό οι Burger Project το πέτυχαν και με το παραπάνω.

Στα αρνητικά της εκδήλωσης η απουσία φυλλαδίων με το πρόγραμμα, το περίπτερο αρπαχτή του Metropolis που πρόσφερε κάτι τανγκό και άλλα σουξεδάκια και, είπαμε, ο λίγος κόσμος. Κρίμα γιατί ο ήχος ήταν πολύ καλός και τα συγκροτήματα αξιόλογα. Η βραδιά έκλεισε σε κάποιο από τα πάρτυ των μαγαζιών που συμμετείχαν στη γιορτή ή απλώς με μια ωραία βόλτα στη ζεστή πρώτη βραδιά του καλοκαιριού. Και του χρόνου ακόμα καλύτερα.

Advertisements

2 thoughts on “Γιορτή της μουσικής: πολύ ωραία αλλά πού ήταν ο κόσμος;

  1. Ο κόσμος προφανώς ήταν στις παραλίες γιατί έκανε ζέστη.
    Ή ακόμα χειρότερα ο κόσμος δεν το ήξερε ή αδιαφόρησε, προτιμώντας να πάει να δώσει 6 ευρώ για -ακόμα έναν- καφέ στο Θησείο.
    Έλεος!

    Κρίμα που δε σου άρεσε ο The boy, έχω ακούσει 2-3 κομμάτια και μου είχε κινησει το ενδιαφέρον, αλλά ίσως το live και μάλιστα σε ανοιχτό χώρο να μην είναι το φόρτε του.

    Αυτοί οι Burger project μοιάζουν πολύ καλή φάση: δε σας άνοιξε η όρεξη στο άκουσμα του ονόματος? 😛

  2. Αυτή η αδιαφορία είναι που με παραξενεύει, αλλά τι να κάνεις, ο καθένας όπως επιλέγει. Για τον The Boy δεν μπορώ να πω πολλά, καθώς δεν ξέρω τη δουλειά του καθόλου. Μένω στο ότι είναι σόλο (μου τη σπάνε οι σόλο καλλιτέχνες με εξαίρεση τον Jonathan Richman) και στην ατελείωτη πόζα και τις πρώτες φράσεις του πρώτου κομματιού (είδα πάντως και το myspace του και έμεινα με την ίδια εντύπωση). Όσο για την όρεξη, αυτή είναι δεδομένη και δεν κλείνει ποτέ. Οι Burger project απλώς με έβαλαν στη σωστή κατεύθυνση.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.