Οι Tuxedomoon στο Gagarin (ή μια βόλτα στην πόλη)


20110924-174750.jpg

Είναι Παρασκευή, η βραδιά έχει ξεκινήσει σαν από υποχρέωση και η διάθεση είναι περίεργη. Βόλτα μέχρι το Gagarin που ξεκινά τη σεζόν με τους Tuxedomoon.

Η διαδρομή είναι καλή εισαγωγή. Αφήνεις πίσω την πλατεία με τον φλογερό ομιλητή που κατατροπώνει το μνημόνιο μπροστά σε καμμιά εικοσαριά βαριεστημένους θεατές. Περνάς γρήγορα από τον πρεζόδρομο της Τοσίτσα που κάνει το «Wire» να μοιάζει ευχάριστη κομεντί. Προσπερνάς και την ένστολη μπάντα που παίζει στο μουσείο για να δώσει στο ηλικιωμένο κοινό μια ψευδαίσθηση παρουσίας του Δήμου. Και μπαίνεις στην κανονική Αθήνα.

Μια πόλη χωρίς ντόπιους. Απόγονοι μεταναστών μεταμφιεσμένοι σε ντόπιους κυνηγούν νέους μετανάστες που απειλούν να γίνουν ντόπιοι κι αυτοί για να κυνηγήσουν, με τη σειρά τους, τους καινούριους.

Περπατώντας στην Αχαρνών, τη Μιχαήλ Βόδα, και την Λιοσίων βουλιάζεις στο μισοσκόταδο μιας ζωής στο περιθώριο. Εκατοντάδες ασιάτες, ανατολικοευρωπαίοι και λιγότεροι ντόπιοι περπατούν σιωπηλοί. Όσοι μιλάνε το κάνουν σε κινητά και σε τηλεφωνικούς θαλάμους. Λίγοι τσακώνονται χωρίς κανείς να μπαίνει στον κόπο να τους χωρίσει.

Στις εισόδους μικρομάγαζων αρκετοί προσπαθούν να τη βγάλουν με όσα μοιάζουν στους άλλους ασήμαντα. Τσιγάρο φτηνό, που έφτασε κι αυτό κρυφά στην πόλη, μπύρα μεγάλη -κάτω από ευρώ- απευθείας από Πολωνία ή Μολδαβία. Ελπίδα ρεφενέ, μεζές και χάζι. Το περιπολικό και δύο μηχανές περάσαν χωρίς να σταματήσουν.

Λίγη ώρα μετά, οι Tuxedomoon έντυναν το σκοτάδι με τη μουσική τους. Τα χρόνια τους τα δείχνουν και στην όψη και στον ήχο που κάπως σα να μαλάκωσε. Αν και το μπάσο βγάζει νεύρο ακόμα και στα σιγανά κομμάτια.

Σε αντίθεση με το support που ήταν κουραστικό και κάπως υπερβολικά «ψαγμένο» (αν και καταχειροκροτήθηκε) οι Tuxedomoon μ´ άρεσαν. Μια η θετική προδιάθεση καθώς ήταν η πρώτη φορά που τους έβλεπα, μια η μουσική τους (ιδίως το μπάσο) που κούμπωσε με τη διάθεσή μου, η μιάμιση ώρα και κάτι που έπαιξαν ήταν η καλύτερη μιάμιση ώρα των τελευταίων ημερών. Κι ας μην είπαν το No Tears.

Για κλάματα όμως ήταν ο ταξιτζής μετά. Σκυλάδικο τσίτα, οδήγηση επιθετική, διάθεση για εξυπνάδες. Το πρώτο ποτό στο μπαρ έμοιαζε να έχει ήδη αργήσει.

Advertisements

One thought on “Οι Tuxedomoon στο Gagarin (ή μια βόλτα στην πόλη)

  1. Εγώ να πω την αλήθεια μου σταμάτησα να τους ακούω πριν καμιά εικοσαριά χρόνια, από τότε που έπαιξαν στο Παλλάς. (και ας παίζω το No Tears).

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.