Οι «αγανακτισμένοι» και τα σκουπίδια της ιστορίας


Χτες, σήμερα, αύριο, δεκάδες ομάδες πολιτών, παρατάξεις, σωματεία, συλλογικότητες γενικώς, κάνουν εκδηλώσεις για την κρίση και τα αίτιά της, συζητούν, προβληματίζονται, ανταλλάσσουν ιδέες. Συμμετέχουν συνήθως λίγοι, καμμια φορά περισσότεροι. Κοινό χαρακτηριστικό των ανθρώπων που συμμετέχουν στις εκδηλώσεις αυτές είναι η επιθυμία να κάνουν ερωτήσεις, να δράσουν συλλογικά, και να εφαρμόσουν στην πράξη έναν ελάχιστο έστω πυρήνα ιδεολογικών αρχών.

Καμμία σχέση δηλαδή με αυτή τη σαχλαμάρα που διοργανώνεται σήμερα το απόγευμα στο Σύνταγμα, τον Λευκό Πύργο και κάπου στην Πάτρα. Όπου κάποια απολιτίκ άτομα, ψηφοφόροι του Αμυρά, φεϊσμπουκάκια της πλάκας και του ανέξοδου χαβαλέ, με ιδεολογία ατενίστας, θα πανε να κάτσουν απέναντι από τη Βουλή για να δείξουν ότι, να μωρέ, τσαντίστηκαν με τη λιτότητα. Παραδίπλα τα φασιστάκια θα ψαρεύουν νέους υποστηρικτές με δήθεν αθώες κραυγούλες, του στυλ «δεν πάει άλλο πια, η πατρίδα μας σκλαβώνεται κι εμείς τι κάνουμε;» Κι όποιος τσιμπήσει.

Το παρόν (β)λόγιο δεν έχει τίποτα άλλο να πει για τη συγκέντρωση των «αγανακτισμένων» πέραν του ότι ελπίζει να καταλήξει και αυτή και οι εμπνευστές της στα σκουπίδια της ιστορίας. Αν τώρα θέλετε να κάνετε κάτι σήμερα το απόγευμα ή αύριο ή κάποτε, οργανωθείτε με φίλους και γνωστούς και ξεκινήστε. Αν θέλετε έμπνευση περάστε μια βόλτα από τις δεκάδες εκδηλώσεις που διοργανώνουν άλλοι. Σήμερα για παράδειγμα ξεκινά το 3ο διεθνές αντεξουσιαστικό φεστιβάλ Β-fest. Εκεί τουλάχιστον θα ΄χει ιδέες χωρίς παρωπίδες, ελεύθερες και ωραίες. Ακούστε, συζητήστε, διαφωνήστε. Και αφήστε τους χαζοχαρούμενους «αγανακτισμένους» να εκτονώνουν την επαναστατικότητά τους χαζεύοντας τη Βουλή.

Advertisements