«Η ζωή μετά»: Χαμηλών τόνων σχόλιο γεμάτο απορίες


Υπάρχει τίποτα μετά τον θάνατο; Υπάρχουν πνεύματα; Μπορούν να μας μιλήσουν και να τους μιλήσουμε; Υπάρχει εμπειρία θανάτου; Αυτά και άλλα παρόμοια ερωτήματα θέτει ο Κλιντ Ίστγουντ στην ταινία του «Η ζωή μετά» – και προς τιμήν του δεν προτείνει απαντήσεις. Παρουσιάζει όμως πολύ ήρεμα και με χαμηλούς τόνους την αδυναμία του ανθρώπου να συμφιλιωθεί με την απώλεια των αγαπημένων του και την αγωνία του να μάθει τι απέγιναν αυτοί, τι θα απογίνει ο ίδιος «μετά».

Με πολύ καλούς τους Ματ Ντέιμον και Σεσίλ ντε Φρανς και μια εξαιρετική ερμηνεία από τον πιτσιρικά Φράνκι Μακλάρεν, ο Ίστγουντ σχολιάζει διαφορετικές όψεις του θανάτου με επίκεντρο τρεις ιστορίες: του μέντιουμ Ματ Ντέιμον που δεν είναι βέβαιος εάν είναι τελικά σχιζοφρενής, της επιτυχημένης δημοσιογράφου Σεσίλ ντε Φρανς που βρέθηκε στο τσουνάμι στην Ταϊλάνδη (φοβερή η σκηνή στην αρχή της ταινίας) και πιστεύει ότι πέθανε και ξαναγύρισε, και του πιτσιρικά Φρανκι Μακλάρεν που δεν μπορεί να συμφιλιωθεί με τον θάνατο του δίδυμου αδελφού του.

Όπως σε όλες τις καλές ταινίες, οι ιστορίες συναντιούνται. Στην έκθεση βιβλίου του Λονδίνου, στο Αλεξάντρα Πάλας, θα βρεθούν για διαφορετικούς λόγους και οι τρεις, και θα προσπαθήσουν να βρουν απαντήσεις. Δεν θα γίνουν σοφότεροι ως προς τον θάνατο θα δουν όμως δυο τρία πράγματα για τη ζωή. και εκεί ακριβώς είναι όλη η ιστορία. Εντάξει, δεν είναι η καλύτερη ταινία του μεγάλου Κλιντ, είναι όμως από μόνη της πολύ καλή και βλέπεται με ενδιαφέρον κυρίως για το ότι θέτει ερωτήματα τα οποία δεν ξεφτιλίζει με γραφικότητες.

Advertisements