Σαββατιάτικο πρωινό: «Rosy won’t you please come home», Kinks


Ξύπνησα, έβγαλα από το πικάπ τον δίσκο του Leo Ferre που έπαιζε το βράδυ, πέρασα τη θάλασσα, και άφησα τη βελόνα να κυλήσει στον δίκσο Face to Face των Kinks που καθόταν και περίμενε κάτι χρόνια στο ράφι. Η κομματαρα ταίριαξε μια χαρά με την περίεργη πρωινή ηρεμία της πλατείας. Στο βάθος τα σύννεφα μαζεύονταν για να τελειώσουν, ίσως αργότερα το απόγευμα, αυτό το παρατεταμένο καλοκαίρι.

Advertisements

2 thoughts on “Σαββατιάτικο πρωινό: «Rosy won’t you please come home», Kinks

  1. Να υποθέσω ότι μένεις κοντά στην πλατεία,ε;Είχα μείνει 2 βραδιές στο hotel Εξάρχεια λίγο πριν βρούμε σπίτι με τη συγκάτοικο μου κ μείνουμε στις εξωτικές Τζιτζιφιές, κάπου στο 2002.Θυμάμαι το πρωί ξυπνήσαμε από τις στριγγλιές κάποιας ρακενδυτης κυρίας που φώναζε για τη δόση της.

  2. Ναι, στην πλατεία είμαι εδώ και ένα χρόνο, αλλά στα Εξάρχεια λίγο περισσότερο. Έχει αλλάξει πολύ και προς το καλύτερο από το 2001 που ήρθα για ένα γρήγορο τετράμηνο. Οι Τζιτζιφιές είναι πράγματι εξωτικές. Βρέθηκα τις προάλλες στη λαϊκή αγορά τους (είχα πάει στον μάστορα της μηχανής) και εντυπωσιάστηκα με τους πολλούς και φορτωμένους πάγκους με ψάρια. Θέαμα ασυνήθιστο σε αυτή την κατά βάση κρεατοφαγική πόλη.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.