Μουσικές

Ακούω: Dread Astaire το νέο ίντι-ροκ-πανκ συγκρότημα από Θεσσαλονίκη. Ακόμα δεν μπόρεσα να τους δω live αλλά η «οδηγός» τους μου κράτησε ένα δισκάκι τους, το οποίο σαλεύει!

————— 

Άκουσα: Gogol Bordello το απόλυτο συγκρότημα για πάρτυ. Gypsy punk από ανατολικοευρωπαίους μετανάστες στη Νέα Υόρκη. Έπαιξαν στο ΑΒ και μας έστειλαν κανονικά (11/2006)

Skarbone 14 ακόμα μια σούπερ συναυλία στο Magasin4 (δες σχετική καταχώρηση). Δυνατό, ζωντανό, βέλγικο σκα (10/2006)

Oaistar, κάτι απίστευτοι τύποι από τη Μασσαλία, τους είδα για πρώτη φορά τον Αύγουστο στην πλατεία του χωριού – δύναμη (9/2006)

La varda, μετά την πολύ δυνατή εμφάνισή τους στο Magasin4. Δες σχετική καταχώρηση στην κεντρική σελίδα του (β)λόγιου (9/2006).

6 thoughts on “Μουσικές

  1. Λοιπόν, μερικές προτάσεις και από μένα:

    «God is an Astronaut». Ιρλανδοί που συνθέτουν μόνο οργανικό «μετα-ροκ». Το τελευταίο τους ΕΡ («A Moment of Stillness», 2006) συνδυάζει πετυχημένα ροκ δύναμη και ατμοσφαιρικό λυρισμό (πώς τα λέω…)

    LO Compilation – MIX by Susumu Yokota (2006). Ιάπωνας πολυ-καλλιτέχνης, στην πιάτσα από τη δεκαετία του 1980, ο οποίος παρήγαγε φέτος αυτήν την ενδιαφέρουσα δουλειά. Διπλός ο δίσκος («Black CD και «Red CD»), προτιμώ το μαύρο. Ώριμος και ευρυματικός μετα-μοντέρνος ήχος, ό,τι πρέπει για οδήγηση στις εξοχές.

    Kasabian. Μόλις άκουσα με καθυστέρηση τον πρώτο ομώνυμο δίσκο τους από το 2004 και κατενθουσιάστηκα. Ότι καλύτερο ανακάλυψα στον indy-rock χώρο την τελευταία διετία. Θα κοιτάξω και για τη δεύτερη τους δουλειά, το Empire (2005).

    George Dalaras – Lou Reed: The Secret Joint Recordings (1970 – 1977). Μια απίστευτη ανέκδοτη συνεργασία του Νταλάρα και του Λου Ριντ, που διήρκεσε 7 ολόκληρα χρόνια! (Εντάξει, πλάκα κάνω, πάντως κάποια Πρωταπριλιά έπιασε. Θα ξαναχτυπήσω…)

  2. Ενόψει της συναυλίας που θα παρακολουθήσουμε στις Βρυξέλλες στις 7 Φεβρουαρίου, αγόρασα το «Costello Music», τον μοναδικό μέχρι στιγμής δίσκο των «The Fratellis» (2006).
    13 κομμάτια, όλα λίγο-πολύ τα ίδια, ευχάριση πάρτυ μουσική με έντονη γεύση «Green Day», αλλά σε καμία περίπτωση κάτι το πρωτοποριακό ή ιδιαίτερο. Δίνουν όμως την αίσθηση ότι επί σκηνής μπορούν να προκαλέσουν πολύ ευχάριστη ατμόσφαιρα και χαβαλέ, και γι’ αυτό θα πάω να τους δω ενθουσιωδώς. Σπεύσατε λοιπόν όσοι μπορείτε.
    Όσο για τον δίσκο, εντάξει…

  3. Εντελώς τυχαία στην περίοδο των γιορτών είχα ακούσει τον δίσκο των Fratellis.
    Δεν ενθουσιάστηκα, περισσότερο γιατί είχα αρκετά νωπές τις μνήμες (και τους ήχους) από τον επικείμενο δίσκο των Grinderman που συνεχίζω ακόμα και τώρα να λιώνω.
    Ελλείψει όμως κάτι άλλου μέσα στον επόμενο μήνα στο ΑΒ (ο Jarvis Cocker παίζει στις 24, η συναυλία των Kasabian για τις 14/2 είναι ήδη sold out) θα το σκεφτώ σοβαρά να πάω…

  4. Των φρονίμων τα παιδιά έχουν ήδη εισιτήρια για τις εξής συναυλίες πάρτυ:
    24/1 Jarvis
    28/1 Fratellis
    7/2 Clap your hands say yeah
    10/2 The Decemberists
    14/2 Kasabian
    Μετά, τα λεφτά τελείωσαν…

  5. Brian Eno, Another Day on Earth (2005). Ο τελευταίος δίσκος του μεγάλου πρωτοπόρου, και ο πρώτος με στίχους μετά από μια εικοσαετία. Τον άκουγα διαρκώς στην δουλειά τον περασμένο Μάρτιο, και τώρα επέστρεψα σε αυτόν με την ίδια ευχαρίστηση. Πανδαμάτωρ ήχος…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s